• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Myron Korduba

    Przeczytaj także...
    Traktat ryski (lub inaczej pokój ryski), Traktat pokoju między Polską a Rosją i Ukrainą, podpisany w Rydze dnia 18 marca 1921 r. (Dz.U. Nr 49, poz. 300) – traktat pokojowy zawarty przez Polskę i RFSRR oraz USRR, ratyfikowany przez Naczelnika Państwa 16 kwietnia 1921; obowiązywał od 30 kwietnia 1921, tj. wymiany dokumentów ratyfikacyjnych przez strony. Podpisanie traktatu miało miejsce 18 marca 1921 o godz. 20.30 w pałacu Czarnogłowców w Rydze.Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego (ukr. Українська Греко-Католицька Церква) – większy arcybiskupi Kościół wschodni działający obecnie na terenie Ukrainy oraz wśród diaspory ukraińskiej, uznający władzę i autorytet papieża.
    Profesor zwyczajny (skrót: prof. zw., z łac. professor ordinarius) – stanowisko na uczelni przewidziane dla pracownika naukowego lub naukowo-dydaktycznego, który posiada tytuł naukowy profesora (art. 114, ust. 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym, Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.). Stanowisko profesora zwyczajnego jest ukoronowaniem kariery naukowej pracowników uczelni. Wiąże się bowiem z największym prestiżem – jest przyznawane szczególnie zasłużonym dla uczelni i wyróżniającym się naukowcom z tytułem naukowym profesora. Do roku 1990 profesor zwyczajny i profesor nadzwyczajny były to dwa odrębnie tytuły naukowe nadawane przez Przewodniczącego Rady Państwa. Profesor zwyczajny był wyższy rangą niż profesor nadzwyczajny.

    Myron Korduba, Miron Korduba ukr. Мирон Михайлович Кордуба (ur. 2 marca 1876 we wsi Ostrów (gmina Berezowica Wielka powiatu tarnopolskiego), zm. 2 maja 1947 we Lwowie) – ukraiński historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Lwowskiego, członek Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki.

    Tomasz Stryjek (ur. 14 września 1964 w Warszawie) – profesor nadzwyczajny politologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.Czerniowce (ukr. Чернівці, rum. Cernăuţi, ros. Черновцы, jid. טשערנאָוויץ, orm. Չերնովեց, niem. Czernowitz/Tschernowitz) – miasto w południowo-zachodniej części Ukrainy w Bukowinie północnej nad Prutem.

    Życiorys[]

    Urodził się w rodzinie księdza greckokatolickiego. Uczył się w c.-k. gimnazjum w Tarnopolu, w 1893 ukończył ukraińskie gimnazjum akademickie we Lwowie i wstąpił na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie był uczniem Mychajło Hruszewskiego. W 1895 przeniósł się na Uniwersytet Wiedeński, gdzie 18 kwietnia 1898 obronił pracę Суспільні верстви та політичні партії в Галицькім князівстві XIII ст. uzyskując stopień naukowy doktora. W latach 1898 pracownik biblioteki Uniwersytetu Wiedeńskiego, od 1900 do marca 1919 uczył historii i geografii w gimnazjum w Czerniowcach. Od 1903 członek Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki, czynnie pracował w komisji archeologicznej Towarzystwa. W latach 1906-1912 z upoważnienia Mychajła Hruszewskiego prowadził kwerendę źródeł do dziejów powstania Chmielnickiego w archiwach Bukaresztu, Wiednia i Moskwy. Rezultaty jego prac opublikowane zostały w 12 tomie Жерел до історії України-Руси (Źródeł do historii Ukrainy-Rusi), wydanym w 1911.

    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.Zachodnioukraińska Republika Ludowa ("ZURL", ukr. Західно Українська Народна Республіка) – jedno z dwóch państw ukraińskich powstałych w wyniku I wojny światowej.

    W czasie I wojny światowej współpracował ze Związkiem Wyzwolenia Ukrainy, publikował w jego wydawnictwach, kierował pracą oświatową wśród jeńców armii rosyjskiej narodowości ukraińskiej w obozach jenieckich w Niemczech.

    W 1918, po proklamacji Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej był członkiem Komitetu Krajowego Ukraińskiej Rady Narodowej dla Bukowiny, a następnie w latach 1918-1919 radcą poselstwa ZURL w Wiedniu.

    W październiku 1920 został mianowany profesorem nadzwyczajnym Ukraińskiego Uniwersytetu Państwowego w Kamieńcu Podolskim, jednak zawieszenie broni w wojnie polsko-bolszewickiej, pokonanie armii URL przez Armię Czerwoną i okupacja miasta przez bolszewików uniemożliwiły mu objęcie katedry.

