• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Samuel Bogumił Linde (ur. 11 (24) kwietnia 1771 w Toruniu, zm. 8 sierpnia 1847 w Warszawie) – polski leksykograf, językoznawca, tłumacz, bibliograf, pedagog i bibliotekarz.Fauna (od łac. Faunus – bóg trzód i pasterzy) – ogólne określenie na wszystkie gatunki zwierząt na danym obszarze (np. fauna Polski) lub w danym środowisku (fauna sawannowa), a także okresie geologicznym (np. fauna kambryjska). Badanie fauny pozostaje w gestii faunistyki, ale korzystają z niego również inne dziedziny biologii, np. ekologia i etologia, natomiast odkrycia faunistyki są systematyzowane przez systematykę.
    Działy merytoryczne[ | edytuj kod]

    Dział Sztuki Dawnej[ | edytuj kod]

    Wybrane dzieła wchodzące w skład kolekcji Jacka Malczewskiego.
    Zatruta studnia z chimerą (1905)
    Autoportret z muzą (1908)
    Portret mężczyzny (1913)
    Kobieta z faunem (1918)
    Wybrane dzieła prezentowane w Galerii Malarstwa Polskiego XIX i XX w.
    M. Nostitz-Wasilkowska,Portret kobiety (1894)
    W. Malecki, Portret mężczyzny (1888)
    S. Wolski, Rekonesans (1887)
    W. Łoś, Miasteczko (1879)

    Dział Sztuki Dawnej jest jednym z głównych działów muzeum. W skład kolekcji liczącej około 3 tys. obiektów wchodzi malarstwo, rysunek i grafika, rzeźba oraz rzemiosło artystyczne. Dział dzieli się na sekcje odpowiadające nazwą zakresowi zbiorów. Wybrane kolekcje wchodzące w skład Działu Sztuki Dawnej:

    Sztuka – dziedzina działalności ludzkiej uprawiana przez artystów. Nie istnieje jedna spójna, ogólnie przyjęta definicja sztuki, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły, w każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie.Etnografia – dyscyplina naukowa zajmująca się całościowym opisem i analizą kultur ludowych różnych społeczności i grup etnicznych. Jej zakres obejmuje teorię kultury ludowej jak i badanie poszczególnych jej dziedzin i wytworów materialnych. W zależności od tradycji naukowej, pod pojęciem etnografia rozumie się wszystkie nauki etnologiczne, bądź też jedną z tych nauk.
  • Kolekcja malarstwa
  • Malarstwo XIX wieku reprezentowane jest przede wszystkim przez artystów związanych ze środowiskiem warszawskim (m.in. Rafał Hadziewicz, Wojciech Gerson, Franciszek Kostrzewski. Szkołę monachijską reprezentują dzieła m.in. Józefa Brandta (rodzinnie związanego z Radomiem), Józefa Chełmońskiego, Władysława Czachórskiego, Włodzimierza Łosia czy Władysława Malenickiego. Malarstwo modernistyczne z przełomu XIX i XX w. reprezentują prace autorstwa m.in. Jana Stanisławskiego, Leona Wyczółkowskiego, Stanisława Wyspiańskiego, Konrada Krzyżanowskiego, Wojciecha Weissa, ale przede wszystkim licząca 42 dzieła (co czyni ją czwartą co do wielkości w Polsce, po Muzeach Narodowych w Warszawie, Krakowie i Poznaniu) kolekcja obrazów Jacka Malczewskiego. Na wystawie stałej poświęconej twórczości artysty prace prezentowane są w układzie chronologicznym (od XIX w. do lat 20. X w.), co umożliwia prześledzenie rozwoju jego warsztatu malarskiego. Najbardziej znanymi symbolistycznymi dziełami Malczewskiego z radomskiej kolekcji są Zatruta studnia z chimerą, Autoportret z Muzą oraz Zatruta studnia z autoportretem. Dwudziestolecie międzywojenne reprezentują dzieła m.in. Zygmunta Waliszewskiego, Henryka Stażewskiego, Tytusa Czyżewskiego, Zbigniewa Pronaszki, Witkacego czy Rafała Malczewskiego. W skład kolekcji międzywojennej wchodzą także prace twórców tego okresu działających w Radomiu, m.in. Jana Karmańskiego, Hipolita Pinko, Władysława Mikosa czy Jędrzeja Krysińskiego.

