• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muromachi - okres



    Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Ryōan-ji (jap. 竜安寺, Świątynia Uspokojonego Smoka, dawna pisownia: 龍安寺) – buddyjska świątynia (gałęzi rinzai buddyzmu zen), usytuowana w dawnej stolicy Japonii, Kioto. Nazwa świątyni znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.Suiboku-ga (jap. 水墨画, suiboku-ga) - styl malarstwa japońskiego wywodzący się z Chin. Jest to malarstwo monochromatyczne. Do malowania używano czarnego tuszu, bardzo rzadko sięgano po farby (drobne plamy stonowanymi kolorami). Ten rodzaj malarstwa ściśle powiązany jest z kaligrafią, co można łatwo zauważyć podziwiając takie obrazy, które często zawierały inskrypcje w postaci poematu czy jedynie wyrażenia.
    Pierwsi Europejczycy w Japonii[ | edytuj kod]

    Pod koniec okresu Muromachi do Japonii przybyli pierwsi Europejczycy. Byli to kupcy portugalscy, którzy już od początku XVI wieku docierali na Daleki Wschód, szukając kontaktów handlowych. W 1543 roku wylądowali na południowym krańcu wyspy Tanegashima, leżącej ok. 50 km na południe od Kyūshū (Hiszpanie przybyli w 1592 roku, Holendrzy w 1600).

    Działo – broń palna kalibru co najmniej 20 mm. Z wyjątkiem polskiego najcięższego karabinu maszynowego typu Nkm wz. 38FK każda broń automatyczna kalibru 20 mm jest nazywana działem.Wojna Ōnin 1467-1477 – konflikt wewnętrzny w Japonii, który zakończył władzę Siogunatu Ashikaga, zapoczątkowując ponad 100-letni okres Sengoku - okres ciągłych wojen i sporów politycznych w Japonii.

    W ten sposób pojawiły się w Japonii, w portach Hirado, Fukuoka, Nagasaki, zupełnie nowe towary: europejska broń, tkaniny wełniane i aksamity, wyroby szklane, zegary, tytoń, okulary. Szczególne znaczenie odegrała nowa broń (m.in. arkebuzy, muszkiety), a co za tym idzie – odmienna technika wojskowa. W 1558 roku ród Ōtomo użył po raz pierwszy w walce dział. Był to moment zwrotny w wojnach poprzedzających militarne zjednoczenie Japonii. Małe górskie zamki, dotychczas bezpiecznie chroniące przed strzałami z łuków, zostały zagrożone siłą i zasięgiem nowych broni. Tylko najbogatsi daimyō byli w stanie wznosić potężne zamki z murami obronnymi i fosą.

    Kamakura (jap. 鎌倉時代 Kamakura-jidai) – okres w historii Japonii, trwający od 1185 (lub 1192) do 1333 roku. Ikebana (jap. 生け花, żyjące kwiaty) - japońska sztuka układania kwiatów, nazywana także kadō (華道) - "droga kwiatów".

    Kilka lat później, w 1549 roku, przybył do Japonii jezuita Franciszek Ksawery (1506–1552), a następnie także inni misjonarze. Początkowo ich nauka znajdowała pozytywny, chociaż ograniczony, oddźwięk wśród niektórych daimyō. Jednakże w miarę jak kraj jednoczył się i konsolidował rosła niechęć zakończona zakazem wyznawania chrześcijaństwa w 1587 roku.

    Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.Historia Japonii obejmuje historię wysp Japońskich i Japończyków, od czasów starożytnych regionu do najnowszej historii Japonii jako państwa. Po ostatniej epoce lodowcowej (około 12 tys. lat p.n.e.), bogaty ekosystem archipelagu japońskiego sprzyja rozwojowi człowieka. Najwcześniejsze znane ceramiki powstały w okresie Jōmon. Pierwsza znana pisemna wzmianka o Japonii zawarta jest w zbiorze ksiąg Dwadzieścia cztery historie pochodzących z I wieku naszej ery. Główne kulturowe i religijne wpływy pochodziły z kultury Chin.

    Galeria[ | edytuj kod]

  • Hana-no-Gosho

  • Statek z okresu Muromachi

  • Wojownicy tego okresu

  • Ginkaku-ji zimą, Kioto

  • Ulica handlowa w Muromachi, ok. 1525 r.



  • Podstrony: [1] [2] 3 [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Chanoyu (jap. 茶の湯, cha-no-yu , dosł.: "wrzątek na herbatę") – japońska ceremonia parzenia sproszkowanej, zielonej herbaty (matcha). Inaczej: sztuka ceremonialnego przyrządzania herbaty. Ceremonia ma podniosły, uroczysty charakter.
    Sen no Rikyū (jap. 千 利休, Sen Rikyū, Sen-no Rikyū, Sen-no-Rikyū, lub krótko Rikyū, ur. w 1522 r. w Sakai, zm. 21 kwietnia 1591 r. w Kioto) – współtwórca i mistrz (chajin) ceremonialnego przyrządzania i picia zielonej herbaty matcha. Dzięki niemu ceremonia ta jest do dzisiaj jednym z najważniejszych elementów reprezentujących kulturę Japonii.
    Shikken (jap. 執権, ten, który trzyma władzę) - regent, urzędnik w Japonii w okresie Kamakura, który de facto sprawował władzę zamiast sioguna.
    Cesarz Go-Daigo (jap. 後醍醐天皇, Go-Daigo tennō, ur. 26 listopada 1288 roku, zm. 19 września 1339) — 96. cesarz Japonii, według tradycyjnego porządku dziedziczenia.
    Daimyō (jap. 大名, daimyō) – panowie feudalni w średniowiecznej Japonii, po rozpoczęciu tzw. ery feudalnej (784 r.) potężni i wpływowi władcy ziemscy. Daimyō zarządzali całymi wioskami i miastami, a do dyspozycji mieli własne oddziały samurajów. Za rządów siogunów z rodu Tokugawów nastąpił podział daimyō na fudai-daimyō – bezpośrednich wasali sioguna, którzy byli spokrewnieni i związani z rodem Tokugawa jeszcze przed objęciem przez nich władzy – oraz tozama-daimyō, nie spokrewnionych z Tokugawami, ale uważających się za co najmniej im równych.
    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
    Jolanta Teresa Tubielewicz (ur. 16 marca 1931 w Warszawie, zm. 2003) – profesor japonistyki, wieloletni pracownik Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka wielu cenionych publikacji nt. Japonii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.