• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nerw wzrokowy

    Przeczytaj także...
    Międzymózgowie (diencephalon) – część mózgowia kręgowców zawierająca trzecią komorę mózgu. Po obu stronach zlokalizowane jest wzgórze (thalamus) podzielone na wiele jąder. Do tylnej powierzchni wzgórza przywierają ciała kolankowate (corpora geniculata) zawzgórza (metathalamus). Sklepienie trzeciej komory (nadwzgórze epithalamus) różnicuje się na narządy szyszynkowe: szyszynkę, narząd przyszyszynkowy, czołowy i ciemieniowy. Dno trzeciej komory (podwzgórze hypothalamus) składa się z części wzrokowej (przysadka (hypophysis), lejek (infundibulum), pasma wzrokowe (tractus optici) i ich skrzyżowanie (chiasma opticum)) i sutkowatej. Międzymózgowie położone jest między spoidłem mózgu przednim (commissura cerebri anterior) i tylnym (c. c. posterior).Andrzej Skawina (ur. 18 grudnia 1934 w Przeworsku, zm. 5 sierpnia 2002 w Krakowie) – polski lekarz anatom, profesor doktor habilitowany.
    Oko – narząd receptorowy umożliwiający widzenie. W najprostszym przypadku chodzi o zdolność wykrywania pewnego zakresu promieniowania elektromagnetycznego. Bardziej skomplikowane oczy są w stanie dostarczyć informacje o kierunku padania światła, jego intensywności oraz kształtach obiektów.
    Nerw wzrokowy cielęcia (przecięty). Widok od tylnej części gałki ocznej
    Nerw wzrokowy (nr 4) człowieka i ośmiornicy (z prawej).

    Nerw wzrokowy (łac. nervus opticus) – II nerw czaszkowy, część drogi wzrokowej. Przebiega od siatkówki do skrzyżowania wzrokowego. Pod względem rozwojowym jest wypustką międzymózgowia.

    Nerwy czaszkowe (łac. nervi craniales) – 12 par nerwów rozpoczynających się, w przeciwieństwie do nerwów rdzeniowych, na obszarze mózgowia i przebiegających głównie w obrębie głowy. Odpowiadają za odbiór różnorodnych wrażeń zmysłowych, pracę kilku ważnych grup mięśni oraz funkcje wydzielnicze gruczołów (ślinowych, łzowych, błon śluzowych, itp.). Tradycyjnie oznacza się je za pomocą cyfr rzymskich od I do XII, pomimo istnienia innych włókien, również odpowiadających definicji nerwu czaszkowego.Droga wzrokowa – droga przenoszenia bodźców wzrokowych z siatkówki gałki ocznej do pierwszorzędowej kory wzrokowej (pola 17 Brodmanna) na powierzchni przyśrodkowej płata potylicznego mózgu.

    Można wyróżnić w nim cztery części:

    1. odcinek wewnątrzgałkowy (od siatkówki do zewnętrznych granic gałki ocznej) – długości ok. 0,7 mm,
    2. odcinek wewnątrzoczodołowy (od gałki ocznej do kanału wzrokowego) – długość ok. 30 mm, o przebiegu esowatym,
    3. odcinek przechodzący przez kanał wzrokowy – długość ok. 5 mm,
    4. odcinek wewnątrzczaszkowy (od kanału wzrokowego do skrzyżowania wzrokowego) – długość ok. 10 mm.

    W każdym nerwie wzrokowym przebiega od około 0,8 do 1,5 mln (różnice osobnicze) włókien nerwowych, które są aksonami komórek zwojowych siatkówki. Jest on otoczony oponami mózgowo-rdzeniowymi (twardą, pajęczynówką, miękką). Nerw wzrokowy nie ma swoistych cech nerwu obwodowego – zasadniczo jest pęczkiem istoty białej mózgowia (towarzyszą mu bowiem komórki i włókna gleju, pozbawiony jest natomiast neurolemy).

    Skrzyżowanie wzrokowe (łac. chiasma opticum) − w międzymózgowiu miejsce skrzyżowania włókien nerwu wzrokowego. Skrzyżowaniu ulegają jedynie włókna pochodzące z donosowej części siatkówki, czyli te zbierające wrażenia wzrokowe z doskroniowej części pola widzenia.Opony mózgowo-rdzeniowe (łac. meninges l. poj. meninx) – błony zbudowane z tkanki łącznej zbitej otaczającej mózgowie oraz rdzeń kręgowy. Ich funkcją jest ochrona mózgowia przed urazami mechanicznymi, a płyn mózgowo-rdzeniowy znajdujący się między nimi pełni funkcje amortyzacyjne.

    Nerw wzrokowy został po raz pierwszy zidentyfikowany i opisany przez włoskiego fizyka i anatoma Felice'a Fontana, co było pierwszym dokładnym opisem budowy i działania włókna nerwowego.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Peter Koeffel, Felice Fontana: Life and Works, „Bulletin of the History of Medicine”, 58, 1984, s. 430–432.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • M. J. T. Fitzgerald: Neuroanatomia. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2008, s. 316. ISBN 978-83-60290-54-5.
  • Andrzej Skawina (red.) Anatomia prawidłowa człowieka. Szyja i głowa. Wyd. II poprawione. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego 2006, s. 115 ​ISBN 83-233-2225-2
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Siatkówka (łac. retina) – część oka, która jest elementem odbierającym bodźce wzrokowe. Jest specyficznej budowy błoną znajdującą się wewnątrz gałki ocznej, na jej tylnej powierzchni. Jest jednym z pierwszych elementów drogi wzrokowej.Felice Fontana (ur. 15 kwietnia 1730 w Pomarolo, zm. 9 marca 1805 we Florencji) – włoski fizyk, botanik i anatom, odkrył i opisał w 1780 roku reakcję konwersji tlenku węgla z parą wodną. Jeden z twórców podstaw współczesnej toksykologii, zbadał i opisywał działanie jadu żmij na organizmy, odkrył mechanizm hemotoksyczności. Zbadał i opisał mechanizm działania kurary, odkrył neurotoksyczność. Opisał budowę i mechanizm działania oka ludzkiego. Opisał nerw wzrokowy (pierwszy dokładny opis włókna nerwowego wraz z zasadą działania) oraz zajmował się badaniem światłoczułych komórek siatkówki oka. Zaobserwował po raz pierwszy jąderka, które były obecne w wydzielinie skórnej węgorza, wynik obserwacji opisał w 1781 roku (identyfikacji zaobserwowanych przez Fontane struktur dokonali niezależnie ok. 1835 roku Rudolf Wagner i między rokiem 1836 a rokiem 1839 Gabriel Valentin).




    Warto wiedzieć że... beta

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Neuryt, akson (axon), włókno osiowe, włókno nerwowe, wypustki osiowe - element neuronu odpowiedzialny za przekazywanie informacji z ciała komórki do kolejnych neuronów lub komórek efektorowych (np. komórek mięśniowych bądź gruczołowych). Neuryt może być osłonięty osłonką włókien nerwowych. Jest z reguły dłuższy od dendrytów i, w odróżnieniu od nich, w komórce występuje pojedynczo (choć może być rozgałęziony).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.