    Hipolit Kasjan Pinko (ur. w 1836 w Płocku, zm. w 1901 w Kaliszu) – polski malarz i nauczyciel szkół gimnazjalnych w Radomiu.Ulica Józefa Piłsudskiego, dawniej Szeroka, w czasie wojny Aleje Kasztanowe, później Marcelego Nowotki – ulica Radomia, wytyczona prostopadle do ul. Żeromskiego, jednolita stylowo z zabudową z przełomu XIX/XX w.
  • Kolekcja rysunku i grafiki
  • Najcenniejszym bodaj obiektem z kolekcji rysunku jest Portret Samuela Bogusława Lindego wykonany przez młodego Fryderyka Chopina. Wyróżniają się także kolekcja 50 rysunków i 6 szkicowników z ok. 120 pracami Józefa Brandta oraz zbiór 50 rysunków i szkicownik Jacka Malczewskiego. Technikę reprezentują również prace m.in. Alfonsa Karpińskiego, Apoloniusza Kędzierskiego, Józefa Mehoffera, Wojciecha Weissa oraz Leona Wyczółkowskiego. Najcenniejsze grafiki wchodzące w skład kolekcji Muzeum im. J. Malczewskiego to pochodzące z II poł. XVII w. miedzioryty autorstwa Dahlberga: Król Szwedzki przyjmuje legata polskiego w obozie pod Kołem i Wojska szwedzkie pod Zawichostem w 1657 r..

    Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.Nauki pomocnicze historii (NPH) – nauki wspomagające pracę historyka, niektóre z nich mogą być jednocześnie odrębnymi i samoistnymi gałęziami nauki. Są niezbędne do zrozumienia źródeł, z których korzysta historyk i wiązane bezpośrednio z metodami badań historycznych. Pozwalają na właściwą ocenę jakości źródła, jego krytykę, oraz konfrontację różnych źródeł. Pozwalają wyjść poza przekaz samej treści źródła i czerpać dane z wielu czynników pobliskich.
  • Kolekcja rzemiosła artystycznego
  • Gros zbiorów rzemiosła artystycznego stanowi ceramika wytwórni polskich i obcych. Do najciekawszych obiektów z tej kategorii należą zabytki pochodzące z lokalnych wytwórni, m.in. z fabryki porcelany w Jedlni czy Iłży oraz niemieckie i angielskie fajanse. Liczną grupę stanowią także meble z XVIII i XIX w. W skład kolekcji chodzą również srebra, szkło i tkaniny.

    Zoologia (od gr. zoon = zwierzę, i logos = słowo, myśl, rozumowanie) – nauka o zwierzętach, czyli wszystkich żywych organizmach zdolnych do przemieszczania i odżywiania się (z wyjątkiem mikroorganizmów), a także ich zachowaniach i budowie.Leon Jan Wyczółkowski (ur. 11 kwietnia 1852 w Hucie Miastkowskiej, zm. 27 grudnia 1936 w Warszawie) – polski malarz, grafik i rysownik, jeden z czołowych przedstawicieli Młodej Polski w nurcie malarstwa realistycznego.

    Dział Archeologii[ | edytuj kod]

    Dział Archeologii zajmuje się gromadzeniem i dokumentacją znalezisk archeologicznych z obszaru ograniczonego rzekami Wisłą, Pilicą oraz Kamienną oraz prowadzeniem prac wykopaliskowych i innego rodzaju badań archeologicznych na tym obszarze. Przedmioty wchodzące w skład kolekcji Działu Archeologii pochodzą z okresu od starszej epoki kamienia do czasów nowożytnych włącznie. Szczególnie cenne są zabytki krzemienne z paleolitu. Równie istotne są znaleziska z epoki brązu – wyposażenie grobu z miejscowości Mokrzec (kultura protomierzanowicka), tzw. „skarb z Pogroszyna” (biżuteria brązowa, kultura trzciniecka) czy obiekty pochodzące z cmentarzysk kultury łużyckiej. Epokę żelaza reprezentuje w zbiorach obszerna kolekcja znalezisk z okresu kultury grobów kloszowych oraz znaleziska kultury przeworskiej, stanowiące cenny materiał do badań nad tą kulturą archeologiczną. Zbiory wczesnośredniowieczne reprezentowane są przede wszystkim przez znaleziska pochodzące z wykopalisk prowadzonych na terenie Radomia (głównie badania osad wczesnośredniowiecznych w dolinie rzeki Mlecznej, grodziska Piotrówka oraz kościoła św. Wacława. Region reprezentują przedmioty pochodzące z wykopalisk m.in. w Rajcu Poduchownym. Okres nowożytny reprezentowany jest przez materiały pochodzące z wykopalisk z terenu Radomia (m.in. d. kolegium oo. Pojarów, d. zamek królewski). W kontekście regionu ciekawa jest m.in. kolekcja kafli z zamku w Drzewicy oraz zabytki pochodzące z miejsc związanych z Janem Kochanowskim (m.in. Czarnolas, Szycyna oraz Zwoleń).

