• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzeum Archeologiczne w Poznaniu



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Zwierzęta hodowlane – zwierzęta udomowione lub dzikie, które chowane w odpowiednich warunkach (gospodarstwo rolne, ogród zoologiczny, specjalistyczne fermy) służą jako źródło żywności (mięso, mleko, tłuszcz, jajka) i innych materiałów (skóra, futro, wełna, pierze), a także jako siła pociągowa, do jazdy wierzchem, jako zwierzęta juczne lub pełniące inne funkcje użytkowe. Osobniki o szczególnych walorach użytkowych i hodowlanych hoduje się jako materiał reprodukcyjny – zwierzęta zarodowe.Fryderyk III, urodzony jako Friedrich Wilhelm Nikolaus Karl von Hohenzollern (ur. 18 października 1831 w Poczdamie, zm. 15 czerwca 1888 tamże) – cesarz niemiecki i król Prus. Panował jedynie 99 dni, od 9 marca do 15 czerwca 1888, wolnomularz. Zmarł na zapalenie płuc niedługo po wykonanej tracheotomii z powodu guza Ackermana krtani.
    Dorobek działalności muzeum[]
    Widok na gmach od strony Ulicy Wodnej

    Muzeum poznańskie zainteresowane było początkowo głównie pradziejami w Wielkopolsce. Pierwsze wykopaliska na tym terenie były prowadzone przez archeologów-amatorów. Zabytki oraz opracowania pierwszych wykopalisk w dużym stopniu zostały pozyskane przez Towarzystwo Przyjaciół Nauk Poznańskie, które z biegiem lat przekształciło się w Muzeum Archeologiczne. Towarzystwo Przyjaciół Nauk organizowało także badania wykopaliskowe z własnego ramienia. Pierwszym polskim profesjonalnym archeologiem w Wielkopolsce był Józef Kostrzewski, uchodzący za ojca polskiej archeologii. Był on współzałożycielem powstałego w 1919 roku Uniwersytetu Poznańskiego, późniejszego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, a także inicjatorem wielu przedsięwzięć archeologicznych w Wielkopolsce i Poznaniu. Między innymi dzięki niemu, pracownicy muzeum, oraz sama instytucja, pełni do dzisiaj ważną rolę w organizacji badań archeologicznych na terenie Polski oraz w basenie Morza Śródziemnego.

    Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkuli zachodniej oraz w większej części na półkuli południowej, a w mniejszej – na półkuli północnej. Niekiedy uważana jest również za subkontynent Ameryki.Muzeum Narodowe w Poznaniu (MNP) – muzeum sztuki w Poznaniu, narodowa instytucja kultury, założone w 1919 jako Muzeum Wielkopolskie w Poznaniu, od 1950 nosi obecną nazwę; wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów (nr 80) w 2005.

    Poza prowadzeniem wykopalisk archeologicznych, Muzeum Archeologiczne prowadzi także szeroką działalność mającą na celu ochronę dziedzictwa archeologicznego. W ostatnich latach działalności, Dział Ochrony Zabytków prowadzi projekty z wykorzystaniem technik komputerowych. Są to między innymi: tworzenie baz danych zabytków archeologicznych w oparciu o program MuzArp, prowadzenie strony internetowej Muzeum Archeologicznego, publikacje archeologiczne na nośnikach cyfrowych.

    Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) – powstały w 1919 państwowy uniwersytet z siedzibą w Poznaniu. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities ze stycznia 2013, opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 3. miejsce w Polsce wśród uniwersytetów, a na świecie 393. pośród wszystkich typów uczelni.Rezerwat Archeologiczny Genius Loci - rezerwat archeologiczny, zlokalizowany na Ostrowie Tumskim w Poznaniu, przy ul. ks. Ignacego Posadzego 3, eksponujący pamiątki początków państwa Polskiego i miasta Poznania. Jest filią poznańskiego Muzeum Archeologicznego.
    Obelisk Ramzesa II na dziedzińcu Muzeum Archeologicznego

