Nagroda Renaudot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nagroda Renaudot (fr. Prix Renaudot) – francuska nagroda literacka, przyznawana od 1926 roku. Jej nazwa pochodzi od nazwiska Théophraste’a Renaudota, XVII-wiecznego lekarza i założyciela pierwszej we Francji gazety (La Gazette).

Jean Malaquais (ur. 11 kwietnia 1908 w Warszawie, zm. 22 grudnia 1998 w Genewie), właść. Wladimir Jan Pavel Malacki – francuski pisarz polskiego pochodzenia, laureat Nagrody Renaudot w 1939 r. za powieść Les Javanais. Théophraste Renaudot (ur. w 1586 w Loudun, zm. 25 października 1653 w Paryżu) – francuski lekarz, filantrop i dziennikarz.

Laureaci[ | edytuj kod]

  • 1926: Armand Lunel, Nicolo-Peccavi ou l'affaire Dreyfus à Carpentras
  • 1927: Bernard Nabonne, Maïtena,
  • 1928: André Obey, Le Joueur de triangle,
  • 1929: Marcel Aymé, La Table aux crevés
  • 1930: Germaine Beaumont, Piège
  • 1931: Philippe Hériat, L'Innocent
  • 1932: Louis-Ferdinand Céline, Podróż do kresu nocy (Voyage au bout de la nuit)
  • 1933: Charles Braibant, Le roi dort
  • 1934: Louis Francis, Blanc,
  • 1935: François de Roux, Jours sans gloire
  • 1936: Louis Aragon, Piękne dzielnice (Les Beaux Quartiers)
  • 1937: Jean Rogissart, Mervale
  • 1938: Pierre-Jean Launay, Léonie la bienheureuse
  • 1939: Jean Malaquais, Les Javanais
  • 1940: Jules Roy, La Vallée heureuse
  • 1941: Paul Mousset, Quand le temps travaillait pour nous
  • 1942: Robert Gaillard, Les Liens de chaîne
  • 1943: André Soubiran, J'étais médecin avec les chars
  • 1944: Roger Peyrefitte, Les Amitiés particulières
  • 1945: Henri Bosco, Stary dom (Le Mas Théotime)
  • 1946: David Rousset, L'Univers concentrationnaire
  • 1947: Jean Cayrol, Żyć będę cudzą miłością (Je vivrai l'amour des autres)
  • 1948: Pierre Fisson, Voyage aux horizons
  • 1949: Louis Guilloux, Le Jeu de patience
  • 1950: Pierre Molaine, Les Orgues de l'enfer
  • 1951: Robert Margerit, Le Dieu nu
  • 1952: Jacques Perry, L'Amour de rien
  • 1953: Célia Bertin, La Dernière Innocence
  • 1954: Jean Reverzy, Le Passage
  • 1955: Georges Govy, Le Moissonneur d'épines
  • 1956: André Perrin, Le Père
  • 1957: Michel Butor, La Modification
  • 1958: Édouard Glissant, La Lézarde
  • 1959: Albert Palle, L'Expérience
  • 1960: Alfred Kern, Le Bonheur fragile
  • 1961: Roger Bordier, Les Blés
  • 1962: Simone Jacquemard, Le Veilleur de nuit
  • 1963: Jean-Marie Gustave Le Clézio, Protokół (Le Procès-verbal)
  • 1964: Jean-Pierre Faye, L'Écluse
  • 1965: Georges Perec, Rzeczy (Les Choses)
  • 1966: José Cabanis, La Bataille de Toulouse
  • 1967: Salvat Etchart, Le Monde tel qu'il est
  • 1968: Yambo Ouologuem, Le Devoir de violence
  • 1969: Max-Olivier Lacamp, Les Feux de la colère
  • 1970: Jean Freustié, Isabelle ou l'arrière-saison
  • 1971: Pierre-Jean Rémy, Le Sac du palais d'été
  • 1972: Christopher Frank, La Nuit américaine
  • 1973: Suzanne Prou, La Terrasse des Bernardini
  • 1974: Georges Borgeaud, Le Voyage à l'étranger
  • 1975: Jean Joubert, L'Homme de sable
  • 1976: Michel Henry, L'Amour les yeux fermés
  • 1977: Alphonse Boudard, Les Combattants du petit bonheur
  • 1978: Conrad Detrez, L'Herbe à brûler
  • 1979: Jean-Marc Roberts, Affaires étrangères
  • 1980: Danièle Sallenave, Les Portes de Gubbio
  • 1981: Michel Del Castillo, La Nuit du décret
  • 1982: Georges-Olivier Châteaureynaud, La Faculté des songes
  • 1983: Jean-Marie Rouart, Avant-Guerre
  • 1984: Annie Ernaux, La Place
  • 1985: Raphaëlle Billetdoux, Mes nuits sont plus belles que vos jours
  • 1986: Christian Giudicelli, Station balnéaire
  • 1987: René-Jean Clot, L'Enfant halluciné
  • 1988: René Depestre, Hadriana moich marzeń (Hadriana dans tous mes rêves)
  • 1989: Philippe Doumenc, Les Comptoirs du Sud
  • 1990: Jean Colombier, Les Frères Romance
  • 1991: Dan Franck, La Séparation
  • 1992: François Weyergans, La Démence du boxeur
  • 1993: Nicolas Bréhal, Les Corps célestes
  • 1994: Guillaume Le Touze, Comme ton père
  • 1995: Patrick Besson, Les Braban
  • 1996: Boris Schreiber, Un silence d'environ une demi-heure
  • 1997: Pascal Bruckner, Les Voleurs de beauté
  • 1998: Dominique Bona, Le Manuscrit de Port-Ébène
  • 1999: Daniel Picouly, L'Enfant léopard
  • 2000: Ahmadou Kourouma, Allah n'est pas obligé
  • 2001: Martine Le Coz, Céleste
  • 2002: Gérard de Cortanze, Assam
  • 2003: Philippe Claudel, Szare dusze (Les Âmes grises)
  • 2004: Irène Némirovsky, Francuska suita (Suite française)
  • 2005: Nina Bouraoui, Mes mauvaises pensées
  • 2006: Alain Mabanckou, Mémoires de porc-épic
  • 2007: Daniel Pennac, Chagrin d'école
  • 2008: Tierno Monénembo, Le Roi de Kahel
  • 2009: Frédéric Beigbeder, Francuska powieść (Un roman français)
  • 2010: Virginie Despentes, Apocalypse bébé
  • 2011: Emmanuel Carrère, Limonov
  • 2012: Scholastique Mukasonga, Notre-Dame du Nil
  • 2013: Yann Moix, Naissance
  • 2014: David Foenkinos, Charlotte
  • 2015: Delphine de Vigan, D'après une histoire vraie
  • 2016: Yasmina Reza, Babylone
  • 2017: Olivier Guez, La disparition de Josef Mengele
  • 2018: Valérie Manteau, Le Sillon
  • 2019: Sylvain Tesson, La Panthère des neiges
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Prix Renaudot, Encyklopedia Britannica [dostęp 2021-07-04] (ang.).
    2. Théophraste Renaudot, Encyklopedia Britannica [dostęp 2021-04-07] (ang.).
    La Gazette – najstarsza gazeta francuska założona w roku 1631. Założył ją Théophraste Renaudot, medyk Ludwika XIII. La Gazette była tygodnikiem (ukazywała się w czwartek) i zawierała 4 strony. Była wydawana do roku 1915.Yasmina Reza (ur. 1 maja 1959 w Paryżu) – francuska aktorka i dramatopisarka. Mając 25 lat napisała swoją pierwszą sztukę Rozmowy po pogrzebie (fr. Conversations après un enterrement). Prawdziwą sławę przyniósł jej jednak dramat Sztuka (Art) opowiadający o trzech czterdziestolatkach, między którymi rozpętują się różne sprzeczki z powodu jednego białego obrazu. Sztukę przetłumaczono już na 35 języków, była wystawiana między innymi w Royal Wyndhams Theatre w Londynie.