    Jarosław Miklasiewicz (ur. w 1948 w Poznaniu), polski malarz. Malarstwo uprawia od ok. 1972 roku. W 1983 roku uzyskał z Ministerstwa Kultury i Sztuki uprawnienia na wykonywanie zawodu artysty-plastyka w dziedzinie malarstwa. Jest członkiem dwu stowarzyszeń twórczych. Prace Jarosława Miklasiewicza znajdują się w kilku muzeach oraz w prywatnych kolekcjach w kraju i zagranicą.Dziennik Praw Królestwa Polskiego (DzP KP) – dziennik urzędowy ustanowiony art. 164, nadanej przez cara Aleksandra I 27 listopada 1815 r. Ustawy Konstytucyjnej Królestwa Polskiego (DzP KP Nr 1 Tom I). Szczegółowe zasady wydawania dziennika nastąpiło w postanowieniu namiestnika Królestwa gen. Józefa Zajączka z 16 stycznia 1816 r. (DzP KP Nr 2 Tom I str. 106 i następne) promulgowanym 4 marca tegoż roku. Postanowienie w znacznej mierze utrzymało zasady wydawania Dziennika ukształtowane dla Dziennika Praw Księstwa Warszawskiego. Główne novum polegało na tym, że publikowano tylko te postanowienia królewskie i namiestnika, co do których tak decydowano. Ustalony też został ścisły reżim wydawania Dziennika. Odpowiedzialność za jego wydawanie spoczywała na Komisji Sprawiedliwości Rady Stanu. Sekretarz Stanu miał obowiązek w ciągu 5 dni przesłać akty normatywne przeznaczone do publikacji do Komisji. Ta z kolei w ciągu 8 dni musiała je wydrukować jeśli tekst zajmował nie więcej niż jeden arkusz. Gdy wykraczał poza tę objętość należało doliczyć jeden dzień za każdy rozpoczęty arkusz. Następnie w ciągu 15 dni po ukończeniu druku egzemplarze dziennika miały być rozesłane do Senatu, Rady Stanu, komisji rządowych, sekretarza stanu, Trybunału Najwyższego, Głównej Izby obrachunkowej, komisji wojewódzkich, trybunałów apelacyjnych, sądów ziemskich, grodzkich i handlowych, Szkoły Prawa, szkół wojewódzkich, bibliotek publicznych i Archiwum Ogólnego. Instytucje centralne miały obowiązek rozesłać Dzienniki, w ciągu następnych 10 dni, władzom obwodowym. Instytucje wymienione w artykule 9 (m.in. sądy, kancelarie adwokackie, urzędy cywilne i wojskowe, zwierzchnicy wszystkich wyznań) były zobowiązane do prenumeraty Dziennika. Akty prawne wchodziły w życie po upływie 25 dni od ich opublikowania (art.3). Przyjęto zasadę, że postanowienia królewskie drukowano w języku polskim i francuskim, a wszystkie pozostałe już tylko w polskim. 27 marca 1818 r. ukazało się postanowienie królewskie określające sposób publikowania praw stanowionych przez sejm (Nr 18 tom 4 str. 284 - 286). Po uzyskaniu sankcji monarszej opatrywane były wielką pieczęcią Stanu i przekazywane do publikacji w omówiony wyżej sposób. Po wojnie polsko-rosyjskiej 1830-1831 konstytucję w Królestwie zastąpiono Statutem Organicznym, który w art. 33 głosił, że „wszystkie sankcjonowane przez nas prawa, rozkazy i ustawy ściągające się do Królestwa Polskiego, będą kontrasygnowane przez naszego ministra sekretarza stanu tegoż Królestwa i mają być umieszczane w Dzienniku Praw” (DzP KP Nr 55 tom XIV str. 212 - 215). Nie zostały zmienione formalne zasady wydawania Dziennika, ale ulegały one zmianie w praktyce. Począwszy od numeru 53 (tom XIII str. 217 i następne, ukaz o mianowaniu "Rządu Tymczasowego Królestwa Polskiego" z 4/16 września 1831) akty prawne publikowane były językach polskim i rosyjskim. Od tomu XIV z 1832 r. tytuł Dziennika również był drukowany w wersji dwujęzycznej (jako "Денник Законов", a od tomu XXIV z 1840 "Дневник Законов"). Po upadku powstania styczniowego 1863 r. władze rosyjskie rozpoczęły stopniowe zacieranie różnic ustrojowych pomiędzy Królestwem Polskim a pozostałymi częściami imperium Romanowów. Z początkiem 1871 r. Dziennik zaczął ukazywać się wyłącznie w języku rosyjskim, a 23 marca tego roku car Aleksander II podpisał ukaz likwidujący Dziennik Praw. Na przestrzeni 56 lat wydano 246 numerów Dziennika, zebranych w 71 tomach.

