• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nerw oczny


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) – wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie.Nerw wzrokowy (łac. nervus opticus) – II nerw czaszkowy, część drogi wzrokowej. Przebiega od siatkówki do skrzyżowania wzrokowego.
    Nerw czołowy (nervus frontalis) – nerw przebiegający w obrębie głowy, jedno z odgałęzień nerwu trójdzielnego (nervus trigeminus).
    Nerw oczny oznaczony nr 1

    Nerw oczny (łac. nervus ophthalmicus) – pierwsza i zarazem najmniejsza gałąź nerwu trójdzielnego, nerw zaopatrujący górną część twarzy człowieka. Jest to nerw czuciowy.

    Uwaga! Nie należy go mylić z nerwem wzrokowym (n. opticus).

    Szczelina oczodołowa górna (łac. fissura orbitalis superior) – otwór w czaszce łączący oczodół ze środkowym dołem czaszki. Jest to trójkątny otwór znajdujący się w kości klinowej. Od góry ograniczony jest przez skrzydło mniejsze kości klinowej (ala minor ossis sphenoidalis), od dołu przez skrzydło większe kości klinowej (ala major ossis sphenoidalis). Przyśrodkowe ograniczenie szczeliny stanowi trzon kości klinowej (corpus ossis sphenoidalis). Od boku na wąskim obszarze ogranicza ją także kość czołowa. Nieco ku tyłowi od dolnego brzegu szczeliny oczodołowej górnej znajduje się otwór okrągły. Jest on od niej oddzielony niewielką beleczką kostną. Ponadto część dolna szczeliny łączy się z tylną częścią szczeliny oczodołowej dolnej. W obrębie szczeliny oczodołowej górnej okostna oczodołu przechodzi w blaszkę opony otaczającą zatokę jamistą i w blaszkę opony środkowego dołu czaszki.Komórki sitowe (łac. cellulae ethmoidales) – to najmniejsze z zatok przynosowych człowieka. Składają się z drobnych jamek kostnych poprzedzielanych cienkimi blaszkami kostnymi. Wypełniają one błędnik sitowy (łac. labyrinthus ethmoidalis) i stanowią zasadniczą część kości sitowej. Każda komórka sitowa wysłana jest błoną śluzową.

    Rodzaj[]

    Jest to nerw tylko czuciowy, aczkolwiek posiada on kontakt ze zwojami przywspółczulnymi.

    Przebieg[]

    Nerw ten rozpoczyna się w zwoju trójdzielnym, miejscu podziału nerwu trójdzielnego. Kieruje się do przodu, będąc najwyżej położoną gałęzią wychodzącą z tego zwoju. Oddaje szybko gałąź namiotową, unerwiającą namiot móżdżku, po czym przechodzi poprzez szczelinę oczodołową górną (fissura orbitalis superior), by wejść do oczodołu. Tam dzieli się na nerwy łzowy, czołowy i nosowo-rzęskowy.

    Oczodół (łac. orbita) – jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna. Występuje parzyście. Oczodół ma kształt stożka, którego podstawę tworzy wejście do oczodołu. U góry wejście do oczodołu ogranicza brzeg nadoczodołowy kości czołowej, u dołu-szczęka i kość jarzmowa, tworząc brzeg podoczodołowy, ponadto budują go kość łzowa, sitowa, klinowa oraz podniebienna. Oczodół ograniczają cztery ściany: górna (sklepienie), przyśrodkowa, boczna i dolna (dno). W odcinku przednio-bocznym sklepienia oczodołu znajduje się dół gruczołu łzowego. W pobliżu wejścia do oczodołu na ścianie przyśrodkowej leży dół woreczka łzowego, przechodzi on ku dołowi w kanał nosowo-łzowy. W obrębie oczodołu znajduje się kanał nerwu wzrokowego, przez który przechodzi nerw wzrokowy wraz z tętnicą oczną, ponadto w oczodole znaleźć można szczelinę oczodołową górną przez którą przebiega nerw czołowy, nerw nadoczodołowy, nerw nosowo-rzęskowy, nerw okoruchowy, nerw bloczkowy, nerw odwodzący i żyła oczna górna, a także szczelina oczodołowa dolna, której zawartość stanowią nerw podoczodołowy, nerw jarzmowy, tętnica podoczodołowa i żyła oczna dolna.Naczyniówka (łac. choroidea) - tylna, największa część błony naczyniowej gałki ocznej; położona pomiędzy siatkówką a twardówką gęsta trójwarstwowa sieć naczyń krwionośnych odżywiających i dotleniających fotoreceptory i ciało szkliste.

