• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzio Scevola

    Przeczytaj także...
    Filippo Amadei zwany pippo del violoncello (1670-1730) był włoskim kompozytorem epoki późnego baroku i jednym z rywali Jerzego Fryderyka Händla w Londynie.Akt (łac. actus - "czyn") – jedna z konstrukcyjnych części sztuki teatralnej, opery, operetki, albo baletu, stanowiąca całość kompozycyjną. Podział na akty obowiązuje od XVI w. Poszczególnym gatunkom dramatu była tradycyjnie przypisana określona liczba aktów, np. w tragedii obowiązywało pięć, w komedii trzy, farsa miała najczęściej jeden. We współczesnym teatrze znaczenie podziału na akty zmalało, spektakl dzieli się niekiedy na dwie części.
    Sopran (od wł. sopra - ponad) – najwyższy głos żeński. Zwykle obejmuje skalę - w muzyce chóralnej - od c do a (zobacz oktawa). Od solistek wymaga się zazwyczaj c, rzadziej cis, d czy es, a od niektórych rodzajów głosu nawet dźwięków e czy f.

    Muzio Scevola (HWV 13) – opera w trzech aktach, do której libretto napisał poeta Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie Paolo Rolli. Uwerturę i akt III skomponował Georg Friedrich Händel, zaś muzykę do pozostałych aktów stworzyli jeszcze dwaj muzycy: do aktu I – Filippo Amadei, do aktu II – rywal Händla, Giovanni Battista Bononcini. Taka mieszanka kompozycji została określona włoskim terminem pasticcio. Libretto nawiązuje do postaci Gajusza Mucjusza Cordusa i oblężenia Rzymu przez Etrusków.

    Royal Opera House – jeden z najważniejszych (obok English National Opera) gmachów operowych w Londynie, znajdujący się w centralnej części miasta – w dzielnicy Covent Garden. Siedziba Opery Królewskiej (The Royal Opera House) i Królewskiego Baletu (The Royal Ballet).Publius Valerius Publicola - jeden z głównych uczestników spisku przeciw Tarkwiniuszom. Pierwszy konsul i dyktator republiki w roku 509 p.n.e. po wypędzeniu Tarkwiniuszów. Zadał ostateczną klęskę Etruskom, zwyciężył także Wejentów i Sabinów.

    Premiera miała miejsce w Royal Opera House w Londynie 26 kwietnia 1721 roku (lub 15 kwietnia 1721).

    Händel-Werke-Verzeichnis (HWV) (niem. katalog dzieł Georga Friedricha Händla) – usystematyzowany zbiór dzieł wszystkich kompozytora, powstały w latach 1978-1986.Georg Friedrich Händel (ang. George Frideric Handel; pol. Jerzy Fryderyk Haendel, ur. 23 lutego 1685 w Halle, zm. 14 kwietnia 1759 w Londynie) – niemiecki kompozytor późnego baroku. W 1727 roku stał się poddanym Wielkiej Brytanii. Jest narodowym kompozytorem tego kraju. Komponował liczne gatunki muzyki baroku, między innymi opery i oratoria. Händel zaliczany jest do najwybitniejszych twórców muzyki późnego baroku.

    Osoby / typ głosu / pierwsza obsada[ | edytuj kod]

  • Fidalma, sopran, Maria Maddalena Salvai
  • Clelia (Klelia), sopran, Margherita Durastanti
  • Tarquinio (Lucjusz Tarkwiniusz Pyszny), sopran, Caterina Gallarati
  • Irene, córka króla Etrusków, kontralt, Anastasia Robinson
  • Orazio (Horacjusz Kokles), sopran kastrat, Matteo Berselli
  • Muzio Scevola, alt kastrat, Francesco Bernardi "Senesino"
  • Porsena (Lars Porsenna), bas, Giuseppe Maria Boschi
  • Elisa, sopran
  • Vitellia, sopran
  • Milo, bas
  • Publicola (Publius Valerius Publicola), bas
  • Nagranie[ | edytuj kod]

  • Newport Classic NPD 85540/260125: Julianne Baird; Brewer Baroque Chamber Orchestra; dyrygent Rudolph Palmer,
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Kronika Opery. Wydawnictwo KRONIKA, 1993. ISBN 83-900331-7-8.
  • Libretto (wł. książeczka) – tekst stanowiący podstawę dzieł sceniczno-muzycznych, takich jak opera, operetka, kantata, musical czy balet.Bas – najniższy solowy i chóralny głos męski, sięgający od E wielkiego do f razkreślnego (różne źródła podają różne skale). Basem określa się też osobę śpiewającą basem (w przypadku głosu w chórze używamy liczby mnogiej basy).




    Warto wiedzieć że... beta

    Pasticcio to utwór muzyczny, stworzony przez kilku kompozytorów. W XVII wieku odmiana opery, polegająca na łączeniu odcinków muzycznych z różnych oper w jednym dziele o odrębnym libretto. Jako przykład może tutaj służyć opera Mucjusz Scaevola.
    Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.
    Kastrat (wł. castrato) – rodzaj wysokiego głosu męskiego zbliżonego do sopranu lub altu, jednak donośniejszy, o znacznie mocniejszym brzmieniu. Dawniej, głównie w epoce baroku, terminem „kastrat” określano mężczyznę z chirurgicznie usuniętymi jądrami, który to takim głosem dysponował. Praktyka stosowana była między XVI a XVIII wiekiem.
    Giovanni Battista Bononcini (18 lipca 1670 - 9 lipca 1747) – włoski kompozytor epoki późnego baroku , pochodzący z muzycznej rodziny Bononcini. Jego ojciec, Giovanni Maria Bononcini, był również skrzypkiem i kompozytorem.
    Lars Porsenna – król etruski, władca miasta Kluzjum (Clusium) pod koniec VI wieku p.n.e. Prawdopodobnie w 509 p.n.e. najechał Rzym, próbując przywrócić na tron obalonego Tarkwiniusza Pysznego. Zdumiony męstwem Rzymian (zob. Horacjusz Kokles, Mucjusz Scewola, Klelia) odstąpił od zdobycia miasta i zawarł pokój, oddając zakładników. W zamian Rzymianie wycofali się z terenów zagarniętych wcześniej Wejom.
    Senesino (Francesco Bernardi) (ur. 31 października 1686, zm. 27 listopada 1758) – włoski kastrat o głosie altowym. Współpracował z kompozytorem Georgiem Friedrichem Händlem.
    Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się z aktów, które podzielone są na sceny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.