    Dział Przyrody[ | edytuj kod]

    Ekspozycje przyrodnicze.
    Fragment ekspozycji.
    Fragment ekspozycji.
    Gabinet dziewiętnastowiecznego przyrodnika.
    Fragment ekspozycji.

    Podwaliny dzisiejszych zbiorów przyrodniczych radomskiego muzeum stanowią dziewiętnastowieczne kolekcje gromadzone przez różnego rodzaju organizacje i instytucje publiczne (np. Polskie Towarzystwo Krajoznawcze i Wydział Leśny Zarządu Dóbr Państwowych). Wydział Przyrody posiada zbiory z zakresu botaniki, entomologii, oologii, ornitologii, paleontologii oraz zoologii. Interesujące są również zbiory zielnikowe (m.in. tzw. „Zielnika Rodziny Dąbkowskich”), w których znajdują się okazy np. z Laponii. Są one zgromadzone w kolekcjach, z których najcenniejsze to m.in. zbiór jaj ptasich Leopolda Pac-Pomarnackiego oraz okazy fauny z Ameryki Północnej, Azji czy Afryki. Interesujący jest zbiór owadów występujących lokalnie w regionie radomskim. Zbiory paleontologiczne reprezentują głównie znaleziska z regionu radomskiego (m.in. ciosy i zęby mamuta znalezione podczas budowy Fabryki Broni w 1923), ale też z Kielecczyzny (m.in. amonity z Gór Świętokrzyskich). Kolekcja przyrodnicza radomskiego muzeum jest druga pod względem wielkości na Mazowszu (po zbiorach Muzeum i Instytutu Zoologii PAN w Warszawie).

    Muzeum Narodowe w Poznaniu (MNP) – muzeum sztuki w Poznaniu, narodowa instytucja kultury, założone w 1919 jako Muzeum Wielkopolskie w Poznaniu, od 1950 nosi obecną nazwę; wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów (nr 80) w 2005.Jan Wiśniewski (ur. 3 maja 1876 w Krępie Kościelnej, zm. 7 kwietnia 1943 w Borkowicach) – duchowny rzymskokatolicki, kolekcjoner, regionalista, działacz endecki i oświatowy.

    Dział Historii[ | edytuj kod]

    Dział Historii zajmuje się gromadzeniem obiektów bezpośrednio związanych z historią Radomia i regionu. W skład kolekcji liczącej około 4 tys. obiektów wchodzą materiały archiwalne, obrazy, fotografie, pocztówki, zabytki lokalnego rzemiosła, sztandary, tkaniny i inne przedmioty o wartości artystycznej bądź pamiątkowej. Zbiory pogrupowane są w sekcjach historycznej, numizmatycznej oraz, stanowiącej odrębną część kolekcji, sekcji militariów.

