• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nyks



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Uranos (także Uran, Niebo; gr. Οὐρανός Ouranós, łac. Uranus, Caelus ‘niebo’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie nieba.Hesperydy (gr. Ἑσπερίδες Hesperídes, łac. Hesperides ‘wieczornice’) – w mitologii greckiej nimfy Zachodzącego Słońca; strażniczki jabłoni o złotych jabłkach; trzy siostry o imionach:

    Nyks (także Noc; stgr. Νύξ Nýx ‘noc’, łac. Nox ‘noc’) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie nocy (ciemności nocnej).

    Należała do bogów pierwotnych (Protogenoi). Uchodziła za córkę Chaosu. Z Erebem, który był jej bratem, miała córki: Hemerę i Nemezis oraz synów: Eter i Charona, natomiast z Tartarem (niektóre źródła podają, iż para boskich braci nie miała ojca) – Tanatosa (Śmierć) i Hypnosa (Sen), a z UranosemLyssę (Szał). Bez udziału pierwiastka męskiego zrodziła szereg bóstw, uosobień, abstrakcji, demonów: Apate (Zdrada, Oszukaństwo), Filotes (Czułość, Przyjaźń), Geras (Starość), Momos (Szyderstwo, Sarkazm), Morosa (Los, Zgon), kery, Eris (Niezgoda), Mojry. Niekiedy uważano ją za matkę Erynii i Hesperyd.

    Mojry (gr. Μοῖραι Moirai) – w mitologii greckiej boginie losu, utożsamiane przez Rzymian z Parkami. U różnych poetów miały inne genealogie. U Homera jest jedna Mojra, natomiast według Hezjoda były one trzema córkami Zeusa i Temidy, noszącymi imiona: Kloto ("Prządka" nici żywota), Lachesis ("Udzielająca", która tej nici strzeże) i Atropos ("Nieodwracalna", która ją przecina). Symbolizowały starogreckie pojęcia filozoficzno-mitologiczne dotyczące losu ludzkiego i porządku świata. Ich siostrami były Hory i Charyty. Były boginiami życia i śmierci, jedynymi ponad bogami olimpijskimi, których rozkazom nie podlegały. Znały one przyszłość ludzi i bogów.Chaos (gr. Χάος Cháos, łac. Chaos ‘pustka’) – w mitologii greckiej uosobienie Próżni pierwotnej (stanu przed uporządkowaniem elementów wszechświata).

    W gigantomachii walczyła po stronie bogów olimpijskich. Swą siedzibę miała na dalekim Zachodzie (poza krainą Atlasa).

    Jej kult należał do rzadkości, czczono ją w Megarze.

    W sztuce przedstawiana jest zwykle jako kobieta ze skrzydłami u ramion, w ciemnej szacie, z zawojem wokół twarzy, na rydwanie, w towarzystwie Gwiazd.

    Wyobrażenie o bogini przejawia się w sztukach plastycznych między innymi w greckim malarstwie wazowym i rzeźbie (sarkofagi i nagrobki; fryz Ołtarza Pergamońskiego, przedstawiający sceny z gigantomachii).

    Hypnos (także Sen; stgr. Ὕπνος Hýpnos, łac. Somnus ‘Sen’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie snu. Eris (także Eryda, gr. stgr. Ἔρις Eris, łac. Discordia) – w mitologii greckiej uskrzydlona bogini niezgody, chaosu i nieporządku; córka Nyks (Nocy). Według innej wersji córka Zeusa i Hery, bliźniacza siostra Aresa. Utożsamiana z rzymską boginią Dyskordią. Matka Ate i Dysnomii.

    Imieniem bogini nazwano jedną z planetoid – (3908) Nyx, a także drugi księżyc Plutona – Nix.

    Potomstwo Nyks[ | edytuj kod]

    Większość zrodziła sama z siebie lub z Erebem, wersje są różne.

  • Eter
  • Hemera
  • Eros
  • Uranos (według niektórych wersji)
  • Astra
  • Demony i bogowie spraw śmierci, niedoli, różnych uczuć[ | edytuj kod]

  • Tanatos
  • Eris
  • Hypnos
  • Kery
  • Moros
  • Oneiroi
  • Momos
  • Oizys
  • Mojry
  • Hesperydy
  • Nemezis
  • Apate
  • Filotes
  • Geras
  • Sofrosyne
  • Hybris
  • Epifron
  • Eufrozyna (niektóre wersje)
  • Eleos
  • Styks
  • Erynie (niektóre wersje)
  • Hekate (niektóre wersje)
  • Noc – część doby, w czasie której Słońce znajduje się poniżej linii horyzontu. Można też ją określić jako okres od zmierzchu do świtu. Zjawisko to występuje na planetach krążących wokół gwiazd – czyli ich satelitach, w tym również na Ziemi. Przeciwnym pojęciem jest dzień.(3908) Nyx (1980 PA) – planetoida z grupy Amora okrążająca Słońce w ciągu 2,68 lat w średniej odległości 1,93 j.a. Została odkryta 6 sierpnia 1980 roku przez Hansa-Emila Schustera.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    W mitologii greckiej kery (gr. Κῆρες Kē̂res, l.poj. Κήρ Kḗr) to okrutne i złośliwe boginie śmierci gwałtownej, zrządzonej przez Przeznaczenie – krążące po polu bitwy, porywające rannych, walczące o trupy. Córki Nyks i Erebu (bądź samej Nyks). Kery wbijały swe pazury w umierającego, aby wypić krew. Pomagały Eryniom i demonowi Eurynomosowi.
    Malarstwo wazowe – wykonywane na naczyniach ceramicznych malunki, szczególnie obecne w kulturze helleńskiej. Stanowią one źródło wiedzy o rozwoju cywilizacyjnym i historii miejsca, z którego pochodzą. Pozwalają badaczom określić technikę, czas i miejsce wyrobu naczynia, a także kierunek artystyczny, w jakim rozwijał się dany styl. Dostarczają informacji o zwyczajach panujących na terenie, z którego pochodzą; mitologii, wojnach i uzbrojeniu, sposobach walki i polowań.
    Bóstwa lunarne – typ bóstw uranicznych, będących personifikacją Księżyca, jego faz, funkcji i stanów (np. bóstwa zaćmienia Księżyca lub księżycowego halo, jak bogini Hine-korako u Maorysów z Nowej Zelandii).
    Vojtech Zamarovský, czes. Vojtěch Zamarovský (ur. 5 października 1919 w Trenczynie lub Zamarovcach, zm. 26 lipca 2006 w Pradze) – słowacki prozaik, autor słowackiej i czeskiej literatury faktu, publicysta, badacz, propagator hellenizmu i olimpizmu, tłumacz, prawnik, podróżnik, agent wywiadu.
    Oizys (także Oïzys, starogr. Ὀϊζύς, łac. Miseria) – bogini w mitologii greckiej uosobienie nieszczęścia i smutku. Była córką bogini Nyks i bliźniaczą siostrą Momosa.
    Momos (gr. Μῶμος Mō̂mos, łac. Momus, Querella) – w mitologii greckiej oraz mitologii rzymskiej syn Nocy, bóg żartów, kpin, drwin, a także niezasłużonej krytyki. Z powodu ciągłego wyśmiewania i krytykowania innych bogów, został wygnany z Olimpu.
    Charon (gr. Χάρων Chárōn, łac. Charon, etr. Charun) – w mitologii greckiej przewoźnik dusz przez rzekę Acheron (lub Styks); w mitologii etruskiej „demon śmierci”.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.065 sek.