• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Obelisk przy ulicy Lindleya

    Przeczytaj także...
    Obelisk (łac. obeliscus, gr. obeliskos – rożen, słup) – pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego. Zakończenie słupa ma formę ostrosłupa, często obitego złotą blachą. Charakterystyczny element architektury starożytnego Egiptu.Łokieć (niem. Elle, franc. Aune, ang. Ell) – jednostka długości o różnej wartości w zależności od państwa, regionu i epoki historycznej. Tradycyjna miara nawiązująca do średniej długości ręki od stawu łokciowego do końca palca środkowego. Dzielił się najczęściej na 2 stopy albo 24 cale.
    Płycina – cienka deseczka w okładzinach ścian (boazeriach), wypełnienie lub okładzina skrzydła drzwi. Także pole o dowolnym kształcie (najczęściej spotykane są prostokątne) w ścianie, cokole, płaszczyźnie pilastra, często wgłębione, obramowane, gładkie lub wypełnione dekoracją.

    Obelisk przy ulicy Lindleya – zabytkowy obelisk znajdujący się u zbiegu ulic Lindleya i Nowogrodzkiej. Wystawiony w roku 1799, pierwotnie upamiętniał 30 000 pacjentów Szpitala Dzieciątka Jezus pochowanych na przyszpitalnym cmentarzu, który wtedy miał siedzibę w przy placu Wareckim, w rejonie dzisiejszego placu Powstańców Warszawy. Po przeniesieniu szpitala w roku 1901 pod adres Lindleya 4 (wtedy jeszcze był to fragment ulicy Żelaznej) umieszczony został na obecnym miejscu.

    Trapez – czworokąt mający przynajmniej jedną parę równoległych boków nazywanych podstawami, pozostałe noszą nazwę ramion; odległość między podstawami to wysokość. Niektórzy autorzy definiują trapez jako czworokąt posiadający tylko jedną parę boków równoległych, tzn. uważają, że równoległobok nie jest trapezem.Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.

    Opis[]

    Wykonany z piaskowca pomnik o wysokości około dwóch metrów posadowiony jest na trójstopniowej podstawie i składa się z prostopadłościennego cokołu i czworościennego smukłego obelisku zwieńczonego krzyżem. Na przedniej płycie cokołu zachowany pierwotny napis z roku 1799: Boże bądź miłościw zmarłym w szpitalu r. 1757 a tu do 30.000 pogrzebionym AD 1799 Na tylnej ścianie w płycinie znajduje się wyrysowany plan dawnego cmentarza na rzucie prostokątnego trapezu, wraz z długościami każdego z boków podanymi w łokciach – odpowiednio 53, 75, 83 i 69 łokci. Na bocznych płaszczyznach cokołu znajdują się dwie inskrypcje z roku 1901: Przeniesiony z dawnego szpitala 1901 oraz na drugim Szczątki zmarłych pochowane na cmentarzu św. Wincentego 1901 Obecnie piaskowiec z którego wykonany jest obelisk nosi ślady silnej erozji.

    Erozja – proces niszczenia powierzchni terenu przez wodę, wiatr, słońce, siłę grawitacji i działalność organizmów.Dom Podrzutków w Warszawie - instytucja charytatywna w Warszawie założona ok. 1732 r. przez księdza Gabriela Baudouina. Jej pierwowzorem był Dom Podrzutków św. Wincentego á Paulo w Paryżu. Jest to najstarszy w Polsce dom dziecka (obecnie Dom Dziecka nr 15 im. ks. G. P. Baudouina, ul. Nowogrodzka 75).

    Bibliografia[]

  • Miejsca pamięci na terenie dzielnicy Ochota (pol.). Urząd Dzielnicy Ochota. [dostęp 2010-11-19].
  • Karta adresowa zabytku architektonicznego (pol.). W: Zabytki miasta Warszawy [on-line]. Biuro Stołecznego Konserwatora Zabytków. [dostęp 2010-11-19].



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.