• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nerw oczny


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) – wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie.Nerw czołowy (nervus frontalis) – nerw przebiegający w obrębie głowy, jedno z odgałęzień nerwu trójdzielnego (nervus trigeminus).
    Szczelina oczodołowa górna (łac. fissura orbitalis superior) – otwór w czaszce łączący oczodół ze środkowym dołem czaszki. Jest to trójkątny otwór znajdujący się w kości klinowej. Od góry ograniczony jest przez skrzydło mniejsze kości klinowej (ala minor ossis sphenoidalis), od dołu przez skrzydło większe kości klinowej (ala major ossis sphenoidalis). Przyśrodkowe ograniczenie szczeliny stanowi trzon kości klinowej (corpus ossis sphenoidalis). Od boku na wąskim obszarze ogranicza ją także kość czołowa. Nieco ku tyłowi od dolnego brzegu szczeliny oczodołowej górnej znajduje się otwór okrągły. Jest on od niej oddzielony niewielką beleczką kostną. Ponadto część dolna szczeliny łączy się z tylną częścią szczeliny oczodołowej dolnej. W obrębie szczeliny oczodołowej górnej okostna oczodołu przechodzi w blaszkę opony otaczającą zatokę jamistą i w blaszkę opony środkowego dołu czaszki.
    Nerw oczny oznaczony nr 1

    Nerw oczny (łac. nervus ophthalmicus) – pierwsza i zarazem najmniejsza gałąź nerwu trójdzielnego, nerw zaopatrujący górną część twarzy człowieka. Jest to nerw czuciowy.

    Rodzaj[ | edytuj kod]

    Jest to nerw tylko czuciowy, aczkolwiek posiada on kontakt ze zwojami przywspółczulnymi.

    Przebieg[ | edytuj kod]

    Nerw ten rozpoczyna się w zwoju trójdzielnym, miejscu podziału nerwu trójdzielnego. Kieruje się do przodu, będąc najwyżej położoną gałęzią wychodzącą z tego zwoju. Oddaje szybko gałąź namiotową, unerwiającą namiot móżdżku, po czym przechodzi poprzez szczelinę oczodołową górną (fissura orbitalis superior), by wejść do oczodołu. Tam dzieli się na nerwy łzowy, czołowy i nosowo-rzęskowy.

    Komórki sitowe (łac. cellulae ethmoidales) – to najmniejsze z zatok przynosowych człowieka. Składają się z drobnych jamek kostnych poprzedzielanych cienkimi blaszkami kostnymi. Wypełniają one błędnik sitowy (łac. labyrinthus ethmoidalis) i stanowią zasadniczą część kości sitowej. Każda komórka sitowa wysłana jest błoną śluzową.Oczodół (łac. orbita) – jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna. Występuje parzyście. Oczodół ma kształt stożka, którego podstawę tworzy wejście do oczodołu. U góry wejście do oczodołu ogranicza brzeg nadoczodołowy kości czołowej, u dołu-szczęka i kość jarzmowa, tworząc brzeg podoczodołowy, ponadto budują go kość łzowa, sitowa, klinowa oraz podniebienna. Oczodół ograniczają cztery ściany: górna (sklepienie), przyśrodkowa, boczna i dolna (dno). W odcinku przednio-bocznym sklepienia oczodołu znajduje się dół gruczołu łzowego. W pobliżu wejścia do oczodołu na ścianie przyśrodkowej leży dół woreczka łzowego, przechodzi on ku dołowi w kanał nosowo-łzowy. W obrębie oczodołu znajduje się kanał nerwu wzrokowego, przez który przechodzi nerw wzrokowy wraz z tętnicą oczną, ponadto w oczodole znaleźć można szczelinę oczodołową górną przez którą przebiega nerw czołowy, nerw nadoczodołowy, nerw nosowo-rzęskowy, nerw okoruchowy, nerw bloczkowy, nerw odwodzący i żyła oczna górna, a także szczelina oczodołowa dolna, której zawartość stanowią nerw podoczodołowy, nerw jarzmowy, tętnica podoczodołowa i żyła oczna dolna.

