• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Multipurpose Internet Mail Extensions



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Post Office Protocol version 3 (POP3) to protokół internetowy z warstwy aplikacji pozwalający na odbiór poczty elektronicznej ze zdalnego serwera do lokalnego komputera poprzez połączenie TCP/IP. Ogromna większość współczesnych internautów korzysta z POP3 do odbioru poczty.Base64 – rodzaj kodowania transportowego, zmodyfikowany pod kątem zwiększenia przenośności wersja kodowania uuencode. Kodowanie to zostało zdefiniowane w dokumencie RFC 4648.
    Kodowanie wartości nagłówków[ | edytuj kod]

    Wartości nagłówków wiadomości e-mail są zawsze znakami ASCII. Wartości, które zawierają dane spoza ASCII, muszą używać specjalnej składni MIME (zwanej "encoded word") zamiast oryginalnego ciągu znaków. Składnia ta używa ciągów znaków ASCII wskazujących zarówno oryginalny sposób kodowania znaków, jak i metodę kodowania transportowego użytą do przekształcenia bajtów pierwotnego zbioru znaków w znaki podstawowe ASCII.

    Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.

    Wygląda to w ten sposób: "=?charset?kodowanie?zakodowany_tekst?=", gdzie

  • charset może być nazwą dowolnego zbioru znaków zarejestrowanego przez IANA. Zazwyczaj jest to ten sam zbiór znaków, którego używa ciało wiadomości.
  • kodowanie może przyjmować wartość "Q" oznaczającą tzw. "kodowanie Q" (które jest podobne do kodowania 'quoted-printable'), bądź też wartość "B" oznaczającą kodowanie 'base64'.
  • zakodowany_tekst jest tekstem zakodowanym przy użyciu kodowania 'Q' lub 'base64'.
  • Poniższy przykład pokazuje sposób zakodowania ciągu "Czaplo, czy umówisz się ze mną?":

    Kodowanie transportowe – rodzaj kodowania, którego celem jest ochrona danych podlegających kodowaniu przed uszkodzeniem ze względu na pewne ograniczenia warstwy sieci (patrz model OSI) odpowiedzialnej za transport tych danych. Przykładem takiego ograniczenia może być niezdolność niektórych starszych maszyn do przesyłania danych więcej niż 7-bitowych. Próba przesłania danych 8-bitowych (tj. składających się z bajtów 8-bitowych) bez użycia specjalnego kodowania spowodowałaby uszkodzenie tych bajtów, które mają ustawiony (tj. równy 1) najstarszy bit.SMTP (ang.) Simple Mail Transfer Protocol – protokół komunikacyjny opisujący sposób przekazywania poczty elektronicznej w Internecie. Standard został zdefiniowany w dokumencie RFC 821 a następnie zaktualizowany w 2008 roku w dokumencie RFC 5321
    Subject: =?iso-8859-2?Q?Czaplo=2C_czy_um=F3wisz_si=EA_ze_mn=B1=3F?=
    

    Jak widać, został użyty zbiór znaków ISO-8859-2. Przykład pokazuje też, że polskie litery zawierające znaki diakrytyczne, przecinki i znaki zapytania nie są reprezentowane dosłownie, lecz podlegają odpowiedniemu kodowaniu. Takiemu samemu kodowaniu musi podlegać znak równości, ponieważ – podobnie jak znak zapytania – jest on znakiem specjalnym używanym przez encoded word. Znak spacji jest zastępowany znakiem podkreślenia, a więc znak podkreślenia, gdyby wystąpił w treści ciągu, także musiałby być odpowiednio zakodowany.

    Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby.Internet media type, zwany także typem MIME (po standardzie MIME) oraz czasem Content-Type (po nazwie nagłówka kilku protokołów, którego wartość jest tego typu) jest dwuczęściowym identyfikatorem formatu plików w Internecie. Identyfikatory te były początkowo zdefiniowane w RFC 2046 do użycia w komunikatach poczty elektronicznej przesyłanej protokołem SMTP, ale ich użycie rozprzestrzeniło się na inne zastosowania, takie jak protokoły HTTP czy SIP.

    Zaprezentowane w tym punkcie kodowanie nie jest używane do kodowania nazw nagłówków wiadomości (np. Subject). Nazwy nagłówków są zawsze w języku angielskim i używają podstawowych znaków ASCII. W trakcie wyświetlania wiadomości przez klienty używające innego języka niż angielski, nazwy tych nagłówków są najczęściej przez nie tłumaczone.

    Jon Postel (ur. 6 sierpnia 1943, zm. 16 października 1998), pełne nazwisko Jonathan Bruce Postel – jeden z najważniejszych twórców Internetu.Poczta elektroniczna lub krótko e-poczta, (ang. electronic mail krótko e-mail) – usługa internetowa, w nomenklaturze prawnej określana zwrotem świadczenie usług drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych, tzw. listów elektronicznych – stąd zwyczajowa nazwa tej usługi.

