• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nadwozie

    Przeczytaj także...
    Trambus – atrapa tramwaju na podwoziu samochodu ciężarowego. Jazda nim sprawia wrażenie jazdy tramwajem. Trambus jeździ w Łodzi jako autobus linii A na trasie pomiędzy Manufakturą, przez Plac Wolności, ulicę Piotrkowską do Galerii Łódzkiej.Nadwozie furgonowe (krótko furgon) - zamknięte nadwozie samochodów dostawczych i ciężarowych posiadających sztywny dach i ściany, odchylane drzwi tylne i często odchylane lub przesuwane drzwi boczne. Furgon służy do przewożenia towarów. Furgony mogą powstawać w oparciu o konstrukcję samochodów osobowych, a z kolei na ich bazie także może powstać odmiana osobowa. Przykładowo Volkswagen Caddy Maxi posiada osobową odmianę Volkswagen Caddy Maxi Life.
    Faeton (phaeton) – typ nadwozia z otwartym dachem z dwoma siedzeniami. Na początku XX wieku termin stosowany zamiast baquet. W latach 30. XX wieku był synonimem amerykańskich nazw convertible sedan i convertible phaéton. Dla pojazdów z czterema siedzeniami stosowano określenie double phaeton.

    Nadwozie – część składowa pojazdu, ustawiona na podwoziu lub służąca do montażu jego elementów. Nadwozie składa się ze struktury nośnej i karoserii (poszycia). Pod względem struktury nośnej pojazdy dzielimy na konstrukcje ramowe (nadwozie nieniosące) i samonośne (samoniosące; bezramowe). Istnieją też konstrukcje pośrednie – nadwozie półniosące oraz samonośne z ramami częściowymi.

    Szoferka - w samochodach ciężarowych część nadwozia - kabina kierowcy. W starszych modelach samochodów ciężarowych przeważnie bardzo słabo wyposażona - z wyjątkiem miejsca dla kierowcy miała jeszcze jedno siedzenie dla pasażera (dysponenta albo konwojenta). Obecnie często za siedzeniami kierowcy i pasażera w samochodach ciężarowych znajdują się dodatkowe miejsca siedzące dla większej liczby (na przykład trzech) ludzi, lub przedział sypialny przeznaczony do spania, w którym kierowca samochodu ciężarowego może odpocząć na parkingach w przerwach w czasie podróży.Podwozie - zespół elementów pojazdu, które odpowiadają za przeniesienie napędu z silnika na koła oraz za zachowanie się pojazdu na drodze.

    Nadwozie, głównie zaś karoseria, okrywa mechanizmy pojazdu, przedział pasażerski lub towarowy oraz spełnia funkcje estetyczne. W nadwoziach półniosących oraz samonośnych poszycie wraz z szybami może być włączone do przenoszenia obciążeń (poszycie pracujące). Nadwozia ciężarowe i specjalizowane mogą spełniać jedynie funkcje użytkowe.

    Brek (również brake oraz break) – zmotoryzowany pojazd, (popularny na przełomie XIX i XX wieku) nie posiadał osłon z boku, miał za to stały, mimo iż miękki dach, utrzymujący się na prętach jak baldachim.Nadwozie skrzyniowe - otwarte nadwozie samochodów dostawczych i ciężarowych składające się z kabiny kierowcy i oddzielnej przestrzeni ładunkowej zwanej skrzynią ładunkową, która składa się z podłogi oraz otwieranych burt oraz klapy z tyłu.

    Nadwozie pojazdów szynowych wraz z karoserią nazywane jest zwykle pudłem.

    W budowie nadwozi stosuje się szyby ze szkła bezpiecznego – hartowane lub warstwowe (klejone; laminowane).

    Nadwozia samochodów osobowych[ | edytuj kod]

    Podział nadwozi ze względu na liczbę brył[ | edytuj kod]

    Typy nadwozi współczesnych | edytuj kod]

    Typy nadwozi historycznych | edytuj kod]

  • baquet
  • barchetta
  • brek
  • convertible
  • landaulet
  • phaéton
  • runabout
  • spider
  • torpedo
  • tourer/touring
  • tudor
  • vis-à-vis
  • Nadwozia | edytuj kod]

    Autobusy miejskie[ | edytuj kod]

  • trambus
  • piętrobus
  • autobus przegubowy
  • mikrobus
  • Autobusy lokalne[ | edytuj kod]

    Autobusy międzymiastowe[ | edytuj kod]

  • omnibus
  • Autobusy turystyczne[ | edytuj kod]

  • autokar
  • Nadwozia samochodów ciężarowych[ | edytuj kod]

  • nadwozie furgonowe
  • nadwozie skrzyniowe
  • Kabina kierowcy („ | edytuj kod]

  • zwykła
  • wagonowa
  • Nadwozia samochodów specjalnych[ | edytuj kod]

    Samochody specjalne są budowane do ściśle określonych celów. Rodzaj i wyposażenie nadwozia zależą jedynie od przeznaczenia samochodu. Do samochodów specjalnych zalicza się np. sanitarki, samochody pożarnicze, warsztatowe, ruchome radiostacje itp.

