• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mostek człowieka

    Przeczytaj także...
    Staw mostkowo-obojczykowy (łac. articulatio sternoclavicularis) – nieregularny staw, łączący ze sobą mostek i obojczyk. Ze względu na zakres wykonywanych ruchów można go zalicz do stawów wieloosiowych.Kąt mostka (kąt Ludwiga; kąt Louisa; łac. angulus sterni) – fragment mostka człowieka, otwarty ku tyłowi kąt między rękojeścią a trzonem mostka, miejsce przyczepu drugiego żebra, kostny punkt orientacyjny. W medycynie ratunkowej jest pomocny między innymi w wyznaczaniu drugiej przestrzeni międzyżebrowej w celu nakłucia i odbarczenia opłucnej.
    Obojczyk (łac. clavicula) – kość długa, łącząca łopatkę i mostek. Obojczyk stanowi jedyne połączenie szkieletu kończyny górnej ze szkieletem osiowym.
    Mostek człowieka
    Mostek człowieka

    Mostek (łac. sternum) – nieparzysta płaska kość stanowiąca środkową część przedniej ściany klatki piersiowej człowieka. U dzieci w miejscu złączenia trzech części mostka występuje chrząstkozrost (łac. synchondrosis), który z wiekiem ulega kostnieniu, zamieniając się w kościozrost. Rzutując mostek na kręgosłup leży na wysokości od 2.-3. do 9.-10. kręgu piersiowego. Dodatkowo mostek wzmocniony jest silną i bardzo elastyczną błoną (łac. membranum sterni), która ściśle do niego przylegając zapobiega zapadaniu się mostka podczas złamania, a także zapobiega przebiciu płuca przez złamany mostek.

    Trzon mostka (łac. corpus sterni) jest dłuższy i węższy od rękojeści mostka. Składa się z powierzchni przedniej oraz tylnej – przez obie biegną trzy kresy (wyraźniejsze na powierzchni przedniej), które dzielą trzon mostka na cztery obszary. Ponadto w rękojeści mostka wyróżniamy:Hematologia (od gr. haima, krew) - dziedzina kliniczna medycyny zajmująca się schorzeniami krwi i układu krwiotwórczego, a także dziedzina naukowa zajmująca się badaniami z tego zakresu w stanach zdrowia i choroby. Hematologia wyodrębniła się w 2. połowie XX wieku, co było związane z rozwojem wiedzy o krwi i narządach krwiotwórczych.

    Kość ta zawdzięcza swą nazwę swojemu kształtowi, który łudząco przypomina kształt miecza krótkiego wojsk Aleksandra Macedońskiego.

    Składa się z 3 części:

    1. rękojeść mostka (łac. manubrium sterni) to górna część mostka mająca postać czworokątnej kości płaskiej, do której powierzchni górno-bocznej przyczepiają się obustronnie obojczyki, natomiast do powierzchni bocznej — obustronnie I żebra.
    2. trzon mostka (łac. corpus sterni), to kolejna część mostka, znajduje się poniżej, w miejscu przyczepu II żebra, i ma kształt podłużnej płaskiej kości, do której bocznej powierzchni przyczepiają się żebra III do VI, natomiast na wysokości miejsca przyczepu VII żebra rozpoczyna się kolejna część mostka:
    3. wyrostek mieczykowaty (łac. Processus xiphoideus), który jest najmniejszą i najcieńszą kością mostka.

    Miejsce połączenia się rękojeści i trzonu mostka wytwarza widoczne u osób szczupłych, a wyczuwalne u wszystkich, poprzeczne wzniesienie nazywane kątem mostka (łac.angulus sterni).

    W anatomii człowieka klatka piersiowa (łac. thorax) – część tułowia między szyją i jamą brzuszną. Chroni ona narządy wewnętrzne (głównie serce i płuca) i umożliwia proces wymiany gazowej.Rękojeść mostka (łac. manubrium sterni) - czworokątna, zwężająca się ku dołowi część mostka. Składa się z powierzchni przedniej (wypukłej) oraz tylnej (wklęsłej). W górnej części rękojeści mostka znajduje się wcięcie szyjne (łac. incisura jugularis). Po obu bokach wcięcia szyjnego znajdują się wcięcia obojczykowe (łac. incisura clavicularis). Na bocznych powierzchniach rękojeści mostka znajdują się podługowate, chropowate pola wcięć żebrowych (łac. incisura costalis) dla żeber pierwszej pary.

    Mostek łączy się z obojczykiem za pomocą stawu mostkowo-obojczykowego.

    Mostek zbudowany jest cienkiej warstwy istoty zbitej, która otacza część gąbczastą zawierającą szpik kostny.

    Z uwagi na to, że mostek leży bezpośrednio pod skórą i że zawiera szpik kostny, często jest nakłuwany w obrębie trzonu (punkcja mostka), celem uzyskania szpiku kostnego do badań hematologicznych.

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Kręgosłup (łac. Columna vertebralis) – część układu kostnego, stanowiąca jego główną oś i podporę. Kręgosłup u zwierząt nieposiadających ogona, w tym człowieka, zbudowany jest z 33-34 kręgów, rozciągających się od głowy do kości ogonowej.Wyrostek mieczykowaty (łac. Processus xiphoideus; ksifos) – najniżej położona z trzech kości tworzących mostek człowieka i zarazem najmniejsza jego część. Wyrostek mieczykowaty od góry graniczy z trzonem mostka. Jest miejscem przyczepu niektórych mięśni brzucha. Może być zakończony ostro, a także rozdwajać się, czasem posiada wpuklenie od przodu lub z boku. Można go wyczuć w postaci twardego "guzka" w dole nadbrzusznym (dołku sercowym). Połączenia wyrostka mieczykowatego z mostkiem ustala dolną granicę centralnej części klatki piersciowej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Szpik kostny (łac. medulla ossium) – miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz jam szpikowych kości długich oraz w małych jamkach w obrębie istoty gąbczastej kości. Masa całego szpiku u osoby dorosłej wynosi około 2,5 kg.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.101 sek.