• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzyka romantyczna

    Przeczytaj także...
    César Auguste Jean Guillaume Hubert Franck (ur. 10 grudnia 1822 w Liège, zm. 8 listopada 1890 w Paryżu) – kompozytor i organista pochodzenia belgijskiego.Richard Strauss (ur. 11 czerwca 1864 w Monachium, zm. 8 września 1949 w Garmisch-Partenkirchen) - niemiecki kompozytor muzyki późnego romantyzmu, dyrygent.
    Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.

    Romantyzm w muzyce zaczął się rodzić już w twórczości Beethovena. Po rewolucji francuskiej w całej Europie zaczęły zachodzić zmiany o przełomowym znaczeniu. Najwyższym celem romantycznych kompozytorów było oddawanie uczuć za pomocą środków muzycznych. Żywa była też idea korespondencji sztuk. Inne idee romantyczne to: programowość, narodowość, historycyzm, fantastyka (baśniowość).

    Korespondencja sztuk — rozpoznawanie podobieństw między różnymi dziedzinami sztuki typowymi dla danej epoki. Korespondencja sztuk może mieć różny zakres, np. występowanie elementów różnych sztuk w jednym utworze (ilustracja w powieści).Potężna gromadka (ros. Могучая кучка) (inna nazwa: Rosyjska piątka) – grupa pięciu rosyjskich kompozytorów nawiązujących do tradycyjnej rosyjskiej muzyki ludowej, połączonej z nowoczesnymi elementami muzyki Europy Zachodniej. Są oni przedstawicielami tzw. rosyjskiej szkoły narodowej, kierunku w muzyce XIX wieku.

    Naczelne hasła romantyzmu[ | edytuj kod]

    Sztuka dla sztuki co znaczyło, że muzyka przestała być pisana i komponowana na życzenie, ale wtedy, kiedy muzyk miał natchnienie i chciał przekazać własną wypowiedź, wyraz jego idei. Miał powrócić do natury, do dawnych wierzeń ludowych i korzeni kultury jego narodu.

    Lutnia romantyczna zw. także gitarolutnią - instrument należący do chordofonów szarpanych, jest odmianą lutni powstałą w połowie XIX wieku w Niemczech. Pochodzi prawdopodobnie od gallichonu. Największą popularność przeżywała w latach 1896 - 1939 w związku z popularnością ruchu Wandervögel. Gdzieniegdzie wytwarzana jest do dziś . Lutnia romantyczna strojona była jak gitara klasyczna.Gatunek muzyczny typologia i kategoryzacja, która identyfikuje dźwięki muzyczne przez ich przynależność do określonej kategorii i rodzaju muzyki, które to można odróżnić od innych rodzajów muzyki.

    Sztuka totalna co znaczyło, że muzyka przemawiała do odbiorcy różnymi środkami wyrazu jednocześnie (np. barwą, słowem, dźwiękiem), by w jak najbogatszy i najszerszy sposób wyrazić uczucia człowieka; zob. korespondencja sztuk, synteza sztuk.

    Szkoły narodowe[ | edytuj kod]

     Osobny artykuł: Szkoły narodowe w muzyce.
  • niemiecka (Carl Maria von Weber i Richard Wagner)
  • czeska (Bedřich Smetana i Antonín Dvořák)
  • polska (Stanisław Moniuszko, Fryderyk Chopin i Zygmunt Noskowski)
  • rosyjska (Potężna gromadka, a w jej ramach przede wszystkim: Modest Musorgski, Aleksander Borodin i Nikołaj Rimski-Korsakow)
  • hiszpańska (Isaac Albéniz, Enrique Granados)
  • francuska (César Franck)
  • w Skandynawii: norweska (Edvard Hagerup Grieg) i fińska (Jean Sibelius)
  • Inne daty przyjmowane za symboliczny początek romantyzmu[ | edytuj kod]

  • 1801 – data stworzenia przez L. van Beethovena Sonaty fortepianowej nr 14 cis-moll op. 27 nr 2
  • 1821 – wystawienie opery Wolny strzelec Karola Marii Webera
  • 1830 – wykonanie Symfonii fantastycznej H. Berlioza
  • Cechy romantyzmu w muzyce[ | edytuj kod]