    Estetyka (gr. aisthetikos – dosł. „dotyczący poznania zmysłowego”, ale też „wrażliwy”) – dziedzina filozofii zajmująca się pięknem i innymi wartościami estetycznymi. W polskiej literaturze filozoficznej przedmiot estetyki w sposób najbardziej precyzyjny został określony przez Marię Gołaszewską w jej książce pt. Zarys estetyki, gdzie opisano estetykę jako naukę zajmującą się tzw. sytuacją estetyczną. W ramy sytuacji estetycznej wchodzą artysta (twórca), proces twórczy, dzieło sztuki, odbiorca, proces percepcji sztuki oraz wartości estetyczne. Zadaniem estetyki filozoficznej jest opisać relacje pomiędzy poszczególnymi elementami sytuacji estetycznej. Autobus członowy (zwany inaczej autobusem przegubowym, pot. przegubowiec) – autobus składający się z dwóch lub trzech części połączonych przegubem zginającym się podczas zakręcania i umożliwiającym swobodne przechodzenie pomiędzy członami, gdzie przegub jest osłonięty miechem (zwanym potocznie harmonią). Czasem we wrędze znajduje się podłużne okienko. Budowa autobusów członowych została zainicjowana przez firmy włoskie (Fiat, Viberti Monotral) i niemieckie (Henschel) w latach 1950. M. in. autobus Fiat Viberti był pierwszym przegubowcem jaki pojawił się w Polsce i jeździł na warszawskiej linii 107 przez kilka dni w roku 1957. Viberti to firma produkująca przyczepy, która w ten sposób rozbudowywała autobusy Fiat 411. Autobusy członowe mogły być początkowo robione w oparciu o autobusy z silnikiem z przodu lub podpodłogowym ze względu na konieczność stosowania wleczonej przyczepy, którą jest drugi człon. Np. silnik podpodłogowy jest stosowany w autobusach Ikarus 280. Powoduje to podniesienie podłogi, podczas gdy od lat trwały próby obniżenia podłogi autobusów miejskich. Zastosowanie silnika z tyłu dla obniżenia podłogi uniemożliwiało natomiast budowanie autobusów przegubowych w oparciu o dany model. Kupując licencję Berlieta PR100 i PR110 zrezygnowano z produkcji autobusów przegubowych w Polsce. Dopiero skonstruowanie mechanizmu przeciw wężykowaniu przez firmę Mercedes-Benz umożliwiło zastosowanie przyczep pchających z silnikiem umieszczonym z tyłu pojazdu i powstanie członowych autobusów niskopodłogowych. Dla pojazdów trójczłonowych stosuje się perony jak dla pojazdów kolejowych, ze względu na konieczność stosowania silnika podpodłogowego. Często są to autobusy torowe.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • podwozie
  • samochód
  • tuning
  • Przypisy[ | edytuj kod]





    Warto wiedzieć że... beta

    Karoseria – poszycie, wierzchnia część nadwozia pojazdu, najczęściej samochodu, spełniająca funkcje praktyczne i estetyczne. Do funkcji praktycznych można zaliczyć ochronę pojazdu i pasażerów przed niekorzystnymi czynnikami pogodowymi.
    Spider lub Spyder – początkowo określano tak lekkie pojazdy konne, jak również samochody dwumiejscowe lub 2+2 bez dachu. Obecnie zarówno nazwy spider/spyder oraz roadster (angielski odpowiednik) bardzo często używają handlowcy dla określenia nadwozia z założenia projektowanego jako otwarte, podczas gdy kabriolety zazwyczaj wywodzą się z modeli sedan.
    Omnibus − pojazd wieloosobowy, przeważnie kryty, utrzymujący regularną komunikację. Od XVII do XIX wieku konny, a następnie z napędem. Poprzednik autobusów.
    Landaulet to typ nadwozia w którym tylko część dachu jest sztywna, reszta zaś wykonana jest w formie przykrycia z brezentu bądź innego tworzywa.
    Tourer (touring) - typ nadwozia. Termin pochodzi z USA z początku XX wieku. Jest odpowiednikiem europejskiego baquet. Około lat 20. XX wieku w USA zaczęto tak nazywać również 4-miejscowy samochód z otwartym dachem i 4 drzwiami, zazwyczaj ze średnio-niskiego segmentu rynku. Także nie posiadał przednich drzwi.
    Rama pojazdu – element konstrukcyjny będący podstawowym elementem nośnym pojazdu o konstrukcji ramowej. Jej zadaniem jest zapewnienie odpowiedniej sztywności.
    Mikrobus – autobus niewielkich rozmiarów, przeznaczony do przewozu na miejscach siedzących od 9 do 20 pasażerów, nie licząc kierowcy (według niektórych autorów, do 17 osób). Mikrobusy, zwłaszcza starsze, projektowane i wytwarzane były często z użyciem podzespołów samochodów osobowych, jak silniki, układ napędowy i zawieszenie kół (np. polski ZSD Nysa). Większe pojazdy unifikowane są często z lekkimi samochodami ciężarowymi (dostawczymi).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.