• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nerw przeponowy

    Przeczytaj także...
    Mięsień łopatkowo-gnykowy (łac. musculus omohyoideus) - jeden z mięśni szyi, parzysty i składający się z dwóch brzuśców, należący do grupy mięśni podgnykowych. Podobnie jak inne mięśnie podgnykowe swoim działaniem obniża lub ustala kość gnykową.Osklepek opłucnej (łac. cupula pleurae) – część opłucnej ściennej ograniczająca od góry jamę opłucnową, która wystaje ponad przedni brzeg otworu górnego klatki piersiowej. Znajduje się w miejscu przejścia opłucnej żebrowej w opłucną śródpiersiową.
    Grasica (łac. glandula thymus) to gruczoł znajdujący się w śródpiersiu przednim, tuż za mostkiem. Otoczony jest torebką łącznotkankową. Zbudowany jest z kory podzielonej na zraziki przegrodami łącznotkankowymi i z rdzenia wspólnego dla wszystkich zrazików kory. Zrąb tego narządu stanowią, w przeciwieństwie do innych narządów limfatycznych, komórki nabłonkowe pochodzenia endodermalnego. Charakterystycznymi cechami grasicy są: zjawisko inwolucji, czyli gromadzenia się w narządzie tkanki tłuszczowej żółtej, oraz występowanie w części rdzennej tzw. ciałek Hassala. Grasica produkuje hormony takie jak: tymozyna, THF, tymulina, tymostymulina.

    Nerw przeponowy (łac. nervus phrenicus) – najdłuższy parzysty nerw wychodzący ze splotu szyjnego. Tworzą go włókna pochodzące z segmentów C3 - C5.

    Jest wyłącznym nerwem ruchowym mięśnia przeponowego, poza tym unerwia czuciowo m.in. opłucną ścienną śródpiersiową, przeponową, osklepek opłucnej, otrzewną dolnej powierzchni przepony, wątroby, pęcherzyka żółciowego i osierdzie serca. Włókna autonomiczne wnikają do nerwu przeponowego przez gałęzie łączące z pniem współczulnym oraz przez splot trzewny, biegną przeważnie wspólnie z włóknami czuciowymi.

    Wydawnictwo Lekarskie PZWL – polskie wydawnictwo istniejące od 1945 roku, wydające literaturę fachową dla pracowników systemu opieki zdrowotnej, podręczniki szkolne i akademickie i publikacje popularnonaukowe. Do 1993 roku państwowe wydawnictwo istniało pod nazwą Państwowe Zakłady Wydawnictw Lekarskich (PZWL). W 1998 roku nastąpiła prywatyzacja, aktualnie stanowi część grupy wydawniczej PWN.Żyła główna dolna, inaczej żyła próżna dolna, żyła czcza dolna (łac. vena cava inferior) – pień żylny zbierający krew z podprzeponowej połowy ciała i uchodzący do prawego przedsionka serca.

    Oddaje gałęzie:

  • opłucnowe;
  • osierdziowe;
  • przeponowo-brzuszne;
  • do grasicy i żyły głównej górnej.
  • Przebieg[ | edytuj kod]

    W części szyjnej nerw przeponowy leży na mięśniu pochyłym przednim, przykryty mięśniem mostkowo-obojczykowo-sutkowym. Krzyżuje brzusiec lub ścięgno pośrednie mięśnia łopatkowo-gnykowego. Przyśrodkowo od nerwu przebiega pień tarczowo-szyjny i jego gałęzie: tętnica tarczowa dolna i tętnica szyjna wstępująca. Nieco bardziej przyśrodkowo znajduje się powrózek nerwowo-naczyniowy.

    Obojczyk (łac. clavicula) – kość długa, łącząca łopatkę i mostek. Obojczyk stanowi jedyne połączenie szkieletu kończyny górnej ze szkieletem osiowym.Osierdzie (worek osierdziowy) (łac. saccus pericardiacus) – podwójna błona surowicza workowatego kształtu, obejmująca w postaci dwuściennego worka serce kręgowców. U ssaków zewnętrzna ściana osierdzia, czyli blaszka ścienna osierdzia, jest wzmocniona od zewnątrz warstwą włóknistą.

    Z szyi do klatki piersiowej nerw dostaje się między tętnicą podobojczykową z tyłu, a żyłą podobojczykową i mostkowym końcem obojczyka z przodu. Dalej leży do tyłu od stawu mostkowo-obojczykowego, niżej sąsiaduje bocznie i z przodu z opłucną śródpiersiową. Nerw przeponowy prawy przyśrodkowo przylega do żyły ramienno-głowowej prawej i poniżej do żyły głównej dolnej. Z kolei nerw przeponowy lewy po przyśrodkowej stronie styka się z wielkimi naczyniami: tętnicą podobojczykową lewą, tętnicą szyjną wspólną lewą i łukiem aorty. Skrzyżowanie z tym ostatnim położone jest do przodu od skrzyżowania z nerwem błędnym (X). Schodząc do śródpiersia nerw krzyżuje od przodu korzeń płuca i zmierza w dół między opłucną śródpiersiową a blaszką ścienną osierdzia. Nerw prawy dochodzi do przepony w pobliżu żyły głównej dolnej, lewy natomiast w pobliżu koniuszka serca.

    Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.Tętnica podobojczykowa (łac. arteria subclavia, ang. subclavian artery) − parzysta tętnica przebiegająca pod obojczykiem, zaopatrująca w krew kończyny górne, oraz wysyłająca gałęzie do klatki piersiowej i głowy.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka – Tom V: Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów.. Warszawa: PZWL, 1989, s. 32-34. ISBN 83-200-1230-9.
    2. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 34.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Adam Krechowiecki, Florian Czerwiński: Zarys anatomii człowieka. Szczecin: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004. ISBN 83-200-3362-4.
  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, ISBN 978-83-200-3258-1.
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Przepona (łac. diaphragma) - główny mięsień oddechowy występujący u ssaków, należy do mięśni poprzecznie prążkowanych płaskich. Oddziela jamę brzuszną od jamy klatki piersiowej i stanowi jej ścianę dolną. Przepona jest uwypuklona w stronę klatki piersiowej w formie dwóch kopuł - prawej i lewej, przy czym na ludzkich zwłokach prawa kopuła jest ustawiona na wysokości czwartej chrząstki żebrowej, a po stronie lewej lewa kopuła przyjmuje położenie na poziomie piątej chrząstki żebrowej. U osoby żywej podczas wydechu prawa kopuła przepony położona jest na wysokości górnego brzegu piątej chrząstki żebrowej, a po stronie lewej lewa kopuła układa się na poziomie dolnego brzegu piątej chrząstki żebrowej. Ruchy przepony są niezależne od woli człowieka, mogą być jednak modyfikowane pośrednio przez inne grupy mięśni (na przykład podczas śpiewu czy wstrzymywania oddechu).Pęcherzyk żółciowy (łac. vesica fellea) (zwany też niepoprawnie woreczkiem żółciowym) – gruszkowaty narząd służący do magazynowania i zagęszczania żółci do czasu, aż będzie potrzebna do emulgacji tłuszczu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Pień tarczowo-szyjny (łac. truncus thyreocervicalis) – krótkie naczynie krwionośne o budowie tętnicy wychodzące z tętnicy podobojczykowej przed przyśrodkowym brzegiem mięśnia pochyłego przedniego (musculus scalenus anterior).
    Aorta, tętnica główna – największa tętnica odprowadzająca utlenowaną krew z części komorowej serca występująca u kręgowców. Od niej odchodzą naczynia zaopatrujące w krew cały organizm poza płucami.
    Opłucna (łac. pleura) – surowicza błona, w której zamknięte są płuca. Jest cienką i błyszczącą błoną, która dzięki temu, że jest stale zwilżana, ułatwia ruch płuc w czasie oddechu.
    Żyła ramienno-głowowa (łac. vena brachiocephalica), dawn. żyła bezimienna (vena innominata a. anonyma) – parzyste naczynie żylne przyjmujące krew z obszaru kończyny górnej, szyi oraz głowy. Obie żyły leżą w górnej części klatki piersiowej oraz u podstawy szyi. Powstają przez połączenie ż. podobojczykowej z ż. szyjną wewnętrzną (tzw. kąt żylny), a u swego końca obie zlewają się ze sobą, współtworząc żyłę główną górną. Cechuje je brak zastawek. Różnią się od siebie długością, przebiegiem i nieco odmiennymi dopływami.
    Żyła główna górna, inaczej żyła próżna górna lub żyła czcza górna (łac. vena cava superior) – duże naczynie żylne zbierające krew z górnej (nadprzeponowej) połowy ciała.
    Tętnica szyjna wspólna (łac. arteria carotis communis) - główne naczynie tętnicze zaopatrujące głowę i szyję. Lewa odchodzi z łuku aorty, a prawa z pnia ramienno-głowowego. Na szyi biegnie razem z żyłą szyjną wewnętrzną i nerwem błędnym w powrózku naczyniowo-nerwowym. W obrębie trójkąta tętnicy szyjnej wychodzi ona spod przedniego brzegu mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego dając możliwość dogodnego badania tętna. W górnym biegu wytwarza zatokę tętnicy szyjnej. Tętnica szyjna wspólna dzieli się na wysokości 3-4 kręgu szyjnego na tętnicę szyjną wewnętrzną i tętnicę szyjną zewnętrzną. W obrębie szyi tętnica szyjna wspólna biegnie tranzytem nie oddając przed podziałem żadnych gałęzi.
    Śródpiersie (łac. mediastinum) – przestrzeń w klatce piersiowej człowieka, dzieląca się na śródpiersie górne i dolne. Górne z kolei na warstwy, a dolne na śródpiersie przednie, środkowe i tylne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.884 sek.