    Zbigniew Pronaszko (ur. 27 maja 1885 w Derebczynie k. Jampola na Podolu, zm. 8 lutego 1958 w Krakowie ) – polski malarz, rzeźbiarz, scenograf, współtwórca teatru awangardowego Cricot.Paleontologia (od gr. palaios – stary + on – byt + logos – nauka) – dziedzina biologii zajmująca się organizmami kopalnymi, wyprowadzająca na podstawie skamieniałości i śladów działalności życiowej organizmów wnioski ogólne o życiu w przeszłości geologicznej. Ściśle związana z geologią, posługuje się często fizyką i chemią.
    Fragment wystawy Kolekcja rodziny Pinno.
  • Sekcja historyczna
  • Kolekcję sekcji historycznej tworzą materiały pisane, ikonografia oraz różnego rodzaju realia. Z materiałów pisanych na szczególną uwagę zasługują dokumenty pochodzące z kancelarii królewskich, druki z okresu insurekcji kościuszkowskiej oraz dokumenty dotyczące powstania styczniowego. Gros zbiorów ikonograficznych stanowi dokumentacja fotograficzna dwudziestowiecznego Radomia. Realia reprezentowane są przede wszystkim przez dzieła radomskiego rzemiosła, sztandary, różnego rodzaju utensylia i przedmioty pamiątkowe. Niezwykle cenną dla Radomia częścią zbiorów jest ofiarowana muzeum przez Andrzeja Pinno tzw. Kolekcja rodziny Pinno – zbiór ok. 700 obiektów artystycznych i użytkowych, stanowiących wyposażenie typowego mieszkania mieszczańskiego w Radomiu II poł. XIX i początku XX w.

    Konrad Krzyżanowski (ur. 15 lutego 1872 w Krzemieńczuku na Naddnieprzańskiej Ukrainie, zm. 25 maja 1922 w Warszawie) – polski malarz, pedagog.Literatura to wszystkie "sensowne twory słowne" (wg definicji Stefanii Skwarczyńskiej), czyli dzieła artystyczne, tj. literatura piękna, oraz teksty użytkowe, tj. literatura stosowana, zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym.
  • Gabinet Numizmatyczny
  • Sekcja numizmatyczna zawiera przedmioty z zakresu numizmatyki, medalierstwa, falerystyki i sfragistyki. Największe są zbiory numizmatyczne, w skład których wchodzą banknoty, monety polskie i obce z okresu od średniowiecza do współczesności oraz papiery wartościowe (wydawane głównie przez instytucje działające na obszarze Radomia, np. Radomskie Towarzystwo Kredytowe czy Radomskie Towarzystwo Elektryczne). Zbiory falerystyczne reprezentują ordery i odznaczenia państwowe, zbiór odznak wojskowych oraz odznaki organizacji i stowarzyszeń. Sfragistyka to przede wszystkim różnego rodzaju tłoki pieczętne (urzędowej, firmowe i prywatne) z XIX i XX w. Najciekawszymi są należące do szkoły pijarskiej w Radomiu oraz prefekta departamentu radomskiego z okresu Księstwa Warszawskiego.

    Chronologia – nauka o mierzeniu czasu, kolejności następowania po sobie wydarzeń, zjawisk, a także oznaczenie wydarzenia, zjawiska na podstawie przyjętego podziału czasu. Nazwa pochodzi od greckich słów chronos (czas) i logos (słowo, nauka).Kultura przeworska – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między III w. p.n.e. a V w. n.e. na terenach obecnej Polski oraz Zakarpacia. Dawniej zwana kulturą wenedzką lub grupą przeworską kultury grobów jamowych. Kultura przeworska zastąpiła na znacznej części swojego terytorium wcześniejszą kulturę pomorską.
  • Sekcja militariów
  • Kolekcja militariów liczy ok. 300 okazów broni białej, palnej, umundurowania i sprzętów wojskowych z XIX i XX w.

    Dział Sztuki Nieprofesjonalnej[ | edytuj kod]

    Gromadzona od 1979 kolekcja malarstwa nieprofesjonalnego liczy około 500 obiektów reprezentujących całość nurtów występujących w tej dziedzinie. Kolekcja obejmuje prace wielu wybitnych autorów, m.in. Teofila Ociepki, Nikifora, Ludwika Holesza, Władysława Rząba, Jarosława Miklasiewicza, Edmunda Monsiela, Władysława Wałęgi oraz ok. pięćdziesięciu innych.

