• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obieg węgla w przyrodzie

    Przeczytaj także...
    Cykl węglanowo-krzemianowy – polega na wiązaniu gazowego CO2 przez krzemiany wapnia i magnezu do postaci mineralnej węglanu wapnia, węglanu magnezu oraz krzemionki. Związany węgiel może być następnie uwalniany z węglanów w następujących procesach:Glukoza (dokładniej: D-glukoza) – organiczny związek chemiczny, monosacharyd (cukier prosty) z grupy aldoheksoz. Jest białym, drobnokrystalicznym ciałem stałym, z roztworów wodnych łatwo krystalizuje jako monohydrat. Jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie (nie zmienia pH roztworu). Ma słodki smak, nieco mniej intensywny od sacharozy.
    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Carbon cycle-cute diagram.jpeg

    Obieg węgla w przyrodzie – biologiczne, chemiczne i fizyczne procesy zachodzące na Ziemi, w wyniku których następuje ciągły cykl wymiany węgla znajdującego się w atmosferze, w wodzie, organizmach żywych ich szczątkach oraz w skorupie ziemskiej.

    Węgiel w postaci dwutlenku węgla (CO2) jest asymilowany przez autotrofy (poprzez rośliny zielone w procesie fotosyntezy, a bakterie samożywne w procesie chemosyntezy) i włączany następnie w cząsteczki glukozy.

    Część glukozy zostaje z kolei zużyta do budowy komórek i tkanek, a część zużyta jako materiał energetyczny. Zwierzęta zjadając rośliny lub zwierzęta wykorzystują zawarty w związkach organicznych węgiel do budowy swojego ciała, a także w celach energetycznych.

    Dwutlenek węgla (nazwa systematyczna: ditlenek węgla; nazwa Stocka: tlenek węgla(IV)), CO2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym węgiel występuje na IV stopniu utlenienia.Fotosynteza (stgr. φῶς – światło, σύνθεσις – łączenie) – biochemiczny proces wytwarzania związków organicznych z materii nieorganicznej, przez komórki zawierające chlorofil lub bakteriochlorofil, przy udziale światła. Jest to jedna z najważniejszych przemian biochemicznych na Ziemi. Proces ten utrzymuje wysoki poziom tlenu w atmosferze oraz przyczynia się do wzrostu ilości węgla organicznego w puli węgla, zwiększając masę materii organicznej kosztem materii nieorganicznej.

    Podczas procesów energetycznych węgiel zawarty w związkach chemicznych jest utleniany i w postaci dwutlenku węgla w procesie oddychania jest wydalany do atmosfery lub wody.

    Źródła węgla w przyrodzie:

  • atmosfera,
  • przemysł,
  • środki transportu,
  • procesy rozkładu,
  • oddychanie organizmów.
  • Zawartość węgla w biosferze podlega wahaniom w skali milionów lat w wyniku dwóch cykli:

    Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.Asymilacja węgla – proces przyswajania nieorganicznych postaci węgla przeprowadzany przez organizmy samożywne (autotrofy). Najczęściej jest efektem zachodzenia fotosyntezy, podczas której CO2 jest włączany w związki organiczne.
  • cyklu węglanowo-krzemianowego
  • cyklu organicznego
  • Ilość emisji[]

    Emisja roczna dwutlenku węgla z rozpadu materiału organicznego w lasach i obszarach trawiastych wynosi 220 miliardów ton. Emisje w wyniku działalności człowieka wynoszą 27 miliardów ton na rok. Wulkany emitują rocznie 130–230 milionów ton atmosferycznego CO2.

