• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niwa - tygodnik



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Białorusini w Polsce – jedna z dziewięciu ustawowo uznanych mniejszości narodowych w Rzeczypospolitej Polskiej, zamieszkująca w większości w południowo-wschodniej części województwa podlaskiego.Mikołaj Hajduk (ur. 29 kwietnia 1933 Kobylanka - zm. 2 września 1998 Białystok) - pedagog, dziennikarz, poeta, prozaik i krajoznawca. Autor wielu artykułów o tematyce folklorystycznej, historycznej i kulturalnej, zamieszczanych w Niwie, Czasopisie i Przeglądzie Prawosławnym. Autor esejów historycznych "Paratunak", opowiadań osnutych na historii "Tryzna", zbioru legend "Białowieskie opowieści" i opracowania "Unia Brzeska. 1596". Wraz z żoną Lidią napisał 11 podręczników do nauczania języka i literatury białoruskiej. Członek Związku Literatów Polskich i Związku Pisarzy Białoruskich. Dyrektor Liceum Ogólnokształcącego z Białoruskim Językiem Nauczania w Bielsku Podlaskim (1965 - 1971).

    Niwa (biał. Ніва) – tygodnik mniejszości białoruskiej w Polsce, wydawany w języku białoruskim w Białymstoku. Redaktorem naczelnym jest Eugeniusz Wappa. Gazeta opisuje życie codzienne Białorusinów w Polsce, działalność organizacji społecznych, publikuje materiały krajoznawcze, zamieszcza artykuły dotyczące aktualnych wydarzeń na Białorusi. Dla dzieci przeznaczona jest wkładka „Зорка” (Zorka), periodycznie wydawane są inne wkładki tematyczne.

    Metropolita warszawski i całej Polski, w pełnym brzmieniu Wielce Błogosławiony Prawosławny Arcybiskup Warszawski i Metropolita całej Polski, cs. mitropolit warszawskij i wsieja Polszi – tytuł przysługujący zwierzchnikom Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Metropolici warszawscy i całej Polski są równocześnie ordynariuszami diecezji warszawsko-bielskiej oraz honorowymi zwierzchnikami monasteru św. Onufrego w Jabłecznej (stauropigia).Eugeniusz Mironowicz (biał. Яўген Мірановіч, Jauhien Miranowicz; ur. 2 września 1955 w Aleksiczach) – białoruski i polski historyk, działacz białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce, doktor habilitowany.

    Historia[]

    W 1955 na szczeblu KC PZPR zadecydowano o konieczności powołania do życia organizacji dla zamieszkałych w Polsce mniejszości białoruskiej i ukraińskiej oraz odpowiednich związanych z tymi organizacjami organów prasowych. Do zorganizowania redakcji tygodnika białoruskiego został wyznaczony Jerzy Wołkowycki. Pierwsze informacje o planach wydawania białoruskiego pisma upublicznione zostały 13 stycznia 1956 w „Gazecie Białostockiej”. Pojawienie się tej informacji wywołało wówczas falę negatywnych reakcji ze strony polskiej społeczności Białostocczyzny. Pierwszy numer pisma pojawił się w sprzedaży 4 marca 1956.

    Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – urząd administracji rządowej w Polsce, obsługujący Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, obecnie właściwego do spraw jednego działu administracji rządowej - kultura i dziedzictwo narodowe. Ministerstwo utworzone zostało w dniu 26 października 1999 roku, z mocą od dnia 10 listopada 1999 roku. W okresie od dnia 23 października 2001 roku do dnia 31 października 2005 roku funkcjonowało pod nazwą Ministerstwo Kultury.Bielsk Podlaski – miasto i gmina w województwie podlaskim, siedziba powiatu bielskiego oraz gminy wiejskiej Bielsk Podlaski.

    Pismo w założeniu miało spełniać rolę pasa transmisyjnego, kierującego idee socjalistyczne do środowiska polskich Białorusinów i, jak każde ówczesne czasopismo, poddawane było cenzurze. Tematyka gazety była jednak dosyć różnorodna, publikowano w niej artykuły poświęcone gospodarce (przede wszystkim o tematyce rolnictwa i życia na wsi) i problemom społecznym. Dużo miejsca poświęcano historii, literaturze, kulturze i oświacie, drukowano w niej również wiersze i opowiadania dla młodzieży, gdyż czasopismo zaczęło służyć jako pomoc dydaktyczna do lekcji języka białoruskiego w szkołach na Białostocczyźnie.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Dotacja – nieodpłatna i bezzwrotna pomoc finansowa udzielana najczęściej przez państwo podmiotom na realizację ich zadań.

    Na początku lat 70. nakład tygodnika wynosił 7 tysięcy egzemplarzy, a w okolicach Hajnówki i Bielska Podlaskiego to właśnie „Niwa” miała najwięcej prenumeratorów pośród wszystkich dostępnych tytułów prasowych. Wpływ na to miała liczna sieć wiejskich korespondentów, którzy zamieszczali informacje niedostępne w innych czasopismach.

