• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nefele - matka Helle

    Przeczytaj także...
    Język słowacki (słow. slovenský jazyk, też slovenčina) należy do zachodniosłowiańskiej grupy językowej. Językiem tym posługuje się ponad 6 mln osób – przede wszystkim na Słowacji i w należącej do Serbii Wojwodinie, gdzie jest jednym z języków urzędowych. Używają go także Słowacy mieszkający w Polsce, Rumunii, na Węgrzech, w USA i Kanadzie. W Polsce język słowacki mógł być zdawany na maturze jako jeden z języków nowożytnych.Ino (gr. Ἰνώ Inṓ, łac. Ino) – w mitologii greckiej córka Kadmosa i Harmonii, druga żona króla Teb Atamasa, macocha Fryksosa i Helle, matka Melikertesa i Learcha.
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.
    Nefele (matka Helle)

    Nefele (Chmura; gr. Νεφέλη Nephélē, łac. Nebula, Nubes ‘obłok’, ‘mgła’, ‘chmura’) – w mitologii greckiej królowa Orchomenosu w Beocji.

    Przypuszczalnie uchodziła za córkę tytana Okeanosa i tytanidy Tetydy oraz za jedną z nimf (bogiń) chmur. Była pierwszą żoną króla Atamasa. Ze swoim mężem miała syna Fryksosa i córkę Helle.

    Atamas porzucił ją i poślubił Ino. Według innej wersji Atamas ożenił się z Ino po śmierci Nefele. Ino nienawidziła Fryksosa i Helle i uknuła intrygę, aby ich zgładzić. Udało im się zbiec na zesłanym przez Nefele baranie o złotym runie. Helle spadła do morza i utonęła (Hellespont), ale Fryksos dotarł do Kolchidy.

    Vojtech Zamarovský, czes. Vojtěch Zamarovský (ur. 5 października 1919 w Trenczynie lub Zamarovcach, zm. 26 lipca 2006 w Pradze) – słowacki prozaik, autor słowackiej i czeskiej literatury faktu, publicysta, badacz, propagator hellenizmu i olimpizmu, tłumacz, prawnik, podróżnik, agent wywiadu.Zakład Narodowy im. Ossolińskich (ZNiO, Ossolineum) – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum Książąt Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.

    Zobacz też[]

  • Argonauci
  • Przypisy

    1. Młodsi bogowie. W: Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 344. ISBN 83-7391-077-8.
    2. Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 74. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
    3. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 46. ISBN 83-04-04673-3.
    4. Bohaterowie. W: Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 165. ISBN 83-210-0677-9.

    Bibliografia[]

    1. Aaron J. Atsma: Nephele (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-02-16].
    2. Nephele (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-02-16].
    3. Carlos Parada: Nephele2 (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-02-16].
    4. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 194: Nephele (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-02-16].
    5. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Nephele1 (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-13].
    6. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Nephele (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-13].
    Orchomenos (nwgr. Ορχομενός) – miasto w greckiej Beocji leżące na północnym brzegu jeziora Kopais, do którego wpadała rzeka Kefissos.Okeanos (gr. Ὠκεανός Ōkeanós, łac. Oceanus) – w mitologii greckiej tytan, bóg i uosobienie morza zewnętrznego.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pierre Grimal (ur. 21 października 1912 w Paryżu, zm. 11 listopada 1996 w Paryżu) – francuski historyk specjalizujący się z historii starożytnego Rzymu.
    Tetyda (także Tetys, gr. Τηθύς Tēthýs, łac. Tethys) – w mitologii greckiej bogini i uosobienie „żeńskiej” siły rozrodczej morza; jedna z tytanid.
    Kolchida (stgr. Κολχίς Kolchis, dopełniacz Κολχίδος Kolchidos, gruz. კოლხეთი Kolcheti) – historyczna nazwa krainy leżącej na wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji. Ważniejsze miasta: Kutaisi (starożytne "Kita" albo "Kutatisiumi"), Vani (starożytne "Surium") – ojczyzna Medei, Suchumi (starożytne Dioskurias), Poti (starożytne Fasis).
    Zygmunt Kubiak (ur. 30 kwietnia 1929, zm. 19 marca 2004) − polski pisarz, eseista, tłumacz, propagator kultury antycznej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, laureat Nagrody Kościelskich za 1963 rok.
    Argonauci (gr. l.mn. Ἀργοναῦται Argonautai, ‘żeglarze na Argo’, l.poj. Ἀργοναύτης Argonaútēs, łac. Argonautae) – w mitologii greckiej 52 uczestników wyprawy do Kolchidy po „złote runo” cudownego barana.
    Tytani i tytanidy (gr. Τιτᾶνες Titanes, Τιτανίδες Titanídes, l.poj. Τιτάν Titán, Τιτανίς Titanís, łac. Titani, Titanides, l.poj. Titan, Titanid, pol. tytan, tytanida, tytanka) – w mitologii greckiej bogowie z pokolenia olbrzymów, istniejący przed bogami olimpijskimi.
    Nimfy (gr. Νύμφαι Nýmphai, l. poj. Νύμφη Nýmphē, łac. Nymphae, "młode kobiety", "dziewczyny w porze godowej", "narzeczone") – w mitologii greckiej i mitologii rzymskiej boginie (niższego rzędu) i uosobienia sił żywotnych przyrody.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.