    Martwa materia organiczna – martwe szczątki organizmów żywych w różnym stopniu rozdrobnienia (detrytus) i pod różną postacią. W hydrobiologii zazwyczaj wyróżnia się:Biosfera (zob. bio) - strefa kuli ziemskiej zamieszkana przez organizmy żywe, w której odbywają się procesy ekologiczne. Biosfera jest częścią zewnętrznej skorupy Ziemi, która obejmuje również powietrze, ląd i wodę. Z najobszerniejszego punktu widzenia geofizyki, biosfera jest światowym systemem ekologicznym i obejmuje wszystkie żyjące organizmy i ich powiązania ze sobą i z litosferą (skorupą ziemską), hydrosferą (wodą) i atmosferą (powietrzem). Do dzisiejszego dnia Ziemia jest jedyną znaną planetą na której znajduje się życie. Szacuje się, że ziemska biosfera zaczęła się tworzyć (przez proces biogenezy) przynajmniej 3,5 miliardów lat temu. Biosfera obejmuje około: 4 km n.p.m. - atmosfera 300 m p.p.m. - hydrosfera 40 cm w głąb ziemi - litosfera

    Przypisy[]

    1. J.R. Ehleringer, T.E. Cerling, Maria-Denise Dearing: A History of Atmospheric CO2 and Its Effects on Plants, Animals, and Ecosystems. 2005. ISBN 0387220690.
    2. P. Falkowski, R.J. Scholes, E. Boyle, J. Canadell i inni. The global carbon cycle: a test of our knowledge of earth as a system. „Science”. 290 (5490), s. 291–296, październik 2000. PMID: 11030643. 
    3. How Do We Know that the Atmospheric Build-up of Greenhouse Gases Is Due to Human Activity?. U.S. Global Change Research Information Office, 1997.
    4. Volcanic Gases and Their Effects.

    Linki zewnętrzne[]

  • prof. January Weiner, Biogeochemia III Cykl węgla: Produkcja; Dekompozycja
  • dr Krzysztof Markowicz (Instytut Geofizyki UW), Obieg węgla w przyrodzie
  • prof. dr hab. inż. Zygmunt Kowalski, dr. inż. Katarzyna Gorazda (Politechnika Krakowska), Ekologia > Cykle biogeochemiczne
  • Atmosfera — gazowa powłoka otaczająca planetę o masie wystarczającej do utrzymywania wokół siebie warstwy gazów w wyniku działania grawitacji. Ta definicja stosuje się do planet skalistych i księżyców. W przypadku gazowych olbrzymów, takich jak Jowisz, oraz gwiazd (por. atmosfera słoneczna) terminem atmosfery określa się tylko zewnętrzne (przezroczyste) warstwy gazowej powłoki, z których promieniowanie dociera bezpośrednio do obserwatora. Puszcza Wkrzańska (niem. Ueckermünder Heide) – jest puszczą położoną w Niemczech w powiecie Vorpommern-Greifswald (Meklemburgia-Pomorze Przednie) oraz w Polsce – w województwie zachodniopomorskim w powiecie polickim i częściowo w Szczecinie i Policach. Puszcza jest obszarem sieci Natura 2000.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Komórka (łac. cellula) – najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka organizmów żywych zdolna do przeprowadzania wszystkich podstawowych procesów życiowych (takich jak przemiana materii, wzrost i rozmnażanie). Jest podstawową jednostką morfologiczno−czynnościową ustroju.
    January Weiner (ur. 6 września 1947) – polski biolog, ekolog, profesor doktor habilitowany, zatrudniony w Instytucie Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie kieruje Zespołem Ekologii Ekosystemów. Członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności. Specjalność naukowa: bioenergetyka, ekologia ekosystemowa, ekologia fizjologiczna i ewolucyjna.
    Woda (tlenek wodoru; nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
    Węgiel (C, łac. carboneum) – pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 6, niemetal z bloku p układu okresowego. Należy do grupy 14. Posiada cztery elektrony walencyjne. Istnieją trzy naturalnie występujące izotopy węgla, C oraz C są stabilne, natomiast izotop C jest promieniotwórczy o czasie połowicznego rozpadu równym około 5700 lat. Węgiel jest jednym z niewielu pierwiastków znanych w starożytności. Jako pierwszy polską nazwę – węgiel – zaproponował Filip Walter.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.