• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzeum Narodowe w Warszawie



    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Frans Francken Młodszy lub Frans Francken II (ur. 1581 w Antwerii, zm. 6 maja 1642) – barokowy malarz flamandzki, najbardziej znany członek artystycznej rodziny Franckenów działającej przez pięć pokoleń w Antwerpii i Paryżu.Ignacy Aleksander Gierymski (ur. 30 stycznia 1850 w Warszawie, zm. między 6 a 8 marca 1901 w Rzymie) – polski malarz, przedstawiciel realizmu, prekursor polskiego impresjonizmu; młodszy brat Maksymiliana Gierymskiego.
    Zbiory Sztuki Średniowiecznej[ | edytuj kod]
    Późnogotycki Tryptyk z Pławna, ok. 1520

    Zbiory sztuki średniowiecznej znajdują się Galerii im. ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, prymasa Polski, która została stworzona w 1972 roku przez Tadeusza Dobrzenieckiego. Znajdują się w niej malowidła i rzeźby pochodzące z przedziału: od V do początku XVI wieku. Większość eksponatów reprezentuje stylowo gotyk. Są to głównie dzieła rzeźby i malarstwa tablicowego, z których lwia część pochodzi z kościołów, które przed ostatnią wojną były świątyniami protestanckimi (głównie Śląsk i Pomorze) i muzeów poniemieckich miast. Najstarszymi dziełami są wyroby metaloplastyki, biżuteria z V wieku. Grupę dzieł romańskich reprezentują kamienne rzeźby i drewniana Madonna z Ołoboku – późnoromańska rzeźba kultowa ukazująca Marię z Dzieciątkiem w typie Sedes Sapientiae, datowana na II połowę XII wieku. Przykładami wczesnego gotyku są śląskie dzieła związane z nurtem mistycznym – widlasty krucyfiks z kościoła Bożego Ciała we Wrocławiu, Pietà z Lubiąża oraz kwadryptyk z klasztoru Klarysek we Wrocławiu, z malowanymi scenami z życia Chrystusa i sceną adoracji Świętego Oblicza przez świętych Franciszka i Klary. Przykładem sięgającej późnego antyku tradycji kultu wizerunku Chrystusa jest Veraikon z kościoła Świętej Marii Magdaleny we Wrocławiu. Cennym przykładem gotyku z II połowy XIV wieku jest monumentalny Poliptyk Zwiastowania z Jednorożcem z wrocławskiego kościoła Świętej Elżbiety. Z tejże świątyni pochodzi również tzw. Pasja z kaplicy Krappów – monumentalny zespół reliefów i pełnoplastycznycyh figur tworzące sceny od Ostatniej Wieczerzy po Niesienie Krzyża. Przykładami stylu pięknego występującego w Europie Środkowej są Piękna Madonna z Wrocławia, figura św. Katarzyny oraz malowany Poliptyk Grudziądzki. Wątki hagiograficzne obrazuje m.in. cykl malowideł z Legendą świętej Jadwigi, dawne retabulum ołtarzowe z kościoła Bernardynów we Wrocławiu. Przykładami recepcji sztuki niderlandzkiejOłtarz Świętej Barbary pędzla Wilhelma z Akwizgranu i Mistrza Marcina, Święty Łukasz malujący wizerunek Marii – pochodzący z wrocławskiego kościoła Świętej Marii Magdaleny korpus retabulum ołtarza cechu malarzy dłuta Jakoba Beinharta oraz Ołtarz Jerozolimski z kościoła NMP w Gdańsku z ukazanymi symultanicznie wątkami chrystologicznymi. Sztukę Pomorza Gdańskiego XV wieku reprezentują m.in. Dyptyk Winterfeldów, oraz wykonane w Niderlandach retabulum ołtarza kościoła parafialnego w Pruszczu Gdańskim. Cennym dziełem jest również retabulum ołtarzowe ze zburzonej w XIX wieku katedry Mariackiej w Hamburgu z malowidłami pędzla Absolona Stumme. Przykładem sztuki na Spiszu jest Pokłon Trzech Króli wyrzeźbiony około 1500 roku. Malarstwo małopolskie egzemplifikuje m.in. Pietà z Tubądzina. Galerię zamyka prezentacja dzieł przełomu gotyku i renesansu, m.in. Tryptyk z Pławna wykonany w Krakowie, pokazujący sceny z życia i męczeństwa św. Stanisława oraz obraz Sacra Conversazione gdzie Marii z Dzieciątkiem towarzyszą święte męczennice Felicyta i Perpetua.

    Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικός (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κέραμος (keramos – ziemia, glina).Katedra św. Marii Magdaleny we Wrocławiu – gotycki kościół między ulicami Szewską i Łaciarską w pobliżu wrocławskiego Rynku, dawniej jedna z dwóch far miejskich (obok kościoła św. Elżbiety), obecnie katedra diecezji wrocławskiej Kościoła Polskokatolickiego w RP, należąca do parafii pod tym samym wezwaniem. Proboszczem katedry jest ks. Piotr Mikołajczak.

    Zbiory Sztuki Orientalnej[ | edytuj kod]

    Jako osobny dział Zbiory powstały w 1971 roku pod nazwą Działu Sztuki Krajów Azji. Sama kolekcja, stopniowo uzupełniana, znajduje się w Muzeum od początku jego powstania. Obecnie liczy ona ponad 7000 eksponatów i jest tym samym drugim co do wielkości zbiorem obiektów sztuki Orientu w Polsce (największy zbiór znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie).

    Taddeo Gaddi (ur. ok. 1300, zm. 1366) – włoski malarz okresu protorenesansu, autor malowideł ściennych we Florencji, Poppi, Pistoi i Pizie oraz obrazów sztalugowych.Paul de Vos (ur. 1591/92 lub 1595 w Hulst, zm. 30 czerwca 1678 w Antwerpii) – flamandzki malarz barokowy, brat portrecisty Cornelisa de Vosa i szwagier Fransa Snydersa.

    Ważniejsze zabytki:

  • sztuka chińska, m.in. porcelana z okresu dynastii Ming i Qing, ceramika zdobiona błękitem kobaltowym z okresu dynastii Yuan i Ming, obrazy pochodzące z przedziału XIV-XVII w., drzeworyty XX-wieczne,
  • sztuka japońska, m.in. ceramika, np. porcelana imari (XVIII w.), naczynia fajansowe (XIX w.); drzeworyt ukiyo-e (XVIII-XIX), malarstwo, miecze samurajskie,
  • sztuka muzułmańska, m.in. ceramika arabska (VIII-XII w.), perska (XII-XIII w.), turecka (XVI-XVII w.); zbiór szkła (VIII-X w.), zbiór perskich i tureckich tkanin, zbiory rękopisów, metalu, kamienia, skóry, drewna,
  • sztuka indyjska i lamajska, m.in. rzeźby z brązu (XVIII-XIX w.), indyjskie rękopisy pisane na deszczułkach bambusowych,
  • niewielkie zbiory sztuki wietnamskiej, koreańskiej i mongolskiej.
  • Zbiory Sztuki Polskiej do 1914. Galeria Sztuki XIX Wieku[ | edytuj kod]

    Dziewięć sal i dziewięć gabinetów mieści ekspozycję, otwartą w 1992 roku, a przedstawiającą 400 obrazów, składających się na Galerię Malarstwa Polskiego w MNW. Kolekcja obejmuje obrazy pochodzące z przedziału: XVI–XX wiek (konkretnie – do 1914 roku).