    Iwonka Surwiłła (biał. Івонка Сурвілла, Ivonka Surviłła; z domu Szymaniec; ur. 11 kwietnia 1936 w Stołpcach) – zamieszkująca w Stanach Zjednoczonych białoruska polityk emigracyjna, od 1997 przewodnicząca Rady Białoruskiej Republiki Ludowej, formalnie głowa „państwa” na uchodźstwie.Białoruskie Stowarzyszenie Literackie „Białowieża” (biał. Беларускае літаратурнае аб’яднанне „Белавежа”) – polskie stowarzyszenie zrzeszające pisarzy tworzących w języku białoruskim. Przez badaczy utożsamiane również zazwyczaj z odrębną białoruską grupą literacką (tak zwani Bieławieżcy). Zrzesza obecnie około 20 literatów mieszkających w Polsce. Członkami stowarzyszenia są m.in. Jan Czykwin, Aleksander Barszczewski, Wiktor Szwed, Nadzieja Artymowicz oraz Mirosława Łuksza. Należeli do niego również m.in. Sokrat Janowicz i Jerzy Wołkowycki. Białoruskie Stowarzyszenie Literackie „Białowieża” jest jedyną poza granicami Białorusi organizacją literatów tworzących w języku białoruskim. Jest to również jedyna organizacja literacka stworzona przez środowisko mniejszości narodowej zamieszkałej w Polsce.

    Pod patronatem redakcji rozwijał się również białoruski ruch literacki, gdyż łamy pisma stało się naturalnym miejscem dla debiutu młodych twórców (między innymi Aleksander Barszczewski, Wiktor Szwed, Sokrat Janowicz, Jan Czykwin). Pisarze ci doprowadzili później do instytucjonalizacji swojego ruchu w postaci Białoruskiego Stowarzyszenia Literackiego „Białowieża”.

    Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.Hajnówka (biał. Гайнаўка, Hajnaŭka, ros. dawniej Гайновка Gajnawka obecnie Хайнувка Chajnuwka) – miasto i gmina w województwie podlaskim, siedziba władz powiatu hajnowskiego. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa białostockiego. W 2007 w gminie wprowadzono język białoruski jako język pomocniczy.

    Mimo ściśle świeckiego charakteru i kontroli sprawowanej przez władzę ludową tygodnik starał się przemycać również tematy religijne, podtrzymując prawosławną tożsamość Białorusinów. Duży rezonans zyskał między innymi reportaż Włodzimierza Pawluczuka i Jerzego Wołkowyckiego z uroczystości na Górze Grabarce, który ukazał się w piśmie w latach 60. czy zamieszczony w numerze z 26 kwietnia 1981 wywiad Mikołaja Hajduka z metropolitą warszawskim i całej Polski Bazylim. Wielką popularność zyskały także dodawane corocznie do tygodnika naścienne kalendarze, w których wyróżniano święta prawosławne.

    Białoruskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne w Polsce - działająca od 26 lutego 1956 r. w Białymstoku organizacja krzewienia kultury, tradycji i historii białoruskiej na terenie Polski. Towarzystwo jest głównym organizatorem takich imprez jak: ludowe festyny, przeglądy piosenek, Ogólnopolski Festiwal Piosenki Białoruskiej, współorganizatorem festiwalu Dialogi Muzyczne w Mielniku. Białoruskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne aktywnie współpracuje z Sojuszem Lewicy Demokratycznej. Przewodniczącym organizacji jest Jan Syczewski.Grabarka – góra położona obok wsi o tej samej nazwie w województwie podlaskim, powiecie siemiatyckim, w gminie Nurzec-Stacja. Jest najważniejszym miejscem kultu religijnego dla wyznawców prawosławia w Polsce.

    Do 1990 oficjalnym wydawcą „Niwy” było Białostockie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa-Książka-Ruch”. Po jego rozwiązaniu opiekę nad pismem sprawował formalnie Zarząd Główny Białoruskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego. Decyzja o przeniesieniu redakcji do siedziby BTSK spowodowała protest zespołu redakcyjnego, który obawiał się utraty niezależności pisma. 29 kwietnia 1992 odbyło się spotkanie Bogumiły Berdychowskiej (przedstawicielki Ministerstwa Kultury i Sztuki) z reprezentantami mniejszości białoruskiej, na którym ustalono, iż wydawcą pisma powinna stać się rada programowa, grupująca wszystkie środowiska białoruskie w Polsce. Białoruskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne postanowiło nie wchodzić w skład tak powołanej «Rady Programowej Tygodnika Białorusinów w Polsce „Niwa”».

    Czasopis (blr. Часопіс) – wychodzący od 1990 roku białoruski miesięcznik społeczno-kulturalny, wydawany w Białymstoku w jęz. polskim i białoruskim przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Białoruskich. Redaktorem naczelnym jest Jerzy Chmielewski. Pismo dofinansowywane jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej.Światowe Zjednoczenie Białorusinów "Бацькаўшчына" (biał. Згуртаваньне Беларусаў Сьвету "Бацькаўшчына", ang. World Association of Belarusians "Baćkaŭščyna") - międzynarodowa organizacja społeczna zrzeszająca Białorusinów z 28 krajów świata.

