• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Niemiecka Partia Ludowa

    Przeczytaj także...
    Hermann Müller (ur. 18 maja 1876 w Mannheim, zm. 20 marca 1931 w Berlinie) – polityk niemiecki (SPD), w latach 1919-1920 minister spraw zagranicznych Republiki Weimarskiej i dwukrotnie (1920, 1928-1930) kanclerz Rzeszy.Komunizm (od łac. communis – wspólny, powszechny) – system społeczno-ekonomiczny, w którym nie istnieje własność prywatna środków produkcji, a całość wytworzonych dóbr jest w posiadaniu wspólnoty, której członkowie są równi.
    Wilhelm Marx (ur. 15 stycznia 1863 w Kolonii, zm. 5 sierpnia 1946 w Bonn) - niemiecki polityk Partii Centrum, prawnik, dwukrotny kanclerz Republiki Weimarskiej i premier Prus.

    Niemiecka Partia Ludowa (Deutsche Volkspartei, DVP) – narodowo-liberalna partia niemiecka z okresu Republiki Weimarskiej, istniejąca w latach 1918-1933.

    Partia została założona w grudniu 1918 r. przez Gustava Stresemanna, jednego z najważniejszych członków świeżo rozwiązanej wówczas Narodowoliberalnej Partii. DVP powstała jako reprezentantka interesów wielkiego przemysłu, a przede wszystkim przemysłu ciężkiego, bogatej burżuazji i wyższych warstw urzędniczych. Aż do lat trzydziestych partia była silnie związana z organizacjami przemysłowców, właścicieli wielkich spółek handlowych oraz banków. Słabo reprezentowani w partii byli przedstawiciele "starych" miejskich i wiejskich elit oraz urzędników i pracowników umysłowych, stanowiących pomimo słabej reprezentacji duży odsetek wyborców. Wyraźnie widoczna była także przewaga protestantów nad katolikami w elektoracie Niemieckiej Partii Ludowej. Program partii kładł nacisk na ekonomię oraz kwestie traktatu wersalskiego. Partia deklarowała wrogość wobec marksizmu (ściśle mówiąc: wobec komunistów oraz socjaldemokratów), aczkolwiek nie przeszkodziło to w zawarciu wielu koalicji z socjaldemokratami w latach 20. W pierwszych latach istnienia Republiki Weimarskiej DVP była wyraźnie wroga demokracji i odrzucała konstytucję weimarską, aczkolwiek po 1920 r. nastąpiło szybkie oficjalne zaakceptowanie demokracji, określane przez ówczesnych jako Vernunftsrepublikanismus, czyli republikanizm z rozsądku.

    Bawarska Partia Ludowa (niem. Bayerische Volkspartei) była bawarską gałęzią Partii Centrum, która zerwała z resztą ugrupowania w celu obrania bardziej konserwatywnego i katolickiego kursu. We wczesnych latach 20. XX wieku szczególnie separatystyczny był związkowy rząd Gustava von Kahra, który sprzeciwiał się narzucaniu mu woli Berlina w czasie kryzysu inflacyjnego w 1923 roku. Te buntownicze nastroje zakończyły się wraz z Puczem monachijskim Hitlera. Po ustabilizowaniu się nieco sytuacji polityczno-ekonomicznej w państwie, partia obrała sobie nieco bardziej umiarkowaną linię programową, pod przywództwem Heinricha Helda. Bawarska Patia Ludowa postrzegana jest jako prekursor Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU).Wolna Partia Demokratyczna (niem. Freie Demokratische Partei, FDP) – centroprawicowa liberalna partia polityczna w Niemczech.

    Niemiecka Partia Ludowa w pierwszych powojennych wyborach do Reichstagu w 1920 r. uzyskała ponad 13,9% głosów. Ten wynik był porównywalny z największymi zwycięstwem Narodowych Liberałów z 1912 r. DVP w następnych wyborach uzyskiwała około 9-10% głosów. Niemiecka Partia Ludowa przed 1923 r. była częścią prawicowej koalicji z katolicką partią Centrum i skrajnie prawicową Niemiecką Narodową Partią Ludową (DNVP) w ramach rządów Konstantina Fehrenbacha (1920-1921) oraz koalicji z Centrum, liberałami z Niemieckiej Partii Demokratycznej (DDP) pod rządami Wilhelma Cuno (1922-1923). Po upadku rządu Stresemanna (rządu koalicji DVP, Zentrum i SPD), Niemiecka Partia Ludowa wchodziła w skład koalicji mieszczańskiej (DVP, Zentrum, DDP) wspierających mniejszościowe rządy Wilhelma Marxa w 1923 i 1924 r. oraz rząd Hansa Luthera w 1926 r., popierany przez DVP oraz Zentrum, Bawarską Partię Ludową i DDP. Także trzeci rząd Wilhelma Marxa sformowany w styczniu 1927 r. był popierany przez DVP. Koalicyjny rząd DNVP, DDP, DVP i Centrum upadł niewiele ponad rok później w wyniku kryzysu w łonie koalicji o projekt ustawy o równouprawnieniu szkół koedukacyjnych i wyznaniowych oraz o zwiększeniu roli Kościołów na naukę religii w szkołach. Wniosek wysunięty przez parlamentarzystów partii Centrum i wsparty przez DNVP oraz BVP spotkał się z oporem DVP, do których dołączyli liberałowie z DDP. Niemiecka Partia Ludowa wsparła też rząd Wielkiej Koalicji (SPD, DVP, DDP i Centrum) socjaldemokraty Hermanna Müllera w 1928 r.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Niemiecka Narodowa Partia Ludowa (niem. Deutschnationale Volkspartei – DNVP, niemieckonarodowi) – partia nacjonalistyczno-konserwatywna działająca w Niemczech w czasach Republiki Weimarskiej.