    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.Edmund Monsiel (ur. 12 listopada 1897 w Wożuczynie, zm. 8 kwietnia 1962 w Tomaszowie Lubelskim) – artysta-samouk polskiego pochodzenia, od 1943 chory na schizofrenię. Pozostawił po sobie dorobek ponad 560 rysunków i szkiców opatrzonych inskrypcjami o treści religijno-posłanniczej. Jego twórczość jest rodzajem albumu ilustrującego plastycznie obraz schizofrenii.

    Biblioteka[ | edytuj kod]

    Karta tytułowa Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.

    Biblioteka Muzeum im. Jacka Malczewskiego ma charakter naukowy i gromadzi publikacje z zakresu sztuki, historii i jej nauk pomocniczych, archeologii, muzealnictwa, konserwatorstwa i ochrony zabytków, etnografii, wojskowości i przyrody. Na zasób biblioteki składa się ok. 24 tys. woluminów, z czego ok. 17 tys. stanowią wydawnictwa zwarte, a ok. 3,5 tys. czasopisma. Istotny zbiór stanowi kolekcja kartograficzna, w skład której wchodzą obiekty z okresu od XVIII do XX w.

    Tytus Czyżewski (ur. 28 grudnia 1880 w Przyszowej, zm. 5 maja 1945 w Krakowie) – polski malarz, poeta, krytyk sztuki, jeden z teoretyków formizmu.Kielce (łac. Civitas Kielcensis, lit. Kielcai, łot. Kelce, ros. Ке́льце) – miasto wojewódzkie położone w południowej części centralnej Polski, stolica województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich nad rzeką Silnicą. Stanowi regionalny ośrodek gospodarczy,naukowy,turystyczny oraz wystawienniczo-targowy. Pod koniec 2011 roku miasto liczyło 201 815 mieszkańców. Na terenie Kielc znajduje się pięć rezerwatów przyrody, w tym cztery geologiczne.

    Szczególnie cenne są zbiory specjalne, których większość stanowią konstytucje sejmowe, przywileje i inne wytwory administracji państwowej z XVIII w. Na szczególną uwagę zasługują tu starodruki z okresu od XVI do XVIII w., m.in. Psalmy J. Kochanowskiego (wyd. 1639) czy Zośka, czyli wieyskie zaloty S. Szymańskiego (wyd. 1784) – pozycja istniejąca tylko w dwóch egzemplarzach (drugi posiada Biblioteka Książąt Czartoryskich w Krakowie).

    Kolegium Pijarów w Radomiu – klasycystyczno-barokowy budynek usytuowany przy Rynku. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia.Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie, niem. Herzogtum Warschau) – istniejące w latach 1807–1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji państwo, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym Księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego.

    Cenne są również oryginalne wydawnictwa dziewiętnastowieczne, m.in. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego czy Encyklopedia Kościelna podług Teologicznej Encyklopedii Wetzera i Weltego. Do tej grupy zaliczają się również egzemplarze ofiarowane radomskiemu PTK przez ks. Jana Wiśniewskiego w 1913. Są to m.in. podstawowe publikacje dotyczące historii Radomia i regionu – Dekanaty J. Wiśniewskiego i Monografia historyczna miasta Radomia Jana Lubońskiego.

    Muzeum Narodowe w Warszawie (MNW) – muzeum sztuki w Warszawie, założone w 1862 jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie, narodowa instytucja kultury; jedno z największych muzeów w Polsce i największe w Warszawie.Porządek toskański – jeden z klasycznych porządków w architekturze. Wykształcił się na terenie Italii z porządku doryckiego. Podstawowe różnice to:

    Biblioteka posiada również obszerne zbiory prasy regionalnej i krajowej. Wydawnictwa dotyczące Radomia i regionu to przede wszystkim Dziennik Departamentowy Radomski – dziennik urzędowy, którego tytuł zmieniał się w zależności od sytuacji politycznej oraz większość roczników Gazety Radomskiej (1884-1917). Prasa centralna reprezentowana jest w zbiorach przez serie Biblioteki Warszawskiej, Dziennika Praw, Chimery oraz komplet Dziennika Urzędowego Rzeczypospolitej Polskiej z okresu II Rzeczypospolitej.

