• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nirnaeth Arnoediad



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Lúthien (sin. czarodziejka), zwana także Tinúviel (sin. słowik) – fikcyjna postać ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Inspiracją dla tej postaci była żona Tolkiena Edith, a na nagrobku pisarza i jego żony obok nazwisk widnieją również ich wieczne imiona: Beren i Lúthien.Legendarium Tolkiena – fikcyjne uniwersum stworzone przez J.R.R. Tolkiena, przedstawione w dziełach o Śródziemiu (Ardzie), m.in. we Władcy Pierścieni, Hobbicie i Silmarillionie, w którym Tolkien wykorzystał swoją wiedzę o wierzeniach Anglosasów. W rozumieniu tolkienistycznym nazwa legendarium Tolkiena (mitologia Tolkiena) może oznaczać także część uniwersum Tolkiena poświęconą wierzeniom i legendom elfów, czyli w myśl świata przedstawionego: historycznym wydarzeniom, które przeszły do świata legend z perspektywy bohaterów Władcy Pierścieni.

    Nirnaeth Arnoediad – bitwa ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

    Bitwa ta jest jedną sześciu wielkich batalii, stoczonych pomiędzy siłami elfów, ludzi i krasnoludów a armiami Władcy Ciemności, Morgotha. Jej przebieg opisano w jednym z rozdziałów Silmarillionu. Wspomina się o niej również w Niedokończonych opowieściach i Dzieciach Húrina.

    Plan bitwy przedstawiła na jednej z map Karen Wynn Fonstad w swoim Atlasie Śródziemia.

    Karen Wynn Fonstad (ur. 18 kwietnia 1945 w Oklahoma City w stanie Oklahoma jako Karen Lea Wynn, zm. 11 marca 2005 w Oshkosh w stanie Wisconsin) – amerykańska kartografka. Tworzyła mapy i opisy do najpopularniejszych książek fantastycznych.Belegost – siedziba krasnoludów ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w Silmarillionie. Pewne informacje na jego temat znajdują się w Dodatkach do Władcy Pierścieni. Jest zaznaczony i podpisany na mapie Beleriandu dołączonej do Silmarillionu.
  • W angielskim oryginale – Nirnaeth Arnoediad / Tears Unnumbered
  • Przekład Marii Skibniewskiej – Nirnaeth Arnoediad / Bitwa Nieprzeliczonych Łez
  • Przekład Pauliny Braiter i Agnieszki Sylwanowicz – Nirnaeth Arnoediad
  • Przekład Radosława Kota – Nirnaeth Arnoediad
  • Bitwa w Silmarillionie[ | edytuj kod]

    Nirnaeth Arnoediad – piąta z wielkich Bitew o Beleriand, stoczona w 473 roku Pierwszej Ery.

    Arda (qya. Region, Królestwo) – przedstawienie Ziemi w stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Jest to miejsce, w którym toczy się większość akcji utworów Tolkiena dotyczących Śródziemia.Balrogowie (w sindarinie Demon Mocy, qya. Valarauko, l.mn. Valaraukar) – istota demoniczna ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

    Maedhros, po części zachęcony czynami Berena i Lúthien, uznał, że państwa elfów prędzej czy później upadną, jeżeli ci nie połączą się i nie zniszczą potęgi Morgotha. Zaczął więc tworzyć Ligę Maedhrosa.

    Jej wojska przygotowywały się do zaatakowania Thangorodrimu z dwóch stron: z zachodu i wschodu.

    Na zachodzie, wzdłuż Ered Wethrin, stanęły wojska Fingona, Najwyższego Króla Ñoldorów. Były to oddziały wszystkich elfów z Hithlumu, jak i Edainów z Dor-lóminu (pod wodzą braci Húrina i Huora). Wspierali ich Haladinowie Haldira z Brethilu, elfowie Círdana z Falas, mały oddział Gwindora z Nargothrondu oraz Mablung i Beleg – jedyni wojownicy przybyli z Doriath.

