• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mursili I

    Przeczytaj także...
    Amoryci (sum. MAR.TU, akad. Amurru) – lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się państewek, z których ostatecznie zwycięzcą okazał się Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjską i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego.Aleppo (arab. حلب Halab, tur. Haleb) – miasto w północno-zachodniej Syrii, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego, na krańcach Pustyni Syryjskiej, w okolicy półpustynnej, o ostrym klimacie. Siedziba władz prowincji Halab. Największe miasto Syrii - 1,4 mln mieszkańców (1990), 1,7 mln mieszkańców (1999), 2,0 mln mieszkańców (dane szacunkowe z 2003). Jedno z najstarszych nieprzerwanie zamieszkanych miast Bliskiego Wschodu - od co najmniej 1800 p.n.e. Zamieszkane głównie przez Arabów, dość liczni są Turcy i Ormianie, oprócz nich mieszkają w Aleppo Grecy, Kurdowie i Żydzi. Ośrodek przemysłu włókienniczego i spożywczego, ośrodek tkactwa dywanów. Jedno z większych centrów handlowych Bliskiego Wschodu. Węzeł komunikacyjny - skrzyżowanie szlaków kolejowych i drogowych, międzynarodowy port lotniczy, przez miasto przebiega rurociąg z Homsu do Latakii. Ośrodek nauki i kultury - uniwersytet, muzułmańska szkoła teologiczna, szkoła muzyczna.
    Kasyci (Kaššu, Kaszszu, Kaszu) to jeden ze starożytnych ludów, który zamieszkiwał rejon gór Zagros, a w latach ok. 1600-1100 p.n.e. władał Mezopotamią. Jego pochodzenie nie jest do końca jasne. Niektórzy badacze wywodzą Kasytów z południowo-zachodniego Iranu, ale teza ta nie jest dostatecznie uzasadniona. Źródła babilońskie podają, że Kasyci byli federacją kilku nomadycznych plemion.

    Mursili I (lub Mursilis) – król Hetytów w czasach ok. 1620–1590 p.n.e., był następcą swojego dziadka, Hattusilisa. Jego siostrą była Ḫarapšili, a żoną królowa Kali.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Mursilisowi I przypisuje się podbój królestwa Jamhad i zdobycie jego stolicy Aleppo w północnej Syrii. W 1595 p.n.e. Mursili poprowadził bezprecedensowy marsz dwa tysiące kilometrów do samego serca Mezopotamii, gdzie zdobył miasto Babilon i przyniósł kres panowaniu dynastii amoryckiej. Najazd ten nie dał Hetytom żadnej kontroli nad Babilonem, lecz sprawił, że do władzy doszli Kasyci. Istnieje teoria, jakoby Mursili zaatakował Babilonię z powodu niedoboru zboża, którego zbiory na terenie Anatolii pogorszyły się z powodu chmur powstałych przy erupcji wulkanu Thira.

    Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Po powrocie do swojego kraju Mursili został zamordowany w spisku poprowadzonym przez jego szwagra Hantilisa I (który dzięki temu zdobył tron) i zięcia Zidantasa I. Jego śmierć spowodowała okres niepokojów społecznych i upadek centralnej władzy, a następnie utratę zdobyczy hetyckich w Syrii.

