• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nagroda Literacka m.st. Warszawy



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Urszula Kozioł, pseudonimy: Antoni Migacz; Mirka Kargol; Faun; U.K.; Uk; Uka; UKA (ur. 20 czerwca 1931 r. w Rakówce pod Biłgorajem) - polska poetka, prozaik, autorka felietonów i utworów dramatycznych dla dzieci i dorosłych.Marek Kwiatkowski (ur. 25 kwietnia 1930 w Caen we Francji) – polski historyk sztuki, muzealnik i varsavianista. Autor licznych książek i publikacji.

    Nagroda Literacka m.st. Warszawynagroda literacka, po raz pierwszy przyznana w 1926 roku, reaktywowana w 2008 roku.

    Historia[ | edytuj kod]

    Pierwszym laureatem nagrody został Władysław Mickiewicz, publicysta, tłumacz i wydawca, najstarszy syn Adama Mickiewicza. Przyznawana regularnie co roku nagroda cieszyła się dużym prestiżem, rosnącym z latami dzięki pozycji, jaką w literaturze zajmowali jej kolejni laureaci. Byli to między innymi: Wacław Sieroszewski, Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Wacław Berent, Tadeusz Boy-Żeleński, Pola Gojawiczyńska, Roman Kołoniecki, Maria Kuncewiczowa oraz Leopold Staff, ostatni laureat przed wojną (1938).

    Anna Janko, właściwie Aneta Jankowska (ur. 27 sierpnia 1957 w Rybniku) – polska poetka, pisarka, felietonistka, krytyk literacki.Grażyna Borkowska (ur. 11 kwietnia 1956 w Szczecinie) – profesor w Instytucie Badań Literackich PAN, zajmująca się przede wszystkim historią literatury od XIX do dziś, teorią literatury, w tym szczególnie krytyką feministyczną. Jest kierownikiem studiów doktoranckich. Wieloletnia współpracowniczka czasopisma "Res Publica Nowa".

    Po wojnie warszawska nagroda literacka przyznawana była pisarzom i publicystom nieregularnie i pod różnymi nazwami. Pierwszym laureatem został w 1948 roku Kazimierz Brandys, ostatnimi zaś Miron Białoszewski i Jerzy Waldorff (w roku 1980). Wyróżniono także między innymi Władysława Broniewskiego, Stefana Wiecheckiego, Hannę Januszewską, Juliusza Wiktora Gomulickiego, Ernesta Brylla i Jerzego Stefana Stawińskiego.

    Nagrody literackie - nagrody przyznawane utworom literackim i ich autorom, przez krytyków lub czytelników. Nagrody są nadawane przez jury (zespół ekspertów, krytyków lub inna grupa osób) lub przez otwarty plebiscyt. Nagrody takie zwykle nadawane są co roku i w uroczysty sposób. Przyznawane są spośród wcześniej wyselekcjonowanych (nominowanych) dzieł, lub spośród wszystkich utworów z danej kategorii.Władysław Kazimierz Broniewski ps. „Orlik” (ur. 17 grudnia 1897 w Płocku, zm. 10 lutego 1962 w Warszawie) – polski poeta, przedstawiciel liryki rewolucyjnej, tłumacz, żołnierz, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer (ur. 12 lutego 1865 r. w Ludźmierzu, zm. 18 stycznia 1940 r. w Warszawie) – polski poeta, nowelista, powieściopisarz, przedstawiciel Młodej Polski, brat przyrodni malarza Włodzimierza Tetmajera.
    Jarosław Mikołajewski (ur. w 1960 w Warszawie) – polski poeta, pisarz i tłumacz z języka włoskiego; jest również autorem książek dla dzieci, eseistą i publicystą.
    Ewa Dorota Malinowska-Grupińska (ur. 6 lutego 1956 w Warszawie) – polska tłumaczka, wydawca i działaczka samorządowa, od 2007 przewodnicząca Rady m.st. Warszawy.
    Grzegorz Piątek (ur. 1980) – polski architekt, krytyk architektury, od 2011 członek zarządu Fundacji Centrum Architektury; w latach 2005–2011 redaktor miesięcznika „Architektura-Murator”.
    Adam Bernard Mickiewicz herbu Poraj (ur. 24 grudnia 1798 w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 26 listopada 1855 w Konstantynopolu) – polski poeta, działacz i publicysta polityczny, wolnomularz. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek i założyciel Towarzystwa Filomatycznego, mesjanista związany z Kołem Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego. Jeden z najwybitniejszych twórców dramatu romantycznego w Polsce, zarówno w ojczyźnie, jak i w zachodniej Europie porównywany do Byrona i Goethego. W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
    Andrzej Stasiuk (ur. 25 września 1960 w Warszawie) – polski prozaik, poeta, dramaturg, eseista, publicysta i wydawca. Laureat Nagrody Fundacji im. Kościelskich, Nagrody Literackiej „Nike” i Nagrody Literackiej Gdynia.
    Kazimierz Brandys (ur. 27 października 1916 w Łodzi, zm. 11 marca 2000 w Paryżu) – polski prozaik, eseista, autor scenariuszy filmowych. Jako ostatni z Polaków pochowany na paryskim cmentarzu Pere Lachaise.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.