    Dla szerokiej publiczności Muzeum Archeologiczne znane jest przede wszystkim z prowadzenia działalności edukacyjnej i wystawienniczej. Za pierwszą wystawę zabytków archeologicznych uznaje się ekspozycje otwartą w 1882 roku w gmachu przy ulicy Mielżyńskiego. Po drugiej wojnie światowej, już w gmachu obecnej siedziby muzeum zorganizowano szereg wystaw stałych i czasowych. Do najważniejszych należy zaliczyć wystawę z 1968 roku „Pradzieje Wielkopolski”, otwartą w 1995 roku wystawę „Bogowie, groby i mumie: droga do wieczności w starożytnym Egipcie”, czy nową wystawę „Pradzieje Wielkopolski” z 1997 roku. Zainteresowanie zwiedzających tematyką starożytnego Egiptu, zaowocowało otwarciem nowej wystawy poświęconej tej tematyce w 1998 roku. Działalność ówczesnego dyrektora Muzeum Archeologicznego – Lecha Krzyżaniaka związanej z problematyką archeologii śródziemnomorskiej spowodowało utworzenie w 2003 roku wystawy traktującej o starożytnym Sudanie.

    Ramzes II zwany też Ramzesem Wielkim (w źródłach greckich Ozymandias) – trzeci faraon z XIX dynastii, syn i następca Seti I, jeden z najwybitniejszych i najdłużej żyjących władców starożytnego Egiptu okresu Nowego Państwa.Kultura przeworska – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między III w. p.n.e. a V w. n.e. na terenach obecnej Polski oraz Zakarpacia. Dawniej zwana kulturą wenedzką lub grupą przeworską kultury grobów jamowych. Kultura przeworska zastąpiła na znacznej części swojego terytorium wcześniejszą kulturę pomorską.

    Muzeum Archeologiczne prowadzi także działalność edukacyjną, skierowaną przede wszystkim do dzieci i młodzieży. Wykorzystując nowoczesne sale edukacyjne oraz multimedia, pracownicy przybliżają zainteresowanym tematykę związaną z działalnością wystawienniczą. Muzeum organizuje także konkursy wiedzy o archeologii i starożytnych cywilizacjach oraz prowadzi stowarzyszenia zajmujące się tematyką związaną z archeologią. W ostatnich latach Muzeum Archeologiczne organizuje także weekendy tematyczne, a także czynnie uczestniczy w festiwalach archeologicznych na terenie Wielkopolski.

    Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie. Od północy rozpościera się Morze Śródziemne, a na wschodzie Morze Czerwone.Dirhem – jednostka ciężaru pierwotnie ustalona w Arabii (2/3 drachmy attyckiej). Także srebrna moneta krajów arabskich bita od VII do XI wieku.

    Zbiory Muzeum[]

    Renesansowy portal, wejście na dziedziniec Muzeum Archeologicznego

    Historia zbiorów Muzeum Archeologicznego sięga połowy XIX wieku. Z biegiem czasu wraz z łączeniem się placówek muzealno naukowych i rozwojem muzealnictwa w Poznaniu i Wielkopolsce zbiory powiększały się, czemu sprzyjał wzrost badań archeologicznych prowadzonych na terenach Wielkopolski oraz miasta Poznania.

    Koziołek lednicki – około 10- lub 13-centymetrowa dębowa rzeźba przedstawiająca stojącego rogatego kozła z ogonem, z jednej strony zaopatrzonego w spiralny róg, a z drugiej w długie ucho, z dwoma sterczącymi rogami (oprócz spiralnego) i wyciętymi na brzuchu znakami w kształcie krzyżyków oraz trójkątną figurą przedzieloną na dwoje.II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    Obecnie zbiory muzeum przechowywane są w trzech działach: Dział Archeologii Wielkopolski, Dział Archeologii Powszechnej oraz w Dziale Archeologii Miasta Poznania. Muzeum Archeologiczne w Poznaniu posiada cenne zbiory pochodzące ze wszystkich epok stanowiących przedmiot zainteresowania archeologią.

    Epoka kamienia[]

    Zbiory Epoki Kamienia w zdecydowanej większości pochodzą z terenów Wielkopolski. Muzeum posiada także cenne zbiory z epoki kamienia pozyskane z odleglejszych terenów Polski, a także z terenów Francji. Do zbiorów Epoki Kamienia Muzeum Archeologicznego wchodzą wytwory z gliny takie jak naczynia gliniane, szpule, łyżki, plastyka figuralna oraz drobne przedmioty związane z tkactwem. Zbiory Epoki Kamienia to jednak przede wszystkim zbiory kamienne, reprezentowane głównie przez narzędzia rolnicze. W zbiorach znajdują się także spore ilości przedmiotów krzemiennych oraz z kości zwierząt hodowlanych.