    Babilon (sum. ká.dingir.ra /"brama boga"/; akad. Bāb-ilim /"brama boga"/ lub Bāb-ilāni /"brama bogów"/; gr. Βαβυλών Babylōn; bibl. בָּבֶל Bābel; arab. بابل Bābil) – starożytne miasto położone w Mezopotamii, nad Eufratem, dawna stolica Babilonii; obecnie stanowisko archeologiczne Atlal Babil w Iraku.Santoryn, gr. Santorini (Σαντορίνη), a w odniesieniu do starożytności: Thira (Θήρα) – wulkaniczna wyspa na Morzu Egejskim tworząca z kilkoma mniejszymi wyspami, należący do Grecji, mały archipelag o tej samej nazwie, wchodzący w skład archipelagu Cykladów. Wyspa położona jest 175 km na południowy wschód od wybrzeża Grecji i 110 km na północ od wybrzeża Krety.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • lista królów hetyckich
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Gojko Barjamović: A Historical Geography of Anatolia in the Old Assyrian Colony Period
    2. Yoram Cohen, Amir Gilan and Jared L. Miller: Pax Hethitica: Studies on the Hittites and Their Neighbours in Honour of Itamar Singer
    3. Georges Roux, Mezopotamia, tłum. B. Kowalska, J. Kozłowska, Warszawa 1998, s. 212.
    4. Shoshana R. Bin-Nun:The Tawananna in the Hittite kingdom.
    5. Margalit Finkelberg: Greeks And Pre-Greeks: Aegean Prehistory And Greek Heroic Tradition
    6. Marc Van De Mieroop, Historia starożytnego Bliskiego Wschodu ok. 3000-323 p.n.e., tłum. M. Komorowska, Kraków 2008, s. 109.
    7. Broad, William J. „It Swallowed a Civilization. ” New York Times, D1. 21 October 2003.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Evelyn i Horst Klengel Hetyci i ich sąsiedzi, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1974, tłum. Bolesław i Tadeusz Baranowscy s. 46–48.
  • Alex Axelrod, Charles Phillips Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.
  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Lista królów hetyckich zawiera spis władców, panujących w okresie od ok. XXIII wieku p.n.e. do przełomu XIII i XII wieku p.n.e. na obszarze dzisiejszej Anatolii. W aspekcie historycznym w początkowym okresie tego przedziału czasowego w Anatolii istniały miasta-państwa ludu Hatti (Protohetytów). Zostały one podbite i wchłonięte przez ludność napływową Hetytów (Nesytów), którzy na tym terytorium stworzyli potężne państwo. Imperium hetyckie upadło na początku XII wieku p.n.e.




    Warto wiedzieć że... beta

    Hetyci (biblijni חתי lub HTY) – lud posługujący się indoeuropejskim językiem hetyckim, który około XVII w. p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa (dzisiejsze Boğazkale) w Anatolii. Potęga państwa opierała się na znakomicie, jak na owe czasy, uzbrojonej armii (broń z żelaza, zbroje, doskonałe rydwany bojowe). W okresie swojej największej świetności Hetyci kontrolowali Anatolię, północną Mezopotamię, Syrię i Palestynę. Państwo Hetytów upadło około 1200 p.n.e. prawdopodobnie pod naporem Ludów Morza, chociaż nieliczne hetyckie miasta-państwa w północnej Syrii przetrwały do roku 708 p.n.e.
    Jamhad, Jamchad – najpotężniejsze państwo w Syrii ze stolicą w Halab (dziś Aleppo) założone pod koniec XIX w. p.n.e. przez semickich Kananejczyków. Dominacja Jamhadu nad prawie całą północną Syrią trwała aż do najazdów Hetytów w XVII w. p.n.e. i powstania huryckiego imperium Mitanni.
    Zidanta I, Zidantas I – król hetycki z czasów istnienia królestwa starohetyckiego, panujący w latach ok. 1560-1550 p.n.e., następca Hantili I. Jedyne co o nim wiadomo, to że kazał zamordować Piseni, syna Hantili I, wyznaczonego na następcę tronu, oraz że sam zamordowany został przez przez Ammunę, swego syna.
    Hantili I, Hantilis I – król hetycki w latach 1590-1560 p.n.e., szwagier Mursili I. Za jego panowania w wyniku najazdu Hurytów utracona została północna Syria. Dodatkowo pojawiło się zagrożenie ze strony ludu Kaska, zamieszkującego obszary położone na północny zachód od granic królestwa Hetytów. W celu ochrony rozpoczęto budowę twierdz i fortyfikacje stolicy Hattusas.
    Hattusili I, Hattusilis I, znany jako Hattusili I z Kussary (właściwie Labarna lub Tabarnas) – król hetycki w okresie 1650-1620 p.n.e. Podczas swojego panowania podbił Anatolię i północną Syrię. Przeniósł stolicę z Nesy do Hattusy i najprawdopodobniej wtedy przyjął imię Hattusili.
    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.