    Chełm (biał., ukr., ros. Холм [Chołm]) – miasto na prawach powiatu we wschodniej Polsce. Znajduje się w odległości 50 km od granicy z Białorusią i 25 km od granicy z Ukrainą w pobliżu przejścia granicznego w Dorohusku. Leży nad rzeką Uherką, lewym dopływem Bugu. Chełm jest po Lublinie drugim co do liczby ludności miastem w województwie lubelskim.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

    W latach 1920-1929 był wykładowcą gimnazjum akademickiego we Lwowie. Jednocześnie w latach 1920-1925 był współorganizatorem, wykładowcą i dziekanem Wydziału Filozoficznego Tajnego Uniwersytetu Ukraińskiego we Lwowie.

    W latach 1920-1934 przewodniczący sekcji filozoficzno-historycznej Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i członek innych komisji Towarzystwa. Od 1926 członek komisji archeologicznej Wszechukraińskiej Akademii Nauk (WUAN), od 1928 członek sekcji historycznej WUAN.

    Od stycznia 1929 do września 1939 profesor historii Ukrainy na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego (początkowo prywatny profesor nadzwyczajny, od lutego 1934 profesor nadzwyczajny, od września 1937 – profesor zwyczajny).

    Przegląd Historyczny - polskie czasopismo historyczne. Jest wydawane od lat 1905 - 1907 . Obecnie jest wydawane przez Wydawnictwo DiG we współpracy z Towarzystwem Miłośników Historii w Warszawie oraz Instytutem Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Pierwszym redaktorem naczelnym był Jan Karol Kochanowski.Ukraińska Rada Narodowa (UNR) – oficjalnie powstała 19 października 1918 we Lwowie (działała jednak wcześniej) z zamiarem wprowadzenia w życie prawa samostanowienia Ukraińców zamieszkujących terytorium Austro-Węgier.

    W 1933 był delegatem na odbywający się w Warszawie VII Międzynarodowy Kongres Nauk Historycznych, a w 1938 na VIII Kongres w Zurychu. Publikował w Biuletynie Polsko-Ukraińskim i pismach naukowych: Le monde slave, Zeitschrift fur osteuropaische Geschichte, Kwartalnik Historyczny, Przegląd Historyczny i in. Autor biogramów w Polskim Słowniku Biograficznym.

    Ukraińskie akademickie gimnazjum we Lwowie – najstarsze ukraińskie gimnazjum w Galicji, utworzone we Lwowie rozporządzeniem Józefa II 24 października 1784, wraz z józefińskim Uniwersytetem Lwowskim, i stanowiące jego integralną część.Krzysztof Jasiewicz (ur. 1952 w Gdańsku) – polski historyk, politolog, ekonomista, pracownik naukowy Instytutu Studiów Politycznych PAN, członek Polskiego PEN Clubu.

    Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę pozostał na terenie okupacji niemieckiej. W związku z zamknięciem Uniwersytetu Warszawskiego i likwidacją Ukraińskiego Instytutu Naukowego w Warszawie przez niemieckie władze okupacyjne, Korduba przeniósł się w 1940 do Chełma, gdzie uczył historii w ukraińskim gimnazjum. Po ataku III Rzeszy na ZSRR i okupacji Galicji Wschodniej przez Wehrmacht, w grudniu 1941 przeniósł się do Lwowa, gdzie przez okres okupacji niemieckiej pracował w bibliotece Towarzystwa Naukowego im. Szewczenki i uczył w gimnazjum ukraińskim.

    Cesarstwo Niemieckie, (niem.) Deutsches Kaiserreich lub Rzesza Niemiecka (niem.) Deutsches Reich – oficjalne określenie niemieckiego państwa narodowego założonego w 1871 roku przez polityka Ottona von Bismarcka. Po upadku określane także jako Druga Rzesza (Zweites Reich).Kwartalnik Historyczny – najstarsze polskie czasopismo historyczno-humanistyczne założone we Lwowie w 1887 roku przez historyka Ksawerego Liskego. W latach 1946-1950 wydawane w Krakowie (roczniki 52/53-57) pod redakcją m.in. J. Dąbrowskiego, R. Grodeckiego, K. Lepszego. Po roku 1950 przeniesione do Warszawy, gdzie wydawane jest pod auspicjami Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk przez Wydawnictwo Naukowe Semper. Pismo publikuje artykuły o ściśle naukowym charakterze dotyczące historii średniowiecza, czasów nowożytnych i najnowszych (bez uwzględnienia starożytności).

