• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Most Cestiusza

    Przeczytaj także...
    Most – rodzaj przeprawy w postaci budowli inżynierskiej, której konstrukcja pozwala na pokonanie przeszkody wodnej (rzeki, jeziora, zatoki, morskiej cieśniny itp.)<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Trawertyn (martwica wapienna, źródleniec, tuf wapienny) – porowata skała osadowa składająca się głównie z kalcytu i aragonitu. Odmiana martwicy wapiennej.

    Most Cestiusza (łac. Pons Cestius, wł. Ponte Cestio), znany też pod nazwą Ponte San Bartolomeo – trójprzęsłowy most na Tybrze w Rzymie, łączący Wyspę Tyberyjską z Zatybrzem.

    Most został zbudowany w ostatnich latach istnienia republiki przez jednego z członków rodu Cestiuszy, dokładna data budowy i fundator są jednak nieznane. Być może zleceniodawcą był Gajusz Cestiusz, pochowany w rzymskiej piramidzie jego imienia. Oryginalnie była to budowla o długości 48 m i 8,20 m szerokości, składająca się z centralnego przęsła o rozpiętości 23,65 m i dwóch mniejszych bocznych przęseł o rozpiętości 5,80 m. Most wzniesiono z tufu i peperynu okładanych trawertynem. Budowla została odrestaurowana w 152 roku przez Antonina Piusa i całkowicie przebudowana w IV wieku za panowania Walentyniana I, Walensa i Gracjana. Kolejnej naprawy przeprawy dokonano w XI wieku.

    Peperyn (wł. peperino) - skała magmowa, występuje na różnych obszarach środkowych Włoch. Typowa dla regionu Vitorchiano i Soriano nel Cimino (Prowincja Viterbo) oraz Gór Albańskich (Kampania Rzymska). Składa się z fragmentów trachitu lub tefrytu i zawiera leucyt w różnych proporcjach. Najczęściej spotykany kolor to ciemno nakrapiana szarość. Obecnie stosowana do wyrobu okładzin ściennych, kostki brukowej, progów i schodów. Piramida Cestiusza - monumentalny grobowiec rzymskiego ekwity – pretora Gajusza Cestiusza Epulona, wzniesiony w 12 p.n.e. w Rzymie. Piramida Cestiusza została włączona w obręb murów Aureliana (w pobliżu Porta Ostiensis, obecnie Porta San Paolo).

    Pod koniec XIX wieku, w związku z pracami nad umocnieniem brzegu Tybru, część oryginalnego starożytnego mostu została rozebrana. W trakcie dokonanej w latach 1888–1892 przebudowy zachowano z niego jedynie centralne przęsło, po czym, częściowo z wykorzystaniem pierwotnego materiału, wzniesiono dwa całkowicie nowe przęsła boczne odpowiadające mu rozpiętością. Po przebudowie most liczy obecnie 80,40 m długości i w około ⅔ jest konstrukcją nowożytną.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Zatybrze (wł. Trastevere) - część Rzymu położona na prawym, zachodnim, brzegu Tybru. W czasach starożytnych była zamieszkiwana przez najuboższych. W 64 roku, za czasów Nerona, Zatybrze zostało zniszczone. Zatybrze uznawane jest za najstarszą część Rzymu.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 297-298. ISBN 0-8018-4300-6.
    2. The Golden Book of Rome and the Vatican. Firenze: Casa Editrice Bonechi, 2008, s. 67. ISBN 978-88-476-1065-1.
    3. Amanda Claridge: Rome. Oxford: Oxford University Press, 1998, s. 257, seria: Oxford Archaeological Guides. ISBN 0-19-288003-9.
    Antoninus Pius (ur. 19 września 86, zm. 7 marca 161) inaczej Caesar Titus Aelius Hadrianus Antoninus Augustus Pius, przed adopcją Titus Aurelius Fulvius Boionius Arrius Antoninus – cesarz rzymski w latach 138-161.Gracjan, Gratianus, Flavius Gratianus Augustus (ur. 18 kwietnia 359 w Sirmium, zm. 25 sierpnia 383 pod Lugdunum) – cesarz rzymski, syn cesarza Walentyniana I i jego pierwszej żony – Sewery. Tytuł Augusta otrzymał w 367 roku, po śmierci ojca w 375 został cesarzem rzymskim na Zachodzie. Mianował swojego 4-letniego przyrodniego brata – Walentyniana II współcesarzem. Był władcą chrześcijańskim, odmówił przyjęcia tytułu Pontifex Maximus.




    Warto wiedzieć że... beta

    Gaius Cestius Epulo (zm. 43 p.n.e.) - ekwita, pretor w roku 44 p.n.e. Był przeciwnikiem Antoniusza, zginął wskutek proskrypcji. Być może to właśnie jemu rodzina wystawiła pomnik w okolicy Porta Ostiensis w postaci piramidy (Piramida Cestiusza) włączony później w obręb Murów Aureliańskich. Piramida ta została wzniesiona w ciągu 330 dni, a na jej ścianach i suficie zachowały się ślady malowideł.
    Tuf, tuf wulkaniczny – rodzaj lekkiej, zwięzłej, zazwyczaj porowatej skały osadowej należącej do skał piroklastycznych.
    Tyber (wł. Tevere, łac. Tiberis) – rzeka w środkowej części Włoch. Długość – 405 km (trzecia co do długości po Padzie i Adydze rzeka Włoch), powierzchnia zlewni – 17,2 tys. km², główny dopływ – Nera (lewy).
    Wyspa Tyberyjska (wł. Isola Tiberina) – jedna z dwóch wysp na Tybrze i jedyna wyspa na jego rzymskim odcinku. Jest na 270 m długa i do 67 m szeroka, ma powierzchnię 1,8 ha.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Walentynian I, Flavius Valentinianus (ur. 321 w Cibale w Panonii, zm. 17 listopada 375 w Brigetio w Panonii) – cesarz rzymski od 26 lutego 364 roku.
    Walens, właściwie Flavius Iulius Valens (ur. 328, zm. 9 sierpnia 378) – cesarz rzymski od 364 roku. Przyrodni brat Walentyniana I, który przekazał mu rządy we wschodniej części cesarstwa. Ingerował w wewnętrzne spory Kościołów na rzecz arianizmu, którego był wyznawcą. Dbając o zasoby biblioteki konstantynopolitańskiej cesarz ustanowił etatowych kopistów - antiquarii, (4 greckich i 3 łacińskich) - którzy na stałe zajmowali się przepisywaniem i konserwacją starych tekstów klasyków.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.731 sek.