• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowakowski - herb szlachecki

    Przeczytaj także...
    Stanisław Kostka Nowakowski herbu własnego Nowakowski (czasem błędnie określanego jako Krociusz, (ur. 1763, Rogi, zm. 23 listopada 1841, Warszawa) – szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, mason, adwokat lwowski. Poseł na sejm Księstwa Warszawskiego w 1812 roku z powiatu tarnogrodzkiego departamentu lubelskiego, poseł z powiatu tarnogrodzkiego województwa lubelskiego na sejm Królestwa Kongresowego w 1820 roku, poseł na sejm powstania listopadowego w 1831 roku z powiatu stopnickiego. Strocki (Krocią, Krociusz, Kruki, Naza, Strocia, Strocyusz, Strossi, Strozzi, Trzy Księżyce) – polski herb szlachecki włoskiego pochodzenia (rodzina Strozzi).
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Herb Nowakowski galicyjski

    Nowakowski (Krociusz, Trzy Księżyce odm.) – polski herb szlachecki bazowany na herbie Krociusz włoskiego pochodzenia.

    Opis herbu[]

    Znane są trzy warianty tego herbu. Najczęściej spotykany to: na błękitnym polu trzy srebrne księżyce odwrotnie, ułożone w dwóch rzędach. Nad hełmem w koronie trzy pióra strusie.

    Juliusz Karol Ignacy Stanisław Kostka Ostrowski, hrabia herbu Rawicz (ur. 16 stycznia 1854 w Warszawie, zm. 12 marca 1917 w Glion, Szwajcaria) – historyk, prawnik, heraldyk polski, konserwatywny działacz katolicki, kolekcjoner malarstwa polskiego.Herb szlachecki – charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać – w heraldyce polskiej – wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.

    Herb pochodzi bezpośrednio od niemal identycznego herbu Krociusz (Strocki II), z tą jednak różnicą, że tam księżyce były ułożone w jednym rzędzie. Herb ten został przyznany po raz pierwszy rodzinie neofickiej Nowakowski w 1764 roku. Niestety dokument nobilitacyjny nie zachował się.

    Nowakowski (forma żeńska: Nowakowska, liczba mnoga: Nowakowscy). Jest jednym z najbardziej popularnych nazwisk w Polsce – nosi je ok. 50 tys. osób. Nazwisko to, jest jednym z wariantów nazwiska Nowak, oznacza ono przyjmującego wiarę, nowicjusza. Przynajmniej część osób z rodu Nowakowskich posiada pochodzenie szlacheckie. Osoby te pieczętują się herbami: Cholewa, Nowakowski (Trzy Księżyce odm., błędnie Krociusz), Nowina, Przyjaciel, Sas, Ślepowron. Większość rodzin szlacheckich o tym nazwisku posiada korzenie neofickie.Tadeusz Gajl (ur. 1940 w Wilnie) – artysta grafik, twórca światowej sławy przedstawień historycznych herbów szlachty polskiej. Herby jego autorstwa zyskały powszechną akceptację heraldyków, nazywane w nomenklaturze herbami gajlowskimi (ang. Gajlesque Coat of Arms).

    Niektóre opracowania heraldyczne najprawdopodobniej błędnie określają herb Nowakowski jako Krociusz czy Trzy Księżyce z uwagi na podobieństwo między nimi. W kilku herbarzach rodzina Nowakowskich jest określana jako herbu własnego lub też jako Trzy Księżyce, bez podawania opisu herbu.

    Stanisław Kostka Nowakowski herbu własnego Nowakowski (czasem błędnie określanego jako Krociusz, (ur. 1763, Rogi, zm. 23 listopada 1841, Warszawa) – szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, mason, adwokat lwowski. Poseł na sejm Księstwa Warszawskiego w 1812 roku z powiatu tarnogrodzkiego departamentu lubelskiego, poseł z powiatu tarnogrodzkiego województwa lubelskiego na sejm Królestwa Kongresowego w 1820 roku, poseł na sejm powstania listopadowego w 1831 roku z powiatu stopnickiego.

    M.Mises w książce Z rodu żydowskiego podaje: Nowakowscy herbu Trzy Księżyce, W r. 1853 wylegitymował się w Radomiu Franciszek Nowakowski herbu Trzy Księżyce jako syn Franciszka, wnuk Tomasza i prawnuk Nowakowskiego, neofity litewskiego. Z tego samego rodu wylegitymowali się w Galicji w r. 1787 Stanisław.

    W herbarzu Kaspra Niesieckiego czytamy pod hasłem herb "Trzy Księżyce" (t.9, s.142): Tym się niegdyś herbem pieczętował Dyonizy, a po naszemu Dziwisz biskup Poznański, który według Długosza in Vit. Episcop. Posnan. zszedł z tego świata w r. 1106, atoli że żadnej familij w Polszcze nie masz, któraby się tym klejnotem szczyciła, dla tego ani go tu kładę, ani opisuję.

    Księga Herbowa Rodów Polskich J.Ostrowskiego opisuje herb następująco:

  • NOWAKOWSKI I, Strocyusz, Krocyusz, Trzy Księżyce odm. — W polu błękitnem - trzy złote półksiężyce: dwa i jeden rogami w prawo. Nad hełmem w koronie trzy pióra strusie. Herb rodziny Nowakowskich wylegitymowanej w Galicji r.1782 i 1787, w królestwie Polskiem zaś 1842. Pocz. szl. gal; Riet; Hef.; Bork.; Zapiski WP. Dziadulewicza
  • NOWAKOWSKI II. — Na tarczy czterodzielnej w i czerwonem gęś w lewo, w II i III zielony — trzy srebrne strzały żelezcami do góry, w IV blękitnem — na pagórku zielonym drzewo. Labry bez barw. Herb rodziny polskiego pochodzenia w Prusiech. Sieb. III.2.234; Riet.
  • Herbowni[]

    Nowakowski

    Znani herbowni[]

  • Stanisław Nowakowski (1763-1841) - szambelan
  • Leon Nowakowski (?-1843)
  • Zobacz też[]

  • Strocki - herb szlachecki na bazie którego powstał herb Krociusz.
  • Krociusz - herb szlachecki powstały na bazie herbu rodziny Strozzi.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Herb Krociusz i lista nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
  • Przypisy




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.027 sek.