Norma (opera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Norma – dwuaktowa opera tragiczna, z tekstem Felice Romaniego i muzyką Vincenza Belliniego. Rola tytułowa jest jedną z najtrudniejszych partii sopranowych w całym repertuarze operowym. Jedną z najsłynniejszych wykonawczyń była Maria Callas, której interpretacje uwiecznione w nagraniach (w tym dwóch studyjnych: z roku 1954 i z roku 1960, w którym partnerował jej Franco Corelli pod batutą Tullio Serafina) uchodzą za niedoścignione. Sam utwór stanowi sztandarową pozycję nie tylko stylu bel canto, ale też opery jako gatunku, zaś cavatina Normy z pierwszego aktu – Casta Diva jest jedną z najsłynniejszych arii włoskich.

Mezzosopran – głos żeński pomiędzy sopranem i altem, częściowo obejmujący skalę obu poprzednich, lecz o odmiennej od nich barwie. Wyróżnia się: mezzosopran koloraturowy skala od g do h, mezzosopran liryczny (o skali od a do g) oraz mezzosopran dramatyczny (o skali od g do b).Casta diva – włoskojęzyczna aria operowa, przeznaczona dla sopranu. Pochodzi z opery Vincenza Belliniego Norma, do której libretto napisał Felice Romani. Postacią wykonującą arię jest sama tytułowa galijska arcykapłanka, a osobą dla której rola w ogóle, a aria w szczególności została skomponowana, była włoska śpiewaczka Giuditta Pasta. Światowa prapremiera opery, której częścią jest aria, odbyła się 26 grudnia 1831 w mediolańskim Teatro alla Scala.

Osoby[ | edytuj kod]

  • Pollio (Pollione), rzymski prokonsul w Galii – tenor;
  • Orowist (Oroveso), arcykapłan, druid – bas;
  • Norma, arcykapłanka, córka Orowista – sopran;
  • Adalgiza (Adalgisa), kapłanka – sopran;
  • Klotylda (Clotilde), powierniczka Normy – mezzosopran;
  • Flawiusz (Flavio), Rzymianin, przyjaciel Polliona – tenor;
  • dwaj synowie Normy i Polliona, druidzi, kapłani, wojownicy galijscy oraz rzymscy.
  • Renata Scotto (ur. 24 lutego 1934, Savona) – włoska śpiewaczka operowa, sopran, po zakończeniu kariery reżyserka operowa.Montserrat Caballé, właśc. Maria de Montserrat Viviana Concepción Caballé i Folch (ur. 12 kwietnia 1933 w Barcelonie) – hiszpańska śpiewaczka (sopran spinto), zwana „La Superba” i „La Stupenda” („Zdumiewająca”) ze względu na możliwości głosowe.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski, sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Basem określa się też osobę śpiewającą basem (w przypadku głosu w chórze używamy liczby mnogiej basy).
    Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini (ur. 3 listopada 1801 w Katanii na Sycylii, zm. 23 września 1835 w Puteaux koło Paryża) – włoski kompozytor operowy szkoły neapolitańskiej.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Rosa Ponselle właściwie Rose Melba Ponzillo (ur. 22 stycznia 1897 w Meriden (USA - st. Connecticut), zm. 25 maja 1981 w Baltimore) - amerykańska śpiewaczka (sopran dramatyczny).
    Anita Cerquetti (ur. 13 kwietnia 1931 w Maceracie, zm. 11 października 2014 w Perugii) – włoska śpiewaczka, sopran.
    Joan Sutherland (ur. 7 listopada 1926 w Sydney, zm. 10 października 2010 w Genewie) – australijska śpiewaczka operowa, sopranistka, znana jako „La Stupenda”.
    Teatro alla Scala – najsłynniejsza scena operowa w Mediolanie i we Włoszech i jedna z najsłynniejszych na świecie. Gmach teatru zaprojektował w latach 1776–1778 architekt Giuseppe Piermarini. Na podstawie jego planów, w ciągu dwóch lat powstał gmach z klasycystyczną fasadą. W teatrze mieściło się ponad 3000 widzów, iluminowany był tysiącem świec, posiadał 5 wieńców lóż, z których każda była inna.

    Reklama