• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Multipurpose Internet Mail Extensions



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Post Office Protocol version 3 (POP3) to protokół internetowy z warstwy aplikacji pozwalający na odbiór poczty elektronicznej ze zdalnego serwera do lokalnego komputera poprzez połączenie TCP/IP. Ogromna większość współczesnych internautów korzysta z POP3 do odbioru poczty.Base64 – rodzaj kodowania transportowego, zmodyfikowany pod kątem zwiększenia przenośności wersja kodowania uuencode. Kodowanie to zostało zdefiniowane w dokumencie RFC 4648.

    MIME (ang. Multipurpose Internet Mail Extensions) to standard stosowany przy przesyłaniu poczty elektronicznej (ang. e-mail). MIME definiuje budowę komunikatu poczty elektronicznej.

    Wiadomość w formacie MIME składa się z nagłówków i treści. Nagłówki określają różne parametry związane z przesyłaną wiadomością, takie jak nadawcę, temat, odbiorcę, rodzaj zawartości, kodowanie transportowe (określające sposób zamiany danych 8-bitowych – jak np. pliki binarne, zdjęcia, filmy, dźwięk – do formatu 7-bitowych danych w standardzie ASCII).

    Internet Engineering Task Force to nieformalne, międzynarodowe stowarzyszenie osób zainteresowanych ustanawianiem standardów technicznych i organizacyjnych w Internecie.RFC (ang. Request for Comments – dosłownie: prośba o komentarze) – zbiór technicznych oraz organizacyjnych dokumentów mających formę memorandum związanych z Internetem oraz sieciami komputerowymi. Każdy z nich ma przypisany unikatowy numer identyfikacyjny, zwykle używany przy wszelkich odniesieniach. Publikacją RFC zajmuje się Internet Engineering Task Force.

    Tradycyjny e-mail umożliwiał jedynie przesyłanie tekstu, który mógł być wydrukowany na drukarkach obsługujących 7-bitowy kod ASCII. Dlatego też konieczne jest zakodowanie danych 8-bitowych na dane 7-bitowe. Powoduje to zwiększenie długości tych danych.

    Typy MIME definiowane przez standard MIME są istotne również poza dziedziną przesyłania poczty elektronicznej, na przykład w protokołach komunikacyjnych takich jak HTTP. Protokół HTTP wymaga, by dane były transmitowane w kontekście podobnym do wiadomości e-mail, chociaż dane te same w sobie nie stanowią wiadomości e-mail.

    Kodowanie transportowe – rodzaj kodowania, którego celem jest ochrona danych podlegających kodowaniu przed uszkodzeniem ze względu na pewne ograniczenia warstwy sieci (patrz model OSI) odpowiedzialnej za transport tych danych. Przykładem takiego ograniczenia może być niezdolność niektórych starszych maszyn do przesyłania danych więcej niż 7-bitowych. Próba przesłania danych 8-bitowych (tj. składających się z bajtów 8-bitowych) bez użycia specjalnego kodowania spowodowałaby uszkodzenie tych bajtów, które mają ustawiony (tj. równy 1) najstarszy bit.SMTP (ang.) Simple Mail Transfer Protocol – protokół komunikacyjny opisujący sposób przekazywania poczty elektronicznej w Internecie. Standard został zdefiniowany w dokumencie RFC 821 a następnie zaktualizowany w 2008 roku w dokumencie RFC 5321

    Wprowadzenie[ | edytuj kod]

    Podstawowy protokół przesyłania wiadomości e-mail, SMTP, wspiera tylko 7-bitowe znaki ASCII. To powoduje ograniczenie poczty elektronicznej do wiadomości, które zawierają tylko znaki wystarczające do pisania w niewielkiej ilości języków, głównie w angielskim. Inne języki bazujące na alfabecie łacińskim zazwyczaj zawierają znaki diakrytyczne, które nie są wspierane przez 7-bitowe ASCII, co sprawia, że tekst w tych językach nie może być poprawnie reprezentowany w podstawowej wiadomości e-mail.

