• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obiata

    Przeczytaj także...
    Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.Oblaty (od łac. oblatum, niem. Oblate) - rodzaj okrągłych wafli o średnicy 10-20 cm, grubości 1-3 mm, według tradycyjnej receptury o smaku słodkim i waniliowym, współcześnie w różnych smakach. Tradycyjny produkt kulinarny znany co najmniej od XIX wieku na Górnym Śląsku (m.in.Pszczyna) oraz w Czechach jako Lázeňská oplatka. i na Słowacji.
    Aleksander Gieysztor ps. „Borodzicz”, „Lissowski”, „Olicki”, „Walda” (ur. 17 lipca 1916 w Moskwie, zm. 9 lutego 1999 w Warszawie) – polski historyk mediewista. Kawaler Orderu Orła Białego.
    Przygotowanie obiaty w trakcie święta Dziadów - RKP (2008)

    Obiata – termin oznaczający ofiarę składaną bogom lub siłom nadnaturalnym.


    Hinduizm[]

    W rytuałach wedyjskich, opisywanych w Rygwedzie, stosowano obiatę jako wlewaną lub wrzucaną do ognia. Ogień pojmowano jako widzialny przejaw ust boskich istot, do których rytuał kierowano.

    Słowianie zachodni[]

    Słowianie zachodni składali ją także, by uczcić zmarłych. Analogicznym pojęciem, występującym wśród Słowian wschodnich i południowych była żertwa. Wśród Słowian połabskich funkcjonował z kolei termin trzeba, który podobnie jak słowo obiata oznaczał "coś należnego, obiecanego, ślubowanego".

    Żertwa – u dawnych Słowian ofiara całopalna składana na cześć bóstwa. Termin ten, funkcjonujący u Słowian południowych i wschodnich (zachodniosłowiańskim odpowiednikiem była obiata), wywodzi się prawdopodobnie od słów żarcie i żyr (tłuszcz) oraz żar (od ognia); wykazuje także powiązania etymologiczne z litewskim girti (sławić) oraz sanskryckim gir (śpiew pochwalny).Ofiara – podstawowa, obok modlitwy, forma kultu religijnego, występująca we wszystkich religiach, począwszy od pierwotnych do najbardziej rozwiniętych. Polega na składaniu darów bóstwu. Często łączona z ucztą religijną.

    Po chrystianizacji obiata przetrwała w zachodniosłowiańskim folklorze jako tzw. boży obiad, w trakcie którego bogaci obywatele chcąc wyjednać sobie łaskę bożą urządzali wystawne uczty dla biedaków.

    Zobacz też[]

  • oblaty
  • Przypisy

    1. Joanna Jurewicz: Wędrówka za przestrzenią. Wybrane hymny Rygwedy. Wyd. 1. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2013, s. 10,18. ISBN 978-83-7151-001-4.
    2. Andrzej Szyjewski: Religia Słowian. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004, s. 142. ISBN 83-7318-205-5.
    3. Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 213. ISBN 83-235-0234-X.
    Bóg lub bóstwo – istota nadprzyrodzona, której istnienie postuluje większość religii. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję (co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii). Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm.Rodzimy Kościół Polski – rodzimowierczy związek wyznaniowy, nawiązujący do etnicznych, przedchrześcijańskich wierzeń Słowian. Siedzibą wyznania jest Warszawa. Na terenie kraju działają świątynie skupiające wyznawców z danego regionu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rigweda (ऋग्वेद) – jedna z sanhit (zbiorów) wchodząca w skład Wed, najstarszy zabytek literacki indoaryjski, niejednolity treściowo i chronologicznie.
    Dom Wydawniczy ELIPSA założony został w roku 1990. Wydawnictwo specjalizuje się w publikacjach naukowych i popularnonaukowych ze wszystkich dziedzin nauki - w szczególnosci politologii, historii najnowszej, ekonomii, prawa i językoznawstwa. Do tej pory wydało ponad 750 tytułów. Od roku 2000 wydaje też podręczniki szkolne do zajęć z zakresu edukacji dla bezpieczeństwa (zagadnienia ratownictwa, pierwszej pomocy i obrony cywilnej). Wydawnictwo świadczy także usługi dla szkół wyższych i innych instytucji wydając książki, podręczniki, skrypty i broszury.
    Słowianie połabscy, Połabianie - plemiona zachodniosłowiańskie z grupy plemion lechickich, zamieszkujące od VI wieku ziemie między Morzem Bałtyckim, Łabą, Hawelą i Odrą. Od wschodu graniczyli z Lubuszanami i Pomorzanami, od zachodu przez Limes Saxoniae z Sasami, od południa zaś z plemionami czeskimi.
    Słowianie zachodni – jedna z grup Słowian, indoeuropejska grupa ludnościowa Europy, zamieszkująca wschodnią i środkową część tego kontynentu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.