• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Objawy tarczycowe

    Przeczytaj także...
    Nadczynność tarczycy, hipertyreoza (łac. hyperthyreosis lub hyperthyreoidismus) – stan chorobowy będący wynikiem nadmiernej produkcji hormonów tarczycy. Rzadziej nadczynność tarczycy powstaje na skutek leczenia nadmiernymi dawkami hormonów tarczycy, zaburzeń w ich obwodowym metabolizmie lub upośledzonej czynności wiążących je receptorów.Objaw Kochera (objaw Ramsaya) – patologiczny objaw występujący w chorobie Gravesa-Basedowa, opisany przez szwajcarskiego chirurga, Emila Theodora Kochera w roku 1874 (niezależnie od Kochera odkrył go amerykański neurolog James Ramsay Hunt). Powstaje on w wyniku zaburzonej koordynacji ruchu powieki górnej i gałki ocznej. Badając chorego, należy obserwować palec umieszczony w odległości około 30 centymetrów od jego oczu, a następnie unieść go – pojawia się biały rąbek twardówki między tęczówką a powieką górną, gdyż powieka unosi się szybciej niż gałka oczna. Stanowi on zatem w badaniu fizykalnym uzupełnienie objawu Graefego.
    Objaw Bostona – objaw chorobowy polegający na nierównomiernym z ruchem gałek ocznych przesuwaniu się powiek podczas patrzenia ku dołowi. Pojawia się w nadczynności tarczycy.

    Opisano szereg objawów obserwowanych w nadczynności tarczycy i chorobie Gravesa-Basedowa (objawy nadczynności tarczycy, objawy tarczycowe). Niektóre z nich to:

    Objaw Popowa – objaw z grupy objawów tarczycowych, występujący w chorobie Gravesa-Basedowa, będący wynikiem przykurczu mięśni powieki górnej. Jego występowanie sprawdza się podobnie jak w przypadku objawu Graefego: badający poleca choremu obserwować swój palec z odległości około 30 cm, a następnie go obniża. Gdy nienadążająca za gałką oczną powieka opada zauważalnymi skokami – objaw Popowa jest dodatni, jest on więc jakby "uzupełnieniem" objawu Graefego (występuje tylko przy dodatnim objawie Graefego).Objaw Graefego – patologiczny objaw, opisany w roku 1864 przez Graefego, występujący w chorobie Gravesa-Basedowa. Na skutek zaburzenia współdziałania ruchów górnej powieki i gałki ocznej przy śledzeniu przez chorego obniżającego się przedmiotu (w badaniu lekarskim: palca z odległości około 30 centymetrów) gałka oczna porusza się szybciej od powieki (która nie nadąża za ruchem gałki ocznej), odsłaniając rąbek twardowki między tęczówką a powieką.
  • objaw Kochera
  • objaw Stellwaga
  • objaw Möbiusa
  • objaw Dalrymple'a
  • objaw Jellinka
  • objaw Joffroya
  • objaw Bostona
  • objaw Graefego
  • objaw Loewiego
  • objaw Brama
  • objaw Grifforda
  • objaw Popowa
  • objaw Kniesa
  • Bibliografia[]

  • Kopyść Z: Leksykon klinicznych terminów odimiennych (eponimów). Okręgowa Izba Lekarska, Zielona Góra 1999 ISBN 83-912531-0-4
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Choroba Gravesa-Basedowa, choroba Basedowa (łac. struma diffusa toxica) – schorzenie autoimmunologiczne o cechach nadczynności tarczycy, w którym autoantygenem jest receptor TSH (TSHR) - jego pobudzenie przez przeciwciała anty-TSHR powoduje wzmożone wydzielanie hormonów tarczycy i objawy nadczynności tarczycy, a także stymuluje wzrost tarczycy i rozwój jej unaczynienia.Objaw Stellwaga – objaw chorobowy polegający na rzadkim mruganiu powiekami, pojawiający się w przypadkach nadczynności tarczycy, także w chorobie Parkinsona. Opisany przez austriackiego okulistę Carla Stellwaga von Cariona (1823-1904).
    Objaw Möbiusa – patologiczny objaw występujący w chorobie Gravesa-Basedowa, wynikający z osłabienia mięśni prostych zewnętrznych gałki ocznej i zdolności konwergencji. Objaw ten sprawdza się, polecając choremu obserwowanie palca lub przedmiotu trzymanego w odległości około 30 centymetrów od jego nosa, a następnie powoli zbliżając palec – objaw jest dodatni, gdy w pewnym momencie, na skutek osłabienia mięśni, jedna z gałek ocznych „odskakuje” w bok, nie mogąc podążyć za zbliżającym się palcem (przedmiotem).Objaw Jellinka – wzmożona pigmentacja powiek w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa. Objaw opisał w 1904 roku austriacki lekarz Stefan Jellinek.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.