• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • NSD1

    Przeczytaj także...
    Zespół Weavera (ang. Weaver syndrome, Weaver-Williams syndrome, Weaver-Smith syndrome) – rzadki zespół wad wrodzonych, opisany po raz pierwszy przez Davida D. Weavera i wsp. w 1974 roku. Charakteryzują go przyspieszony wzrost w okresie postnatalnym, szczególna dysmorfia twarzy i malformacje kostne. Fenotyp zespołu Weavera przypomina zespół Sotosa; stwierdzono, że w niewielkiej części przypadków jest też spowodowany mutacjami w genie powodującym zespół Sotosa, NSD1.Gen (gr. γένος – ród, pochodzenie) – podstawowa jednostka dziedziczności determinująca powstanie jednej cząsteczki białka lub kwasu rybonukleinowego zapisana w sekwencji nukleotydów kwasu deoksyrybonukleinowego.
    Chromosom 5 – jeden z 23 parzystych chromosomów człowieka. DNA chromosomu 5 liczy około 181 milionów par nukleotydów, co stanowi około 6% materiału genetycznego ludzkiej komórki. Chromosom 5 jest jednym z największych ludzkich chromosomów, ale stosunkowo mało genów ma swoje locus na tym chromosomie; chromosom 5 ma więc niską tzw. gęstość genów. Ma to swój wyraz w dużej liczbie niekodujących i powtarzających się sekwencji. Liczbę genów chromosomu 5 szacuje się na 900-1 300.

    NSD1gen kodujący białko NSD1 (Nuclear receptor SET domain containing protein-1, białko receptora jądrowego zawierające domenę SET) o aktywności metylotansferazy histonów.

    Gen[]

    Gen NDS1 znajduje się w locus 5q35. Zawiera 23 eksony.

    Palec cynkowy, motyw palca cynkowego (ang. zinc finger domain) – rodzaj domeny białkowej występującej w białkach wiążących DNA i biorący bezpośredni udział w związaniu cząsteczki kwasu nukleinowego przez białko. Palec cynkowy składa się z dwóch antyrównoległych β-kartek i α-helisy. Obecność jonu cynku (Zn) jest kluczowa dla stabilności domeny – w przypadku jego braku nie dochodzi do powstania wystarczająco dużej domeny posiadającej hydrofobowy rdzeń i przez to funkcjonalnej.Histony – zasadowe białka wchodzące w skład chromatyny, neutralizujące jej kwasowy charakter, o niewielkiej masie cząsteczkowej (poniżej 23 kDa). Charakteryzują się dużą zawartością aminokwasów zasadowych, zwłaszcza lizyny i argininy, co nadaje im właściwości polikationów. Histony wiążą się z polianionową helisą DNA, tworząc elektrycznie obojętne nukleoproteiny.

    Białko[]

    Schemat genu/ białka NDS1. Według Tatton-Brown et al., 2007

    Białko NSD1 zawiera szereg funkcjonalnych domen białkowych, w tym dwie odrębne domeny interakcji z receptorami jądrowymi (nuclear receptor interaction domains, NID): NID i NID, pięć homeodomen zawierających motyw palca cynkowego (zinc-finger plant homeodomains, PHDI-PHDV), dwie domeny Pro-Trp-Trp-Pro, domenę SET (Su(var)3-9, wzmacniacz Zeste i Trithorax), domenę towarzyszącą SET bogatą w Cys (SAC) i motyw C5HCH .

    Mendelian Inheritance in Man (MIM), wersja elektroniczna Online Mendelian Inheritance in Man (OMIM)– baza danych o wszystkich opisanych chorobach uwarunkowanych genetycznie występujących u człowieka. Projekt ma na celu gromadzenie informacji o fenotypach chorobowych i gdy to możliwe, genach których mutacje są wiązane z wystąpieniem określonych schorzeń.Transkrypcja – w genetyce proces syntezy RNA na matrycy DNA przez różne polimerazy RNA, czyli przepisywanie informacji zawartej w DNA na RNA.

    Stosunkowo słabo poznana jest jak dotąd funkcja białka NSD1 w komórce. Prawdopodobnie NSD1 odgrywa rolę w regulacji transkrypcji poprzez specyficzną metylację reszt lizynowych histonów (H3-K36 i H4-K20, za pośrednictwem domen SET i SAC), wiązanie do receptorów jądrowych za pośrednictwem domen NID i NID) oraz interakcje chromatyna-chromatyna mediowane przez domeny PHD i C5HCH.