    Wiadomości wieloczęściowe[ | edytuj kod]

    Wiadomość wieloczęściowa MIME (multipart) zawiera definicję separatora w nagłówku Content-Type. Separator ten, który nie może wystąpić wewnątrz jakiejkolwiek części wiadomości, umieszcza się potem pomiędzy częściami oraz na początku i na końcu ciała wiadomości. Na przykład:

    ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) – 7-bitowy kod przyporządkowujący liczby z zakresu 0-127: literom (alfabetu angielskiego), cyfrom, znakom przestankowym i innym symbolom oraz poleceniom sterującym. Na przykład litera "a" jest kodowana liczbą 97, a znak spacji jest kodowany liczbą 32.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.
    From: [email protected][http://example.com/ example.com]
    To: [email protected][http://example.com/ example.com]
    Subject: =?iso-8859-2?Q?Czaplo=2C_czy_um=F3wisz_si=EA_ze_mn=B1=3F?=
    MIME-Version: 1.0
    Content-Type: multipart/mixed; boundary="xxxToJestSeparator0000xxx"
    
    This is a message with multiple parts in MIME format.
    
    --xxxToJestSeparator0000xxx
    Content-Type: multipart/alternative;
          boundary="xxxToJestSeparatorZagniezdzony1111xxx"
     
    --xxxToJestSeparatorZagniezdzony1111xxx
    Content-Type: text/plain; charset="iso-8859-2"
    Content-Transfer-Encoding: quoted-printable
     
    To jest tre=B6=E6 wiadomo=B6ci.
    --xxxToJestSeparatorZagniezdzony1111xxx
    Content-Type: text/html; charset="iso-8859-2"
    Content-Transfer-Encoding: quoted-printable
     
    <!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.0 Transitional//EN">
    <HTML><HEAD>
    <META http-equiv=3DContent-Type content=3D"text/html; charset=3Diso-8859-2"></HEAD>
    <nowiki><BODY><FONT face=3DArial size=3D2>To jest tre=B6=E6 wiadomo=B6ci.</FONT></nowiki><nowiki></BODY></nowiki><nowiki></HTML></nowiki>
     
    --xxxToJestSeparatorZagniezdzony1111xxx--
     
    --xxxToJestSeparator0000xxx
    Content-Type: image/gif; name="obrazek.gif"
    Content-Transfer-Encoding: base64
    Content-Disposition: attachment; filename="obrazek.gif"
     
    PGh0bWw+CiAgPGhlYWQ+CiAgPC9oZWFkPgogIDxib2R5PgogICAgPHA+VGhpcyBpcyB0aGUg
    Ym9keSBvZiB0aGUgbWVzc2FnZS48L3A+CiAgPC9ib2R5Pgo8L2h0bWw+Cg==
     
    --xxxToJestSeparator0000xxx--

    Każda część składa się ze swojego własnego nagłówka określającego zawartość (zero lub więcej nagłówków rozpoczynających się od Content-) oraz ciała.

    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.IANA (ang. Internet Assigned Numbers Authority) to organizacja, która wyłoniła się z Internet Engineering Task Force w celu zaprowadzenia porządku w nazwach domen i adresach IP komputerów przyłączonych do Internetu.

    Zawartość wieloczęściowa może być zagnieżdżana – znaczy to, że dana część wiadomości może zawierać wewnątrz siebie podział na kolejne części. W takim przypadku konieczne jest zdefiniowanie nowego separatora w nagłówku Content-Type na początku części wiadomości, którą chcemy dalej rozdzielać, oraz umieszczenie go pomiędzy zagnieżdżonymi częściami oraz na początku i na końcu ciała części wiadomości, którą rozczłonkowaliśmy.

    HTTP (ang. Hypertext Transfer Protocol – protokół przesyłania dokumentów hipertekstowych) to protokół sieci WWW (ang. World Wide Web). Obecną definicję HTTP stanowi RFC 2616. Za pomocą protokołu HTTP przesyła się żądania udostępnienia dokumentów WWW i informacje o kliknięciu odnośnika oraz informacje z formularzy. Zadaniem stron WWW jest publikowanie informacji – natomiast protokół HTTP właśnie to umożliwia.

    W przykładzie powyżej pokazano zagnieżdżanie. Cała wiadomość jest typu multipart/mixed i składa się z dwóch głównych części: pierwsza jest typu multipart/alternative, a druga typu image/gif. Pierwsza część została dalej podzielona (a więc doszło do zagnieżdżenia) i też zawiera dwie części: pierwszą typu text/plain i drugą typu text/html. W tym przypadku obie zagnieżdżone części przenoszą tę samą informację, lecz w różnych formatach – najpierw jako czysty tekst, a potem w formacie HTML.

    Nagłówek Content-Transfer-Encoding typu multipart nie może być ustawiony na 'quoted-printable' ani na 'base64', żeby uniknąć komplikacji związanych z wielopoziomowym dekodowaniem.

    Blok multipart jako całość nie ma określonego zestawu znaków. Znaki spoza ASCII w nagłówkach części są obsługiwane przez system "encoded-word" opisany w poprzednim punkcie. Ciało każdej części może mieć określony własny sposób kodowania znaków w swoim nagłówku Content-Type.

    Obszar przed pierwszym separatorem jest ignorowany przez klienty zgodne z MIME. Jest on zazwyczaj używany do przekazywania komunikatu użytkownikom starszych klientów, które nie są zgodne z MIME.

    Określenie separatora, który nie koliduje z tekstem ciała wiadomości, jest zależne całkowicie od klienta poczty elektronicznej wysyłającego wiadomość. Zazwyczaj jest to robione przez wstawienie długiego ciągu losowych znaków.

    Ostatni separator musi mieć dwa łączniki na końcu (czyli dwa znaki minusa, tak jak w przykładzie wyżej). Tego samego wymaga ostatni separator każdego poziomu zagnieżdżenia.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Typ MIME
  • SMTP
  • POP3


  • Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.038 sek.