• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nadłabski krąg kulturowy

    Przeczytaj także...
    Kultura zarubiniecka – kultura archeologiczna środkowego i późnego okresu lateńskiego i okresu wpływów rzymskich. Jej nazwa pochodzi od miejscowości Zarubińcy na Ukrainie, gdzie przebadano stanowisko archeologiczne tej kultury.Kultura przeworska – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między III w. p.n.e. a V w. n.e. na terenach obecnej Polski oraz Zakarpacia. Dawniej zwana kulturą wenedzką lub grupą przeworską kultury grobów jamowych. Kultura przeworska zastąpiła na znacznej części swojego terytorium wcześniejszą kulturę pomorską.
    Swebowie (Swewowie) – związek plemion Germanów (w źródłach w odniesieniu do 406 r. pod nazwą tą kryją się Kwadowie, Markomanowie i być może Alamanowie), który mógł zostać stworzony przez Ariowista w związku z jego wyprawą do Galii na pomoc Sekwanom.
    Orientacyjny zasięg kultur archeologicznych ok. III w. n.e.

         kultura przeworska

         nadłabski krąg kulturowy

         kultura wielbarska

         kultury bałtyjskie

         kultura zarubiniecka

    Kultura luboszycka - kultura późnego okresu wpływów rzymskich, zabytki tej kultury występowały od około 100 r. n.e., identyfikowana z plemieniem Burgundów.Łaba (czes. Labe, niem. Elbe) – rzeka w Czechach i Niemczech o długości 1165 km (370 km w Czechach) i powierzchni dorzecza 144 055 km² (w Czechach 51 394 km²).

         kultura czerniachowska

         kultura kijowska

         Cesarstwo rzymskie

    Nadłabski krąg kulturowy – stanowiska tej jednostki występowały w dorzeczu Łaby od początku okresu rzymskiego.

    Cechy charakterystyczne:

    Archeologiczna kultura jastorfska (nazwa pochodzi od stanowiska w miejscowości Jastorf w Dolnej Saksonii), jest kulturą wczesnej epoki żelaza z okresu przedrzymskiego (od okresu Hallstatt D - do przełomu er). Omawiana jednostka kulturowa została wydzielona ze względu na zanik poprzednich stanowisk związanych z kulturą nordyjską i pojawienie się nowych form, z których najbardziej charakterystyczną są duże stanowiska sepulkralne (cmentarzyska) rozdzielnopłciowe.Kultura wielbarska (inaczej gocko-gepidzka oraz wschodniopomorsko-mazowiecka) – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między I a V wiekiem, na terenach obecnej północnej i wschodniej Polski oraz zachodniej Ukrainy.
  • ceramika zdobiona radełkiem.
  • zapinki.
  • obrządek ciałopalny, występowały czyste groby popielnicowe, bez przystawek, czasem nakrywane misą. Wyposażeniem nawiązują do kultury przeworskiej.
  • występowanie grobów zastępczych – grób z wyposażeniem bez szczątek zmarłego.
  • występowanie w grobach żywicy urnowej – grudki organicznej żywicznej substancji, która podczas kremacji wydawała wonne zapachy.
  • grupowanie grobów męskich i żeńskich na cmentarzysku.
  • Występowały także groby książęce z licznymi importami rzymskimi, co może być świadectwem istnienia ośrodków władzy, dla których pracowały lokalne warsztaty (według wzorców rzymskich).

    Kultura czerniachowska – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między III w. n.e. a V w. n.e., na terenach obecnej środkowej i południowej Ukrainy, Mołdawii,Siedmiogrodu, Besarabii oraz północno-wschodniej Rumunii, gdzie zwana jest kulturą Sîntana de Mureş. Pierwotną lokalizację tej kultury stanowiły stepy nadczarnomorskie począwszy od II połowy III wiek n.e., następnie rozprzestrzeniła się nad dorzeczem dolnego Dniepru, na północnym wschodzie sięgnęła ujścia Desny oraz Dońca, zachodnią granicę występowania stanowiła Nizina Wołoska i Aluta.Piotr Franciszek Kaczanowski- (ur. 1943) - prof. dr hab., polski archeolog; były dziekan Wydziału Historycznego UJ, jest członkiem Komisji Edukacji RGSW, Komisji Ekonomicznej RGSW oraz Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego.

    Krąg rozpadał się na liczne grupy lokalne odpowiadające zapewne siedzibom poszczególnych odłamów Swebów.

    Zobacz też[]

  • kultura jastorfska
  • kultura luboszycka
  • grupa gustowska
  • Przypisy

    1. Okres wpływów kultury prowincjonalno-rzymskiej. Kultury archeologiczne. W: K. Godłowski J.K. Kozłowski: Historia starożytna ziem polskich. Warszawa: PWN, 1985, s. 132. ISBN 8301042273.

    Bibliografia[]

  • Wielka Historia Polski, tom I Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), Piotr Kaczanowski, Janusz Krzysztof Kozłowski, wyd. Fogra, Kraków 1998
  • Kultura zachodniobałtyjska - inaczej krąg kultur zachodniobałtyjskich. Stanowiska tej kultury znane są na północny wschód od kultury wielbarskiej i przeworskiej, między rzekami Pasłęką i Niemnem. Występowały od przełomu er, aż do połowy V. wieku.Kultura kijowska – kultura archeologiczna okresu wpływów rzymskich i okresu wielkich wędrówek ludów. Powszechnie identyfikowana z etnosem słowiańskim. Eponimem jest dla niej stolica Ukrainy – Kijów.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Grupa gustowska - kultury epoki żelaza, nad dolną Odrą. Nazwa tej kultury pochodzi od eponimicznego stanowiska Gustow na Rugii. W inwentarzu i tradycjach ludności grupy gustowskiej widoczne są wpływy kultury wielbarskiej, które wyrażają się w obrządku birytualnym, gdzie zmarłych chowano w kłodach i nie wyposażano ich w narzędzia. Sięgały tu również wpływy ludności nadłabskiego kręgu kulturowego - formy zapinek, formy naczyń zdobionych radełkiem.
    Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.