• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mur kazamatowy

    Przeczytaj także...
    Rumosz skalny – w geomorfologii zespół luźnych skał frakcji żwirowej i blokowej, zajmujący znaczną powierzchnię i o niejednorodnej genezie. Rumosze skalne mogą tworzyć się wskutek procesów stokowych, zwłaszcza osuwania i odpadania (rumoszami skalnymi są np. piargi – stożki usypiskowe w Tatrach), a także bezpośrednio w procesach wietrzenia (przykładem są np. efekty wietrzenia mrozowego – gołoborza w Górach Świętokrzyskich).Samaria (hebr. שומרון) − ruiny starożytnego miasta położonego w Samarii, w środkowej części Izraela. Miejsce wykopalisk archeologicznych znajduje się pod administracją Autonomii Palestyńskiej.
    Valletta (malt. Il-Belt Valletta) - stolica Malty położona na półwyspie Sciberras pomiędzy dwiema zatokami Grand Harbour i Marsamxett Harbour. Jest najdalej wysuniętą na południe europejską stolicą. Siedziba gminy o tej samej nazwie.
    Mur kazamatowy w Chasor

    Mur kazamatowy – rodzaj obronnego muru obwodowego o niemasywnej konstrukcji.

    System konstrukcyjny fortyfikacji, w którym masywną strukturę umocnień (mur pełny) zastąpiono ciągiem dwóch murów równoległych, w dość regularnych odstępach łączonych poprzecznymi ścianami (murami). Powstałe w ten sposób pomieszczenia (kazamaty) wykorzystywano najczęściej jako składy (magazyny), np. uzbrojenia lub zapasów na wypadek oblężenia, względnie jako miejsca schronienia (np. przed ostrzałem). Niekiedy część z nich dla wzmocnienia muru wypełniano gruzem albo rumoszem skalnym. W konstrukcji tej częstokroć mur zewnętrzny był grubszy od wewnętrznego (o przeciętnej grubości tylko 1–1,5 m), a przestrzeń pomiędzy obydwoma pasmami wynosiła 1,5-4 m.

    Kazamata – w dawnych fortyfikacjach nazwa schronu w twierdzy bastionowej lub w forcie. Była to budowla o sklepieniu wykonanym z cegły lub betonu fortecznego, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, zabezpieczona od góry grubą warstwą ziemi. Kazamaty mogły być przystosowane do prowadzenia z nich ognia strzeleckiego, istniały też kazamaty działowe (artyleryjskie), kazamaty magazynowe, służące do przechowywania zapasów, kazamaty mieszkalne, służące do przebywania w nich części odpoczywającej załogi. Do kazamat prowadził podziemny chodnik, zwany poterną.Bosra, Bostra – miasto biblijne, położone według Księgi Rodzaju (Rdz 36,33) i Księgi Amosa (Am 1,12) w północnym Edomie. Z treści Księgi Izajasza (Iz 34,6; 63,1) wnioskuje się o dużym znaczeniu miejscowości. Bosra identyfikowana jest z Buseirą, zlokalizowaną około 48 km na południe od Morza Martwego.

    Rodzaj muru stosowanego w umocnieniach na starożytnym Wschodzie od okresu żelaza II (w Palestynie 1000-587 p.n.e.) i spotykanego np. w Bosra, Chasor, Samarii, Kadesz-Barnea, Bet-Kerem. W następnym okresie (587-332 p.n.e.) częściej zastępowano go murem pełnym, lecz jako konstrukcja sporadycznie utrzymał się aż do okresu rzymskiego (np. w Masadzie).

    Masada (hebr. מצדה Mecada; zlatynizowana forma słowa מצודה - "forteca") – nazwa starożytnej twierdzy żydowskiej położonej na szczycie samotnego płaskowyżu na wschodnim skraju Pustyni Judejskiej nad Morzem Martwym w Izraelu. Dostęp do płaskiego szczytu w kształcie rombu jest trudny, a twierdzy bronią strome kilkusetmetrowe zbocza - do 410 metrów nad poziom Morza Martwego.Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.

    Konstrukcji tej nie należy mylić z nowożytnymi murami fortyfikacji wyposażonymi w kazamaty pełniące rolę poszerzonych schronów (np. w obwarowaniach Valletty na Malcie).

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Volkmar Fritz: Archeologia biblijna. Mały słownik. Warszawa: Verbinum, 2005, s. 83-84, 211-212



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Palestyna (łac. Syria Palæstina; arab. فلسطين , Filasţiinu; hebr. פלשתינה lub פַּלֶסְטִינָה, Palestina) – kraina w Azji, we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego.
    Chasor (lub Chacor, Chazor hebr. תל חצור, Hazor) – ruiny starożytnego miasta kananejskiego Chasor, położone na północ od Jeziora Tyberiadzkiego w Górnej Galilei, na północy Izraela. Leży przy kibucu Ayelet HaShahar, przy drodze z Rosz Pina do Kiryat Szmona.
    Kadesz-Barnea – oaza położona na pustyni Zin, miejsce skrzyżowania kilku dróg z południa na północ. W trakcie wykopalisk archeologicznych w Kadesz-Barnea odkryto twierdzę z X wieku p.n.e. i ślady starożytnego osadnictwa.
    Epoka żelaza – w prehistorii okres dziejów ludzkości następujący po epoce brązu, w której żelazo stało się głównym surowcem w wytwarzaniu narzędzi. Ramy czasowe epoki żelaza są różne i uzależnione od stref geograficznych, zróżnicowania kulturowego i rozwoju społeczno-gospodarczego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.