• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niewolnictwo



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]
    Przeczytaj także...
    Sprzedaż – umowa cywilna, w której sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę rzeczy w gotówce lub równowartości gotówki.Wyzwoleniec – człowiek, który został podniesiony ze stanu niewoli i otrzymał pełne lub częściowe prawa obywatelskie.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Iza Bieżuńska-Małowist, Marian Małowist, Niewolnictwo. Wielkie problemy dziejów człowieka, Warszawa 1987, s. 11.
    2. W polskim przekładzie Konwencji z 1926 wynikające z prawa własności, zaś Konwencji 1956 związane z prawem własności. W tekstach oryginalnych w obu Konwencjach użyte są te same słowa (ang. status or condition of a person over whom any or all of the powers attaching to the right of ownership are exertised, fr. l’etat ou la condition d’un individu sur lequel s’exercent les attributs du droit de propriete ou certains d’entre eux).
    3. Iza Bieżuńska-Małowist, Marian Małowist, Niewolnictwo, Warszawa 1987, s. 8.
    4. Adam Łopatka, Słownik wiedzy obywatelskiej, Warszawa 1970, s. 121n.
    5. Np. ros. раб (niewolnik) i работа (praca) mają wspólny rdzeń.
    6. Prawo rzymskie traktowało niewolnika jako rzecz (Instytucje Gaiusa ks. II, 13n) i równocześnie jako człowieka o zerowej osobowości prawnej – servile caput nullum ius habet (Digesta 4, 5, 3, 1), quod attinet ad ius civile, servi pro nullis habentur (Digesta 50, 17, 32).
    7. Również wyzwoleniec zobowiązany był do świadczeń na rzecz byłego właściciela, zwanego patronem.
    8. Gajusz (jurysta rzymski) podaje również, że cesarz ten pytany przez namiestników prowincji o niewolników, którzy szukali azylu w świątyniach bogów lub u posągów cesarzy, rozkazał, by jeśli srogość właścicieli stanie się nieznośna, zostali oni zmuszeni do sprzedania swoich niewolników („Instytucje” I,53).
    9. Jan Sowa: Inna Rzeczpospolita jest możliwa. Widma przeszłości, wizje przyszłości, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa 2015, s. 57.
    10. Teodor Korwin Szymanowski: L’Esclavage Africain. Paris: A. Reiff – BNF-HACHETTE, 1891. ISBN 978-2-01-358751-8.
    11. What is modern slavery?
    12. Strona „La Strady” – organizacji zwalczającej handel kobietami.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • L. Schumacher, Niewolnictwo antyczne, Wydawnictwo Poznańskie, 2005.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • O wykorzystywaniu dzieci do pracy w przemyśle spożywczym (ang.)
  • O współczesnym niewolnictwie w Brazylii (ang.)
  • Katalog stron obcojęzycznych na temat niewolnictwa i warunków pracy, w tym stron organizacji antyniewolniczych. [dostęp 2006-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-22)].
  • Niewolnictwo nowożytne i współczesne – zestaw artykułów (pol.)
  • La Strada – Fundacja Przeciwko Handlowi Ludźmi i Niewolnictwu (pol.)
  • Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.Transatlantycki handel niewolnikami – element światowego handlu, prowadzonego w basenie Oceanu Atlantyckiego od XV do XIX wieku, tzw. handlu trójkątnego, którego istotą był transport:


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Piraci berberyjscy byli muzułmańskimi rabusiami morskimi, którzy działali na akwenach Morza Śródziemnego i Atlantyku w oparciu o porty Afryki Północnej od końca XI do początków XIX wieku. Wyruszając z północnoafrykańskich portów jak Tunis, Trypolis, Algier, Sala, czy też innych od Maroka po Cyrenajkę, żeglowali głównie wzdłuż pasa lądu zwanego Berberią (jest to dawna nazwa Maghrebu, wywodząca się od zamieszkujących te ziemie Berberów). Napadali na statki i osady nadbrzeżne zarówno na Morzu Śródziemnym, jak i na Atlantyku wzdłuż zachodnich wybrzeży Afryki, a nawet daleko na północy, docierając aż do Islandii. Głównym celem tych rejz było chwytanie chrześcijan obojga płci, celem sprzedania ich na targach niewolników w Algierii i Maroku.
    Handel ludźmi to nazwa przestępczego procederu, będącego współczesną formą niewolnictwa. Pod tym pojęciem rozumiano początkowo wyłącznie handel kobietami, zmuszanymi do prostytucji (męskie ofiary wykorzystywane seksualnie to zjawisko niezwykle rzadkie). W ostatnich latach znaczenie pojęcia uległo znacznemu rozszerzeniu i obejmuje obecnie wszelkie działania nakierunkowane na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszające prawo do decydowania o sobie. Wyzysk ten związany jest zazwyczaj z użyciem przemocy, co jest dla ofiar ogromnym obciążeniem fizycznym i psychicznym. Ofiary handlu żywym towarem w efekcie traumatycznych przeżyć często doświadczają chorób psychicznych i popadają w różne formy uzależnień. Wobec ofiar stosowane są działania naruszające ich seksualność, indywidualną wolność i cielesną nienaruszalność. Pozostałe czyny karalne, których dopuszczają się agresorzy wobec ofiar, to naruszenia prawa pracy i prawa ubezpieczeń społecznych, zwłaszcza wobec cudzoziemców.
    Jeniec wojenny – zatrzymana osoba, zdefiniowana w artykule 4 i 5 Konwencji Genewskiej o traktowaniu jeńców wojennych przyjętej 12 sierpnia 1949 jako ta, która angażowała się w działania bojowe pod rozkazami swojego rządu i została zatrzymana przez siły zbrojne strony przeciwnej. Osoba taka nazywana jest kombatantem posiadającym immunitet wynikający z międzynarodowego prawa konfliktów zbrojnych.
    Stosunek społeczny – normatywnie określona relacja i oczekiwany schemat interakcji pomiędzy co najmniej dwiema osobami, wynikająca z posiadanych przez nich ról i pozycji społecznych, podlegająca kontroli społecznej.
    Język autentyczny – ustalony przez strony język wiążący traktatu, który stanowi podstawę jego wykładni. Zgodnie z Konwencją Wiedeńską o prawie traktatów z 23 maja 1969 r. jeżeli tekst traktatu został ustalony jako autentyczny w dwóch lub więcej językach, traktat ma jednakową moc w każdym z tych języków, chyba że traktat postanawia lub strony uzgodniły, iż w przypadku rozbieżności określony tekst jest rozstrzygający. Przyjmuje się domniemanie, że wyrazy użyte w traktacie mają to samo znaczenie w każdym z tekstów autentycznych.
    Pirat – osoba, która napada w celu rabunkowym używając statku lub łodzi. Piraci atakują zwykle inne statki, ale mogą również napadać cele nabrzeżne.
    Obóz koncentracyjny – miejsce przetrzymywania, zwykle bez wyroku sądu, dużej liczby osób uznawanych z różnych powodów za niewygodne dla władz. Służyć może różnym celom: od miejsca czasowego odosobnienia osób, wobec których zostaną podjęte później inne decyzje, poprzez obóz pracy przymusowej, czyli de facto niewolniczej, aż po miejsce fizycznej eksterminacji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.05 sek.