• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nerw krtaniowy dolny


    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przeczytaj także...
    Tchawica (łac. trachea) – narząd układu oddechowego, sprężysta cewa, stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc. Rozpoczyna się na wysokości kręgu szyjnego C6-C7, kończy zaś na wysokości kręgu piersiowego Th4-Th5. U swego dolnego końca, tchawica dzieli się na oskrzela główne prawe i lewe (łac. bronchus principalis dexter et sinister), pod kątem otwartym ku dołowi. Miejsce tego podziału tworzy rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae). W tym miejscu znajduje się także ostroga tchawicy (carina tracheae) rozdzielająca powietrze do płuc.Nerw krtaniowy wsteczny (łac. nervus laryngeus recurrens vel n. recurrens) – gałąź nerwu błędnego odchodząca od niego już w obrębie klatki piersiowej lub w otworze górnym klatki piersiowej. Powyżej niego odchodzą gałęzie sercowe szyjne górne, jego gałąź końcowa to nerw krtaniowy dolny.
    Chrząstka, tkanka chrzęstna (łac. textus cartilagineus), rodzaj tkanki łącznej szkieletowej, zbudowanej z komórek chrzęstnych - chondrocytów oraz bezpostaciowej substancji międzykomórkowej, składającej się z istoty podstawowej (kwas hialuronowy i proteoglikany) zwanej macierzą (matrix) oraz dużych ilości włókien białkowych: klejodajnych (kolagenowych) i elastycznych.

    Nerw krtaniowy dolny (łac. nervus laryngeus inferior) – gałąź końcowa nerwu krtaniowego wstecznego od nerwu błędnego.

    Przebieg[]

    Powstaje on z nerwu krtaniowego wstecznego po oddaniu przez niego innych gałęzi.

    Przebija zwieracz gardła dolny na wysokości chrząstki pierścieniowatej. Następnie zajmuje on miejsce do tyłu od tylnego brzegu wsopomnianej chrząstki, pod błoną śluzową gardła, gdzie następuje jego podział na 2 gałęzie.

    Chrząstka pierścieniowata (łac. cartilago cricoidea) - jedna z chrząstek budujących szkielet chrzęstny krtani. Ma ona wygląd sygnetu. Światło pierścienia od góry jest eliptyczne a na przekroju dolnym okrągłe. Składa się z dwóch zasadniczych elementów: płytki leżącej z tyłu i łuku znajdującego się z przodu i z boków chrząstki.Anastomoza (zespolenie, z gr. ἀναστόμωσις) – połączenie (naturalne lub wykonane sztucznie) między dwoma ciągłymi elementami, najczęściej w formie naczyń lub włókien, których komunikacja zostaje zachowana. Pojęcie jest używane najczęściej do określenia relacji zachodzących w naukach medycznych (anatomii i chirurgii), biologii (mykologii czy biologii ewolucyjnej) oraz geografii (geologii i hydrologii).

    Gałęzie i obszar unerwienia[]

  • gałąź przednia (ramus anterior)
  • mięsień pierścienno-nalewkowy boczny
  • mięsień tarczowo-nalewkowy
  • mięsień głosowy
  • mięsień tarczowo-nagłośniowy
  • mięsień nalewkowo-nagłośniowy
  • gałąź tylna (ramus posterior)
  • mięsień pierścienno-nalewkowy tylny
  • mięsień nalewkowy
  • gałąź ta ulega zespoleniu z gałęzią wewnętzną nerwu krtaniowego górnego (ramus communicans cum nervo laryngeo inferiore), wytwarza się ansa Galeni
  • błona śluzowa krtani poniżej szpary głośni
  • błona śluzowa tchawicy do 3 chrząstki
  • W skrócie więc obszar unerwienia jest następujący:

    Nerw krtaniowy górny (łac. nervus laryngeus superior) – ma swój początek w dolnej części zwoju dolnego nerwu błędnego. Biegnie w dół między boczną ścianą gardła a tętnicą szyjną wewnętrzną. Na wysokości kości gnykowej dzieli się na gałąź wewnętrzną i zewnętrzną.Mięsień pierścienno-nalewkowy tylny (łac. m. cricoarytenoideus posterior) - parzysty mięsień właściwy krtani, rozpięty między tylną powierzchnią blaszki chrząstki pierścieniowatej a wyrostkiem mięśniowym chrząstki nalewkowatej. Jest to jedyny mięsień wewnętrzny krtani odpowiedzialny za rozwieranie szpary głośni. Unerwiony jest przez nerw krtaniowy dolny.
  • zwieracz dolny gardła
  • mięśnie krtani oprócz pierścienno-tarczowego
  • błona śluzowa dolnej części krtani
  • Podrażnienie[]

    Odruchem obronnym w przypadku podrażnienia włókien tego nerwu w krtani jest kaszel.

    Bibliografia[]

  • Adam Bochenek, Wiesław Łasiński, Franciszek Krzyształowicz, Ignacy Abramowicz, Józef Jordan, Michał Reicher: Anatomia człowieka; Układ nerwowy obwodowy, układ nerwowy autonomiczny, powłoka wspólna, narządy zmysłów. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 233-234. ISBN 978-83-200-3685-5.
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Nerw błędny, nerw X (łac. nervus vagus) – najdłuższy z nerwów czaszkowych, jest nerwem mieszanym, prowadzi włókna czuciowe, ruchowe i przywspółczulne. Należy do autonomicznego układu nerwowego (AUN) o charakterze przywspółczulnym (parasympatycznym), podobnie jak okoruchowy i twarzowy.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Gardło (łac. pharynx) – maczugowata cewa włóknisto-mięśniowa, rozciągającą się od podstawy czaszki do VI kręgu szyjnego. Długość gardła u dorosłego człowieka wynosi średnio 12-13 cm. Krzyżuje się tam droga pokarmowa z oddechową. Jego najszersza część znajduje się na wysokości kości gnykowej i wynosi 5 cm.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.