  • programowość w muzyce (utwór ma treść pozamuzyczną),
  • uczuciowość,
  • subiektywizm, indywidualizm twórców,
  • synteza sztuk. Silne związki z literaturą oraz z malarstwem. Powstają liczne pieśni solowe z towarzyszeniem fortepianu, opery i utwory programowe (Obrazki z wystawy Musorgskiego, Karnawał zwierząt Saint-Saënsa).
  • elementy narodowe i ludowe,
  • tematyka fantastyczna i baśniowa,
  • rozwój wirtuozostwa,
  • rozwój instrumentacji,
  • rozszerzenie harmoniki,
  • rozwój muzykowania domowego,
  • powstawanie szkół narodowych: jest to grupa ludzi opierająca się o muzykę narodową,
  • emocjonalizm (wyrażanie uczuć), indywidualizm, uczuciowość i subiektywizm,
  • ludowość (związek muzyki z folklorem swojego narodu, sięganie do motywów muzyki ludowej),
  • rozluźnienie dotychczasowych form muzycznych.
  • Główni przedstawiciele romantyzmu w muzyce[ | edytuj kod]

  • Franz Schubert
  • Robert Schumann
  • Felix Mendelssohn-Bartholdy
  • Niccolò Paganini
  • Edward Grieg
  • Fryderyk Chopin
  • Stanisław Moniuszko
  • Henryk Wieniawski
  • Carl Maria von Weber
  • Johannes Brahms
  • Hector Berlioz
  • Antonín Dvořák
  • Bedřich Smetana
  • Ferenc Liszt
  • Gustav Mahler
  • Anton Bruckner
  • Hans von Bülow
  • Richard Wagner
  • Richard Strauss
  • Camille Saint-Saëns
  • Piotr Czajkowski
  • Modest Musorgski
  • Giovanni Bottesini
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lutnia romantyczna
  • Literatura[ | edytuj kod]

  • A. Einstein Muzyka w epoce romantyzmu, Kraków, PWM 1983.
  • S. Jarociński Ideologie romantyczne, Kraków, PWM 1979.
  • D. Gwizdalanka Romantyzm, w: Historia muzyki 2, Kraków, PWM 2006, s. 199-319.
  • Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy (ur. 3 lutego 1809 w Hamburgu, zm. 4 listopada 1847 w Lipsku) – niemiecki kompozytor okresu romantyzmu. Uważany za najwybitniejsze cudowne dziecko po Mozarcie.Szkoły narodowe – kierunek w muzyce w XIX wieku. Budząca się w XIX wieku świadomość narodowa nie pozostała bez wpływu na muzykę. Idee narodowej odrębności wywołały zainteresowanie kompozytorów rodzimym folklorem, sięgano do narodowych mitów, legend, czy wydarzeń historycznych.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Henryk Wieniawski (ur. 10 lipca 1835 w Lublinie, zm. 31 marca 1880 w Moskwie) – polski kompozytor i skrzypek, brat Józefa i Juliana.
    Charles Camille Saint-Saëns (ur. 9 października 1835 w Paryżu, zm. 16 grudnia 1921 w Algierze) – francuski kompozytor, wirtuoz fortepianu i organów, a także dyrygent własnych utworów. Tworzył w duchu romantyzmu.
    Bedřich Smetana, Bedrzich Smetana (ur. 2 marca 1824 w Litomyšlu, zm. 12 maja 1884 w Pradze) – czeski kompozytor okresu romantyzmu.
    Ludwig van Beethoven (wymowa niemiecka: luːtvɪç fan ˈbeːthoːfn, ur. 15-17 grudnia 1770 w Bonn, zm. 26 marca 1827 w Wiedniu) – kompozytor i pianista niemiecki, ostatni z tzw. klasyków wiedeńskich, a zarazem prekursor romantyzmu w muzyce, uznawany za jednego z największych twórców muzycznych wszech czasów.
    Enrique Costanzo Granados y Campiña (ur. 27 lipca 1867 w Leridzie, Katalonia, zm. 24 marca 1916) – hiszpański pianista i kompozytor, współtwórca narodowego stylu w muzyce hiszpańskiej.
    Stanisław Moniuszko herbu Krzywda (ur. 5 maja 1819 w Ubielu, zm. 4 czerwca 1872 w Warszawie) – polski kompozytor, dyrygent, pedagog, organista; autor ok. 268 pieśni, operetek, baletów i oper. Do jego najsłynniejszych dzieł należą opery: Halka, Straszny dwór i Paria.
    Obrazki z wystawy (ros. Картинки с выставки) – najpopularniejszy utwór Modesta Musorgskiego stanowiący cykl 10 miniatur fortepianowych z 1874 roku. Popularność zyskała wersja orkiestrowa dzieła, zinstrumentowana przez Maurycego Ravela. Instrumentacji cyklu podejmowali się również inni muzycy, jak: Leopold Stokowski, którego wykonanie jest uważane za najbliższe stylowi Musorgskiego(co ciekawe, dyrygent pominął części Tuileries i Limoges, niesłusznie twierdząc, że zostały one skomponowane przez Ravela).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.