• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nabu-bel-szumati

    Przeczytaj także...
    Aszurbanipal, Asurbanipal, właśc. Aszur-bani-apli (akad. Aššur-bāni-apli, tłum. "bóg Aszur jest twórcą syna pierworodnego"), w tradycji greckiej Sardanapal, w tradycji biblijnej Asnefar bądź Asnappar – król Asyrii z dynastii Sargonidów; syn Asarhaddona; założyciel słynnej biblioteki w Niniwie; panował w latach 669-631 p.n.e.; pomimo rozruchów wewnętrznych utrzymał państwo w granicach od Zatoki Perskiej do Morza Śródziemnego.Marduk-apla-iddina II (sum. amar.utu.a.mu; akad. Marduk-apla-iddina, tłum. "Marduk dał mi następcę"; bibl. Merodak-Baladan) – władca Babilonii w latach 721-710 p.n.e. oraz 703 p.n.e. Pochodził z chaldejskiego plemienia Bit-Jakini. W 721 roku p.n.e. korzystając ze zmiany władcy Asyrii, na czele wszystkich plemion chaldejskich wkroczył do Babilonu i ogłosił się królem Babilonii. Otwarcie w ten sposób zerwał z lojalnością wobec Asyrii. Rok później (720 p.n.e.) zawarł sojusz z królem Elamu Humban-nikaszem I, który według jednej z babilońskich kronik pokonać miał w bitwie pod Der wysłane przez Sargona II oddziały interwencyjne bez pomocy Babilończyków. Nie przeszkodziło to Marduk-apla-iddinie II przypisania sobie zwycięstwa i ogłoszenia, że:
    Szamasz-szuma-ukin (akad. Šamaš-šuma-ukīn) – król Babilonii z asyryjskiej dynastii Sargonidów, syn władcy asyryjskiego Asarhaddona, starszy brat Aszurbanipala. Panował w latach 668-648 p.n.e.

    Nabu-bel-szumati (akad. Nabû-bēl-šumãti, tłum. „(bóg) Nabu jest panem imion”) – przywódca plemion chaldejskich w Kraju Nadmorskim; wnuk króla Babilonii Marduk-apla-iddiny II. Wspólnie z Szamasz-szuma-ukinem, plemionami arabskimi i Elamem zorganizował antyasyryjską rebelię w latach 652–648 p.n.e. Walczył o tron Babilonii przy wsparciu Elamu. Po niepowodzeniach zbiegł do Elamu, szukając ochrony u Humban-haltasza III. W obawie przed wydaniem w ręce Asyryjczyków nakazał się zabić giermkowi. Król elamicki odesłał zakonserwowane w soli zwłoki Nabu-bel-szumatiego Aszurbanipalowi, który nie mogąc ukarać żywego odmówił zwłokom pochówku.

    Język akadyjski, dawniej też: chaldejski (akad. lišānum akkadītum, Kod ISO 639: akk) – język z grupy semickiej, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e. Nazwa języka pochodzi od miasta Akad w środkowej Mezopotamii, stolicy imperium akadyjskiego, założonego około 2350 roku p.n.e. przez Sargona.Elam – starożytne państwo powstałe około 2400 roku p.n.e. na terenach obecnego południowo-zachodniego Iranu (prowincja Chuzestan na granicy z Irakiem) oraz górskiej prowincji Lurestan sięgającej aż do Buszehr nad Zatoką Perską o strukturze federacyjnej. Jego najważniejszym miastem była odkryta w 1927 roku Suza, leżąca na wschodnim brzegu rzeki Kercha (staroż. Choaspes).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. , Siedemnasty rok panowania Szamasz-szuma-ukina (j.ang.)
    2. Saggs H. W. F., Wielkość i upadek Babilonii, Warszawa 1973, str. 124-125.
    Nabu (inaczej Nebo) – w mitologii babilońskiej syn boga Marduka, mąż Nanai (lub Taszmetu w Asyrii), bóg mądrości i pisarzy.Kraj Nadmorski – kraina historyczna w południowej Babilonii, powstała w wyniku cofnięcia się linii brzegowej Zatoki Perskiej o około 50 km na południe w przeciągu III i II tys. p.n.e.; kraina o charakterze podmokłym i bagiennym.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.