    Herri met de Bles, właśc. Herri Patinir lub Henri Patenier (ur. ok. 1510 w Bouvignes, zm. po 1555, zapewne w Ferrarze) – niderlandzki malarz, bratanek Joachima Patinira.Tryptyk – typ nastawy ołtarzowej składający się z części środkowej oraz dwóch bocznych skrzydeł. Skrzydła są zwykle osadzone na zawiasach i ruchome, tak, że mogą się zamykać, zasłaniając część środkową. Nazwa tryptyk odnosi się także do (nawiązujących kształtem do ołtarza) obrazów malarskich i płaskorzeźb, składających się z trzech części, które zazwyczaj można składać.

    Ważniejsze zabytki:

  • Anna Bilińska-Bohdanowiczowa: Murzynka
  • Olga Boznańska: Imieniny Babuni, W oranżerii, Portret Heleny i Władysławy Chmielarczykówien
  • Józef Brandt: Bitwa pod Chocimiem, Czarniecki pod Koldyngą
  • Józef Chełmoński: Babie lato, Bociany, Dropie, Krzyż w zadymce, Kuropatwy na śniegu
  • Władysław Czachórski: Dama w liliowej sukni z kwiatami, Martwa natura z czaplą
  • Julian Fałat: Kraków rankiem, Przed polowaniem w Rytwianach
  • Andrzej Grabowski: Zamek w Wiśniczu
  • Antoni Gramatyka: Gęsiarka
  • Aleksander Gierymski: W altanie, Piaskarze, Plac Wittelsbachów w Monachium w nocy, Trumna chłopska, Wnętrze bazyliki św. Marka w Wenecji, Żydówka z pomarańczami
  • Maksymilian Gierymski: Patrol powstańczy
  • Jan Ksawery Kaniewski: Portret własny
  • Wincenty Kasprzycki: Rozbiórka kościoła świętej Klary i klasztoru Bernardynek w Warszawie, Wystawa sztuk pięknych w Warszawie w 1828 roku
  • Wojciech Kossak: Autoportret z koniem na polowaniu, Józef Piłsudski na Kasztance, Szarża na baterie rosyjskie pod Stoczkiem, Zwiad konny
  • Jacek Malczewski: Autoportret z paletą, Hamlet polski. Portret Aleksandra Wielopolskiego, Niedziela w kopalni, Portret Tadeusza Błotnickiego z Meduzą, Portret Jana Kasprowicza, Portret Władysława Reymonta, Śmierć, Święta Agnieszka, Thanatos
  • Jan Matejko: Autoportret, Bitwa pod Grunwaldem, Kazanie Skargi (depozyt), Stańczyk, Wniebowstąpienie, Zaprowadzenie chrześcijaństwa, Zawieszenie dzwonu Zygmunta
  • Piotr Michałowski: Rajtar
  • Józef Mehoffer: Dziwny ogród, Słońce majowe
  • Aleksander Mroczkowski: W żniwa
  • Józef Pankiewicz: Nokturn – Łabędzie w Ogrodzie Saskim w Warszawie nocą
  • Henryk Piątkowski: Portret Adama Mickiewicza
  • Kazimierz Pochwalski: Portret własny z paletą
  • Władysław Podkowiński: Ulica Nowy Świat w Warszawie w dzień letni, Dzieci w ogrodzie
  • Anna Rajecka: Dziewczyna z gołąbkiem
  • Henryk Rodakowski: Portret Leonii Blühdorn
  • Ferdynand Ruszczyc: Ziemia, Stary dom
  • Aleksander Sochaczewski: Autoportret
  • Henryk Siemiradzki: Dirce chrześcijańska, Rzymska sielanka, Z wiatykiem, projekt kurtyny teatru krakowskiego
  • Józef Simmler: Śmierć Barbary Radziwiłłówny
  • Aleksander Stankiewicz: Napoleon i Franciszek II po bitwie pod Austerlitz
  • Józef Szermentowski: Pogrzeb chłopski
  • Walenty Wańkowicz: Napoleon przy ognisku, Portret Adama Mickiewicza na Judahu skale
  • Witold Wojtkiewicz: Porwanie królewny, Bajka o rycerzu
  • Stanisław Wyspiański: Chochoły, Autoportret, Widok z okna pracowni na Kopiec Kościuszki, Caritas
  • Marcin Zaleski: Brama Floriańska w Krakowie, Wzięcie Arsenału
  • Zbiory Sztuki Polskiej do 1914. Gabinet Miniatur[ | edytuj kod]