    Do stworzenia partii i umocnienia się jej pozycji w polityce Republiki Weimarskiej przyczynił się najbardziej Gustav Stresemann, lider partii od początku jej istnienia aż do śmierci w 1929 r., kanclerz Niemiec w roku 1923 r. (jego rząd został obalony po 100 dniach) oraz minister spraw zagranicznych od 1923 r., także do swojej śmierci. Jako jeden z niewielu polityków niemieckich tamtego okresu cieszył się szacunkiem na arenie międzynarodowej oraz doprowadził do tymczasowego odprężenia w stosunkach francusko-niemieckich i brytyjsko-niemieckich. Politycznie balansował pomiędzy centroprawicą a centrolewicą jako reprezentant frakcji „młodych”. Po śmierci Stresemanna DVP zmieniła kurs na prawą stronę sceny politycznej, ze względu na zwycięstwo frakcji powiązanej z przemysłem ciężkim. Bezkompromisowe stanowisko DVP w kwestii cięć socjalnych doprowadziło do kryzysu wewnątrz Wielkiej Koalicji i upadku rządu Hermanna Müllera 27 marca 1930 r. Podczas wyborów parlamentarnych we wrześniu 1930 roku DVP znalazła się pośród głównych przegranych. Porażka wyborcza kosztowała partię utratę 15 spośród 45 mandatów w Reichstagu. Odpowiedzią na spadek popularności partii miał być dalszy skręt na prawo, w celu zapobieżenia utraty wyborców na rzecz narodowych socjalistów. Te zmiany nie zapobiegły jednak dalszemu upadkowi partii. W 1932 r. DVP uzyskiwała przeważnie tylko 1-2% głosów wyborców, co przekładało się na kilka miejsc w parlamencie. Posłowie Niemieckiej Partii Ludowej, podobnie jak inni posłowie ugrupowań prawicowych, głosowali za pełnomocnictwami dla rządu Hitlera, będących faktycznym początkiem totalitarnej władzy NSDAP. DVP, podobnie jak inne partie prawicy (Centrum, DNVP) została zmuszona do samorozwiązania się 27 marca 1933 r.

    Narodowosocjalistyczna Niemiecka Partia Robotników (niem. Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei, NSDAP) – niemiecka partia polityczna, zwana potocznie nazistowską, sprawująca totalitarną władzę w III Rzeszy w latach 1933–1945 z Adolfem Hitlerem jako kanclerzem Rzeszy (od 30 stycznia 1933), a od sierpnia 1934 Führerem i kanclerzem Rzeszy. Podczas norymberskich procesów korpusu kierownictwa politycznego została uznana za organizację zbrodniczą odpowiedzialną za szereg zbrodni przeciwko ludzkości.Hans Luther (ur. 10 marca 1879 w Berlinie, zm. 11 maja 1962 w Düsseldorfie) – niemiecki polityk, kanclerz Rzeszy, prezes Reichsbanku.

    Byli działacze DVP współtworzyli po II wojnie światowej Wolną Demokratyczną oraz Unię Chrześcijańsko-Demokratyczną.

    Wyniki wyborcze[]

  • 19 stycznia 1919 (Zgromadzenie Narodowe): 4,4 % – 19 mandatów
  • 6 czerwca 1920: 13,9 % – 62 mandatów
  • 4 maja 1924: 9,2 % – 45 mandatów
  • 7 grudnia 1924: 10,1 % – 51 mandatów
  • 20 maja 1928: 8,7 % – 45 mandatów
  • 14 września 1930: 4,7 % – 30 mandatów
  • 31 lipca 1932: 1,2 % – 7 mandatów
  • 6 listopada 1932: 1,9 % – 11 mandatów
  • 5 marca 1933: 1,1 % – 2 mandatów
  • Przywódcy[]

  • Gustav Stresemann - 1918-1929
  • Ernst Scholz - 1929-1930
  • Eduard Dingeldey - 1930 -1933
  • Przypisy

