• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nahda

    Przeczytaj także...
    Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część Azji południowo-zachodniej, Afrykę północną i Europę południowo-wschodnią. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.Dżamal ad-Din al-Afghani (1838-1897) - jest uważany za twórcę panislamizmu. Jego głównym przesłaniem było zjednoczenie wszystkich wyznawców islamu. Państwo panislamskie miało być strukturą ponadnarodowościową.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.

    Nahda (arab. ‏النهضة العربية‎, an-nahda al-arabijja – odrodzenie (renesans) arabskie) – odrodzenie kulturowe w krajach arabskich przypadające na przełom XIX i XX wieku.

    Począwszy od ekspansji Imperium Osmańskiego w XV wieku świat arabsko-muzułmański wszedł w fazę zastoju aktywności intelektualnej ujawniającej się na wielu płaszczyznach – społecznej, kulturalnej, religijnej, militarnej i instytucjonalnej. Sytuacja ta dała początek ruchowi reformacyjnemu promowanemu przez trzech głównych reformistów – Al-Afghaniego (1838–1897), Muhammada Abduha (1849–1905) i Raszida Ridę (1865–1935). Pod koniec pierwszej wojny światowej był przyczyną umocnienia uczucia jedności za pośrednictwem islamu, sukcesów z przeszłości i nacjonalizmu.

    Abduh Muhammad (ur. 1849, zm. 1905) – uczony islamski, prawnik i liberalny reformator pochodzący z Egiptu. Jako wielki mufti Egiptu, od 1899, zreformował prawo i szkolnictwo islamskie. Jest znany przede wszystkim jako autor Treatise on the Oneness of God.Język arabski należy do rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich według klasycznego podziału, bądź grupy języków zachodnich, centralnych według podziału Hetzrona i Voigta. Zapisywany jest alfabetycznym pismem arabskim, typu abdżad, od strony prawej do lewej.

    Reformiści przedstawili trzy podstawowe postulaty. Pierwszym z nich był powrót do Koranu i do pierwotnych tradycji muzułmańskich. Podkreślano również konieczność walki o niepodległość terenów zajętych przez mocarstwa kolonialne oraz zwalczanie muzułmańskich suwerenów, którzy odrzucali owe reformy.

    Ten intelektualny i polityczny ruch wywarł największy wpływ w Egipcie. W XX wieku wdrożenie postulatów głoszonych przez reformistów stało się źródłem odrodzenia ideałów nacjonalistycznych, walki o niepodległość i powstania ruchów o postulatach bardziej radykalnych jak ruch Braci Muzułmańskich założony w 1929 roku w Egipcie przez Hassana Al Banna, którego głównym założeniem było ożywienie islamu.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • "Enciclopedia del Islam" - Emilio Galindo Aguilar, DAREK-NYUMBA, Madrid 2004;
  • "Vocabulario de historia arabe e islamica"; Ediciones ACAL, Madrid 1996




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.758 sek.