    Warto wiedzieć że... beta

    Michel Henry (ur. 10 stycznia 1922 w Haiphong, zm. 3 lipca 2002 w Albi) – francuski filozof i pisarz. Twórca doskonałych powieści i licznych dzieł filozoficznych. Wykładowca na uniwersytetach we Francji, Belgii, Stanach Zjednoczonych i Japonii.
    David Rousset (ur. 18 stycznia 1912 w Roanne, zm. 13 grudnia 1997) - francuski publicysta, dziennikarz, polityk trockistowski, krytyk stalinizmu.
    Encyklopedia Britannica (ang. Encyclopædia Britannica) – najstarsza wydawana do chwili obecnej i najbardziej prestiżowa encyklopedia angielskojęzyczna. Artykuły w niej zamieszczane uważane są powszechnie przez czytelników za obiektywne i wiarygodne.
    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.
    Louis Francis (ur. 7 lutego 1900 r. w Nevers, zm. 9 listopada 1959 r. w Paryżu) – francuski pisarz, laureat Nagrody Renaudot w 1935 r. za powieść Blanc. Jego inne dzieła to m.in Le Peuplier Seul (1955), Neuf et une (1936), La neige de Galata (1936), Daria ou La Médée contestée (1930) oraz Les nuits sont enceintes (1929).
    Ahmadou Kourouma (ur. 24 listopada 1927 w Togobali lub w Boundiali na Wybrzeżu Kości Słoniowej, zm. 11 grudnia 2003 w Lyonie) – francuskojęzyczny pisarz z Wybrzeża Kości Słoniowej.
    Virginie Despentes (ur. 13 czerwca 1969 w Nancy) – francuska pisarka. Należy do nowej generacji pisarzy francuskich, wyrosłych z kultury popularnej, stosujących ostry i bezpośredni styl na opisanie otaczającej ich, nierzadko okrutnej, rzeczywistości.

    Reklama