    Zespół Sotosa, gigantyzm mózgowy (ang. Sotos syndrome, cerebral gigantism) – rzadki, genetycznie uwarunkowany zespół wad wrodzonych, charakteryzujący się przede wszystkim dużą masą urodzeniową i nadmiernym wzrostem w okresie pierwszych lat życia. Występuje zazwyczaj sporadycznie, jedynie wyjątkowo stwierdzano autosomalne dominujące dziedziczenie choroby. Chorobę opisał w 1964 roku Juan Fernandez Sotos i do dziś w piśmiennictwie przedstawiono kilkaset przypadków zespołu. W 2002 roku odkryto mutacje w genie NSD1 będące przyczyną zespołu Sotosa u zdecydowanej większości chorych. Obecnie badania skupiają się na wyjaśnieniu nieznanych patofizjologicznych mechanizmów powodujących objawy. Ostateczne rozpoznanie choroby może być postawione na podstawie testu genetycznego, ale w praktyce stawia się je na podstawie stwierdzenia kluczowych objawów zespołu. Leczenie zespołu Sotosa powinno być multidyscyplinarne, a pacjenci z rozpoznaną chorobą powinni pozostawać pod opieką odpowiedniej poradni. W związku z rzadkim rodzinnym występowaniem choroby i niskim ryzykiem powtórnego wystąpienia choroby w rodzinie (około 1%) poradnictwo genetyczne ma ograniczone znaczenie w przypadku zespołu Sotosa.Mutacja (łac. mutatio – zmiana) – nagłe, skokowe zmiany materiału genetycznego, możliwe jest ich dziedziczenie. Podczas poziomego transferu genów, zakażenia wirusem, crossing-over czy modyfikacji genomu inżynierią genetyczną również dochodzi do zmiany materiału genetycznego, jednak przeważnie nie uznaje się ich za mutacje.

    Rola w procesach patologicznych[]

    Mutacje genu NSD1 stwierdzono u ponad 90% pacjentów z zespołem Sotosa. Mutacje tego genu stwierdzano też u części pacjentów z zespołem Weavera.

    Przypisy

    1. Kurotaki N, Harada N, Yoshiura K, Sugano S, Niikawa N, Matsumoto N. Molecular characterization of NSD1, a human homologue of the mouse Nsd1 gene. „Gene”. 279, s. 197–204, 2001. PMID 11733144. 
    2. Tatton-Brown, K, Rahman, N. Sotos syndrome. „European Journal of Human Genetics”. 15, s. 264–271, 2007. PMID 16969376. 
    3. Rayasam GV, Wendling O, Angrand PO, Mark M, Niederreither K, Song L, Lerouge T, Hager GL, Chambon P, Losson R. NSD1 is essential for early post-implantation development and has a catalytically active SET domain. „EMBO J”. 22, s. 3153–3163, 2003. PMID 12805229. 
    4. Huang N, vom Baur E, Garnier JM, Lerouge T, Vonesch JL, Lutz Y, Chambon P, Losson R. Two distinct nuclear receptor interaction domains in NSD1, a novel SET protein that exhibits characteristics of both corepressors and coactivators. „EMBO J”. 17, s. 3398–3412, 1998. PMID 9628876. 
    5. Stec I, Nagl SB, van Ommen GJ, den Dunnen JT. The PWWP domain: a potential protein-protein interaction domain in nuclear proteins influencing differentiation?. „FEBS Lett”. 473, s. 1–5, 2000. PMID 10802047. 
    6. Douglas J, Hanks S, Temple IK, et al. NSD1 mutations are the major cause of Sotos syndrome and occur in some cases of Weaver syndrome but are rare in other overgrowth phenotypes. „Am J Hum Genet”. 72. 1, s. 132-43, 2003. PMID 12464997. 

    Linki zewnętrzne[]

  • NUCLEAR RECEPTOR-BINDING Su-var, ENHANCER OF ZESTE, AND TRITHORAX DOMAIN PROTEIN 1; NSD1 w bazie Online Mendelian Inheritance in Man (ang.)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.051 sek.