    W 2003 «Rada Programowa Tygodnika Białorusinów w Polsce „Niwa”» została niesłusznie oskarżona o niezgodne z prawem wydawanie dotacji budżetowej. Postępowanie wszczęte zostało przez Prokuraturę Rejonową Białystok-Południe, a 14 lutego 2006 rozpoczął się proces w Sądzie Rejonowym w Białymstoku. W obronie oskarżonych wystąpiły niemal wszystkie organizacje białoruskie w Polsce. Listy w obronie tygodnika do najwyższych władz państwowych skierowało również między innymi stu przedstawicieli inteligencji twórczej z Białorusi, Zrzeszenie Białorusinów Świata „Baćkauszczyna”, Związek Pisarzy Białoruskich czy Towarzystwo Kultury Białoruskiej na Litwie. Ostatecznie wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z 16 maja 2006 wszyscy oskarżeni zostali oczyszczeni z zarzutów. Sprawie „Niwy” towarzyszył szereg nieprzychylnych tygodnikowi artykułów w prasie lokalnej oraz atmosfera nagonki w dyskusjach internetowych.

    Ukraińcy – jedna z dziewięciu, ustawowo uznanych mniejszości narodowych w Rzeczypospolitej Polskiej, żyjąca w diasporze na obszarze całego kraju, z większą koncentracją na Mazurach, Warmii, Pomorzu Zachodnim, Pomorzu Gdańskim, zachodniej części Dolnego Śląska oraz w południowo-wschodniej części województwa podkarpackiego i podlaskiego.Język białoruski (biał. беларуская мова, biełaruskaja mowa) – należy do grupy języków wschodniosłowiańskich. Liczba osób posługujących się tym językiem wynosi około 9 milionów.

    14 października 2006 w Białymstoku odbyły się obchody związane z 50-leciem tygodnika. Zgromadziły one działaczy białoruskich z całego świata (między innymi Iwonka Surwiłła i Wincuk Wiaczorka). W związku z obchodami opublikowano również jubileuszowy album poświęcony historii tygodnika pod tytułem Niva – čas i ludzi 1956-2006.

    Wincuk/Walancin Ryhorawicz Wiaczorka (biał. Вінцук/Валянцін Рыгоравіч Вячорка, ros. Винцук/Валентин Григорьевич Вечёрко, Wincuk/Walentin Grigorjewicz Wieczorko; ur. 7 lipca 1961 w Brześciu) – białoruski polityk i działacz społeczny, od 1979 roku aktywny uczestnik białoruskiego ruchu narodowo-demokratycznego, w latach 1999–2007 przewodniczący Partii BNF; filolog, nauczyciel języka i kultury białoruskiej; wielokrotnie aresztowany.Taraszkiewica, klasyczny wariant (biał. Тарашкевіца, Taraškievica; клясычны правапіс, klasyčny pravapis) – potoczna nazwa jednego z wariantów ortografii języka białoruskiego, opierającego się na regułach stosowanych przed reformą językową z 1933 roku i będącego systemem alternatywnym w stosunku do ortografii oficjalnej. W szerszym rozumieniu nazwa taraszkiewica dotyczy również pewnych różnic w składni, gramatyce i leksyce (w stosunku do oficjalnych norm językowych).


    Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gazeta Współczesna - regionalny dziennik informacyjny, ukazujący się w Białymstoku od 1951, posiada 4 mutacje (Ełk, Ostrołęka, Suwałki, Łomża).
    Bazyli, imię świeckie: Włodzimierz Doroszkiewicz (ur. 15 marca 1914 w Cisach, zm. 11 lutego 1998 w Warszawie) – piąty metropolita warszawski i całej Polski, zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego od 1970 do śmierci w 1998.
    Bogumiła Berdychowska-Szostakowska (ur. 10 stycznia 1963) – polska publicystka, specjalizująca się w historii Ukrainy i stosunkach polsko-ukraińskich.
    Aleksander Barszczewski, pseudonim Aleś Barski (ur. 2 listopada 1930 w Bondarach koło Białegostoku) – polski oraz białoruski pisarz i poeta.
    Eugeniusz Wappa, biał. Яўген Вапа, Jauhen Wapa (ur. 1965) – polski społecznik i publicysta narodowości białoruskiej, działacz białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce.
    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.
    Sokrat Janowicz (biał. Сакрат Яновіч, ur. 4 września 1936 w Krynkach, zm. 17 lutego 2013 tamże) – polski pisarz narodowości białoruskiej, tworzący po białorusku i po polsku. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutował w 1956 na łamach białoruskojęzycznego tygodnika „Niwa” wydawanego w Białymstoku. Mistrz lirycznych miniatur pisanych prozą poetycką.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.