    Znaki diakrytyczne (gr. diakritikós – odróżniający) – znaki graficzne używane w alfabetach i innych systemach pisma, umieszczane nad, pod literą, obok lub wewnątrz niej, zmieniające artykulację tej litery i tworzące przez to nową literę. W alfabetach sylabowych mogą zmienić znaczenie całej sylaby.Internet media type, zwany także typem MIME (po standardzie MIME) oraz czasem Content-Type (po nazwie nagłówka kilku protokołów, którego wartość jest tego typu) jest dwuczęściowym identyfikatorem formatu plików w Internecie. Identyfikatory te były początkowo zdefiniowane w RFC 2046 do użycia w komunikatach poczty elektronicznej przesyłanej protokołem SMTP, ale ich użycie rozprzestrzeniło się na inne zastosowania, takie jak protokoły HTTP czy SIP.

    MIME definiuje mechanizmy do przesyłania innego rodzaju informacji wewnątrz wiadomości e-mail:

  • tekstu w językach używających innego kodowania znaków niż ASCII,
  • 8-bitowych danych binarnych, takich jak pliki zawierające obrazy, dźwięki i filmy, a także programy komputerowe.
  • Przekształcanie wiadomości w/z formatu MIME jest zazwyczaj wykonywane automatycznie przez klienta e-mail, bądź przez serwer pocztowy w trakcie wysyłania lub odbierania wiadomości poczty elektronicznej.

    Jon Postel (ur. 6 sierpnia 1943, zm. 16 października 1998), pełne nazwisko Jonathan Bruce Postel – jeden z najważniejszych twórców Internetu.Poczta elektroniczna lub krótko e-poczta, (ang. electronic mail krótko e-mail) – usługa internetowa, w nomenklaturze prawnej określana zwrotem świadczenie usług drogą elektroniczną, służąca do przesyłania wiadomości tekstowych, tzw. listów elektronicznych – stąd zwyczajowa nazwa tej usługi.

    Podstawowy standard poczty elektronicznej określa następujące nagłówki wiadomości e-mail: "To:", "Subject:", "From:" oraz "Date:". Określają one adresata wiadomości, jej temat, nadawcę oraz datę wysłania. MIME określa zaś zbiór nagłówków e-mail służących do określenia dodatkowych atrybutów wiadomości, włączając w to rodzaj zawartości (zwany "typem MIME"), oraz definiuje zbiór metod kodowania transportowego, które mogą być użyte do reprezentowania 8-bitowych danych binarnych przy użyciu znaków z 7-bitowego zbioru znaków ASCII. MIME określa również zasady kodowania znaków spoza ASCII wewnątrz nagłówków wiadomości e-mail, takich jak "Subject:", pozwalając tym nagłówkom na zawieranie takich znaków.

    ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) – 7-bitowy kod przyporządkowujący liczby z zakresu 0-127: literom (alfabetu angielskiego), cyfrom, znakom przestankowym i innym symbolom oraz poleceniom sterującym. Na przykład litera "a" jest kodowana liczbą 97, a znak spacji jest kodowany liczbą 32.DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.

    MIME jest rozszerzalne. Jego definicja pozwala rejestrować nowe możliwe wartości Content-Type (typy MIME).

    Cele definicji standardu MIME zawierały brak konieczności wprowadzania zmian do istniejących serwerów e-mail i umożliwienie funkcjonowania w obu kierunkach poczty e-mail składającej się z czystego tekstu przy użyciu istniejących klientów. Cele te zostały osiągnięte poprzez uczynienie nagłówków MIME opcjonalnymi, z wartościami domyślnymi zapewniającymi, że wiadomość niezgodna z MIME będzie poprawnie interpretowana przez klienty obsługujące MIME.

    International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.IANA (ang. Internet Assigned Numbers Authority) to organizacja, która wyłoniła się z Internet Engineering Task Force w celu zaprowadzenia porządku w nazwach domen i adresach IP komputerów przyłączonych do Internetu.

