• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nerwiowie

    Przeczytaj także...
    Gallia Belgica - prowincja rzymska w Galii na terenie dzisiejszej Belgii, Holandii i północnej Francji. Jej stolicą było Durocortorum (obecna nazwa: Reims). Podzielona później na 2 części:Skalda (franc. Escaut, hol. Schelde) – rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię. Długość – 350 km, powierzchnia zlewni – 21 tys. km².
    Wojny galijskie – seria kampanii i bitew, stoczonych w latach 58 p.n.e.-51 p.n.e. przez rzymskie legiony z plemionami celtyckimi, zamieszkującymi Galię (terytoria znajdujące się na północ i zachód od Italii i Alp, w przybliżeniu pokrywające się z dzisiejszą Francją).
    Galia w I w. p.n.e.

    Nerwiowie (łac. Nervii) – lud celtycki zamieszkały nad rzeką Scaldis w Galii Belgice, ze stolicą w Bagacum (dzisiejsze: Bavay).

    Bitwa pod Sabis – bitwa rozegrana w 57 p.n.e. nad rzeką Sabis między armią rzymską dowodzoną przez prokonsula Gajusza Juliusza Cezara, a armią zjednoczonych plemion belgijskich pod wodzą Boduognatusa („syn zwycięstwa” lub „syn wrony”), naczelnika z plemienia Nerwiów.Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w idy marcowe przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. W testamencie adoptował syna swojej siostrzenicy Gajusza Oktawiusza, późniejszego Oktawiana Augusta, wyznaczając go na swego spadkobiercę.

    Brali udział w wojnie z Cezarem w latach 58 p.n.e.-57 p.n.e., pobici pod Sabis w 57 p.n.e. Prawdopodobnie w latach 56 p.n.e.-52 p.n.e. jeszcze organizowali lub uczestniczyli w powstaniach przeciw Rzymianom, które jednak zakończyły się klęską. W kolejnych latach nie występowali już przeciw Rzymowi. Ostatecznie podbici i ujarzmieni przez Cezara, zostali włączeni do rzymskiej Galii Belgiki w 22 p.n.e. podczas reformy administracyjnej Galii, przeprowadzonej przez Oktawiana Augusta.

    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus, (Gajusz Juliusz Cezar Oktawian) (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 roku n.e. w Noli) – pierwszy cesarz rzymski, panował od 16 stycznia 27 roku p.n.e. do śmierci jako Imperator Caesar Augustus. Po śmierci zaliczony został w poczet bogów jako „Divus Augustus”. Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. „Mała encyklopedia kultury antycznej”, red. Z. Piszczek, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1988, s.512, ​ISBN 83-01-03529-3




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.