    Mleczna – rzeka, prawobrzeżny dopływ Radomki o długości 27,8 km i powierzchni dorzecza ok. 200 km². Bierze początek z kilku cieków źródłowych m.in. spod Kacprowic, Franciszkowa, Wolanowa i Młodocina, które łączą się w jeden ciek w okolicach wsi Gawronie.Lwów (dawna nazwa form. Królewskie Stołeczne Miasto Lwów), ukr. Львів (Lwiw), ros. Львов (Lwow), niem. Lemberg, łac. Leopolis, jidysz לעמבערג ,לעמבעריק (Lemberg, Lemberik), orm. Լվով (Lwow) – miasto na Ukrainie, ośrodek administracyjny obwodu lwowskiego.

    Pracownia konserwacji dzieł sztuki[ | edytuj kod]

    Funkcjonująca od 1992 przy radomskim muzeum pracownia konserwatorska powstała w 1965 jako Okręgowa Pracownia Konserwacji Dzieł Sztuki w Szydłowcu i pełniła funkcje międzywojewódzkiej pracowni konserwatorskiej. Po przeniesieniu do Radomia jej podstawowym zadaniem jest specjalistyczna opieka nad zbiorami muzeum. W latach 1992 – 2007 w pracowni zabiegom konserwatorskim poddano ok. 2 tys. eksponatów, nie tylko z Radomia, ale z całego regionu, a także z innych miast, m.in. Warszawy, Krakowa, Wrocławia, Torunia i in. Konserwatorzy z radomskiej jednostki pracowali także przy renowacji wielkoformatowych dzieł ze zbiorów lwowskich (m.in. Panorama Warszawy czy Panorama Lwowa).

    Willa Włodzimierza Kulczyckiego w Radomiu – zabytkowy budynek znajdujący się w Radomiu, przy ulicy Piłsudskiego 12. Obiekt jest częścią szlaku turystycznego Zabytki Radomia.Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk (MiIZ PAN) – geneza muzeum sięga Gabinetu Zoologicznego powstałego w 1819 przy ówczesnym Królewskim Uniwersytecie Warszawskim i rozwijającego się do 1862 pod kierownictwem Feliksa Pawła Jarockiego. Następcą Jarockiego był Władysław Taczanowski, który po objęciu funkcji kierownika zmienił Gabinet w miejsce eksponowania zbiorów o charakterze edukacyjno-naukowym. W 1864 Taczanowski nawiązał kontakt z Konstantym i Aleksandrem Branickimi, którzy współpracowali z Gabinetem finansując powiększające kolekcję ekspedycje do Ameryki Południowej i Afryki. Taczanowski kierował Gabinetem do 1890, a po nim Nikołaj Nasonow (do 1906) i Jakow Szczełkanowcew (do 1915). Władysław Taczanowski współpracował z Branickimi przy powołaniu prywatnego Muzeum Zoologicznego, które zostało otwarte dla publiczności przez Ksawerego Branickiego w 1887 Jego kierownikiem został Jan Sztolcman.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Apoloniusz Kędzierski (ur. 1 lipca 1861 w Suchedniowie, zm. 21 września 1939 w Warszawie) – polski malarz akwarelista, rysownik, ilustrator, dekorator.
    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.
    Powiat konecki – powiat w Polsce (województwo świętokrzyskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Końskie.
    Państwowe Gospodarstwo Leśne "Lasy Państwowe" – państwowa jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, niebędąca przedsiębiorstwem w rozumieniu prawa, działająca na terenie Polski. Lasy Państwowe prowadzą gospodarkę leśną dbając przy tym o stan zarządzanych terenów, tj. o zachowanie walorów przyrodniczych i krajobrazowych.
    Wisła (łac. Vistula) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką uchodzącą do Morza Bałtyckiego.
    Franciszek Kostrzewski (ur. 19 kwietnia 1826 w Warszawie, zm. 30 września 1911 tamże) - polski malarz realistyczny i rodzajowy, ilustrator, rysownik satyryczny i karykaturzysta.
    Pałac Komisji Województwa Sandomierskiego w Radomiu – zabytkowy, klasycystyczny budynek usytuowany przy ulicy Żeromskiego 53.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.347 sek.