    Gałęzie[ | edytuj kod]

    1. Gałąź namiotowa zwana też oponową – r. tentorii s. meningeus
    2. Nerw łzowy – n. lacrimalis
    3. g. górna – r. superior
    4. g. dolna (łącząca do nerwu jarzmowego) – r. inferior s. r. communicans cum nervo zygomatico
    5. Nerw czołowy – n. frontalis
    6. Nerw nadbloczkowy - n. supratrochlearis
    7. g. górna – r. superior
    8. g. dolna (zespala się z nerwem podbloczkowym - n. infratrochlearis) – r. inferior
    9. Nerw nadoczodołowy – n. supraorbitalis
    10. g. przyśrodkowa – r. medialis
    11. g. boczna – r. lateralis
    12. Nerw nosowo-rzęskowy – n. nasociliaris
    13. część rzęskowa - pars ciliaris
    14. Nerwy rzęskowe długie – nn. ciliares longi
    15. gałąź łącząca do zwoju rzęskowego (korzeń czuciowy zwoju rzęskowego) – r. communicans cum ganglio ciliari
    16. część nosowa – pars nasalis
    17. Nerw sitowy tylny – n. ethmoidalis posterior
    18. Nerw sitowy przedni – n. ethmoidalis anterior
    19. gałęzie nosowe wewnętrzne – rr. nasales interni
    20. boczne – rr. nasales interni laterales
    21. przyśrodkowe – rr. nasales interni mediales
    22. g. nosowa zewnętrzna – r. nasalis externus
    23. Nerw podbloczkowy – n. infratrochlearis
    24. g. powiekowa górna – r. palpebralis superior
    25. g. powiekowa dolna – r. palpebralis inferior

    Obszar unerwienia[ | edytuj kod]

  • namiot móżdżku,
  • zatoka skalista górna, poprzeczna, prosta,
  • błona śluzowa jamy nosowej przednio-górnej,
  • zatoka czołowa, klinowa, komórki sitowe,
  • spojówka, błona włóknista, naczyniówka gałki ocznej (nerw łzowy, nerw czołowy).
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka, tom V
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Nerw sitowy przedni (łac. nervus ethmoidalis anterior) – jedna z gałęzi nerwu nosowo-rzęskowego (n. nasociliaris) odchodzącego od nerwu ocznego (V1 — od nerwu trójdzielnego). Przechodzi on przez otwór sitowy przedni do przedniego dołu czaszki a stamtąd przez jeden z otworów blaszki sitowej do jamy nosowej. Zaopatruje on przednio-górną część jamy nosowej za pośrednictwem gałęzi nosowych wewnętrznych oraz skórę grzbietu nosa przez gałąź nosową zewnętrzną, a ponadto zatokę czołową. Naczyniówka (łac. choroidea) - tylna, największa część błony naczyniowej gałki ocznej; położona pomiędzy siatkówką a twardówką gęsta trójwarstwowa sieć naczyń krwionośnych odżywiających i dotleniających fotoreceptory i ciało szkliste.




    Warto wiedzieć że... beta

    Twarz – przednia część głowy człowieka. Składa się z czoła, brwi, oczu, nosa, policzków, ust i podbródka. Jako najbardziej indywidualna część ciała, jest ważnym elementem tożsamości człowieka - jej zdjęcie znajduje się zazwyczaj w dokumentach takich jak dowód osobisty. Charakterystyczne cechy twarzy są często wyolbrzymiane w karykaturach. Twarz jest również niezbędna do mimiki.
    Namiot móżdżku (łac. tentorium cerebelli) – wypustka opony twardej mózgu oddzielająca częściowo tylny dół czaszki od pozostałej części jamy czaszki. Powstaje w ten sposób przestrzeń nadnamiotowa (zawierająca mózg) i podnamiotowa (zawierająca móżdżek i większą część pnia mózgu). Pień mózgu przechodzi przez wcięcie namiotu – połączenie pomiędzy przestrzenią nad- i podnamiotową.
    Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.
    Zwój nerwowy - u kręgowców, skupisko komórek nerwowych zlokalizowane poza ośrodkowym układem nerwowym, tzn. w obrębie obwodowego układu nerwowego.
    Nerw trójdzielny (łac. nervus trigeminus) – V nerw czaszkowy, największy wśród nich. Jest nerwem I łuku skrzelowego. Ma charakter mieszany (czuciowo-ruchowy).
    Zatoka klinowa (łac. sinus sphenoidalis) – parzyste przestrzenie mieszczące się w trzonie kości klinowej, oddzielone od siebie przegrodą. Pojemność każdej z nich to ok. 3 cm³. Ich wielkość waha się od wielkości ziarenka grochu do wielkich rozmiarów sięgających ku tyłowi aż do otworu wielkiego.
    Nerw nadbloczkowy (łac. n. supratrochlearis) – najcieńsza z gałęzi nerwu czołowego. Odchodzi od niego w tylnej części oczodołu i kieruje się przyśrodkowo oraz do przodu dzieląc się nad bloczkiem mięśnia skośnego górnego na swoje gałęzie końcowe. Przebiega przez otwór czołowy kości czołowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.778 sek.