• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Narrator trzecioosobowy

    Przeczytaj także...
    Narrator – termin z teorii literatury. Podmiot narracji, osoba opowiadająca o wydarzeniach. Głos narratora nie musi być identyczny z głosem autora dzieła.Narrator jest ośrodkiem sytuacji narracyjnej, w obrębie której sytuuje się wobec świata przedstawionego i wobec adresata narracji.Henryk Markiewicz, pierwotnie Herman Markiewicz (ur. 16 listopada 1922 w Krakowie, zm. 31 października 2013 tamże) – polski teoretyk i historyk literatury, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.

    Narrator trzecioosobowy (abstrakcyjny) – typ narratora, który relacjonuje wydarzenia używając trzecioosobowych form czasownika. Najczęściej nie należy do świata przedstawionego, o którym opowiada, sam nie biorąc udziału w wydarzeniach. Jego obecność może być "cicha", co oznacza nieujawnianie się narratora jako osoby i ograniczenie jego interwencji do funkcji sprawozdawczo-informacyjnej, jednak może on również manifestować swoją obecność, wyrażać poglądy i oceny, a także zwracać się bezpośrednio do czytelnika.

    Narrator abstrakcyjny często jest narratorem wszechwiedzącym (zna myśli i uczucia bohaterów, zdarzenia spoza czasu akcji). Zajmuje wówczas pozycję nadrzędną wobec postaci i wydarzeń. Możliwe jednak jest także jego usytuowanie równorzędne lub niższe wobec świata, o którym opowiada.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Maria Jasińska: Narrator w powieści (Zarys problematyki badań). W: Problemy teorii literatury. Seria I. red. Henryk Markiewicz. Wrocław — Warszawa — Kraków: Ossolineum, 1987, s. 222-242. ISBN 83-04-01739-3.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.634 sek.