    Początki kolekcji sięgają pierwszych lat istnienia Muzeum. Stale powiększane, dzisiaj liczą ponad 1000 miniatur powstałych od połowy XVIII w. do początku XX w. W przeważającej części zbiór obejmuje portrety, a ponadto: sceny mitologiczne i rodzajowe.

    Michael Leopold Willmann (Michał Leopold Willmann, ochrzczony 27 września 1630 w Królewcu, zm. 26 sierpnia 1706 w Lubiążu) – malarz śląski, zwany "śląskim Rafaelem" albo "Apellesem".Czarniecki pod Koldyngą – obraz olejny autorstwa Józefa Brandta, namalowany w roku 1870. Obecnie dzieło znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.

    Ważniejsze zabytki:

  • Augustyn Ritt, Portret Michała Wielhorskiego, ok. 1785
  • Józef Kosiński, Portret młodej kobiety, ok. 1797
  • Wincenty de Lesseur, Portret Franciszka Mullera i jego żony Barbary, 1797
  • Domenico Bossi, Autoportret, 1801
  • Franciszek Ksawery Olexiński, Portret Henryka Zabiegły, 1819
  • Moritz Michael Daffinger, Portret Aleksandry z Potockich, ok. 1840
  • Gabinet Rycin i Rysunków – Zbiory Rysunków i Grafiki Polskiej[ | edytuj kod]

    Dzielą się na Gabinety: Rysunków Polskich oraz Grafiki Polskiej. W pierwszym znajduje się ponad 50 000 obiektów: szkiców, akwarel i rysunków oraz ok. 1500 projektów architektonicznych, w drugim ponad 60 000 rycin. Zbiory obejmują prace z przedziału: XVI w. do początku wieku XX i gromadzą grafiki i rysunki artystów, m.in. Feliksa Jasieńskiego, Leona Wyczółkowskiego, Józefa Pankiewicza, Bernarda Bellotta, Marcelego Bacciarellgo, Jana Matejki, Juliusza Kossaka, Stanisława Wyspiańskiego czy Juliana Fałata.

    Obrona Warszawy – bitwa powietrzno-lądowa stoczona w obronie Warszawy w czasie kampanii wrześniowej przez Wojsko Polskie i ludność cywilną z oddziałami 3 i 4 Armii Wehrmachtu oraz jednostkami 1 i 4 Floty Powietrznej Luftwaffe.Ślusarz – pracownik, dawniej rzemieślnik, zajmujący się ręczną lub z wykorzystaniem elektronarzędzi obróbką metali na zimno. Ślusarz wykonuje różne przedmioty z metalu – części do mechanizmów np. okucia budowlane, montuje i naprawia np. zamki, dorabia do nich klucze.

    Ważniejsze zabytki:

