• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Norma funkcjonalna - seksuologia


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Fizjologia (gr. φυσιολογία, od φύσις - natura + λόγος - nauka) – nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów.Orgazm, szczytowanie – moment najsilniejszego podniecenia płciowego i towarzyszącego mu równie silnego uczucia rozkoszy, będący najczęściej celem lub zakończeniem stosunku płciowego, aktu masturbacji bądź innej formy zachowania seksualnego. Orgazmowi towarzyszy szereg charakterystycznych dla tego momentu reakcji fizjologicznych organizmu jak skurcze pochwy i dna macicy u kobiety czy wytrysk nasienia i skurcz moszny u mężczyzny. Bezpośrednim efektem orgazmu jest zaspokojenie seksualne objawiające się odprężeniem ciała, ustąpieniem przekrwienia organów płciowych i psychicznym uczuciem błogostanu oraz spełnienia emocjonalnego. U mężczyzn orgazm nie jest równoznaczny z wytryskiem nasienia, przy którym wcale nie musi dojść do orgazmu.
    Stosunek płciowy, stosunek seksualny (łac. coitus, copulatio; kopulacja) – zbliżenie dwóch osobników odmiennej płci w celu prokreacyjnym lub dla osiągnięcia przyjemności, podczas którego prącie w stanie wzwodu wprowadzane jest do pochwy. Stosunek płciowy prowadzi zazwyczaj do zaplemnienia, umożliwiając zapłodnienie. W odniesieniu do ludzi stosowane są również określenia: współżycie płciowe i współżycie seksualne.

    Norma funkcjonalna (seksuologia) – norma seksuologiczna opierająca się na założeniu, że każde zachowanie może jednocześnie pełnić rolę osobistą i społeczną. Jako normalne traktuje się zachowanie, które nie narusza żadnej z nich. Została opracowana przez Gapika.

    Kryteria prawidłowej funkcji osobistej zachowania seksualnego:

    Seksuologia – dziedzina zajmująca się szeroko pojętą seksualnością człowieka: potrzebami seksualnymi (także ich zaburzeniami lub brakiem), prawidłowym życiem seksualnym człowieka zarówno w sferze ciała, jak i ducha, odczuwanymi uczuciami, relacjami z innymi ludźmi, a także resztą otaczającego świata. W sferze seksuologii mieszczą się wszelkie aspekty płciowości człowieka. Dziedziny wiedzy, których jest częścią to antropologia, medycyna, psychologia, socjologia.Prawo, a ściślej prawo w ujęciu przedmiotowym – system norm prawnych, czyli ogólnych, abstrakcyjnych i jednoznacznych dyrektyw postępowania, które powstały w związku z istnieniem i funkcjonowaniem państwa lub innego uporządkowanego organizmu społecznego, ustanowione lub uznane przez właściwe organy władzy odpowiednio publicznej lub społecznej i przez te organy stosowane, w tym z użyciem przymusu.
    1. występowanie potrzeby seksualnej odpowiedniej do wieku, kultury, fizjologii
    2. prawidłowa mechanika reakcji seksualnych (reakcja genitalna umożliwiająca odbycie dopochwowego stosunku seksualnego)
    3. prawidłowa dynamika reakcji seksualnych (brak np. wytrysku przedwczesnego czy opóźnionego orgazmu)
    4. zdolność do przeżywania satysfakcji seksualnej

    Kryteria prawidłowej funkcji społecznej zachowania seksualnego:

    Etiologia (średniowieczna łac. aetiologia – stwierdzenie przyczyny albo powodu z gr. aitiología – badanie przyczyn od aitía – przyczyna i logia – zbiór, kolekta) – nauka badająca przyczyny zjawisk, procesów i faktów.Wytrysk przedwczesny (łac. eiaculatio praecox) − dysfunkcja seksualna polegająca na ejakulacji po minimalnej stymulacji seksualnej, osiągniętej wcześniej, niż mężczyzna chce (przed penetracją lub wkrótce po rozpoczęciu penetracji pochwy), co prowadzi do napięcia, niepokoju lub frustracji u mężczyzny lub partnerki. Jest to definicja oparta na Second Consultation on Erectile and Sexual Dysfunctions zaproponowana przez WHO w 2004.
    1. wybór właściwego obiektu zachowań seksualnych (np. partnerem seksualnym nie może być dziecko)
    2. umiejętność nawiązania relacji seksualnej bez łamania prawa czy reguł społecznych (wyklucza to stosowanie przemocy czy podstępu)
    3. umiejętność podtrzymania i rozwijania relacji seksualnej, stworzenia trwałego związku erotycznego
    4. dążenie do satysfakcji seksualnej partnera

    Kryteria te mogą się odnosić do wszystkich możliwych zaburzeń seksualnych i różnych etiologiach. Jednocześnie nie oznaczają one obowiązku wchodzenia w relacje spełniające wszystkie 8 warunków (np. u osób duchownych), ale dotyczą potencjalnej zdolności budowania takich więzi.

    Norma w seksuologii to konstrukt naukowy wyznaczający granice normalnych zachowań seksualnych. Ponieważ nie da się określić ich jednoznacznie, analizuje się każdy przypadek pod kątem szeregu wyznaczników.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • norma seksualna
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Lechosław Gapik. Funkcjonowanie seksualne w normie i patologii. „Przegląd Terapeutyczy”. 1, 2006 (pol.). 




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.57 sek.