• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Normalizacja - technika



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Międzynarodowa Komisja Elektrotechniczna (ang. International Electrotechnical Commission, skrót IEC) to globalna organizacja opracowująca i publikująca międzynarodowe normy z zakresu technik elektrycznych i elektronicznych oraz dziedzin z nimi związanych. Służy to za podstawę norm krajowych oraz jako odniesienie dla przetargów i kontraktów międzynarodowych.National Institute of Standards and Technology (ang. Narodowy Instytut Standaryzacji i Technologii) to amerykańska agencja federalna spełniająca funkcję analogiczną do Głównego Urzędu Miar. W latach 1901 - 1988 nosił nazwę National Bureau of Standards (ang. Narodowe Biuro Standaryzacji). Główna siedziba znajduje się w Gaithersburg w stanie Maryland. Bezpośredni nadzór nad agencją sprawuje Departament Handlu Stanów Zjednoczonych (Department of Commerce).

    Normalizacja – działalność polegająca na analizowaniu wyrobów, usług i procesów w celu zapewnienia:

  • funkcjonalności i użyteczności,
  • zgodności (kompatybilności) i zamienności,
  • bezpieczeństwa użytkowania,
  • oraz

  • ograniczenia (zbędnej) różnorodności.
  • Wyniki tych analiz podawane są do publicznej wiadomości pod postacią norm lub przepisów technicznych. Niektóre rozwiązania są traktowane jako faktyczne standardy (standard de facto) pomimo braku formalnych norm.

    Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO (ang. International Organization for Standardization, fr. Organisation internationale de normalisation) – organizacja pozarządowa zrzeszająca krajowe organizacje normalizacyjne.Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ang. European Telecommunications Standards Institute, ETSI) – niezależny instytut standaryzacyjny. Podstawowym zadaniem ETSI jest opracowywanie norm niezbędnych do stworzenia europejskiego rynku telekomunikacyjnego.

    Spis treści

  • 1 Cele i etapy normalizacji
  • 2 Chronologia i poziomy normalizacji
  • 3 Normalizacja w Polsce
  • 4 Narodowe organizacje normalizacyjne
  • 5 Międzynarodowe organizacje normalizacyjne
  • 6 Organizacje normalizacyjne o zasięgu światowym
  • 7 Zobacz też
  • Cele i etapy normalizacji[]

    Celem normalizacji jest zastosowanie w produkcji przemysłowej jednolitych wzorców, np. znormalizowanie niektórych wyrobów pod względem wymiarów i wykorzystywanych materiałów. Takie działania wpływają na obniżenie kosztów, umożliwiają masową produkcję, współpracę urządzeń różnych producentów i wymianę zużytych części oraz ułatwiają dokonywanie zamówień handlowych.

    Polska Norma (oznaczana symbolem PN) – norma o zasięgu krajowym, przyjęta w drodze konsensu i zatwierdzona przez krajową jednostkę normalizacyjną – Polski Komitet Normalizacyjny (PKN). Normy PN są powszechnie dostępne, ale nie bezpłatne, zaś ich dystrybucję kontroluje PKN.Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.

    Etapy normalizacji to:

  • klasyfikacja, czyli grupowanie według podobieństwa cech charakterystycznych dla produktu,
  • unifikacja, czyli ujednolicanie cech konstrukcyjnych i wymiarowych części maszyn w celu umożliwienia ich zamienności,
  • typizacja, czyli ujednolicenie konstrukcji w celu uproszczenia produkcji (i obniżenia kosztów) oraz ułatwienia eksploatacji.
  • Pierwsze działania normalizacyjne zainicjowano w zamierzchłej przeszłości; dotyczyły one jednostek miary i wagi.

    AFNOR (fr. Association Française de Normalisation - Francuskie Stowarzyszenie Normalizacyjne) - narodowy instytut normalizacyjny.Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ang. International Telecommunication Union, skrót ITU) to najstarsza na świecie organizacja międzynarodowa, jedna z organizacji wyspecjalizowanych ONZ, ustanowiona w celu standaryzowania oraz regulowania rynku telekomunikacyjnego i radiokomunikacyjnego. Została ona założona jako International Telegraph Union (Międzynarodowy Związek Telegraficzny) 17 maja 1865 roku w Paryżu.

    Działalnością normalizacyjną zajmują się agendy państwowe, grupy zainteresowania (na ogół tworzone z inicjatywy producentów), oraz niezależne organizacje międzynarodowe.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    British Standards Institution (BSI) - najstarsza na świecie jednostka zajmująca się tworzeniem norm. Uznawana jest za wiodącą instytucję w zakresie normalizacji i certyfikacji.
    World Wide Web Consortium, w skrócie W3C, to organizacja, która zajmuje się ustanawianiem standardów pisania i przesyłu stron WWW. Została założona 1 października 1994 roku przez Tima Berners-Lee, twórcę WWW oraz autora pierwszej przeglądarki internetowej i serwera WWW.
    Polski Komitet Normalizacyjny (PKN) – krajowa jednostka normalizacyjna i jednocześnie państwowa jednostka budżetowa.
    Deutsches Institut für Normung e. V. (w skrócie DIN) (Niemiecki Instytut Normalizacyjny) jest stowarzyszeniem z siedzibą w Berlinie założonym w 1917 roku.
    Object Management Group (OMG) - konsorcjum powstałe w 1989 r., w którego skład wchodziły m.in. firmy IBM, Apple Computer i Sun Microsystems. Celem konsorcjum było ustanowienie standardów międzyplatformowego, rozproszonego programowania obiektowego.
    AIIM (ang. Association for Information and Image Management International) - założona w 1943 r. organizacja z siedzibą w Silver Spring, stan Maryland, zajmująca się opracowywaniem przemysłowych standardów w dziedzinie zarzadzania dokumentacją. Jej grupa robocza o nazwie Document Management Alliance (DMA) opracowała wspólny interfejs programistyczny dla systemów zarządzania dokumentami.
    Standard de facto (łac. standard faktyczny) – standard lub zbiór zwyczajów i technologii stosowanych powszechnie przez informatyków i użytkowników komputerów, który nie jest uznany przez żadną z formalnych organizacji standaryzacyjnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.