• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obiektowy język programowania

    Przeczytaj także...
    Perl – interpretowany język programowania autorstwa Larry’ego Walla początkowo przeznaczony głównie do pracy z danymi tekstowymi, obecnie używany do wielu innych zastosowań. Wzorowany na takich językach jak C, skryptowe: sed, awk i sh oraz na wielu innych.Abstrakcyjny typ danych (ang. Abstract data type - ADT) jest to tworzenie i opisywanie w formalny sposób typów danych tak, że opisywane są jedynie własności danych i operacji wykonywanych na nich (a nie przez reprezentację danych i implementację operacji).
    Programowanie proceduralne to paradygmat programowania zalecający dzielenie kodu na procedury, czyli fragmenty wykonujące ściśle określone operacje.

    Obiektowy język programowaniajęzyk programowania, który umożliwia lub wymusza stosowanie obiektowych metod programowania.

    Przyjmuje się , że pierwszym językiem posiadającym cechy programowania obiektowego był stworzony na potrzeby symulacji komputerowych język Simula w wersji z roku 1967. W latach siedemdziesiątych Simula stała się inspiracją do stworzenia pierwszego w pełni obiektowego języka Smalltalk, którego opracowanie miało istotny wpływ na rozwój teorii programowania obiektowego.

    Abstrakcją w programowaniu nazywamy pewnego rodzaju uproszczenie rozpatrywanego problemu, polegające na ograniczeniu zakresu cech manipulowanych obiektów wyłącznie do cech kluczowych dla algorytmu, a jednocześnie niezależnych od implementacji. W tym sensie abstrakcja jest odmianą formalizmu matematycznego. Cel stosowania abstrakcji jest dwojaki: ułatwienie rozwiązania problemu i zwiększenie jego ogólności.Polimorfizm (z gr. wielopostaciowość) - mechanizmy pozwalające programiście używać wartości, zmiennych i podprogramów na kilka różnych sposobów. Inaczej mówiąc jest to możliwość wyabstrahowania wyrażeń od konkretnych typów.

    Popularnymi językami przeznaczonymi głównie do programowania obiektowego są obecnie Java, Eiffel i Python, aczkolwiek istnieją w nich również elementy proceduralności.

    Języki C++ i Perl, pierwotnie przeznaczone głównie do programowania proceduralnego, zostały wzbogacone o elementy obiektowości; wraz z rozwojem i wzrostem znaczenia tych języków były one wykorzystywane do zadań coraz bardziej zgodnych z paradygmatem programowania obiektowego.

    Niektóre języki, mimo iż nie są w pełni obiektowe, umożliwiają ograniczone stosowanie abstrakcyjnych typów danych. Dziedziczenie i polimorfizm są zwykle używane w celu redukcji zbędnego puchnięcia kodu (ang. code bloat), natomiast abstrakcja i enkapsulacja służą zwiększeniu czytelności kodu.

    Simula 67 - język programowania opracowany w 1967 w Norweskim Ośrodku Obliczeniowym w Oslo przez O-J. Dahla, B. Myhrhauga i K. Nygaarda, rozszerzający Algol 60, pomyślany jako uniwersalny język symulacji.Programowanie obiektowe (ang. object-oriented programming) — paradygmat programowania, w którym programy definiuje się za pomocą obiektów — elementów łączących stan (czyli dane, nazywane najczęściej polami) i zachowanie (czyli procedury, tu: metody). Obiektowy program komputerowy wyrażony jest jako zbiór takich obiektów, komunikujących się pomiędzy sobą w celu wykonywania zadań.

    Językami "czysto" obiektowymi są Smalltalk i Ruby; stworzono je w taki sposób, by ułatwić, a często wręcz wymusić stosowanie metod programowania obiektowego.

    Zobacz też[]

  • programowanie obiektowe
  • Przypisy




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ruby to interpretowany, w pełni obiektowy i dynamicznie typowany język programowania stworzony w 1995 roku przez Yukihiro Matsumoto (pseudonim Matz). W języku angielskim ruby oznacza rubin.
    Paradygmat − w rozumieniu wprowadzonym przez filozofa Thomasa Kuhna w książce Struktura rewolucji naukowych (The Structure of Scientific Revolutions) opublikowanej w 1962 roku – to zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki. Teorii i pojęć tworzących paradygmat raczej się nie kwestionuje, przynajmniej do czasu kiedy paradygmat jest twórczy poznawczo - tzn. za jego pomocą można tworzyć teorie szczegółowe zgodne z danymi doświadczalnymi (historycznymi), którymi zajmuje się dana nauka.
    Hermetyzacja (inna używana nazwa to enkapsulacja, (ang.) encapsulation) – jedno z założeń programowania obiektowego. Hermetyzacja polega na ukrywaniu pewnych danych składowych lub metod obiektów danej klasy tak, aby były one dostępne tylko metodom wewnętrznym danej klasy lub funkcjom zaprzyjaźnionym.
    Dziedziczeniem (ang. inheritance) w programowaniu obiektowym nazywamy mechanizm współdzielenia funkcjonalności między klasami. Klasa może dziedziczyć po innej klasie, co oznacza, że oprócz swoich własnych atrybutów oraz zachowań, uzyskuje także te pochodzące z klasy, z której dziedziczy. Klasa dziedzicząca jest nazywana klasą pochodną lub potomną (w j. angielskim: subclass lub derived class), zaś klasa, z której następuje dziedziczenie — klasą bazową (w ang. superclass). Z jednej klasy bazowej można uzyskać dowolną liczbę klas pochodnych. Klasy pochodne posiadają obok swoich własnych metod i pól, również kompletny interfejs klasy bazowej.
    Smalltalk jest w pełni obiektowym, reflektywnym językiem programowania z dynamicznym typowaniem. Umożliwia to w praktyce zupełnie inny sposób programowania od tego, do jakiego są przyzwyczajeni programiści używający współczesnych języków obiektowych (np. Java), które rozwinęły się z wcześniejszych języków proceduralnych takich jak C, czy Pascal.
    Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.
    Eiffel to statycznie typowany, obiektowy język programowania opisywany w książkach Bertranda Meyera m.in. Object-Oriented Software Construction, Eiffel: The Language.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.