• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nieczaj

    Przeczytaj także...
    Pułkownik – stopień oficerski. W SZ RP jest to najwyższy stopień wojskowy korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości sił zbrojnych po stopniu pułkownika (ang. i fr. – colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są stopnie generalskie.Dworzanin – osoba należąca do świty wysoko postawionego arystokraty lub władcy otaczającego się dworem. Dworzanie korzystali najczęściej z wielu przywilejów przyznawanych przez panującego i zajmowali wysokie stanowiska w ich otoczeniu.
    Pióro (łac. penna) – twory nabłonkowe pokrywające ciała ptaków , a w czasach prehistorycznych niektórych dinozaurów, przede wszystkim z grupy teropodów, zwłaszcza celurozaurów. Podobnie jak łuski u gadów, pióra zachodzą na siebie dachówkowato. Wyrastają z brodawek skórnych zbudowanych z komórek mezodermalnych, w których formują się najpierw pióra embrionalne (puchowe), a następnie pióra ostateczne (penna).
    Herb Nieczaj cz. Pobóg odm.

    Nieczaj - polski herb szlachecki, odmiana herbu Pobóg, albo odmiana herbu Podkowa.

    Opis herbu[]

    Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

    W polu czerwonym podkowa bez krzyża, a pod nią wyrychtowana żeleźcem w górę strzała rozdarta, w hełmie trzy pióra strusie (W publikacji F. Piekosińskiego klejnot usunięte, aby uprościć drukowanie ).

    Herb Nieczaj wedł. Wojciecha Wijuka Kojałowicza z r. 1658.

    Herbowni[]

    Nieczaj (Nieczay, Neczaj, Niczaj), Nieczaj-Hruzewicz (Hruziewicz, Hrucewicz)

    Wojciech Wijuk Kojałowicz herbu Kościesza odmienna (ur. 1609 w Kownie – zm. 1677 w Warszawie) – polsko-litewski historyk i teolog, jezuita.Bobrujsk (biał. Бабруйск, Babrujsk, ros. Бобруйск) – miasto w środkowej części Białorusi, stolica rejonu bobrujskiego w obwodzie mohylewskim, około 130 km na południowy wschód od Mińska, nad Berezyną; 215,0 tys. mieszkańców (2010).

    Znani herbowni[]

  • Nieczaj Wasil Semenowicz, dworzanin królewski w 1524.
  • Nieczaj-Hruziewicz Jan, komornik graniczny kijowski 1627, wojski kijowski, zm. 1645.
  • Nieczaj Danyło, pułkownik kozacki bracławski, zginął w bitwie pod Krasnem w 1651.
  • Nieczaj Iwan, ziemianin Mścisławski, pułkownik kozacki białoruski następnie królewski, starosta bobrujski następnie zahalski, elektor 1669 z Mińskiem, zięć Bohdana Chmielnickiego.
  • Nieczaj Bazyli, rycerz polski, elektor 1674 z Rawskiem, brał udział w bitwie pod Wiedniem w 1683.
  • Zobacz też[]

  • Lista herbów.
  • Przypisy

    1. Kasper Niesiecki: Korona Polska przy Złotey Wolnosci starozytnemi Rycerstwa Polskiego y W.X. Litewskiego Kleynotami. T. 3. Lwów: 1740, s. 350, 618.
    2. Wojciech Wijuk Kojałowicz: Herbarz Rycerstwa Wielkiego Księstwa Litewskiego zwany Compendium. Kraków: F. Piekosiński, "Herold Polski", 1897.

    Bibliografia[]

  • Wojciech Wijuk Kojałowicz: Herbarz szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego zwany Nomenclator.
  • Kasper Niesiecki: Korona Polska przy Złotey Wolnosci starozytnemi Rycerstwa Polskiego y W.X. Litewskiego Kleynotami.
  • Adam Boniecki: Poczet rodów w Wielkiem Księstwie Litewskiem w XV i XVI wieku.
  • Sewerin Hr. Uruski: Rodzina: herbarz szlachty polskiej.
  • Spis Rycerstwa Polskiego walczącego z Janem III pod Wiedniem oraz Szyk Bojewy Wojsk Polskich i sprzymierzonych dnia 12 Września 1683 roka. Poznań: 1883.
  • Наталя Яковенко: Українська шляхта з кiнця XIV до середини XVII столiття. Волинь i Центральна Україна. Київ: 2008.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Herb Nieczaj w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla
  • Ziemianie – warstwa społeczna, w dawnych i współczesnych społeczeństwach, posiadacze znacznych (wielkich i średnich) majątków ziemskich, zwykle obejmowanych drogą dziedziczenia (dziedzice), obywatele ziemscy.Znajdziesz tu listę herbów. Jeśli poszukujesz informacji ogólnych o herbie szlacheckim zobacz artykuł herb szlachecki.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bohdan Zenobi Chmielnicki (ukr. Богдан Теодор Зиновій Хмельницький, ur. 1595 najprawdopodobniej w Czehryniu koło Kijowa, zm. 6 sierpnia 1657 w Czehryniu, pochowany w Subotowie) – hetman zaporoski, przywódca powstania kozackiego przeciwko Rzeczypospolitej w latach 1648-1654, bohater narodowy Ukrainy.
    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Krzyż (etymologicznie z łac. crux) – znak, kształt lub przedmiot w postaci dwóch linii (lub wielu) przecinających się, na ogół pod kątem prostym (†).
    Bitwa pod Krasnem - bitwa, która została stoczona między wojskami polskimi pod dowództwem hetmana polnego koronnego Marcina Kalinowskiego a wojskami kozackimi pod wodzą pułkownika Danyło Neczaja w dniach 20-23 lutego 1651.
    Pobóg (Pobodze, Pobog, Pobożanie, Pobożanicz, Pobożany, Pobożenie, Pobożeny) - polski herb szlachecki, noszący zawołanie Pobodze. Występował głównie na Mazowszu oraz w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej i poznańskiej. Jan Długosz napisał o Pobogach - ad iracundiam proni, czyli do gniewu skłonni, porywczy, wybuchowi. Najznamienitszym rodem herbu Pobóg są bezsprzecznie Koniecpolscy, którzy mogli poszczycić się hetmanem i całym zastępem kasztelanów i wojewodów. Inne znaczniejsze rodziny pieczętujące się Pobogiem i posiadające w swych szeregach posłów lub senatorów to też m. in. Rzyszczewscy, posiadający od połowy XIX wieku tytuł hrabiowski, Kossobudzcy, Ruszkowscy czy Rokszyccy.
    Województwo rawskie leżało w zachodniej części Mazowsza. Jego stolicą była Rawa Mazowiecka. Powstało po inkorporacji do Korony Polskiej ziemi rawskiej i ziemi gostyńskiej w 1462 po śmierci Władysława II i Siemowita IV oraz inkorporacji ziemi sochaczewskiej w 1476 roku. Województwo istniało do 1793, kiedy po II rozbiorze znalazło się w granicach Królestwa Prus.
    Województwo mińskie w Rzeczypospolitej Obojga Narodów było rozległym chociaż niezbyt ludnym, zwłaszcza w południowej części, województwem położonym na ziemiach ruskich Wielkiego Księstwa Litewskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.