• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naczynia wieńcowe



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Żyła skośna przedsionka lewego (vena obliqua atrii sinistri) - drobne naczynie położone ukośnie na tylnej powierzchni lewego przedsionka serca. Uchodzi przez zatokę wieńcową do prawego przedsionka serca.Żyła sercowa wielka (vena cordis magna) - inaczej żyła wielka serca, rozpoczyna się na koniuszku serca i biegnie w bruździe międzykomorowej przedniej wspólnie z gałęzią międzykomorową przednią tętnicy wieńcowej lewej. Jej przedłużeniem jest zatoka wieńcowa (sinus coronarius), poprzez którą uchodzi (tak jak i żyły tylnej komory lewej, żyły średniej serca, żyły małej serca oraz żyły skośnej przedsionka lewego) do prawego przedsionka serca.
    Żyły serca[]

    Żyły wieńcowe serca (łac. venae coronariae cordis) są to naczynia zbierające krew z serca. Większość z nich wpada do zatoki wieńcowej (łac. sinus coronarius), a z niej do przedsionka prawego.

  • żyła serca wielka (łac. vena cordis magna) biegnie w bruździe międzykomorowej przystożkowej oraz bruździe wieńcowej lewej, a następnie wpada do zatoki wieńcowej.
  • żyła serca średnia (łac. vena cordis media) biegnie w bruździe międzykomorowej podzatokowej i wpada do zatoki wieńcowej.
  • żyła serca mała (łac. vena cordis parva) biegnie w bruździe wieńcowej prawej i wpada do zatoki wieńcowej.
  • żyła skośna przedsionka lewego (łac. vena obliqua atrii sinistri) jest to pozostałość rozwojowa, zbiera krew z części przedsionka lewego, uchodzi do zatoki wieńcowej.
  • żyły sercowe przednie, i inaczej żyły dobrzuszne serca (łac. venae cordis ventrale) zbierają krew z części komory prawej, uchodzą bezpośrednio do przedsionka prawego.
  • żyły sercowe najmniejsze (łac. venae cordis minime) uchodzą do wszystkich jam serca przez otworki żył najmniejszych.
  • Bibliografia[]

  • Gert-Horst Schumacher: Anatomia topograficzna człowieka. Ziółkowski M. (tłum.). Wrocław: Wydawnictwo VOLUMED, 1994, s. 204-6. ISBN 8385564500.
  • Anatomia zwierząt. Narządy wewnętrzne i układ krążenia. Kazimierz Krysiak, Krzysztof Świeżyński. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 8301135441.
  • Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie. Andrzej Szczeklik (red.). T. I. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 43. ISBN 8374300310.
  • Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Żyły przednie serca (venae cordis anteriores) - są to 3-4 drobne naczynia, które zbierają krew z mostkowo-żebrowej powierzchni serca. Uchodzą samodzielnie (tzn. nie przez zatokę wieńcową) do prawego przedsionka serca.Koronarografia – angiografia tętnic wieńcowych. Badanie polegające na podaniu do tętnic wieńcowych kontrastu, umożliwiającego uwidocznienie ich za pomocą promieniowania rentgenowskiego, stosowane szeroko w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym badaniem służącym do kwalifikacji pacjentów do wszczepiania pomostów omijających oraz do zabiegów PCI.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tętnica główna (łac. aorta - z gr. aeiro - dźwigam, unoszę w górę - nazwa nadana przez Arystotelesa, który twierdził, że funkcją aorty jest utrzymywanie serca we właściwym miejscu) - duży pień tętniczy, którego gałęzie doprowadzają krew tętniczą do wszystkich tkanek. Jest największą tętnicą człowieka.
    Żyła sercowa średnia (vena cordis media) – inaczej żyła średnia serca, zbiera krew od koniuszka serca i leży w bruździe międzykomorowej tylej razem z gałęzią międzykomorową tylną tętnicy wieńcowej prawej. Uchodzi przez zatokę wieńcową do prawego przedsionka serca .
    Niedokrwienie (gr. ισχαιμία, ischaemia, isch – ograniczenie, haema – krew) – lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu. Następstwem tego stanu jest niedostateczna podaż tlenu i składników odżywczych. W efekcie dochodzi do niedotlenienia (hipoksji), niedożywienia, a ostatecznie do martwicy tkanek dotkniętych procesem niedokrwiennym.
    Krew (łac. sanguis, stgr. αἷμα, haima) – płyn ustrojowy, który za pośrednictwem układu krążenia pełni funkcję transportową oraz zapewnia komunikację pomiędzy poszczególnymi układami organizmu. Krew jest płynną tkanką łączną, krążącą w naczyniach krwionośnych (układ krwionośny zamknięty) lub w jamie ciała (układ krwionośny otwarty). W szerokiej definicji obejmuje krew obwodową i tkankę krwiotwórczą, a w wąskiej tylko tę pierwszą. Jako jedyna (wraz z limfą) występuje w stanie płynnym. Dziedzina medycyny zajmująca się krwią to hematologia.
    Żyły najmniejsze serca (venae cordi minimae, żyły Tebezjusza) - drobne żyły ściany serca, uchodzą bezpośrednio do jam komór i przedsionków. Szczególnie liczne są w przegrodzie międzyprzedsionkowej i w częściach podstawnych mięśni brodawkowatych. Odgrywają znaczną rolę w odpływie krwi żylnej z serca.
    Martwica, nekroza (stgr. Νεκρός martwy, łac. necrosis) – ciąg zmian morfologicznych zachodzących po śmierci komórki w żywym organizmie.
    Miażdżyca tętnic (łac. atheromatosis, atherosclerosis) (potoczna nazwa to "arterioskleroza") – przewlekła choroba, polegająca na zmianach zwyrodnieniowo-wytwórczych w błonie wewnętrznej i środkowej tętnic, głównie w aorcie, tętnicach wieńcowych i mózgowych, rzadziej w tętnicach kończyn. Miażdżyca jest najczęstszą przyczyną stwardnienia tętnic (łac. arteriosclerosis).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.