• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Neorenesans

    Przeczytaj także...
    Pierre François Louis Fontaine (ur. 10 września 1762 w Pontoise, zm. 13 października 1853 w Paryżu) – architekt francuski.Ratusz (niem. Rathaus, dosł. dom rady) – reprezentacyjny budynek użyteczności publicznej, zwykle tradycyjna siedziba samorządowych władz miejskich. Budowany był najczęściej na planie prostokąta i nadawano mu formę monumentalną.
    Europa Środkowa – region położony pomiędzy różnie definiowanymi Europą Zachodnią i Europą Wschodnią. Europa Północna, Południowa i Południowo-Wschodnia również wpływają na zakres tego pojęcia, w zależności od ujęcia ich granic. Pojęcie rozumiane jest różnie w zależności od okresu historycznego.


    Neorenesans – nurt w architekturze XIX-wiecznego historyzmu, nawiązujący formalnie do architektury renesansowej. W krajach Europy Środkowej nawiązywano przede wszystkim do tzw. renesansu północnego.

    Teoretyczny grunt dla rozwoju neorenesansu został przygotowany już na początku XIX w. przez publikacje Jeana-Nicholasa-Louisa Duranda (Précis des leçons d'architecture données à l'École royale polytechnique, lata 1802-1805) oraz Auguste-Henri-Victora Grandjean de Montigny’ego (Architecture toscane: palais, maisons, églises et autres édifices publics et privés principalement des 15e, 16e et 17e siècles). Do najwcześniejszych budowli wzorowanych na renesansie rzymskim należy zabudowa Rue de Rivoli w Paryżu, projektu Charlesa Perciera i Pierre’a Fontaine’a.

    Szkoła – instytucja oświatowo-wychowawcza zajmująca się kształceniem i wychowaniem w państwie, a także siedziba (budynek) tej instytucji oraz jej uczniowie i personel.Renesans w architekturze stanowił odzwierciedlenie poglądów filozoficznych odrodzenia, poszukujących wzorców w świecie antycznym. Renesans otworzył erę nowożytną w sztuce i trwał od schyłku średniowiecza do początków baroku. Ponieważ różnice czasowe rozkwitu renesansu w różnych krajach są ogromne (np. między Włochami i Europą Północną), nie jest możliwe ustalenie jednolitych dat, w których panował.

    W Monachium od drugiego dziesięciolecia XIX w. zaczął powstawać szereg budynków projektu Leo von Klenzego, w większości nawiązujących do renesansu florenckiego i rzymskiego (np. pałac książąt Leuchtenberg, wzorowany na rzymskim Palazzo Farnese). Liczne nawiązania do renesansu pojawiły się również w zabudowie Ludwigstraße w Monachium, uważanej jednak za realizację w stylu arkadowym.

    Ratusz w Bielsku-Białej – neorenesansowy, zabytkowy ratusz położony przy Placu Ratuszowym w Bielsku-Białej, w dzielnicy Biała Krakowska. Został zbudowany w latach 1895–1897 według projektu Emanuela Rosta. Pierwotnie mieścił magistrat miasta Białej, Komunalną Kasę Oszczędności oraz kilkanaście innych bialskich instytucji, a także mieszkania urzędników. Od 1951 jest siedzibą Prezydenta Miasta, Rady Miejskiej oraz części wydziałów Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej.Historyzm – nurt w XIX-wiecznej architekturze światowej, polegający na naśladownictwie stylistyki minionych epok. Kierunek nietwórczy i eklektyczny, polegający na zaniechaniu dążenia do stworzenia stylu, odpowiadającego aktualnym warunkom historyczno-społecznym, na rzecz naśladowaniu przeszłych wielkich stylów w sztuce i architekturze.

    Kolejne wczesne realizacje w tym stylu powstały w Londynie. Są to siedziby dwóch klubów: Traveller's Club (budowa ukończona w 1832 r.) i Reform Club (1837-1841), obie zaprojektowane przez Charlesa Barry’ego.

    Neorenesans osiągnął największe znaczenie między 1870 i 1890. Formy neorenesansowe były uważane przez architektów ścisłego historyzmu za wiążące, w odróżnieniu od historyzmu romantycznego, który dopuszczał swobodną interpretację. Odwołanie do stylu historycznego odnosiło się jednak najczęściej jedynie do elewacji. Neorenesans był propagowany m.in. przez niemieckiego architekta Gottfrieda Sempera.

    Jean-Nicolas-Louis Durand (ur. 18 września 1760 w Paryżu, zm. 31 grudnia 1834 w Thiais), francuski architekt i teoretyk architektury.Architektura (gr. αρχιτεκτονική architektonike) – nauka i sztuka projektowania, konstruowania i wykonywania budynków oraz innych budowli przestrzennych.

    W stylu neorenesansowym wznoszono przede wszystkim obiekty użyteczności publicznej, takie jak banki, ratusze czy szkoły, jak również wiele kamienic czynszowych. Styl dotyczył także urządzania wnętrz. Największy zespół architektury neorenesansowej znajduje się w Wiedniu, m.in. większa część budowli Ringu.

