• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obodryci



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Stoigniew, Stojgniew, Stoinef (zm. 16 października 955) – książę Obodrytów panujący w połowie X wieku, wzmiankowany przez Widukinda z Korbei oraz Thietmara [II, 12 (6)].Szlezwik-Holsztyn (niem. Schleswig-Holstein, dolnoniem. Sleswig-Holsteen, fryz. Slaswik-Holstiinj, duń. Slesvig-Holsten) – najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec. Dawna nazwa w języku angielskim to Sleswick-Holsatia (obecnie używa się nazwy niemieckiej). Stolicą jest Kilonia (Kiel). Obecny premier Szlezwika-Holsztynu to Torsten Albig.
    Zobacz też[ | edytuj kod]
  • książęta Obodrzyców
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Karte nach Michael Müller-Wille: Zwischen Starigard/Oldenburg und Novgorod. Beiträge zur Archäologie west- und ostslawischer Gebiete im frühen Mittelalter. (= Studien zur Siedlungsgeschichte und Archäologie der Ostseegebiete. Bd. 10), Wachholtz, Neumünster 2011, ​ISBN 978-3-529-01399-7​. S. 46 ff.
    2. S. Zakrzewski, Opis grodów i terytoriów z północnej strony Dunaju czyli tzw. Geograf bawarski, Lwów 1917, s. 14–15.
    3. Henryk Łowmiański, Początki Polski. Z dziejów Słowian w I tysiącleciu n.e., t.3, Warszawa 1967, s.218
    4. Robert Kasperski, Robert Kasperski, 'Frankowie i Obodryci: tworzenie „plemion” i „królów” na słowiańskim Połabiu w IX wieku', w: Granica wschodnia cywilizacji zachodniej w średniowieczu, red. Zbigniew Dalewski, Warszawa 2014, s. 55-113. [dostęp 2017-03-23] (ang.).
    5. L. Leciejewicz, Główne problemy dziejów obodrzyckich, w: Słowiańszczyzna Połabska między Niemcami a Polską..., s. 167-182
    6. Brather Sebastian, Archäologie der westlichen Slawen: Siedlung, Wirtschaft und Gesellschaft im früh- und hochmittelalterlichen Ostmitteleuropa (Reallexikon der Germanischen Altertumskunde - Ergänzungsbände, Band 61) Gebundene Ausgabe 2008, ​ISBN 978-3110206098
    7. Annales Mettenses, sub anno 804
    Książę Obodrzyców był nie tylko władcą plemienia Obodrytów, lecz także stał na czele Związku obodryckiego, będąc de facto politycznym władcą północnego Połabia.Johann Heinrich Voss (ur. 1751 w Sommersdorf w Meklemburgii-Strelitz, zm. 29 marca 1826) – niemiecki poeta i tłumacz. Identyfikował się jako potomek Słowian połabskich z gałęzi obodrzyckiej.


    Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Henryk II Kłótnik (niem. Heinrich II. der Zänker) (ur. 951, zm. 28 sierpnia 995 w Gandersheim) – książę bawarski (955-976 i 985-995) z dynastii Ludolfingów. Syn i następca Henryka I.
    Gród, gard – prehistoryczna lub średniowieczna osada obronna oznaczająca domostwa, gospodarstwo lub wczesne miasto, anglosaska geard lub yeard – otoczona wałem, murem lub ostrokołem.
    Wieleci, Wieletowie, Wilcy, Lucice, Lutycy – grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od VI wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych za czasów Karola Wielkiego nazywani również: Wiltzi, Vultzi, Welatabowie. Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian połabskich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.
    Ranowie, inaczej Rugianie (z niem.) albo Rujanie, zachodniosłowiańskie plemię połabskie zamieszkujące we wczesnym średniowieczu wyspę Rugię (połabskie Rana) i pobliskie ziemie na stałym lądzie (obecnie Meklemburgia-Pomorze Przednie w Niemczech). Plemię posiadało dwie stolice: władyki świeckiego w Gardźcu (niem. Garz) oraz żercy kultu pogańskiego boga Świętowita (połabski Svątevit czytaj swantewit) w Arkonie – jednym z najznamienitszych sanktuariów słowiańszczyzny zachodniej.
    Słowianie – gałąź ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi, o wspólnym pochodzeniu, podobnych zwyczajach, obrzędach i wierzeniach. Zamieszkują Europę wschodnią, środkową i południową oraz pas północnej Azji od Uralu po Ocean Spokojny. Stanowią najliczniejszą grupę ludności indoeuropejskiej w Europie.
    Czedróg, Czedrog (łac. Ceadragus, Cedragus, zm. 826 lub później) – obodrycki książę wielkoplemienny od 819 roku, syn Drożka.
    Na mocy Traktatu w Verdun zawartego w 843 roku państwo Karola Wielkiego podzielono między synów Ludwika I Pobożnego: Lotara, Karola Łysego i Ludwika Niemieckiego. Podział ten położył podwaliny pod powstanie w przyszłości Francji i Niemiec

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.