    Obelisk (łac. obeliscus, gr. obeliskos – rożen, słup) – pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego. Zakończenie słupa ma formę ostrosłupa, często obitego złotą blachą. Charakterystyczny element architektury starożytnego Egiptu.Słowianie – gałąź ludów indoeuropejskich posługujących się językami słowiańskimi, o wspólnym pochodzeniu, podobnych zwyczajach, obrzędach i wierzeniach. Zamieszkują Europę wschodnią, środkową i południową oraz pas północnej Azji od Uralu po Ocean Spokojny. Stanowią najliczniejszą grupę ludności indoeuropejskiej w Europie.

    Wczesna Epoka Brązu[]

    W zbiorach Wczesnej Epoki Brązu znajdują się przedmioty ceramiczne, przedmioty brązowe, kości, przedmioty z kamienia i krzemienia. Do najcenniejszych zabytków należą przede wszystkim pochodzące z terenów Wielkopolski, zabytki stanowiące wyposażenie grobów oraz eksponaty pochodzące z odkrywanych skarbów.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Poroże (wieniec, tyki) – twardy, kostny twór wyrastający z kości czołowej możdżeni na głowie samców jeleniowatych. Wyjątkiem jest renifer, u którego poroże wyrasta również u samic oraz piżmowiec i jelonek błotny, u których poroże nie występuje. Poroże zrzucane i nakładane jest corocznie. Stanowi ono oręż niezbędny bykowi do obrony i w walce o samice podczas godów. Jest trofeum myśliwskim i cenionym surowcem w zdobnictwie i meblarstwie.

    Kultura Łużycka[]

    Zabytki tej kultury stanowią najbogatszą kolekcję Muzeum Archeologicznego. W tym okresie rozpowszechnił się obrządek pogrzebowy ze zwyczajem wkładania dużej ilości naczyń glinianych do grobów. Poza naczyniami glinianymi stanowiących nierzadko ciekawe formy, kolekcję łużycką stanowią także przedmioty brązowe oraz żelazne. Bogactwo wielkopolskich stanowisk archeologicznych z czasów Kultury Łużyckiej spowodowało, że kolekcja muzeum z tej epoki jest bardzo liczna.

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.Ulica Wodna – ulica w Poznaniu biegnąca od Starego Rynku w kierunku wschodnim. W średniowieczu nosiła nazwę Wodna (platea aquatica), do 1919: Wasserstrasse, 1919-1939: Wodna (Butelska), 1939-1945: Wasserstrasse, od 1945: Wodna. W ciągu ulicy zlokalizowana była brama stanowiąca element murów miejskich.

    Kultura Pomorska[]

    Kolekcja stanowi zbiór zabytków pochodzących z Kujaw oraz Wielkopolski. Charakterystycznymi przedmiotami owej kolekcji są popielnice z plastycznym wyobrażeniem elementów twarzowych. Magazyn Kultury pomorskiej zawiera także sporą kolekcję ozdób z charakterystycznymi ozdobami szyi – napierśnikami na czele. Kolekcję ozdób Kultury Pomorskiej stanowią także brązowe wielozwojowe spiralne bransolety, kolczyki, zawieszki oraz zapinki

    Archeologia śródziemnomorska zwana dawniej klasyczną jest wyspecjalizowaną gałęzią w naukach archeologicznych, mającą własne i odrębne metody naukowe podobnie jak filologia klasyczna czy orientalna na tle ogólnych nauk filologicznych. Przedmiotem badań archeologii śródziemnomorskiej jest kultura i sztuka grecko-rzymska basenu Morza Śródziemnego.Ameryka Północna – kontynent o powierzchni 24 242 000 km² (co stanowi 16,3% całkowitej powierzchni lądów na kuli ziemskiej), położony na półkulach: północnej i zachodniej. Do Ameryki Północnej należy Ameryka Środkowa.