    Po zajęciu Lwowa przez Armię Czerwoną w lipcu 1944, 7 sierpnia 1944 mianowany przez władze sowieckie pełniącym obowiązki profesora historii Ukrainy Uniwersytetu Lwowskiego, a we wrześniu 1945 kierownikiem katedry historii Słowian Południowych i Zachodnich. Pomimo nacisków odmówił publicznego odcięcia się od dorobku Mychajła Hruszewskiego.

    Kwerenda – w archiwistyce i bibliotekarstwie określenie na poszukiwanie informacji w zasobie archiwum lub biblioteki. Kwerendy przeprowadza się osobiście w czytelni instytucji, można skierować do niej zapytanie lub skorzystać ze zdigitalizowanych materiałów archiwalnych lub bibliotecznych online.Armia Czerwona, ros. Красная Армия, pełna nazwa Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona (Рабоче-Крестьянская Красная Армия, RKKA), od 23 lutego 1946 roku Armia Radziecka (ros. Советская армия, stosowane również tłumaczenie Armia Sowiecka) – wojska lądowe Sił Zbrojnych ZSRR, istniejące do grudnia 1991 (przemianowane m.in. na Wojska Lądowe Republiki Białoruś, Wojska Lądowe Federacji Rosyjskiej oraz wojska lądowe każdej z pozostałych dawnych republik ZSRR).

    Zmarł we Lwowie, pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

    Autor ponad 500 prac naukowych i popularnonaukowych. Współautor The Cambridge History of Poland (t. I., 1950), rozdział dotyczący czasów Jana Kazimierza.

    Wybrane prace[]

  • Суспільні верстви та політичні партії в Галицькім князівстві 13 ст., т. 1. Львів 1900;
  • Ілюстрована історія Буковини. Чернівці 1906;
  • Молдавсько-польська границя на Покуттю по смерті Стефана Великого. W: Науковий збірник, присвячений проф. М.Грушевському учениками й прихильниками з нагоди його десяти¬літньої наукової праці у Галичині (1894—1904). Львів 1906;
  • Венецьке посольство до Хмельницького (1650 р.). «ЗНТШ», 1907, t. 78, z. 4;
  • Жерела до історії України-Руси. Львів, 1911, t. 12: Матеріяли до історії української козаччини, т. 5: Акти до Хмельниччини (1648—1657);
  • Боротьба за польський престіл по смерти Володислава IV. W: Жерела до історії України-Руси, т. 12. Львів, 1911;
  • Північно-західна Україна. Відень 1917;
  • Територія і населеннє України. Відень 1918;
  • Простір і населення України. Львів 1921;
  • Академик Михайло Грушевський як історик: З нагоди ювилею. «ЛНВ», 1926, кн. 12;
  • Звязки В.Антоновича з Галичиною. «Україна», 1928, кн. 5 (30);
  • Вражіння з поїздки до Київа. Діло, 15.04. 1928, ч. 84;
  • Найновіші теорії про початки Руси. «ЛНВ», 1929, кн. 12;
  • В посольстві до гетьмана: Уривок із щоденника. «Літопис Червоної Калини» (Львів), 1930, ч. 10—12;
  • Найважніший момент в історії України. «ЛНВ», 1930, кн. 6;
  • Причинки до урядничої служби Куліша: Від губернського секретаря до надворного радника. «ЗНТШ»(Львів), 1930, т. 100, ч. 2;
  • В обороні історичної правди. «ЛНВ», 1931, кн. 5;
  • Ще кілька слів у справі «Найважнішого моменту в історії України»: Акад. Степанови Смаль-Стоцькому у відповідь. «ЛНВ» 1931, кн. 10;
  • W sprawie uniwersytetu ukraińskiego we Lwowie. Biuletyn Polsko-Ukraiński (Warszawa), 1933, N 2 (4);
  • Kilka dat z dziejów dążeń społeczeństwa ukraińskiego do uzyskania własnego uniwersytetu. BPU 1934, N 4 (39);
  • Michał Hruszewskyj jako uczony: Wspomnienia. Przegląd Historyczny, 1935, t. 32, z. 2;
  • Rozwój imperjalizmu rosyjskiego. Warszawa 1935;
  • Biogramy: Brzuchowiecki (Brjuchoweckyj) Iwan Martynowicz (1623—1668); Chanenko Michał (ok. 1620 — ok. 1680); Chmielnicki Bohdan Zenobi (ok. 1595—1657); Chmielnicki Jerzy (1640 — ok. 1681); Chmielnicki Michał (? — 1620); Chmielnicki Paweł (zm. po r. 1678); Chmielnicki Tymosz (1632—1653). W: Polski Słownik Biograficzny, t. 3. Kraków 1937;
  • Два міжнародні історичні з'їзди в Ціріху. Діло, 1938, 4 09, ч. 195;
  • La litterature historique sovietique-ukrainienne: Compte rendu 1917—1931. Varsovie 1938;
  • Що кажуть нам назви осель?, Львів 1938;
  • Болеслав-Юрій II: Останній самостійний володар Галицько-Волинської держави: З нагоди 600-ліття його смерти., Краків 1940;
  • Богдан Хмельницький у Белзчині й Холмщині. Краків, 1941; Історія Холмщини й Підляшшя., Краків 1941.
  • Bibliografia, literatura[]

