• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • OCaml



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Shebang (ang. shebang line, bang path) – "magiczny" znak #! na początku pliku umożliwiający uruchomienie go jako skrypt, stosowany w Uniksie i systemach uniksopodobnych. Tekst następujący po wykrzykniku aż do pierwszej spacji to ścieżka do interpretera, który ma zostać użyty do wykonania skryptu. Np.:Inferencja typów to technika używana w językach statycznie typizowanych, która zwalnia programistę z obowiązku pisania typów i przerzuca obowiązek identyfikacji typów na kompilator.

    OCaml (wcześniej jako Objective Caml) – wieloparadygmatowy język programowania oraz implementacja tego języka w postaci zestawu narzędzi i bibliotek. Jest, oprócz Caml Light, główną implementacją języka Caml. OCaml został stworzony przez Xaviera Leroya, Jérôme Vouillon, Damien Doligeza, Didier Rémy i innych w 1996 roku, kiedy to Caml Light został poszerzony o system obiektów i natywny kompilator.

    ELF, Executable and Linkable Format – format plików wykonywalnych, plików obiektowych, bibliotek współdzielonych oraz zrzutów pamięci, popularny na systemach uniksowych (używany m.in. w Linuksie, FreeBSD, BeOS, AmigaOS 4.0).Biblioteka standardowa języka C (libc) to biblioteka zawierająca podstawowe procedury języka C. W Uniksach jest używana, bezpośrednio lub pośrednio, przez praktycznie każdy program, niezależnie od języka w jakim jest napisany.

    OCaml wspiera równie dobrze programowanie funkcyjne, obiektowe jak i imperatywne.

    Nadaje się do pisania dużych przemysłowych programów ze względu na silny system modułów, dostępne programowanie obiektowe, szybki natywny kompilator oraz szczególnie dobre wsparcie dla programowania funkcyjnego.

    Jest wolnym oprogramowaniem tworzonym we francuskim akademickim instytucie badawczym INRIA.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Unix Time-Sharing System (pisane również jako UNIX, choć nie jest to skrót – nazwa „UNIX” jest kalamburem określenia Multics, który był wzorem dla Uniksa) – system operacyjny rozwijany od 1969 r. w Bell Labs (UNIX System Laboratories, USL) przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona. W latach 70. i 80. zdobył bardzo dużą popularność, co zaowocowało powstaniem wielu odmian i implementacji. Część z nich, w szczególności Linux oraz OS X, jest w użyciu do dziś. UNIX jest zarejestrowanym znakiem towarowym The Open Group.

    OCaml wywodzi się z rodziny języków Meta Language, podobnie jak Standard ML.

    Programy napisane w Ocamlu zajmują czołowe miejsca w ICFP Programming Contest.

    Narzędzia[ | edytuj kod]

    OCaml składa się z następujących narzędzi:

    Programowanie obiektowe (ang. object-oriented programming) — paradygmat programowania, w którym programy definiuje się za pomocą obiektów — elementów łączących stan (czyli dane, nazywane najczęściej polami) i zachowanie (czyli procedury, tu: metody). Obiektowy program komputerowy wyrażony jest jako zbiór takich obiektów, komunikujących się pomiędzy sobą w celu wykonywania zadań.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
  • ocaml – interpreter (tzw. REPL) pozwalający na interaktywne wpisywanie wyrażeń i konstrukcji języka.
  • ocamlc – kompilator do bytecodu. Pozwala na pisanie przenośnych programów, które jednak są wolniejsze niż programy skompilowane natywnym kompilatorem.
  • ocamlrun – interpreter bytecodu i system runtime. Pozwala na wykonanie pliku skompilowanego przez ocamlc.
  • ocamlopt – optymalizujący, natywny kompilator. Generuje bardzo szybki kod na wiele platform.
  • ocamldep – analizator zależności między modułami. Głównym zadaniem jest tworzenie plików zawierających informacje o zależnościach dla innych narzędzi.
  • ocamldoc – generator dokumentacji do bibliotek, podobny do Doxygena dla C/C++. Wszystkie biblioteki dostępne do OCamla powinny mieć dokumentacje API utworzoną za pomocą tego narzędzia.
  • ocamlbuild – program pomocny do budowania całych projektów.
  • ocamllex – generator analizatorów leksykograficznych.
  • ocamlyac – generator parserów LALR(1).
  • ocamlcp – profiler, pomocny przy analizie szybkości działania programów.
  • camlp4 – pre-procesor programów napisanych w OCamlu. Pozwala na poszerzanie składni, generację i analizę kodu w OCamlu. Operuje bezpośrednio na drzewie składni.
  • ocamlfind – manager bibliotek. Umożliwia wygodne zarządzanie instalacją pakietów. Mimo, że nie występuje w standardowej dystrybucji OCamla jest zaliczany do jednych z ważniejszych narzędzi.
  • Standard ML (SML) - język programowania funkcyjnego powstały w 1990 roku jako pierwszy standard języka ML (ang. Meta Language). Twórcami SML-a byli Robin Milner, Mads Tofte i Robert Harper.Język programowania – zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program komputerowy oraz jakie obliczenia opisuje.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Programowanie funkcyjne (lub programowanie funkcjonalne) – filozofia i metodyka programowania będąca odmianą programowania deklaratywnego, w której funkcje należą do wartości podstawowych, a nacisk kładzie się na wartościowanie (często rekurencyjnych) funkcji, a nie na wykonywanie poleceń.
    Programowanie imperatywne – paradygmat programowania, który opisuje proces wykonywania jako sekwencję instrukcji zmieniających stan programu. Podobnie jak tryb rozkazujący w lingwistyce wyraża żądania jakichś czynności do wykonania. Programy imperatywne składają się z ciągu komend do wykonania przez komputer. Rozszerzeniem (w sensie wbudowanych funkcji) i rodzajem (w sensie paradygmatu) programowania imperatywnego jest programowanie proceduralne.
    BIBSYS – katalog centralny dwóch norweskich bibliotek uniwersyteckich, przekształcony w organizację non-profit, która skupia norweskie biblioteki uniwersyteckie i naukowe wraz z Biblioteką Narodową.
    ML (ang. Meta Language) jest rodziną funkcyjnych języków programowania, które charakteryzuje się statycznym, silnym typowaniem. Jako jeden z pierwszych języków udostępniał typy polimorficzne.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    JIT (ang. just-in-time compilation) to metoda wykonywania programów polegająca na kompilacji do kodu maszynowego przed wykonaniem danego fragmentu kodu.
    Obiektowy język programowania – język programowania, który umożliwia lub wymusza stosowanie obiektowych metod programowania.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.