    Nagłówki MIME[ | edytuj kod]

    MIME-Version[ | edytuj kod]

    Obecność tego nagłówka wskazuje, że wiadomość jest sformatowana zgodnie z MIME. Typowa wartość to "1.0", więc nagłówek ten prezentuje się tak:

    MIME-Version: 1.0
    

    Content-ID[ | edytuj kod]

    Nagłówek Content-ID jest używany głównie w wiadomościach wieloczęściowych. Jest to unikatowy identyfikator części wiadomości, pozwalający na odwoływanie się do niej. Identyfikator taki jest otoczony nawiasami kątowymi. Przykład:

    Content-ID: <[email protected]>
    

    Content-Type[ | edytuj kod]

    Ten nagłówek wskazuje typ MIME zawartości wiadomości. Składa się z typu i podtypu. Na przykład:

    HTTP (ang. Hypertext Transfer Protocol – protokół przesyłania dokumentów hipertekstowych) to protokół sieci WWW (ang. World Wide Web). Obecną definicję HTTP stanowi RFC 2616. Za pomocą protokołu HTTP przesyła się żądania udostępnienia dokumentów WWW i informacje o kliknięciu odnośnika oraz informacje z formularzy. Zadaniem stron WWW jest publikowanie informacji – natomiast protokół HTTP właśnie to umożliwia.
    Content-Type: text/plain
    

    Skład nagłówka Content-Type:

    1. Nazwa typu mediów:

  • text
  • image
  • audio
  • video
  • application
  • Dopuszcza się czasem jeszcze dwie wartości: multipart i message. Przez użycie typu multipart, MIME pozwala, by wiadomość posiadała wiele części, z których każda może mieć określony swój własny typ MIME.

    2. Nazwa podtypu, np. xhtml+xml lub plain itp.

    3. Wymagane parametry (nie każdy typ tego wymaga)

    4. Opcjonalne parametry (nie każdy typ tego wymaga), np. charset="us-ascii"

    Content-Disposition[ | edytuj kod]

    Ten nagłówek określa sposób prezentacji wiadomości. Każda część wiadomości w formacie MIME może mieć:

  • styl inline, czyli treść powinna być automatycznie wyświetlana wewnątrz wiadomości; lub
  • styl attachment, w przypadku którego treść nie jest wyświetlana automatycznie, lecz wymaga jakiejś akcji ze strony użytkownika, by ją otworzyć (czyli popularne załączniki).
  • Oprócz stylu prezentacji, nagłówek Content-Disposition dostarcza także pól do określenia nazwy pliku, daty jego utworzenia i daty modyfikacji, które mogą być użyte przez klienta do zapisania załącznika.

    Przykład nagłówka Content-Disposition:

     Content-Disposition: attachment; filename=genome.jpeg;
             modification-date="Wed, 12 Feb 1997 16:29:51 -0500";
    

    Niektóre implementacje klienta poczty elektronicznej dokonują swoich własnych decyzji o tym, które części wiadomości w formacie MIME powinny być automatycznie wyświetlone, ignorując nagłówek Content-Disposition zawarty w wiadomości.

    Wiele klientów pocztowych wysyła też wiadomości, w których wstawia nazwę pliku do parametru name nagłówka Content-Type, zamiast do parametru filename nagłówka Content-Disposition. Praktyka taka jest niezalecana. Zaleca się natomiast umieszczanie nazwy pliku albo tylko w parametrze filename, albo w obu parametrach naraz.

    Content-Transfer-Encoding[ | edytuj kod]

    Określa sposób reprezentacji danych binarnych przy użyciu siedmiobitowych znaków ASCII. Nagłówek Content-Transfer-Encoding spełnia dwie funkcje:

    1. Wskazuje czy zastosowano kodowanie danych binarnych do postaci tekstowej oprócz oryginalnego kodowania określonego w nagłówku Content-Type (np. UTF-8); oraz
    2. Jeżeli taka metoda kodowania danych binarnych do postaci tekstowej została użyta, wskazuje która to metoda.

    Przykładowe wartości nagłówka Content-Transfer-Encoding:

  • 7bit – wartość domyślna
  • quoted-printable
  • base64
  • Wartość '7bit' oznacza, że nie zostało użyte żadne kodowanie z postaci binarnej do tekstowej. W takim przypadku określający tę wartość nagłówek jest właściwie nadmiarowy. Wartości 'quoted-printable' i 'base64' mówią klientowi e-mail, że użyto kodowania danych binarnych do postaci tekstowej, a więc że trzeba najpierw wykonać odpowiednie dekodowanie zanim wiadomość będzie mogła zostać odczytana zgodnie ze swoim oryginalnym kodowaniem określonym w nagłówku Content-Type (np. UTF-8).

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.