  • Кордуба Мирон Михайлович w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, ISBN 9789665042372
  • Кордуба Мирон Михайлович w: Енциклопедія історії України: Т. 7. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2010, Wyd. «Наукова думка». ISBN 966-00-0632-2
  • Tomasz Stryjek, Historiografia a konflikt o Kresy Wschodnie w latach 1939-1953. Radzieckie, rosyjskie, ukraińskie i polskie prezentacje dziejów ziem wschodnich dawnej Rzeczypospolitej jako część „wojny ideologicznej” w okresie lat trzydziestych-pięćdziesiątych XX wieku w: Tygiel Narodów. Stosunki społeczne i etniczne na dawnych ziemiach wschodnich Rzeczypospolitej 1939-1953. Praca zbiorowa pod redakcją Krzysztofa Jasiewicza, Warszawa 2002 wyd. Instytut Studiów Politycznych PAN i Oficyna Rytm ISBN 83-88794-72-8 ,s. 429-554
  • Lwowski Uniwersytet Narodowy im. Iwana Franki (ukr. Львівський національний університет імені Івана Франка) – uniwersytet we Lwowie, założony przez króla Polski Jana Kazimierza w 1661 jako Akademia Lwowska, w okresie międzywojennym 1919-1949 Uniwersytet Jana Kazimierza; jeden z najstarszych uniwersytetów w Europie Wschodniej i na dawnych ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów, współcześnie jeden z największych ukraińskich uniwersytetów państwowych.Uniwersytet Wiedeński (niem. Universität Wien, pełna nazwa łacińska Alma Mater Rudolphina Vindobonensis) – uniwersytet z siedzibą w Wiedniu w Austrii. Został założony 12 marca 1365 r. przez Rudolfa IV. Największy i najstarszy uniwersytet w krajach niemieckojęzycznych. 87.000 studiujących (2010/2011).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Język ukraiński (ukr. українська мова, ukrajinśka mowa) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich. Posługuje się nim ponad 47 mln ludzi, głównie na Ukrainie, gdzie ma status języka urzędowego. Używany jest również przez Ukraińców w Rosji, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Mołdawii, Polsce i na Białorusi. Współczesny alfabet ukraiński stanowi odmianę cyrylicy, a obecna ortografia ustalona została zasadniczo na początku XX wieku.
    Powiat tarnopolski - powiat województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Tarnopol. 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie .
    Bukareszt (rum. București) – stolica i centrum przemysłowo-usługowe Rumunii. Leży w południowo-wschodniej części kraju (44°25′N 26°06′E), nad rzeką Dymbowicą.
    Biogram – zwięzły życiorys w encyklopedii (słowniku, leksykonie), zawierający podstawowe informacje o życiu, dokonaniach, twórczości przedstawianej osoby.
    I wojna światowa – konflikt zbrojny trwający od 28 lipca 1914 do 11 listopada 1918 (w latach 20. i 30. XX wieku nazywany "wielką wojną") pomiędzy ententą, tj. Wielką Brytanią, Francją, Rosją, Serbią, Japonią, Włochami (od 1915) i Stanami Zjednoczonymi (od 1917), a państwami centralnymi, tj. Austro-Węgrami i Niemcami wspieranymi przez Turcję i Bułgarię.
    Gmina Berezowica Wielka – dawna gmina wiejska w powiecie tarnopolskim województwa tarnopolskiego II Rzeczypospolitej. Siedzibą gminy była Berezowica Wielka.
    Powstanie Chmielnickiego (nazywane również wielką wojną kozacką, kozacką rewolucją, Chmielnicczyzną) – powstanie w latach 1648-1655 Kozaków Zaporoskich i chłopstwa ruskiego pod przywództwem hetmana kozackiego Bohdana Chmielnickiego przeciwko magnaterii i szlachcie polskiej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.034 sek.