• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naczelnik urzędu skarbowego

    Przeczytaj także...
    Budżet państwa – najwyższej rangi plan finansowy polityki państwa oraz narzędzie polityki społecznej, uwzględniające planowane dochody i wydatki państwa w okresie roku budżetowego. Jako dochody uwzględnia się m.in.: wpływy z podatków pośrednich i bezpośrednich, dochody niepodatkowe (np. cła), dochody z prywatyzacji oraz dochody zagraniczne. Mianem wydatków określa się m.in. koszty dotacji, obsługi długu publicznego, obsługi strefy budżetowej, rozliczeń z bankami, subwencji dla gmin oraz rezerw ogólnych. Termin „budżet” pochodzi z łacińskiego bulga, oznaczającego skórzany mieszek przeznaczony do zbierania dochodów. Słowo to przyjęło się następnie w wielu językach (ang. budget, starofr. bougette, fr. le budget]. Dla historycznego rozwoju instytucji budżetu znaczenie miało kilka zdarzeń, które rozstrzygnęły o jej współczesnym kształcie, wśród których – poza oddzieleniem majątku publicznego od majątku królewskiego – wymienić należy rozwijanie stosunków towarowo-pieniężnych, parlamentaryzmu, funkcji socjalnych i gospodarczych państwa, rozwój międzynarodowych stosunków gospodarczych i finansowych oraz procesy integracyjne zachodzące we współczesnym świecie.Podatek – obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych.
    Kodeks karny wykonawczy (k.k.w.) – polski akt normatywny regulujący zasady wykonywania orzeczeń sądowych w sprawach karnych i o wykroczenia, w tym o przestępstwa i wykroczenia skarbowe, a także kar porządkowych i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności.

    Naczelnik urzędu skarbowego – organ podatkowy pierwszej instancji. Naczelnik urzędu skarbowego powoływany jest przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych i wykonuje zadania przy pomocy kierowanego przez siebie urzędu skarbowego. Naczelnika odwołuje minister właściwego do spraw finansów publicznych na wniosek Dyrektora Izby Skarbowej.

    Izba skarbowa – jednostka administracji skarbowej, niezespolonej pełniąca funkcje pomocnicze dyrektora izby skarbowej. Podlega ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.Dyrektor izby skarbowej – organ administracji rządowej będący jednocześnie organem drugiej instancji w postępowaniu podatkowym i postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Powoływany i odwoływany jest przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

    Naczelnik Urzędu Skarbowego kieruje pracą Urzędu przy pomocy jednego lub więcej zastępców naczelnika, kierowników komórek organizacyjnych i innych pracowników zatrudnionych na stanowiskach samodzielnych. Kompetencje do podejmowania decyzji, podpisywania pism i wyrażania stanowiska naczelnika urzędu skarbowego w określonej sprawie, określa regulamin organizacyjny danego urzędu.

    Egzekucja administracyjna – zespół czynności organu egzekucyjnego, zobowiązanego oraz innych uczestników postępowania, podjętych w celu ostatecznego urzeczywistnienia normy prawa materialnego. Do czynności tych zalicza się zarówno czynności procesowe rozstrzygające kwestie proceduralne wynikłe w toku postępowania, jak i czynności egzekucyjne będące czynnościami faktycznymi. Egzekucja administracyjna jest w prawie polskim uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 1015, z późn. zm.)Zgodnie z art. 53 § 3 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 83, poz. 930, z późn. zm.), (zwany dalej KKS) wykroczenie skarbowe jest to czyn zabroniony przez kodeks pod groźbą kary grzywny określonej kwotowo, jeżeli kwota uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej albo wartość przedmiotu czynu nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia. Wykroczeniem skarbowym jest także inny czyn zabroniony, jeżeli kodeks tak stanowi.

    Naczelnik urzędu skarbowego prowadzi postępowanie podatkowe na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Organem odwoławczym od decyzji naczelnika urzędu skarbowego jest dyrektor izby skarbowej.

    Do zakresu działania naczelnika urzędu skarbowego należy:

    1. ustalanie lub określanie i pobór podatków oraz niepodatkowych należności budżetowych, jak również innych należności, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem podatków i należności budżetowych, których ustalanie lub określanie i pobór należy do innych organów,
    2. rejestrowanie podatników oraz przyjmowanie deklaracji podatkowych,
    3. wykonywanie kontroli podatkowej,
    4. podział i przekazywanie, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, dochodów budżetowych między budżetem państwa i budżetami gmin,
    5. wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych,
    6. współpraca z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych, w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych,
    7. wykonywanie innych zadań określonych w odrębnych przepisach.

    Do zakresu działania urzędów skarbowych należy:

    Urząd skarbowy – państwowa jednostka budżetowa obsługująca naczelnika urzędu skarbowego, który jest organem administracji niezespolonej w terenie podlegającym Ministrowi Finansów, a zarazem organem podatkowym pierwszej instancji. Organem odwoławczym od decyzji naczelnika urzędu skarbowego jest dyrektor izby skarbowej.Przestępstwo skarbowe - czyn społecznie szkodliwy w stopniu większym niż znikomy, zawiniony, zabroniony pod groźbą kary grzywny w stawkach dziennych, kary ograniczenia wolności lub kary pozbawienia wolności przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia na zasadach określonych w Kodeksie karnym skarbowym.
    1. prowadzenie dochodzeń w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,
    2. wykonywanie funkcji oskarżyciela publicznego w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe,
    3. wykonywanie kar majątkowych, w zakresie określonym w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego oraz Kodeksu karnego skarbowego.

    Zobacz też[]

  • Urząd skarbowy
  • Izba skarbowa
  • Podatnik - zgodnie z polskim prawem jest nim osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.Kodeks karny skarbowy – polska ustawa uchwalona 10 września 1999, kodeks (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765). Ustawa weszła w życie 17 października 1999.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ordynacja podatkowa – ustawa uchwalona 29 sierpnia 1997, regulująca polskie prawo podatkowe materialne i postępowanie podatkowe, określająca organy podatkowe i ich właściwość oraz zawierająca normy prawa karnego skarbowego.
    Postępowanie podatkowe − rodzaj postępowania administracyjnego, które przeprowadzona jest przez organ podatkowy pierwszej instancji (naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego, wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta, marszałek województwa). Postępowanie podatkowe wszczynane jest z urzędu lub na wniosek podatnika. Jeśli rozpoczyna się z urzędu, odpowiedni organ wydaje postanowienie, którego doręczenie rozpoczyna procedurę. Postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Zakres postępowania, tryb jego przeprowadzania określone są w Ordynacji Podatkowej.
    Decyzja administracyjna – akt administracyjny zewnętrzny wydany w trybie określonym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych ustaw regulujących sferę indywidualnych praw i obowiązków obywateli np. Ordynacja podatkowa lub Prawo celne.
    Deklaracja podatkowa – forma obowiązkowego przekazywania informacji dla celów podatkowych, a według ustawy Ordynacja podatkowa również zeznania, wykazy oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.007 sek.