    Jest to artykuł o charakterze zbiorczym, przedstawiający biogramy Calaquendich (qya. Elfów Światła) ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.Nogrod ( Tumunzahar w języku Khuzdul) – fikcyjne miasto krasnoludzkie ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

    Na wschodzie, w okolicach wzgórza Himring, zajął pozycję Maedhros. Pod swoją komendą miał wszystkie siły elfów, które zebrał on i pozostali synowie Fëanora, jak i oddziały sojuszników – Easterlingów pod dowództwem synów Bóra i synów Ulfanga oraz krasnoludów z Belegostu (pod wodzą Azaghâla) i Nogrodu.

    Wedle pierwotnego planu, pierwszy do ataku miał ruszyć Maedhros. Gdy wojska Władcy Ciemności uderzyłyby na niego, wtedy Fingon zaatakowałby z zachodu i wróg, wzięty w kleszcze, zostałby zniszczony. Sygnałem dla Fingona miało być wielkie ognisko rozpalone w Dorthonionie. Tymczasem Morgoth, świadomy zamiarów elfów, miał dość czasu na zebranie potężnej armii, jak również jego poplecznicy znajdowali się wśród wojsk Maedhrosa.

    Christopher John Reuel Tolkien (ur. 21 listopada 1924 w Leeds) redaktor wydanych pośmiertnie dzieł angielskiego filologa i pisarza J.R.R. Tolkiena, prywatnie jego syn. Ojciec pisarza Simona Tolkiena.Easterlingowie – nazwa części fikcyjnych plemion ludzkich ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

    W dzień przesilenia letniego, wojska Ligi zajęły wyznaczone pozycje. Jednak atak nie nastąpił – zdrajca Uldor fałszywymi radami opóźniał natarcie synów Fëanora, zaś Fingon cały czas czekał na znak od nich. Wtem do wojsk Hithlumu nieoczekiwanie dołączył jego brat Turgon, król Gondolinu, na czele 10 000 wojowników. Tymczasem Morgoth wysłał swoją pierwszą armię, która pomaszerowała w stronę sił Fingona. Jej zadaniem było wywabić przeciwnika z zajmowanych pozycji. Orkowie podeszli bardzo blisko linii elfów i ludzi, lecz król (zgodnie z radą Húrina) nie zaatakował. Dopiero gdy żołdacy Morgotha zamordowali na oczach sprzymierzeńców elfa Gelmira (jednego z jeńców), ogarnięci gniewem wojownicy Fingona uderzyli na wroga. Całkowicie roznieśli armię orków i ruszyli na Thangorodrim. Na ich czele pędził Gwindor (brat Gelmira), wraz ze swym oddziałem. Udało im się nawet wedrzeć przez główne wrota do siedziby Władcy Ciemności. Wszyscy jednak, poza Gwindorem, zginęli osaczeni. Fingon wraz z resztą armii, został odepchnięty spod Angbandu przez główne siły Morgotha, które dopiero teraz weszły do walki.

    Sindarin (qya. szaroelfi, inaczej: język sindariński) – sztuczny język stworzony przez J. R. R. Tolkiena na potrzeby stworzonej przez niego mitologii Śródziemia. Mieli posługiwać się nim Sindarowie. Jego fonologia oparta jest w dużej mierze na języku walijskim.Jest to artykuł o charakterze zbiorczym, przedstawiający biogramy Sindarów (qya. Elfów Szarych) oraz Moriquendich (qya. Elfów Ciemności) ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

    Najwyższy Król musiał rozpocząć odwrót w stronę Hithlumu przez równinę Anfauglith, ścigany przez wrogie armie. Orkowie rozbili jego straż tylną złożoną z Haladinów – zginął Haldir oraz większość wojowników (po bitwie do Brethilu wróciło tylko trzech ludzi). W końcu hufiec Fingona został otoczony. Desperacko walczył on w okrążeniu, dopóki nie nadciągnął Turgon, bowiem król Gondolinu powstrzymał swoich podkomendnych od przedwczesnego ataku i teraz szedł bratu z odsieczą. Gondolindrimom udało się przebić przez pierścień orków i połączyć się z wojskiem Fingona.

