• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Most Emiliusza

    Przeczytaj także...
    Most – rodzaj przeprawy w postaci budowli inżynierskiej, której konstrukcja pozwala na pokonanie przeszkody wodnej (rzeki, jeziora, zatoki, morskiej cieśniny itp.)Trawertyn (martwica wapienna, źródleniec, tuf wapienny) – porowata skała osadowa składająca się głównie z kalcytu i aragonitu. Odmiana martwicy wapiennej.
    Lucius Mummius (II w. p.n.e.) – rzymski polityk i dowódca. Po zwycięskiej wojnie ze Związkiem Achajskim otrzymał przydomek (agnomen) Achaicus. Podporządkował władzy rzymskiej całą Grecję.

    Most Emiliusza (łac. Pons Aemilius, wł. Ponte Emilio), nazywany także Ponte Rotto („zarwanym mostem”) – zachowany w formie ruiny starożytny most na Tybrze w Rzymie, spinający dawniej obydwa brzegi rzeki.

    Budowę mostu rozpoczęto w 179 roku p.n.e., za cenzoratu Marka Emiliusza Lepidusa i Marka Fulwiusza Nobilitora. Wówczas to wzniesione zostały filary, na których jednak dopiero w 142 roku p.n.e., za cenzoratu Scypiona Afrykańskiego Młodszego i Lucjusza Mummiusza Achajskiego, przerzucono trwałą przeprawę. Przebudowano go za czasów Augusta. Wykonany z betonu i tufu oraz obłożony z zewnątrz trawertynem most liczył sześć przęseł. Z obydwu stron prowadziły nań jednoprzęsłowe rampy.

    Tuf, tuf wulkaniczny – rodzaj lekkiej, zwięzłej, zazwyczaj porowatej skały osadowej należącej do skał piroklastycznych.Tyber (wł. Tevere, łac. Tiberis) – rzeka w środkowej części Włoch. Długość – 405 km (trzecia co do długości po Padzie i Adydze rzeka Włoch), powierzchnia zlewni – 17,2 tys. km², główny dopływ – Nera (lewy).

    Most kilkukrotnie, w 280, 1230 i 1557 roku, zrywany był przez powódź. W 1598 roku wody kolejnej powodzi porwały wschodnią część mostu, która nie została już odbudowana. W 1887 roku, w związku z budową ponte Palatino, rozebrano dwa z trzech ocalałych jeszcze przęseł. Do czasów obecnych z mostu pozostało tylko jedno przęsło na środku rzeki.

    Beton – kompozyt powstały ze zmieszania spoiwa (cementu) i wypełniacza (kruszywo) oraz ewentualnych domieszek nadających pożądane cechy. Jest jednym z najbardziej powszechnych materiałów budowlanych we współczesnym budownictwie.Rzym (wł., łac. Roma) – stolica i największe miasto Włoch, położone w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów); stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Obszar administracyjny 1523 km², liczba ludności 2 748 809 (zespół miejski ok. 3 800 000).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Amanda Claridge: Rome. Oxford: Oxford University Press, 1998, s. 258, seria: Oxford Archaeological Guides. ISBN 0-19-288003-9.
    2. L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 296-297. ISBN 0-8018-4300-6.
    Publiusz Korneliusz Scypion Emilian Afrykański Młodszy, Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus Minor (185 p.n.e. - 129 p.n.e.), rzymski wódz z okresu III wojny punickiej.Marek Emiliusz Lepidus (M. Aemilius Lepidus M.f. M.n.) (ur. ok. 230 p.n.e.; zm. 152 p.n.e.) – polityk rzymski, członek jednego z najznakomitszych rodów rzymskich, Emiliuszy. Jeszcze jako chłopiec (puer) służył w wojsku i zabił nieprzyjaciela oraz ocalił życie obywatela. Wypadki te upamiętnia moneta wybita przez przedstawiciela rodu. W 201 p.n.e. jako jeden z trzech legatów został wysłany do Egiptu, który zwrócił się wtedy do Rzymu o przysłanie kogoś do administrowania królestwem w okresie małoletności króla Ptolemeusza V. Mimo że najmłodszy z legatów zyskał największy wpływ i stał się niejako wychowawcą króla Egiptu. Prawdopodobnie pozostał jakiś czas w Egipcie gdy jego koledzy powrócili do Rzymu. W 199 p.n.e. wybrany do kolegium pontyfików. W 192 p.n.e sprawował urząd edyla a w 191 był pretorem na Sycylii. Po dwóch nieudanych startach w wyborach został w końcu konsulem w 187 p.n.e.




    Warto wiedzieć że... beta

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Gaius Octavius Thurinus, po adopcji Gaius Iulius Caesar Octavianus, (Gajusz Juliusz Cezar Oktawian) (ur. 23 września 63 roku p.n.e. w Rzymie, zm. 19 sierpnia 14 roku n.e. w Noli) – pierwszy cesarz rzymski, panował od 16 stycznia 27 roku p.n.e. do śmierci jako Imperator Caesar Augustus. Po śmierci zaliczony został w poczet bogów jako „Divus Augustus”. Syn Gajusza Oktawiusza i Atii Starszej (Atia Maior), wnuk siostry Juliusza Cezara i jego adoptowany testamentem syn.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.865 sek.