• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Napój miłosny - opera

    Przeczytaj także...
    Baryton jest to rodzaj głosu ludzkiego. Głos męski mieszczący się w środkowym zakresie skali głosu (niższy od tenoru, wyższy od basu). Jest to najczęstszy głos występujący u mężczyzn. Barytonowy zakres skali głosu sięga od A do f w muzyce chóralnej i od G do g w muzyce poważnej, ale może być poszerzony zarówno w górę jak i w dół. Głos barytonowy można sklasyfikować na baryton dramatyczny (jest to głos o ciemnej barwie posiadający bardzo bogate i pełne brzmienie oraz niską tessiturę głosu, zakres od G do f ) oraz baryton liryczny (głos ten posiada jasną barwę o lekkim i ciepłym brzmieniu oraz wyższej tessiturze głosu niż baryton dramatyczny, zakres od A do g ).Napój miłosny (L’elisir d’amore) – opera komiczna w 2 aktach z librettem Felice Romani i muzyką Gaetano Donizettiego
    Sopran (od wł. sopra - ponad) – najwyższy głos żeński. Zwykle obejmuje skalę - w muzyce chóralnej - od c do a (zobacz oktawa). Od solistek wymaga się zazwyczaj c, rzadziej cis, d czy es, a od niektórych rodzajów głosu nawet dźwięków e czy f.

    Napój miłosny (tytuł oryginalny L’elisir d’amore) – opera komiczna w 2 aktach, włoskiego kompozytora Gaetano Donizettiego z librettem Felice Romani.

    Osoby[]

  • Adinasopran
  • Nemorinotenor
  • Dulcamarabas
  • sierżant Belcorebaryton
  • Gianetta, praczka – sopran
  • Żołnierz – bas
  • poza tym: notariusz, wieśniacy i wieśniaczki, żołnierze, orkiestra wojskowa

    Treść[]

    Giuseppe Frezzolini jako Dulcamara

    Akcja rozgrywa się około roku 1815. Opera przedstawia perypetie miłosne biednego wieśniaka Nemorina, który stara się o względy pięknej Adiny. Ona wyśmiewa jego stałość i tłumaczy mu, że jest zbyt zmienna i kapryśna, żeby kogokolwiek pokochać na całe życie. Gdy do wsi przybywają żołnierze, ich dowódca, zarozumiały sierżant Belcore oświadcza się dziewczynie, doprowadzając tym Nemorina do rozpaczy. Aby zdobyć jej przychylność, kupuje u wędrownego znachora Dulcamary napój miłosny, mający zapewnić mu powodzenie u dziewcząt, w rzeczywistości jest to zwykła butelka wina. Pozorna obojętność Nemorina doprowadza Adinę do przyjęcia oświadczyn sierżanta. Nemorino, aby zdobyć pieniądze na następną butelkę napoju miłosnego, zaciąga się do wojska. Nemorino jeszcze nie wie, że umarł jego bogaty wuj, zostawiając mu spadek. Jednak dowiadują się o tym miejscowe dziewczęta i zaczynają okazywać młodzieńcowi względy. On przypisuje to działaniu magicznego napoju. Kiedy Adina dowiaduje się, że Nemorino zaciągnął się do wojska z miłości do niej, oddaje pieniądze sierżantowi i przestaje ukrywać swoje uczucia. W finale Dulcamara sprzedaje wszystkim swój napój miłosny, który okazał się tak skuteczny.

    Libretto (wł. książeczka) – tekst stanowiący podstawę dzieł sceniczno-muzycznych, takich jak opera, operetka, kantata, musical czy balet.Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski, sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Basem określa się też osobę śpiewającą basem (w przypadku głosu w chórze używamy liczby mnogiej basy).

    Historia utworu[]

    Prapremiera odbyła się w Mediolanie, w Teatro della Canobbiana, 12 maja 1832. Premiera polska miała miejsce we Lwowie, w Teatrze Miejskim, 10 marca 1838

    Sławne arie i melodie:

  • Quanto è bella, quanto è cara (Nemorino), I akt
  • Udite, udite, o rustici (Dulcamara), I akt
  • Venti scudi?(Belcore & Nemorino), II akt
  • aria Nemorina - Una furtiva lagrima, II akt
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Una furtiva lagrima – aria operowa z II aktu opery Napój miłosny włoskiego kompozytora Gaetano Donizettiego. Aria jest śpiewana przez Nemorino (tenor); okazuje się, że napój miłosny, który przyniósł, by zdobyć uczucie Adiny, działa.Felice Romani (ur. 31 stycznia 1788 - zm. 28 stycznia 1865) – włoski poeta słynnym głównie dzięki współpracy z włoskimi kompozytorami operowymi, których zaopatrzył w libretta uchodzące dziś za jedne z najlepszych. Szczególnie blisko współpracował z Vincenzo Bellinim, który po niezadowoleniu ze współpracy z innym librecistą postanowił pracować już tylko z Romanim (co niestety zostało uniemożliwione przez śmierć kompozytora w 1835 roku). Romani pisał też libretta dla Gaetano Donizettiego (Napój miłosny, Lukrecja Borgia, Anna Boleyn), Gioacchino Rossiniego (Turek we Włoszech) i Giuseppe Verdiego (Dzień panowania - to libretto było jednak przeznaczone z z początku dla innego, zapomnianego już twórcy).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Domenico Gaetano Maria Donizetti (ur 29 listopada 1797 w Bergamo, zm. 8 kwietnia 1848 tamże) – kompozytor włoski I poł. XIX w.
    Tenor jeden z czterech głównych rodzajów, klas głosu ludzkiego. Mianem tym określa się również osoby śpiewające tym głosem.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.