  • Zygmunt Vogel, Widok Pałacu Prymasowskiego, 1789
  • Aleksander Orłowski, Bitwa wojska kościuszkowskiego z rosyjskim o przeprawę na rzece, 1801; Rajtar na białym koniu, 1827
  • Antoni Oleszczyński, Portret Mikołaja Kopernika, 1843
  • Juliusz Kossak, Lisowczyk, 1860–1865; W stajni, 1866; Sobieski pod Wiedniem, 1882; Bitwa pod Parkanami, 1883; Bitwa pod Raszynem, 1884; Czarniecki pod Płockiem, XIX w.
  • Julian Fałat, Modlący się starzec, 1881; Świteź, 1888; Naganka na polowaniu w Nieświeżu, 1891
  • Leon Wyczółkowski, Skarbiec wawelski, 1907; Rogalin zimą, 1925
  • Jan Piotr Norblin, Ecce Homo, 1926
  • Sztuka – dziedzina działalności ludzkiej uprawiana przez artystów. Nie istnieje jedna spójna, ogólnie przyjęta definicja sztuki, gdyż jej granice są redefiniowane w sposób ciągły, w każdej chwili może pojawić się dzieło, które w arbitralnie przyjętej, domkniętej definicji się nie mieści. Sztuka spełnia rozmaite funkcje, m.in. estetyczne, społeczne, dydaktyczne, terapeutyczne, jednak nie stanowią one o jej istocie.Iluminacja – średniowieczne zdobnictwo książkowe, pierwotnie w postaci ozdobnych linii i inicjałów oraz coraz bardziej skomplikowanych wzorów. Wraz z rozwojem iluminatorstwa pojawiają się złocenia, które mogły przejawiać się nawet w formie złotych liter (codex aureus) pisanych na barwionym purpurą pergaminie. Iluminacja, zwłaszcza w sztuce dojrzałego średniowiecza mogła przyjąć formę dekoracyjnych rysunków wykonywanych technikami malarskimi lub też mogła wykorzystywać malowane (często ilustracyjne) miniatury figuralne, umieszczane na kartach manuskryptów, a później także pierwszych druków. Iluminacje zasadniczo dotyczyły dwóch obszarów na karcie: rozbudowanych kompozycji inicjałowych, oraz wypełnienia marginesów (bordiur). Tworzono jednak również bogate, rozbudowane kompozycje tekstowo-graficzne, na których tekst i obraz funkcjonowały, co rzadkie dla sztuki średniowiecznej, wspólnie - zajmując całość karty, czego przykładem może być słynny ewangeliarz z Kells.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4] [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bazylika św. Marka (wł. San Marco) zbudowana została w Wenecji przy placu św. Marka dla pochowania relikwii św. Marka. W 828 kupcy weneccy wykradli jego szczątki z Aleksandrii i przywieźli na lagunę. Pomysł pochowania ciała ewangelisty związany jest z legendą, zgodnie z którą Marek podczas podróży morskiej do Rzymu zatrzymał się na lagunie. Tu ujrzał anioła, który słowami: Pax tibi, Marce evangelista meus, ujawnił jemu miejsce pochowania. Św. Marek został obwołany patronem niezależnej Wenecji (pod zwierzchnictwem Bizancjum był nim św. Teodoryk). Skrzydlaty lew, symbol św. Marka, przytrzymujący otwartą księgę z wyrytymi słowami anioła stał się herbem republiki.
    Portret Władysława Reymonta – obraz olejny autorstwa Jacka Malczewskiego, namalowany w roku 1905. Obecnie dzieło znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.
    Święta Anna – nubijskie malowidło ścienne datowane na okres od VIII do I połowy IX wieku, wykonane temperą na tynku mułowym w technice al secco. Anonimowe dzieło odnaleziono w katedrze w Faras na terenie dawnej Nubii w dzisiejszym Sudanie.
    Józef Simmler (ur. 14 marca 1823 w Warszawie, zm. 1 marca 1868 tamże) – polski malarz, portrecista, reprezentant realizmu.
    Aleksander Orłowski (ur. 9 marca 1777 w Warszawie, zm. 13 marca 1832 w Petersburgu) – polski rysownik, malarz, grafik.
    Hans Makart (ur. 28 maja 1840 w Salzburgu, zm. 3 października 1884 w Wiedniu) – austriacki malarz, grafik i projektant dekoracji wnętrz, przedstawiciel akademizmu.
    Michał Tyszkiewicz (Michał Zygmunt Antoni Maria Tyszkiewicz-Łohojski, ur. 25 maja 1903, zm. 21 marca 1974) – hrabia, ziemianin, urzędnik MSZ, autor tekstów piosenek.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.236 sek.