    Gałęzie[]

    1. Gałąź namiotowa zwana też oponową – r. tentorii s. meningeus
    2. Nerw łzowy – n. lacrimalis
    3. g. górna – r. superior
    4. g. dolna (łącząca do nerwu jarzmowego) – r. inferior s. r. communicans cum nervo zygomatico
    5. Nerw czołowy – n. frontalis
    6. Nerw nadbloczkowy - n. supratrochlearis
    7. g. górna – r. superior
    8. g. dolna (zespala się z nerwem podbloczkowym - n. infratrochlearis) – r. inferior
    9. Nerw nadoczodołowy – n. supraorbitalis
    10. g. przyśrodkowa – r. medialis
    11. g. boczna – r. lateralis
    12. Nerw nosowo-rzęskowy – n. nasociliaris
    13. część rzęskowa - pars ciliaris
    14. Nerwy rzęskowe długie – nn. ciliares longi
    15. gałąź łącząca do zwoju rzęskowego (korzeń czuciowy zwoju rzęskowego) – r. communicans cum ganglio ciliari
    16. część nosowa – pars nasalis
    17. Nerw sitowy tylny – n. ethmoidalis posterior
    18. Nerw sitowy przedni – n. ethmoidalis anterior
    19. gałęzie nosowe wewnętrzne – rr. nasales interni
    20. boczne – rr. nasales interni laterales
    21. przyśrodkowe – rr. nasales interni mediales
    22. g. nosowa zewnętrzna – r. nasalis externus
    23. Nerw podbloczkowy – n. infratrochlearis
    24. g. powiekowa górna – r. palpebralis superior
    25. g. powiekowa dolna – r. palpebralis inferior

    Obszar unerwienia[]

  • namiot móżdżku,
  • zatoka skalista górna, poprzeczna, prosta,
  • błona śluzowa jamy nosowej przednio-górnej,
  • zatoka czołowa, klinowa, komórki sitowe,
  • spojówka, błona włóknista, naczyniówka gałki ocznej (nerw łzowy, nerw czołowy).
  • Bibliografia[]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka, tom V
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Twarz – przednia część głowy człowieka. Składa się z czoła, brwi, oczu, nosa, policzków, ust i podbródka. Jako najbardziej indywidualna część ciała, jest ważnym elementem tożsamości człowieka - jej zdjęcie znajduje się zazwyczaj w dokumentach takich jak dowód osobisty. Charakterystyczne cechy twarzy są często wyolbrzymiane w karykaturach. Twarz jest również niezbędna do mimiki.Namiot móżdżku (łac. tentorium cerebelli) – wypustka opony twardej mózgu oddzielająca częściowo tylny dół czaszki od pozostałej części jamy czaszki. Powstaje w ten sposób przestrzeń nadnamiotowa (zawierająca mózg) i podnamiotowa (zawierająca móżdżek i większą część pnia mózgu). Pień mózgu przechodzi przez wcięcie namiotu – połączenie pomiędzy przestrzenią nad- i podnamiotową.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Adam Wawrzyniec Bochenek (ur. 10 sierpnia 1875 w Krakowie, zm. 25 maja 1913 tamże) – polski lekarz, anatom, histolog, antropolog. Autor wielokrotnie wznawianego podręcznika anatomii.
    Zwój nerwowy - u kręgowców, skupisko komórek nerwowych zlokalizowane poza ośrodkowym układem nerwowym, tzn. w obrębie obwodowego układu nerwowego.
    Nerw trójdzielny (łac. nervus trigeminus) – V nerw czaszkowy, największy wśród nich. Jest nerwem I łuku skrzelowego. Ma charakter mieszany (czuciowo-ruchowy).
    Zatoka klinowa (łac. sinus sphenoidalis) – parzyste przestrzenie mieszczące się w trzonie kości klinowej, oddzielone od siebie przegrodą. Pojemność każdej z nich to ok. 3 cm³. Ich wielkość waha się od wielkości ziarenka grochu do wielkich rozmiarów sięgających ku tyłowi aż do otworu wielkiego.
    Zwój rzęskowy – zwój nerwowy znajdujący się za gałką oczną przy III nerwie czaszkowym. Przez ten zwój przebiegają włókna współczulne, przywspółczulne oraz czuciowe. Po wyjściu z tego zwoju włókna przywspółczulne ulegają przełączeniu na włókna motoryczne dla mięśni oka.
    Zatoka czołowa (łac. sinus frontalis) – zazwyczaj parzysta powietrzna przestrzeń w kościach czaszki należąca do zatok przynosowych.
    Zwój trójdzielny/zwój troisty (Gassera) (łac. ganglion trigeminale) zwany również zwojem półksiężycowatym (łac. ganglion semilunare) — zwój czuciowy utworzony przez część włókien pnia nerwu trójdzielnego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.046 sek.