• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nurhaczy

    Przeczytaj także...
    Wielki Mur Chiński (chiń. upr.: 万里长城; chiń. trad.: 萬里長城; pinyin: Wànlǐ Chángchéng) – zbiorcza nazwa systemów obronnych składających się z zapór naturalnych, sieci fortów i wież obserwacyjnych oraz (w najbardziej strategicznych miejscach) murów obronnych z ubitej ziemi, murowanych lub kamiennych, osłaniających północne Chiny przed najazdami ludów z Wielkiego Stepu. Tradycyjnie przyjmuje się, że Wielki Mur rozciągał się od Shanhaiguan (nad zatoką Liaodong) do Jiayuguan w górach Nan Shan na długości ok. 2400 km. Nazywany jest też "Murem 10 000 Li" (10 000 nie powinno być tutaj traktowane dosłownie i oznacza raczej "nieskończoną długość" muru).Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Nurchaczy (chiń. 努爾哈赤; pinyin: Nǔ’ěrhāchì, Nǔ’ěrhāqí; mandżurski ᠨᡠᡵᡤᠠᠴᡳ) (15591626) – twórca państwa mandżurskiego, przodek władców Chin z dynastii Qing.

    Ten dżurdżeński (mandżurski) wódz w dwóch ostatnich dziesięcioleciach XVI wieku skonsolidował poprzez jednoczenie lub podboje wszystkie dżurdżeńskie plemiona (mongolskiej i tungusko-mandżurskiej grupy językowej) przyczyniając się walnie do wyodrębnienia narodowości mandżurskiej i powstania silnego państwa na zasadzie związku rodowo-plemiennego. W 1601 zreorganizował swoją armię, złożoną głównie z Mandżurów i Mongołów, na nowoczesny wówczas system Osiem Chorągwi. Do 1616 całkowicie uniezależnił się od chińskiego cesarza kontynuując podboje, tym razem sąsiadujących terytoriów mongolskich i chińskich na północ i północny wschód od Muru Chińskiego. W 1626 przeniósł stolicę do Mukdenu, dotychczasowej stolicy Mandżurii, wkrótce potem zmarł.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Historia Chin obejmuje okres od czasów najdawniejszych obejmujących najstarszą chińską historiografię poprzez epoki zwalczających się królestw i ponowne zjednoczenia, panowanie cesarzy, okres rządów Kuomintangu po Chińską Republikę Ludową.

    Jego podboje kontynuował syn Hong Taiji, który ostatecznie pobił Mongołów w 1634 oraz wnuk Fulin zdobywając w 1644 roku stolicę Chin, Pekin, rozpoczynając tym samym okres panowania w cesarstwie chińskim mandżurskiej dynastii Qing, która przetrwała aż do obalenia cesarstwa w roku 1911.

    Język mandżurski – język z podrodziny tungusko-mandżurskiej języków ałtajskich, którym posługują się nieliczni przedstawiciele Mandżurów zamieszkujących północno-wschodnie Chiny (Mandżurię). Literatura, wzorowana na chińskiej, a zapisywana pismem mandżurskim, opartym na piśmie mongolskim, powstawała już od XVII w. Język mandżurski zagrożony jest wymarciem ze względu na daleko posuniętą sinizację Mandżurów. Na przełomie lat 1980. i 90. niecałe 200 osób posługiwało się jeszcze tym językiem. Obecnie liczba ta jest jeszcze niższa.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Osiem Chorągwi (mandż. jakūn gūsa, chin. 八旗 bāqí) – dawny system wojskowo-plemiennej organizacji rodów mandżurskich.
    Shunzhi (chiń. upr.: 顺治帝; chiń. trad.: 順治帝; pinyin: Shùnzhì Dì; Wade-Giles: Shun-chih Ti; mandż.: ᠠᡳᠰᡳᠨ ᡤᡳᠣᡵᠣ ᡶᡠᠯᡳᠨ Ijishūn Dasan Hūwangdi; mongolski: Eyebeer Zasagch Khaan; ur. 15 marca 1638 - zm. 5 lutego 1661) – władca Mandżurii od 1643 , trzeci cesarz z dynastii Qing i pierwszy cesarz Chin z tej dynastii. W Chinach panował w latach 1644-1661. Ponieważ został wybrany na cesarza w wieku pięciu lat, przez pierwsze 7 lat jego panowania regencję sprawował jego stryj, Dorgon. Za czasów, aczkolwiek nie pod kierunkiem, cesarza Shunzhi, Mandżurowie podbili niemal całe Chiny.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Dżurdżeni (chiń.: 女真; pinyin: nǚzhēn) - lud pochodzenia tunguskiego, zamieszkujący Mandżurię od co najmniej XI wieku. Od XVII wieku nazywa się go Mandżurami. Dżurdzeni na terenie północnych Chin utworzyli państwo, tzw. dynastię Jin (1115–1234).
    Shenyang (chiń. upr. 沈阳; chiń. trad. 瀋陽; pinyin: Shěnyáng; mandż.: Mukden, ᠮᡠᡴ᠋ᡩᡝᠨ) – największe miasto Mandżurii, w chińskiej prowincji Liaoning.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.