    Niedokończone opowieści (ang. Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth) – zbiór tekstów J. R. R. Tolkiena dotyczących stworzonej przez niego mitologii Śródziemia, których nie zdążył dokończyć za życia, zredagowanych przez jego syna, Christophera Tolkiena i wydanych w 1980 roku.Wojna o Beleriand (Wojna o Klejnoty) – fikcyjny konflikt zbrojny ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia toczący się w czasie Pierwszej Ery. Wojna była prowadzona pomiędzy wojskami Morgotha, a elfami i Edainami. Zakończyła się pyrrusowym zwycięstwem sił Dobra, które, choć pokonały Morgotha, odniosły znaczne straty, a Beleriand ostatecznie został zniszczony.
    Bitwa Nieprzeliczonych Łez (Tom Loback)

    Wkrótce potem nadciągnęły (spóźnione o pięć dni) wojska Maedhrosa. Ich przednie straże natarły na nieprzyjacielskich żołnierzy, którzy zaczęli cofać się w nieładzie. Eldarowie byli wtedy blisko zwycięstwa, lecz Morgoth rzucił do walki swoje ostatnie rezerwy tak że Angband opustoszał. Do ataku ruszył Glaurung, wraz z resztą smoków oraz Balrogowie pod wodzą Gothmoga. Siły te rozdzieliły armie Fingona i Maedhrosa. Wówczas to Uldor i jego bracia otwarcie wystąpili przeciw synom Fëanora i zaatakowali ich od tyłu, wraz z jeszcze innymi Eastelingami, ukrytymi wcześniej pośród wzgórz. Otoczony z trzech stron hufiec Maedhrosa został rozbity, lecz w toku walki Maglor zabił przeklętego Uldora, przywódcę zdrajców, a synowie Bora usiekli Ulfasta i Ulwartha, zanim sami polegli. Synowie Fëanora, wszyscy ranni, zebrawszy jeszcze garść wojowników, przebili się przez pierścień wrogów i uciekli do Ossiriandu. W tym odwrocie pomogli im krasnoludowie z Belegostu, którzy najdłużej wytrwali w polu. Udało im się powstrzymać i otoczyć Glaurunga. Podczas walki smok powalił Azaghâla, lecz ten umierając zdołał nożem zranić bestię tak poważnie, że Glaurung uciekł z pola bitwy, a wraz z nim reszta smoków. Krasnoludowie, zabrawszy ciało swego wodza, wycofali się w porządku, nikt wszakże nie ośmielił się zastąpić im drogi.

    Moczary Serech – fikcyjne miejsce ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w Silmarillionie. Jego położenie jest zaznaczone na mapie Beleriandu dołączonej do książki.Haudh-en-Ndengin (sin. Kurhan poległych, także Haudh-en-Nirnaeth, sin. Kurhan łez) – kurhan ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Informacje na jego temat znajdują się w Silmarillionie. Wspominany również w Niedokończonych opowieściach i Dzieciach Húrina.

    Na zachodnim skrzydle Fingon i Turgon musieli teraz stawić czoło całej armii Władcy Ciemności. Natarcie Gothmoga rozdzieliło wojska obu braci. Większa część hufca z Hithlumu została otoczona. Fingon poległ z ręki Wodza Balrogów, wybici też zostali jego żołnierze. Tymczasem Turgon wraz z ludźmi z Dor-lóminu, został zepchnięty ku moczarom Serech. Húrin i Huor przekonali monarchę, by wycofał się do Gondolinu, dzięki czemu ocali tajemnicę położenia królestwa. Turgon zebrał więc swój hufiec oraz niedobitków spod sztandaru swego brata i rozpoczął odwrót, strzeżony na flankach przez Ectheliona i Glorfindela. Manewr ten się udał i król powrócił do swej twierdzy. Natomiast Húrin i Huor zebrali niedobitków i pozostali z tyłu, by osłonić odwrót Turgona. Wzdłuż moczarów Serech sformowali żywy mur i dalej już nie ustępowali ani kroku. Bohatersko walczyli do końca, aż wszyscy zginęli, oprócz Húrina, który zadał wrogom 70 ciosów, za każdym razem krzycząc Aure Entulava! W końcu jednak został wzięty do niewoli.