    1. Ursula Büttner, Weimar, Die überforderte Republik 1918-1933, Bonn 2010, s. 92-93
    2. Tadeusz Kotłowski, Historia Republiki Weimarskiej, 1919-1933, Poznań 2004, s. 37
    3. Ursula Büttner, Weimar, Die überforderte Republik 1918-1933, Bonn 2010, s. 94
    Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna, niem. Christlich Demokratische Union Deutschlands (CDU) – niemiecka partia polityczna, założona po II wojnie światowej. Partia określa się mianem centroprawicowej, nawiązuje do konserwatyzmu i chrześcijaństwa. CDU nie istnieje w Bawarii, ponieważ w tym kraju związkowym działa partia o podobnym charakterze, CSU. Na szczeblu ogólnokrajowym partie te współdziałają, występując jako CDU/CSU; mimo to każde z ugrupowań zachowuje swoją własną strukturę. Tworzą wspólną frakcję w niemieckim parlamencie i nie prowadzą przeciwko sobie żadnych działań. Połączenie CDU i CSU nazywane jest powszechnie Unią.Konstantin Fehrenbach (ur. 11 stycznia 1852, zm. 26 marca 1926) - polityk niemieckiej chadecji, jeden z przywódców Partii Centrum. W roku 1918 pełnił funkcję marszałka Reichstagu, a w latach 1919-20 - marszałka Zgromadzenia Narodowego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Niemiecka Partia Centrum (Deutsche Zentrumspartei lub po prostu Zentrum), często nazywana Katolicką Partią Centrum, była to niemiecka katolicka partia polityczna w czasach Cesarstwa Niemieckiego. Rozwiązała się 6 lipca 1933 r., na krótko przed podpisaniem konkordatu pomiędzy Stolicą Apostolską a III Rzeszą. Po II wojnie światowej partia została reaktywowana, jednak nie zdołała osiągnąć dawnych wpływów, jako że większość jej członków odeszła do CSU. Pomimo tego była reprezentowana w parlamencie do 1957 roku. Ciągle istnieje, jako marginalne ugrupowanie, najsilniejsze w Nadrenii Północnej-Westfalii.
    Gustav Stresemann (ur. 10 maja 1878 w Berlinie, zm. 3 października 1929 w Berlinie), polityk niemiecki, kanclerz i minister spraw zagranicznych Republiki Weimarskiej, laureat Pokojowej Nagrody Nobla.
    Marksizm – światopogląd polityczno-społeczno-gospodarczy wywodzący się z myśli Karola Marksa, a także, w mniejszym stopniu, Fryderyka Engelsa.
    Niemiecka Partia Demokratyczna (Deutsche Demokratische Partei) – partia założona przez przywódców dawnej Postępowej Partii Ludowej (Fortschrittliche Volkspartei) oraz lewego odłamu Partii Narodowo-Liberalnej (Nationalliberale Partei). Ugrupowanie powstało na początku istnienia Republiki Weimarskiej. Do kierownictwa partii wchodzili: Walther Rathenau, Eugen Schiffer, Hugo Preuss, Otto Gessler, Max Weber, Richard Frankfurter oraz Erich Koch-Weser. Członkiem DDP był Thomas Mann. Demokraci określali się jako lewicowa partia liberalna, podczas gdy Niemiecką Partię Ludową (DVP) uznawało się za prawicową frakcję liberalną. Wraz z SPD i Partią Centrum, DDP postulowała wprowadzenie demokratycznej, republikańskiej formy rządów. Partię często krytykowano, stosując wobec niej określenia "partii żydów" bądź "partii profesorów" (w istocie Żydzi stanowili znaczny odsetek jej wyborców).
    Wilhelm Carl Josef Cuno (ur. 2 lipca 1876 w Suhl, zm. 3 stycznia 1933 w Aumühle koło Hamburga) – menedżer i polityk niemiecki. Od grudnia 1918 dyrektor generalny przedsiębiorstwa żeglugowo-spedycyjnego HAPAG (Hamburg America Line). W latach 1922-1923 kanclerz Rzeszy.
    Republika Weimarska – potoczna nazwa państwa niemieckiego istniejącego w latach 1919-1933 (nazwa urzędowa: Rzesza Niemiecka). Powstała w wyniku rewolucji listopadowej 1918. Było to państwo federalne, demokratyczne, z mieszaną prezydencko-parlamentarną formą rządów. Parlamentem był Reichstag, stolicą – Berlin. Nazwa republiki pochodzi od miasta Weimar, w którym obradowało zgromadzenie narodowe, uchwalające konstytucję. Na powstanie republiki bezpośredni wpływ miały skutki I wojny światowej. Upadek republiki spowodowało powstanie i umocnienie się nazizmu.
    Socjaldemokratyczna Partia Niemiec, (niem. SPD – Sozialdemokratische Partei Deutschlands) – najstarsza niemiecka partia polityczna wśród obecnie istniejących oraz jedna z najstarszych i największych partii politycznych na świecie, obchodziła w 2003 r. swoją 140. rocznicę powstania. Z liczbą ponad 500 000 członków stanowi najliczniejszą partię współczesnych Niemiec. Założona w 1863 r., do 1891 pod nazwą Socjalistyczna Partia Robotnicza (SAP). Założenia i program polityczny oparte są na ideałach socjaldemokratycznych i neoliberalnych (szczególnie za rządów kanclerza Gerharda Schrödera). Członkowie partii, którzy nie ukończyli 35. roku życia skupiają się w organizacji Jusos (Jungsozialisten in der SPD).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.