    Zbiory zabytków z okresu przedrzymskiego, wpływów rzymskich i wędrówek ludów[]

    Kolekcja obejmuje głównie zabytki z obszaru Wielkopolski oraz Kujaw. Większość zabytków stanowią materiały pochodzące z cmentarzysk oraz osad. W skład kolekcji wchodzą zabytki z gliny, metali, szkła, bursztynu, kości, poroża i kamienia. Kolekcję tworzą różnorodne przedmioty, poczynając od naczyń glinianych, poprzez różne formy ozdób, narzędzi i przedmiotów codziennego użytku. Zbiory z tego okresu stanowią ciekawe przykłady form i wzorów o proweniencji germańskiej a także celtyckiej. Zalicza się do nich między innymi zabytki kultury przeworskiej, wielbarskiej oraz jastorfskiej.

    Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) – oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989. Uprzednio, w latach 1945–1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Państwo to w okresie 1945-1989 propagandowo i kolokwialnie określane było jako Polska Ludowa.Metale szlachetne – zwyczajowa nazwa metali odpornych chemicznie, do których zazwyczaj zalicza się platynowce (ruten, rod, pallad, osm, iryd i platynę) oraz dwa metale z grupy miedziowców: srebro i złoto (miedź, ze względu na nieco wyższą reaktywność, zalicza się do metali półszlachetnych), czasem także rtęć i ren. Określa się je także jako metale, które w szeregu napięciowym przyjmują wartości dodatnie (mają dodatni potencjał standardowy). Metale szlachetne zaliczają się do metali nieżelaznych ciężkich (o ciężarze właściwym pow. 3,6).

    Zbiory średniowieczne i nowożytne[]

     Osobny artykuł: Koziołek lednicki.

    Muzeum w swoich zbiorach posiada szerokie spektrum zabytków związanych z okresem słowiańskich wspólnot plemiennych oraz państwa wczesnopiastowskiego. Badania archeologiczne prowadzone w Poznaniu zaowocowały bogatą kolekcją zabytków z czasów miasta przedlokacyjnego i lokacyjnego. Bogactwo form i materiałów wykorzystywanych do tworzenia przedmiotów obrazuje zamożność oraz stopień rozwinięcia wielkopolskiej krainy. Osobną grupę eksponatów stanowią zabytki wykonane z metali szlachetnych.

    Lech Krzyżaniak (ur. 8 lutego 1940 r. w Wilkowie k. Szamotuł, zm. 10 lipca 2004 r. w Poznaniu) – polski archeolog, wieloletni dyrektor muzeum archeologicznego w Poznaniu, uczestnik oraz organizator wielu wypraw archeologicznych na tereny Sudanu, Egiptu oraz Algierii.Archeologiczna kultura jastorfska (nazwa pochodzi od stanowiska w miejscowości Jastorf w Dolnej Saksonii), jest kulturą wczesnej epoki żelaza z okresu przedrzymskiego (od okresu Hallstatt D - do przełomu er). Omawiana jednostka kulturowa została wydzielona ze względu na zanik poprzednich stanowisk związanych z kulturą nordyjską i pojawienie się nowych form, z których najbardziej charakterystyczną są duże stanowiska sepulkralne (cmentarzyska) rozdzielnopłciowe.

    Zbiory pozaeuropejskie[]

    Historia zbiorów pozaeuropejskich sięga okresu międzywojennego. Pozaeuropejskie zbiory początkowo były pozyskiwane z darów Polonii, a w późniejszym czasie poprzez wymianę oraz współpracę poznańskiej placówki muzealnej z podobnymi instytucjami w Ameryce Północnej oraz Południowej. W późniejszych latach pozaeuropejska kolekcja powiększyła się o zbiory ze strefy śródziemnomorskiej. Za sprawą profesora Lecha Krzyżaniaka od lat 70’ XX wieku zbiory muzeum powiększyły się o znaczną ilość przedmiotów z terenów Sudanu, oraz Egiptu. Do najcenniejszych eksponatów zalicza się przekazany w 2000 roku w depozyt obelisk Ramzesa II z Berlińskiego muzeum egipskiego.

    Sudan – państwo, położone w północno-wschodniej części Afryki nad Morzem Czerwonym. Do 9 lipca 2011 roku, był największym państwem w Afryce. Po secesji południowej części, spadł na trzecie miejsce ustępując miejsca Algierii i DRK.Kultura wielbarska (inaczej gocko-gepidzka oraz wschodniopomorsko-mazowiecka) – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między I a V wiekiem, na terenach obecnej północnej i wschodniej Polski oraz zachodniej Ukrainy.