    Glaurung – fikcyjna postać, smok ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Antagonista powieści Dzieci Hurina, a także fragmentów Silmarillionu i Niedokończonych opowieści. Gondolin (sin. skała-ukryta) – miasto i królestwo ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, siedziba elfów pod wodzą Turgona.

    Nirnaeth Arnoediad, zwana też Bitwą Nieprzeliczonych Łez, zakończyła się straszliwą klęską Eldarów i Edainów, a Morgoth odniósł pełny triumf. Państwo Fingona przestało istnieć i Hithlum został zajęty przez Easterlingów. Synowie Fëanora błąkali się po dzikich puszczach u stóp Ered Lindon, wśród Elfów Zielonych z Ossiriandu, odarci z dawnej mocy i chwały. Himring i ich dawne księstwa zostały podbite, podobnie jak większość północnego Beleriandu. Orkowie mogli teraz zapuszczać się w głąb całej, rozległej krainy, niszcząc ziemie aż do Nan-tathren i Ossiriandu. Elfowie, ku zadowoleniu Morgotha, zaczęli nieufnie odnosić się do innych niż Edainowie ludzi, pamiętając ciągle o zdradzie Uldora. Po bitwie przetrwały tylko królestwa Nargothrondu, Gondolinu, Doriathu, Haladinowie w Brethilu, Nogrod, Belegost, Elfy Zielone oraz marynarze z wybrzeża Falas, którzy w rok później wraz z Cirdanem i Gil-galadem przenieśli się na wyspę Balar.

    Księga zaginionych opowieści – tytuł zbioru wczesnych opowiadań J. R. R. Tolkiena oraz dwóch pierwszych tomów wydanej przez Christophera Tolkiena wielotomowej Historii Śródziemia, w której prezentuje i analizuje manuskrypty tych opowiadań, będące najwcześniejszymi formami zespołu fikcyjnych mitów, które później stworzyły Silmarillion. Po każdej z opowieści następują notatki i szczegółowy komentarz autorstwa Christophera Tolkiena.Himring (sin. Wiecznie zimny) – wzgórze ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w Silmarillionie. Jest zaznaczone i podpisane na mapie Beleriandu dołączonej do tej książki.

    Miano Nirnaeth Arnoediad (sind. Łzy nieprzeliczone) bitwa ta otrzymała, bowiem żadna opowieść ani pieśń nie była zdolna wysłowić ogromu poniesionych w niej strat.

    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    John Ronald Reuel Tolkien, CBE (wym. [dʒɒn ˈɹʷɒnld ˈɹʷuːəl ˈtʰɒlkiːn]; ur. 3 stycznia 1892 w Bloemfontein w Oranii, zm. 2 września 1973 w Bournemouth) – brytyjski pisarz oraz profesor filologii klasycznej i literatury staroangielskiej na University of Oxford. Jako autor powieści Władca Pierścieni, której akcja rozgrywa się w mitycznym świecie Śródziemia, spopularyzował literaturę fantasy.
    Dzieci Húrina (ang. The Children of Húrin) – opowieść autorstwa J. R. R. Tolkiena. Tolkien rozpoczął jej pisanie w 1918; przepisując ją wielokrotnie, nie dokończył jej za życia. Syn Johna Ronalda Reuela, Christopher Tolkien, dokończył i zredagował opowieść.
    Paulina Braiter-Ziemkiewicz (ur. 4 sierpnia 1968) – polska tłumaczka z języka angielskiego, autorka felietonów i recenzji, zajmująca się głównie fantastyką.
    Doriath (sind. Ogrodzony kraj) – fikcyjne królestwo ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w Silmarillionie oraz Dzieciach Húrina.
    Ork (l.mn. orkowie; ang. orc, sind. orch) – rasa stworzeń ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena w mitologii Śródziemia.
    Ard-galen (sin. Zielony obszar) – równina ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Informacje na jej temat znajdują się w Silmarillionie. Jest zaznaczona i podpisana na mapie Beleriandu dołączonej do książki.
    Radosław Kot (ur. 1961 w Poznaniu) – polski tłumacz na co dzień związany z wydawnictwami Amber i Rebis, dziennikarz i redaktor.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.061 sek.