    Roger Sławski (ur. 24 marca 1871 w Poznaniu, zm. 13 października 1963 tamże), polski architekt, naczelny architekt Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu.Na mapach: 52°24′22,75″N 16°54′19,04″E/52,406319 16,905289 Collegium Chemicum w Poznaniu – gmach w stylu neorenesansowym znajdujący się przy ul. Grunwaldzkiej w Poznaniu, służący obecnie Uniwersytetowi im. Adama Mickiewicza i Uniwersytetowi Medycznemu im. Karola Marcinkowskiego. Kamień węgielny pod gmach zaprojektowany przez Edwarda Madurowicza i Rogera Sławskiego położono w 1920 roku. Miał on służyć jako siedziba Politechniki Poznańskiej, jednak sprzeciw ministerstwa sprawił, że prace wstrzymano. Budynek ukończono w 1929 jako Pałac Rządowy, jeden z pawilonów wystawienniczych Powszechnej Wystawy Krajowej. Po zakończeniu PeWuKi gmach przeszedł w ręce Uniwersytetu Poznańskiego.

    Równolegle z neorenesansem rozwijał się neobarok, który około 1885 osiągnął równe mu znaczenie. Około 1900 neorenesans wychodzi ostatecznie z mody.

    Galeria[]

    Świat[]

  • Rue de Rivoli, Paryż, budowa rozpoczęta w 1802 r., proj. Charles Percier i Pierre François Louis Fontaine

  • Pałac książąt Leuchtenberg, Monachium, 1817–1821, proj. Leo von Klenze

    Kamienica – miejski budynek mieszkalny, murowany z cegły lub kamienia, przynajmniej jednopiętrowy. Kamienicą określa się zazwyczaj budynek stojący w zwartym szeregu innych domów, jeśli tak nie jest, to kamienica odróżnia się brakiem dużych okien na jednej z jej ścian (jest to związane z tym, że podczas budowy przewidywano w tym miejscu inny budynek lub taki budynek istniał, ale został wyburzony). Neobarok – nurt w architekturze historyzmu, nawiązujący formalnie do baroku, szczególnie w dekoracji elewacji, rozpowszechniony w końcu XIX wieku (od 1880).
  • Siedziba Reform Club, Pall Mall, Londyn, 1837-1841, proj. Charles Barry

  • Pałac w Schwerin, 1845-1857

  • Pałac Jacoba Rotschilda w Waddesdon, 1874-1889

  • Polska[]

  • Dworzec kolei Warszawsko-Wiedeńskiej w Warszawie, proj. H. Marconi

  • Kościół św. Karola Boromeusza w Warszawie, proj. H. Marconi

    Wiedeń (niem. Wien, dialekt Wean) – stolica i największe miasto Austrii. Znajduje się w północno-wschodniej części kraju, nad Dunajem. Jest miastem statutarnym, tworząc jednocześnie odrębny kraj związkowy.Ratusz w Kamiennej Górze – budynek mieści się przy Placu Grunwaldzkim 1. Jest to neorenesansowa budowla wybudowana w latach 1904-1905. Posiada wieżę z zegarem. We wnętrzu znajdują się polichromie, rzeźby, witraże, stropy kasetonowe i kominki. Obecnie jest siedzibą Urzędu Miasta. W podziemiach znajduje się restauracja "Ratuszowa".
  • Kościół Wszystkich Świętych w Warszawie, proj. H. Marconi

  • Hotel Europejski w Warszawie, proj. H. Marconi

  • Kraków, budynek Towarzystwa Naukowego Krakowskieg, proj. F. Pokutyński

  • Emanuel Rost: Ratusz w Bielsku-Białej

    Gottfried Semper (ur 29 listopada 1803 w Altonie - ob. część Hamburga, zm. 15 maja 1879 w Rzymie) - niemiecki architekt epoki historyzmu, tworzący głównie w stylu neorenesansowym, działający także w Szwajcarii.Styl arkadowy, zwany też stylem okrągło-łukowym albo (z niem.) Rundbogenstil – prąd w architekturze historyzmu (czasem uważany za formę przejściową między klasycyzmem a historyzmem), nawiązujący do architektury romańskiej, wczesnochrześcijańskiej, bizantyjskiej i częściowo też włoskiego renesansu. W przeciwieństwie jednak do neoromanizmu czy neorenesansu, nie starał się odtwarzać bezpośrednio form historycznych.
  • Bibliografia[]

  • M. Zgórniak, Wokół neorenesansu w architekturze XIX wieku : podstawy teoretyczne i realizacje, Wyd. 2, Kraków 2013.
  • Słownik terminów artystycznych i architektonicznych, Historia sztuki, tom 19, Biblioteka Gazety Wyborczej, Kraków 2011, ISBN 978-83-62095-59-9, s. 280.

  • <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Ring (niem. Ringstraße) – okazały bulwar w centrum Wiednia, powstały w latach 1860–1890; jedna z najbardziej reprezentacyjnych ulic stolicy Austrii. Jej długość wynosi 5,2 km.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bank – osoba prawna wykonująca działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu depozytów, udzielaniu kredytów, wydawaniu instrumentów pieniądza elektronicznego oraz innych czynności, określonych przepisami ustawy Prawo bankowe i wymienionych w statucie banku. Banki należą do tak zwanych instytucji zaufania publicznego.
    Charles Barry (ur. 23 maja 1795 w Londynie, zm. 12 maja 1860 tamże) – angielski architekt. Przedstawiciel eklektyzmu. Zaprojektował liczne monumentalne budowle sakralne oraz użyteczności publicznej o neorenesansowych formach.

    Reklama