    Kolekcja numizmatów[]

    Numizmaty stanowią cenne zbiory Muzeum Archeologicznego. Pochodzą one w dużej mierze z przypadkowych odkryć towarzyszących XIX wiecznym pracom rolnym. W zbiorach znajdują się monety pochodzące od czasów rzymskich (denary rzymskie), monety z okresu wczesnego średniowiecza (arabskie dirhemy, denary niemieckie, a także monety z innych krajów). Cenną kolekcją są średniowieczne grosze praskie z XIV wieku oraz kolekcja monet nowożytnych.

    Muzeum – instytucja powołana do gromadzenia, badania oraz opieki nad obiektami posiadającymi pewną wartość historyczną bądź artystyczną. W większych muzeach niewielka część z tych obiektów jest udostępniana publiczności w postaci wystaw stałych lub czasowych, natomiast reszta jest przechowywana w specjalnie do tego przystosowanych magazynach.Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.

    Rezerwat Archeologiczny na Ostrowie Tumskim[]

    W 2012 roku została otwarta nowa placówka Muzeum Archeologicznego – Rezerwat Archeologiczny Genius Loci. Zwiedzający mogą zobaczyć multimedialny pokaz z wykorzystaniem techniki 3D oraz rekonstrukcję średniowiecznych wałów dawnego miasta. W placówce odbywają się również wystawy czasowe oraz imprezy kulturalne i edukacyjne.

    Wykopaliska archeologiczne – to jedna z najważniejszych terenowych metod badawczych archeologii, polegająca na systematycznym i pieczołowicie dokumentowanym fizycznym rozbiorze stanowiska archeologicznego na poszczególne jednostki stratygraficzne, w kolejności od najmłodszej do najstarszej.Kujawy – kraina historyczna i region etnograficzny w środkowej Polsce, na Pojezierzu Wielkopolskim, w dorzeczu środkowej Wisły i górnej Noteci. Główną grupą etnograficzną regionu są Kujawiacy.


    Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Poznań (niem. Posen, łac. Posnania, jidysz פּױזן Pojzn) – miasto na prawach powiatu w zachodniej Polsce, położone na Pojezierzu Wielkopolskim, nad Wartą, u ujścia Cybiny. Historyczna stolica Wielkopolski, od 1999 r. siedziba władz województwa wielkopolskiego i powiatu poznańskiego. Miasto jest istotnym węzłem drogowym i kolejowym, funkcjonuje tu również międzynarodowy port lotniczy.
    Tkactwo – dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem. Jedno z najstarszych rzemiosł uprawianych przez człowieka. Jego początki sięgają neolitu. Powstały wtedy najstarsze, pionowe warsztaty tkackie.
    Dziedzictwo archeologiczne - według "Międzynarodowej Karty Ochrony i Zarządzania Dziedzictwem Archeologicznym" (1990) jest częścią dziedzictwa materialnego, w stosunku do której podstawowej informacji dostarczają metody archeologiczne. Obejmuje ono wszelkie ślady ludzkiej egzystencji i składa się z miejsc związanych z wszystkimi świadectwami działalności ludzkiej, opuszczonych budowli i wszelkiego rodzaju pozostałości (włączając w to obiekty podziemne i podwodne), wraz z wszelkim ruchomym materiałem kulturowym z nimi związanym.
    Brązy – stopy miedzi z cyną lub innymi metalami i ewentualnie innymi pierwiastkami, w których zawartość miedzi zawiera się w granicach 80-90% wagowych (stopy miedzi, które nie noszą nazwy "brąz", to mosiądze – stopy miedzi i cynku oraz miedzionikiel – stop miedzi z niklem). Składy brązów specyfikuje Polska Norma PN-xx/H-87050.
    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.
    Prowincja Poznańska (niem. Provinz Posen) – pruska prowincja istniejąca w latach 1848–1918. Utworzona z Wielkiego Księstwa Poznańskiego.
    Starożytny Egipt (egip. Kemet, Czarna Ziemia) – wysoko rozwinięta cywilizacja starożytnego Bliskiego Wschodu położona w północno-wschodniej Afryce w dolinie i delcie Nilu (z oazami Pustyni Libijskiej włącznie). W okresie największego rozkwitu (Nowe Państwo) obejmująca swoim zasięgiem także Nubię (Kusz) oraz Punt na południu, Syropalestynę (Retenu) na północnych rubieżach azjatyckich, oraz tereny libijskie na północnym zachodzie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.074 sek.